Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

SPIRIT : Dada Chapel Brhum

Tasting Notes Posted on di, mei 11, 2021 16:43:26

Distilleerderij: Dada Chapel
Regio: België
Fles: Dada Chapel Brhum
Kleur: clear
ABV: 40%

Kokosnoot

Brhum? Wat is dat nu weer voor iets? Een rum met een B voor? Awel, ja en neen. In plaats van suikerriet te importeren en te fermenteren, besloot de ploeg van de Gentse Dada Chapel Distillery om hun eigen distillaat te maken van Belgische suikerbieten! Bijgevolg is de Brhum een ‘fine sugar beet distilled spirit’. Flink wat vaten in het voormalige koetshuis van het historische pand waar de distilleerderij begin 2020 in werd ondergebracht, werden met dit distillaat afgevuld. Dat belooft voor de toekomst. Ondertussen proeven wij graag dit distillaat, dat eerder een eau-de-vie van suikerbiet dan een rum is, natuurlijk. Aan de slag!

Zoetzure neus die me bekoort. Hij heeft zelfs iets tropisch, gene zever. Ik krijg Granny Smith appels, cake, kokosrotsjes en bloemsuiker. Fris en monter, echt.

Romig op de tong, lekker zoet met nog altijd een kleine zuurtje. Doet me niet meteen aan rum denken, maar dat hoeft ook niet. Dit is een Schnapps van de hoogste orde. En midplate verschijnt iets wat me aan rode kool doet denken. Grappig, maar lekker.

Aha! Nu dat is plezant! In de afdronk, die in dit genre gerust lang genoemd mag worden, verschijnt een toets van kokosnoot.

Ik beken, puur is het een beetje een buitenbeentje, waardoor ik er niet zo makkelijk naar zal grijpen voor een drammetje. Maar… in een cocktail is dit wellicht een topper omwille van het aangenaam brede smakenpalet.

Black Brhum

Die kokosnoot heeft me aan het denken gezet. Ik vulde een glas met ijsblokjes, voegde daar 5cl van deze Brhum aan toe, twee theelepeltjes kokossiroop en topte het geheel af met de Coca Cola Signature Mixer #3 Herbal.

Ja, dit is erg lekker! Ik liet me vertellen dat de Brhum met ginger ale ook lekker is, maar aangezien ik zonder ginger ale zat, kon ik niet anders dan zelf experimenteren. En dat lukte prima. Mijn Black Brhum is heerlijk!

Geproefd door Mark Dermul op 15-04-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



VODKA : Dada Chapel Potato Vodka

Tasting Notes Posted on di, mei 11, 2021 06:41:53

Distilleerderij: Dada Chapel
Regio: België
Fles: Dada Chapel Potato Vodka
Kleur: clear
ABV: 40.7%

Mona Lisa

Ik ga maar met de deur in huis vallen: ik ken absoluut niks van vodka. Ik drink dat normaal ook niet, behoudens soms in een cocktail. Ik heb slechts één fles vodka in huis just in case. Maar toen ik vernam dat er een nieuwe Belgische, sterker nog: Gentse, vodka op de markt is verschenen, vond ik dat reden genoeg om me daar eens mee bezig te houden. In mijn glas zit de Potato Vodka – ongefilterd! – van de Gentse distilleerderij Dada Chapel. Grondstof voor dit spul is de organisch verbouwde Mona Lisa aardappel.

Op de neus moet ik in eerste instantie zelfs aan gin denken. Da’s zo gek nog niet, denk ik dan. Hij is lekker fris en verrassend romig met aardse toetsen en iets wat me aan karwijzaad doet denken.

Op de tong vind ik ‘m eveneens romig – nog meer dan de neus aankondigde – en verrassend zoet. Maar de aardappel proef je wel echt en ik beken… ik vind het lekker!

De afdronk is relatief kort, maar wel romig, zoet en kruidig.

Hoewel vodka niet onmiddellijk een drank is waar ik naar zal grijpen (een beetje zoals mezcal, zeg maar; Timon weet wat ik bedoel), vond ik dit wel erg goed meevallen. En het feit dat hij van eigen bodem is, geeft hem tevens een beetje voorsprong. Vree wijs!

Ganda Mona Lisa

Oké, ik ken de ballen van vodka en als cocktail heb ik enkel nog maar een vodka orange gedronken. Ik ga het dus niet moeilijker maken dan nodig en pers wat appelsienen voor een vers sapje dat ik over mijn Dada Chapel Potato Vodka kieper. Nog een wieltje appelsien ter garnering en we zijn klaar.

Het resultaat is een heerlijk zomerse cocktail die ik Ganda Mona Lisa doop. Vree wijs!

Geproefd door Mark Dermul op 15-04-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Dada Chapel Distillery

Distilleerderijen Posted on ma, mei 10, 2021 06:38:52

Dada Chapel Distillery
Nederpolder 1
9000 Gent
+32 488/42.37.78
https://dadachapel.com/
info@dadachapel.be

Dadaïsme

Ze bestaat ongeveer een jaar, is gelegen in een historische kapel in de binnenstad van Gent en toch had ik er tot voor kort nog niet van gehoord. Hoe straf is dada? Geïnspireerd door het dadaïsme, de revolutionaire artistieke beweging die haar hoogtepunt kende in het begin van de 20e eeuw, werd deze creatieve distilleerderij opgericht onder het motto ‘In Odd We Trust’.

De Dada Chapel Distillery gaat er prat op dat ze grenzen willen verleggen en zich niet zullen laten tegenhouden door tradities maar anders denken als levensstijl hanteren en kritisch experimenteren als een must zien.

In Odd We Trust

Een hypermoderne installatie van twee pot stills en kolomstills zorgt ervoor dat de stokerij verschillende types spirit kan stoken. Dat doen ze uit enkel en alleen lokale grondstoffen, zoals organische aardappelen van het ras Mona Lisa voor hun vodka en suikerbieten voor hun brhum. Voor het brouwen en gisten van hun beslag doen ze dan weer een beroep op de familie van Duvel Moortgat.

Ondanks dat ze nog maar een jaar bezig zijn, ligt het koetshuis – dat dienst doet als rijpingsmagazijn – al flink vol met voornamelijk hun suikerbieten-rum. Ik verwacht ook (of hoop dat althans) dat er ook een aantal vaten tussen liggen die op termijn tot een mooie whisky zullen uitgroeien.

Range

Momenteel heeft de Dada Chapel Distillery slechts 2 producten op de markt. Enerzijds is er de Potato Vodka – organisch en ongefilterd voor een volle, romige smaak – en de Bhrum gestookt van Vlaamse suikerbieten.

Gents, vree eigenwijs en hip, als u het mij vraagt. Van zodra een bezoek tot te mogelijkheden behoort, weet ik alvast waar naartoe!



Lindores Abbey 1494 Inaugural Release

Tasting Notes Posted on zo, mei 09, 2021 16:37:20

Distilleerderij: Lindores Abbey
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Lindores Abbey 1494 Inaugural Release, 1494 bts
Kleur: goud
ABV: 49.4 %

Friar John Cor

De Lindores Abbey Distillery kan natuurlijk genieten van de reputatie die de historische plek oproept, nl de abdij waarvan vermoed wordt dat het de spirituele thuis van whisky is, waar Friar John Cor in 1494 van King James IV opdracht kreeg ‘eight bols malt’ te stoken. In 2013 werd er een distilleerderij neergepoot, in 2017 liep de eerste spirit uit de stills en in de derde week van april belde DHL aan met mijn pakket met daarin mijn langverwachte Inaugural Release. Nummer 0701, een knipoog naar mijn verjaardag.

De neus is jong, zoet (beetje snoeperig) en hartig op verse vijgen, pruimen, kandijsuiker, nougat en blauwe bessen. Hij heeft nog een floraal/herbaal kantje, maar alles bij elkaar vind ik dit een erg aangename, frisse en fruitige neus. Da’s een erg mooi begin.

Prima mondgevoel, goeie sterkte. Wederom zoet op donker fruit, maar met een heldere toets van appelmoes, iets van menthol en mooie houtkruiden. Pittig, hoor. Nootmuskaat en kruidnagel. Mooie toets van gezouten karamel. Wat een aangename verrassing.

De afdronk is middellang, waarbij de kruiden zacht wegdeemsteren en het zoete fruit zich nog eens van zijn smeuïge kant kan laten zien. In de afdronk krijg ik op het allerlaatste moment nog iets new make-y mee en dat maakt me helemaal blij.

Erg mooie eerste release, daar ben ik erg blij om. Ik beeld me in dat Friar John Cor dit ook zou lusten. Voor zover ik weet wordt het lidmaatschap, dat gelimiteerd is tot 1.494 leden, nog steeds aangeboden. Kijk snel even op hun website, mocht je dat interesseren.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-04-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 383: Lindores 1494 Inaugural Release

Mark's Whisky Ramblings Posted on zo, mei 09, 2021 09:05:07

De Lindores Abbey Distillery kan natuurlijk genieten van de reputatie die de historische plek oproept, nl de abdij waarvan vermoed wordt dat het de spirituele thuis van whisky is, waar Friar John Cor in 1494 van King James IV opdracht kreeg ‘eight bols malt’ te stoken. In 2013 werd er een distilleerderij neergepoot, in 2017 liep de eerste spirit uit de stills en in de derde week van april belde DHL aan met mijn pakket met daarin mijn langverwachte Inaugural Release. Nummer 0701, een knipoog naar mijn verjaardag.



Kingsbarns 3 Year Old 2015 Single Cask Release

Tasting Notes Posted on za, mei 08, 2021 16:37:56

Distilleerderij: Kingsbarns
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Kingsbarns 3 Year Old 2015/2019 Single Cask Release, American Oak Bourbon Barrel #1510358, 257 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 60.8%

Pistache

Eind 2018 verscheen de langverwachte eerste release van de Kingsbarns Distillery en gestaag bouwen ze een mooie range op, maar je moet geduldig zijn. Ondertussen kreeg ik van mijn whiskygabber Anthony alvast een gul sample van dit single cask – op vatsterkte – dat in september 2015 was te slapen gelegd. Het werd gebotteld in 2019 en was de tweede distillery shop exclusive. Ondertussen zijn er al flink wat meer gebotteld, natuurlijk. Deze is zo bleek al witte wijn.

Verdacht zachte neus op vanille, lichte toetsen van karamel, limoensorbet en pistachenoten. Gras en kweepeer. Allemaal prima, maar wel heel onschuldig. Zomers.

Zelfs op de tong valt dit goed mee. Je voelt de alcohol natuurlijk wel, maar ik hap niet naar adem en voel evenmin de neiging opkomen om hier water aan toe te voegen. Prikkelt gezellig op witte peper en zoethout, terwijl het citrusfruit nu eerder naar kruisbessen neigt. De pistachenoten keren wel weer. Daarnaast nog wat perzik en tannine. Een bittertje als van een pit uit een pompelmoes. Wederom zomers, maar verre van complex en duidelijk jong. Weet je? Het stoort me niet. Ik vind dit wel lekker.

De afdronk is lang, maar dat heeft weinig met het alcoholpercentage te maken. Immers, de finish komt voort uit de interactie van veel verschillende smaakstoffen met colloïden. Dat zijn kleine deeltjes die – dankzij het niet filteren – achterblijven en bestaan uit pectines, fenolen en tannines. De resulterende langzame afgifte van de smaakstoffen zorgt voor de perceptie van een finish.

Oké, de les is voorbij! Een niet complexe, maar erg genietbare en zomerse single malt.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 382: Auchentoshan 26 Year Old Darkness Master of Malt

Mark's Whisky Ramblings Posted on za, mei 08, 2021 08:05:02

Darkness is een reeks van Master of Malt waarbij de whisky minstens drie maanden gefinisht werd in sherry octaafjes. In hun eigen woorden: ‘Hier is geen plaats voor subtiliteit, elegantie en voorkomen.’ De kleine octaaf vaten zorgen natuurlijk voor een grote invloed op de whisky. En laat ik dat nu maar meteen eens testen met mijn favoriete Lowlander, die eerst niet minder dan 26 jaar op een bourbonvat rijpte alvorens in zo’n klein sherryvaatje te mogen overwinteren.



Bladnoch 16 Year Old 1992 SMWS 50.39

Tasting Notes Posted on vr, mei 07, 2021 16:33:16

Distilleerderij: Bladnoch
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Bladnoch 16 Year Old 1992/2009, SMWS 50.39 Scrumptious cockles, Ex-Bourbon Refill Hogshead, 298 bts
Kleur: licht goud
ABV: 56.1 %

Geen Zeevruchtjes

Bladnoch is weer zo’n distilleerderij die niet al te vaak op mijn radar verschijnt, maar enige tijd geleden kreeg ik van mijn whiskygabber Manny een sample in de handen gedrukt van een 16-jarige uit 1992, die reeds in 2009 op de markt werd gebracht door de onnavolgbare Scotch Malt Whisky Society. ‘Scrumptious cockles’ betekent zoveel als overheerlijke kokkels. Benieuwd hoe dat uit deze Lowland whisky tevoorschijn gaat komen…

Frisse, grassige en flink geparfumeerde neus. Een vers boeketje bloemen naast een bakje verse en overrijpe aardbeien. Da’s alvast een goed begin. Na wat handwarmte krijg ik ook toetsen van kalk, gesuikerde citroenschillen, vanille en verse kokosnoot. Hint van karnemelk. Lente in je glas.

Lekker fris en zoet op smaak, ook met een flink olieachtige body. Dit valt mij erg mee. Heel wat vanille vooraan, gevolgd door wit fruit en aardbeien en dan een karrenvracht aan citroensap. Ananassnoepjes. Lekker spicy op witte peper en iets van anijs. Maar van zeevruchtjes geen spoor.

De afdronk is lekker lang en zoetzuur op frisse citrustoetsen.

Dit viel mij erg goed mee, maar ik begrijp niet waar de titel vandaan komt die het tasting panel aan deze Bladnoch gaf. Soit.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Glasgow 1770 Release No. 1 – Triple Distilled

Tasting Notes Posted on vr, mei 07, 2021 06:31:38

Distilleerderij: Glasgow
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Glasgow 1770 Release No. 1 – Triple Distilled, OB 2020, Virgin Oak, 500ml
Kleur: vol goud
ABV: 46 %

1770

De Glasgow Distillery Company werd opgericht in 2014 en bevindt zich zo’n anderhalve kilometer ten westen van het stadscentrum. Ze ontleent haar naam aan de in 1770 opgerichte Glasgow Distillery die nabij Dundashill actief was tot aan het begin van de twintigste eeuw. Terwijl hun single malt lag te rijpen creëerden ze cash flow door de verkoop van elders aangekochte single malts die ze onder de banner Prometheus lanceerde, maar ook met de productie van hun Makar Gin, G52 Vodka, Banditti Club Rum en Malt Riot Blended Malt. Maar ondertussen is hij klaar, hun eigen Glasgow 1770 single malt. Hun eerste release is driemaal gedistilleerd.

De neus geurt aangenaam naar fruit en hout, wat zich vertaalt naar appelgebak, vanille-ijs, mandarijntjes uit blik, ananassap en gekonfijte appelsienschillen. Qua kruiden moet ik denken aan nootmuskaat en kruidnagel, met een tikkeltje anijs en kaneel. Naarmate hij even ademt krijg ik nog roggebrood, witte chocolade met pralinévulling en peperkoek. Geef hem tien minuten in het glas en hij wordt plots erg snoeperig, als gummi kersen. Ik vind het alvast erg aangenaam.

Op smaak is hij kruidiger dan de neus aankondigde, maar dat verbaast niet. Hij is immers uitsluitend op virgin oak gerijpt. Dat zorgt voor flink wat nootmuskaat, kruidnagel en kaneel. De fruitige smaak wordt aangevoerd door appelsienen, maar wordt dan snel bijgetreden door gebakken appels en iets van perzik. Hij heeft ook iets floraal, maar dat stoort niet. Duidelijk jong, maar ik vind het geen probleem.

De afdronk is dan wel betrekkelijk kort, hij blijft wel lekker kruidig en warmend zonder droog te trekken.

Ik vind dit een lekker pittig aperitiefje. Doet me in vele opzichten denken aan de Auchentoshan Virgin Oak van enkele jaren geleden.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 381: Glasgow 1770 Release No 1 – Triple Distilled

Mark's Whisky Ramblings Posted on do, mei 06, 2021 07:18:49

De Glasgow Distillery Company werd opgericht in 2014 en bevindt zich zo’n anderhalve kilometer ten westen van het stadscentrum. Ze ontleent haar naam aan de in 1770 opgerichte Glasgow Distillery die nabij Dundashill actief was tot aan het begin van de twintigste eeuw. Terwijl hun single malt lag te rijpen creëerden ze cash flow door de verkoop van elders aangekochte single malts die ze onder de banner Prometheus lanceerde, maar ook met de productie van hun Makar Gin, G52 Vodka, Banditti Club Rum en Malt Riot Blended Malt. Maar ondertussen is hij klaar, hun eigen Glasgow 1770 single malt. Hun eerste release is driemaal gedistilleerd.



Glasgow Distillery

Distilleerderijen Posted on wo, mei 05, 2021 06:34:41

Glasgow Distillery
8 Deanside Rd
Glasgow G52 4XB
UK
+44 141 404 7191
marketing@glasgowdistillery.com
http://glasgowdistillery.com

1770

In 2012 werd de Glasgow Distillery Company opgericht door Ian McDougall, Liam Hughes en Mike Hayward. Het was de eerste distilleerderij opgericht in de stad sinds 1902. De inspiratie van de naam komt niet alleen van de stad, maar ook van een distilleerderij – opgericht in 1770 – die tot het begin van de 20e eeuw actief was in Dundashill, vlakbij. Dat eerbetoon trekt de nieuwe distilleerderij door in de benaming van haar whisky, waar 1770 prominent op het label staat.

Na eerste voorzichtige stappen, kreeg de distilleerderij in 2020 een aanzienlijke lening bij Barclays voor 5.5 miljoen pond. Verwonderlijk en gedurfd, aangezien dit in volle coronacrisis werd toegekend. Maar tijdens de coronacrisis, waarbij Glasgow ook hand sanitizer produceerde, werden er ook distributiedeals gesloten met Rusland, Luxemburg en België. Aangezien de eerste release van de malt ondertussen rijp was – Release No. 1 Triple Distilled – slaagden ze er tevens in om de omzet via online verkopen met maar liefst 500% te doen groeien. Ondertussen werken er 24 mensen bij het bedrijf. Ze werden uitgeroepen tot Distillery of the Year 2020.

Prometheus

 Glasgow gebruikt vijf unieke pot stills, die allen een naam kregen: Annie, Tara, Mhairi, Margaret en Frances. Samen zijn ze goed voor een productie van 440.000 liter. Die werden vanaf 2014 opgestookt, in eerste instantie om gin en vodka te maken, maar sinds maart 2015 legden ze ook vaten met single malt spirit te slapen.

De eerste whisky die ze op de markt brachten, vijf releases onder de banner Prometheus, was pittig geprijsd, maar werd wel erg gewaardeerd. Uiteraard ging dit om sourced whisky die ervoor moest zorgen dat er voldoende cash flow gegenereerd werd.

Range

De range bij de Glasgow Distillery bestaat momenteel uit Makar Gin (5 soorten), G52 Vodka (2 soorten), Banditti Club Glasgow Spiced Rum, een blended malt die handig Malt Riot genoemd werd en tot slot de eigen single malt releases onder de naam 1770: The Original, Triple Distilled en Peated. Deze worden in flesjes van 50cl gepresenteerd, maar ook hier heeft de marketingafdeling haar best gedaan. De dozen en flessen zijn zelfs net iets groter (hoger) dan een klassieke whiskyfles.

Er liggen ondertussen iets meer dan duizend vaten rustig te rijpen, waarvan er een aantal dienst zullen doen voor speciale uitgaven en single cask releases.



Mark’s Whisky Ramblings 380: Glentoshan 5 Year Old Pure Malt

Mark's Whisky Ramblings Posted on di, mei 04, 2021 07:09:11

Wat? Yup. Deze Pure Malt uit de jaren ’70 van de vorige eeuw kwam als Glentoshan op de markt in…  Italië. Glen Grant was daar de meest populaire malt – en nog steeds erg in trek – dus besloot toenmalig eigenaar Eadie Cairns om mijn geliefde Auchentoshan op de Italiaanse markt te gooien met ‘Glen’ in de naam. En het sloeg aan. De Glentoshan verkocht best goed. Onlangs werden een aantal cases gevonden in een Italiaanse kelder en daarvan kon ik maar liefst 6 flessen op de kop tikken. Maar is dat spul überhaupt nog drinkbaar? De screwcap zal alvast goed vast, de taxzegels waren in perfecte staat en het vulniveau was nog origineel. Erg goed bewaard, dus ik heb er goeie hoop op.



Auchentoshan 26 Year Old Darkness Master of Malt

Tasting Notes Posted on ma, mei 03, 2021 16:28:55

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 26 Year Old Darkness, b. 2019 Master of Malt, Oloroso Cask Finish, 500ml, 242 bts
Kleur: goud
ABV: 40.2%

Duisternis

Darkness is een reeks van Master of Malt waarbij de whisky minstens drie maanden gefinisht werd in sherry octaafjes. In hun eigen woorden: ‘Hier is geen plaats voor subtiliteit, elegantie en voorkomen.’ De kleine octaaf vaten zorgen natuurlijk voor een grote invloed op de whisky. En laat ik dat nu maar meteen eens testen met mijn favoriete Lowlander, die eerst niet minder dan 26 jaar op een bourbonvat rijpte alvorens in zo’n klein sherryvaatje te mogen overwinteren.

Het delicate karakter van Auchentoshan schemert wel door, maar wordt hier duidelijk overstemt door donkerzoete toetsen van gekarameliseerd hout. Dan volgen verrassend duidelijke toetsen van kruisbessen en blauwe druiven, gepocheerde peren en appelsien. Hint van walnoten. Maar hij is minder ‘dark’ dan ik had verwacht.

Goeie body. Plakt lekker aan je tanden. Op smaak kan ik mijn favoriete Lowlander er helemaal niet meer uit halen! Is dat erg? Neen, niet echt. Maar is deze lekker? Neen, niet echt. Zoetzuur en licht bitter, waardoor hij wat van zijn fruitigheid verliest en te veel nadruk legt op de tannine. Het hout domineert en ik wordt er niet blij van. Nog iets van achtergelaten thee waardoor hij flink herbaal wordt.

De finish is middellang op pruimensap en hout.

Teleurstelling is misschien te sterk uitgedrukt, maar van een 26-jarige Toshan had ik meer diepgang verwacht en minder scherpe kantjes. Gelukkig kon ik hem in onze contreien vinden voor 100 EUR. In onze buurlanden betaal je bijna het dubbele. Goed zot.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Auchentoshan 23 Year Old 1996 Old Particular Halloween Douglas Laing

Tasting Notes Posted on ma, mei 03, 2021 07:28:08

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 23 Year Old 1996/2020, Old Particular Halloween, Douglas Laing, Refill Hogshead, 139 bts
Kleur: oud goud
ABV: 48.5%

Halloween II

Net als in 2019, lanceerde Douglas Laing voor Halloween een single cask van Auchentoshan. Net als in 2019 betrof het ook in 2020 een Auchentoshan 1996, nu dus 23 jaar oud. Hij was wederom heel snel uitverkocht, want het betrof natuurlijk een erg gelimiteerde reeks van ocharme 139 flessen. Gelukkig kon ik er twee te pakken krijgen. Eentje schonk ik op mijn 51e verjaardag tijdens een online birthday tasting, waarin hij op heel wat bijval kon rekenen.

Hij is wat zoeter dan zijn voorganger met flink wat zoete mout, het sap van mandarijntjes, geroosterde en gekarameliseerde noten, honing, suikerspin, gummi bears en jelly beans. Ik vind deze erg, erg lekker.

Lekker romig op de tong met wederom flink wat citrus (denk bloedappelsien en pompelmoes), maar meteen lekker warm van de kruiden. Kruidnagel, zware peper. Lekker pikant. De honing verzacht de boel een beetje, maar ondanks het bescheiden ABV is dit toch een stevige jongen. Ik geniet met volle teugen.

De lange afdronk tovert een glimlach op mijn gezicht. Lang, warm, lekker zoet.

Uitstekende vatkeuze van onze vrienden bij Douglas Laing.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Auchentoshan 1999 for Cellar Trends

Tasting Notes Posted on zo, mei 02, 2021 16:26:58

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 1999 for Cellar Trends, OB 2009, bourbon cask #161, 204 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 59.8%

Charme

Tot 2018 was Cellar Trends het bedrijf dat instond voor de verdeling van Auchentoshan op de thuismarkt in de U.K. Het werd opgericht in 1999. Om de tienjarige samenwerking met dit bedrijf te vieren werd een vat uit 1999 op 10-jarige leeftijd gebotteld. Het gaat om single bourbon cask #161 dat op vatsterkte werd gelanceerd en als relatiegeschenk verdeeld binnen Cellar Trends. Vandaar dat je deze niet vaak zal tegenkomen. Het heeft mij – de Toshan Man – alvast tien jaar gekost om 2 flessen te vinden. Noot: de samenwerking met Cellar Trends werd stopgezet in 2018, toen het bedrijf opging in Amber Beverage Group, maar dit volledig terzijde.

Mooie, ronde neus op hooi, kamfer, limoen, marsepein, munt en witte chocolade. Gepofte rijst en tamme kastanjes. Popcorn. Een beetje atypisch, maar dat is nou net de charme van een single cask. Maar het DNA van Auchentoshan is onmiskenbaar.

Prima mondgevoel en de sterkte is erg goed. Flink wat punch zonder dat hij water nodig heeft. Nu komt het citrusfruit eerst, gevolgd door wat noten en gras maar wel mooi omfloerst door zachte tannine en witte peper. Tintelt op de tong. Prettig gevoel.

De afdronk is lang, begint zoet, maar gaat dan de bitterzoete kant op en sterft een zacht drogende dood.

Een erg leuke, maar oh-zo-moeilijk te vinden Auchentoshan. Maar mocht hij nog eens op een veiling verschijnen, zal ik er als de kippen bij zijn om hem te bemachtigen. Top Toshan!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Auchentoshan (Glentoshan) 5 Year Old Pure Malt

Tasting Notes Posted on zo, mei 02, 2021 07:25:48

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Glentoshan 5 Year Old Pure Malt, OB 1970s Eadie Cairns, 750ml
Kleur: goud
ABV: 40%

Glen?

Glentoshan? Wat? Yup. Deze Pure Malt uit de jaren ’70 van de vorige eeuw kwam als Glentoshan op de markt in…  Italië. Glen Grant was daar de meest populaire malt – en nog steeds erg in trek – dus besloot toenmalig eigenaar Eadie Cairns om mijn geliefde Auchentoshan op de Italiaanse markt te gooien met ‘Glen’ in de naam. En het sloeg aan. De Glentoshan verkocht best goed. Onlangs werden een aantal cases gevonden in een Italiaanse kelder en daarvan kon ik maar liefst 6 flessen op de kop tikken. Maar is dat spul überhaupt nog drinkbaar? De screwcap zal alvast goed vast, de taxzegels waren in perfecte staat en het vulniveau was nog origineel. Erg goed bewaard, dus ik heb er goeie hoop op.

Het eerste wat opvalt op de neus zijn de sherrytoetsen! Appelsien, banaan, abrikozen met een zachte kruidigheid. Iets van marsepein en marshmallow. Dan pas wat citrus en een hint van hooi. Heeft verrassend weinig gemeen met de Auchentoshan van vandaag.

De body is nogal licht. Hij is zoet met een zure toets. Ik moet wederom denken aan abrikozen en appelsien en iets van noten. Verrassend rond, toch. Dat doet me plezier.

De afdronk is kort en erg zacht.

Een klein niemendalletje uit een lang vervlogen verleden, maar nog altijd beter dan de huidige entry level malts die mijn favoriete Lowlander uit haar stills perst.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Old Rhosdhu 27 Year Old 1993 for MMM

Tasting Notes Posted on za, mei 01, 2021 07:15:04

Bottelaar: Mark & Manny’s Malts
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Old Rhosdhu 27 Year Old 1993 for Mark & Manny’s Malts, 50 bts
Kleur: goud
ABV: 50.8%

Loch Littlemill

Nog nooit van Old Rhosdhu gehoord? Geen nood: u bent niet alleen! Er zijn wereldwijd slechts een 40-tal bottelingen bekend. Het is een malt die bij de erg veelzijdige Loch Lomond gestookt werd tussen 1966 en 2000. Manny en ik konden de hand leggen op single bourbon hogshead dat afgevuld werd in februari 1993, waar de malt dus bijna drie decennia rustig op lag te rijpen.

Ontzettend lekkere en fruitige neus. Appels, peren, mandarijn en ananas. Op een pannenkoek en besprenkeld met poedersuiker. Erg zacht en verleidelijk. Hint van Sirop de Liège en marsepein. Zalig zacht bittertje van pompelmoes. Erg, erg lekker.

Perfecte drinksterkte! Mooi olieachtig en mondvullend, fruitig op lychee, sultanas, appelsap, pompelmoes (inclusief pit) en ananas. Mijn god, deze duikelt zomaar de persoonlijke top 5 van MMM binnen (okay, sorry, dat lijkt op zelfpromotie, maar het is echt waar). Zachte prikkel van de kruiden. Uitstekende balans.

De afdronk is bitterzoet, zacht drogend en… ja, doet me verlangen om nog een glas in te schenken. Vooruit dan maar. YOLO.

Blind zou je deze zomaar kunnen verwarren met Littlemill, gene zever. Het lekkerste wat ik al van Loch Lomond geproefd heb. Ere wie ere toekomt: het was Manny die me overtuigde om hem te bottelen, ondanks het hogere prijskaartje. Maar echt: hij is elke cent dubbel en dwars waard!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-01-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



MEUG Mezcal Masterclass met Timon Salomez

Events Posted on vr, april 30, 2021 22:19:34

Goh, ik heb nog niet veel mezcal geproefd en ik moet bekennen… ik lust het niet. Nee, wacht, ik druk me misschien verkeerd uit: ik ben er nog geen tegengekomen waarvan ik zeg ‘amai, da’s lekker’. Ik vind mezcal in alle eerlijkheid een moeilijke drank. Dat ligt natuurlijk volkomen aan mijn onkunde, weet ik wel. Maar voor mij zijn de nuances bij mezcal nog kleiner dan bij gin, als u begrijpt wat ik bedoel.

De enige keer dat mezcal mij beviel, was toen ik ‘m in een kop zwarte koffie goot. Dat zegt genoeg zeker?

Maar dan kondigt MEUG op de smoelenboek aan dat ze een masterclass rond het ranzige goedje organiseren, gepresenteerd door niemand minder dan Timon Salomez. Niet alleen is Timon (samen met zijn lieftallige madam) eigenaar van de Mexicaanse bar Palenque in hartje Gent, bovendien is het ook een goeie vriend. Maar ik talmde duidelijk iets te lang, want op het moment dat ik mijn tickets wou bestellen, waren ze al uitverkocht. Gelukkig kondigde MEUG aan dat er al een heuse wachtlijst was en dat een tweede reeks flessen openen wellicht in het verschiet lag. En ja, hoor, een paar dagen later kon ik dan toch mijn setje bestellen.

Timon grapte via Messenger: ‘Geef je het nog een kans?’
Waarop ik antwoordde: ‘Als jij – de man die mij alles geleerd heeft wat ik weet over mezcal (wat nog niet veel is, natuurlijk) – dat presenteert, dan wil ik dat graag meemaken.’

En dus zat ik op vrijdag 30 april om 20u klaar met mijn sample flesjes en logde ik in op de ZOOM-sessie.

Niet minder dan 70 proevers tekenden present voor deze Masterclass – wat er wellicht voor zorgde dat het de grootste mezcal tasting ooit in België en misschien wel Europa vormde. Geweldig, toch? Kudos!

Maar alvorens in de tasting zelf te duiken, misschien eerst nog even – in een notendop – uitleggen wat mezcal eigenlijk is.

Het is een Mexicaans distillaat (voornamelijk gestookt in Oaxaca (spreek uit ‘wahaka’)) van de agave. Da’s geen cactus, maar behoort desalniettemin tot de vetplanten. Ze hebben 7 tot 15 jaar nodig om te volgroeien en het hart, de vrucht, noemt men piña. Het wordt door kleine locale producenten gestookt – de zogenaamde palenques – in een ketelvormige grondoven, zo’n 2,5 meter diep. Daarin worden stenen verhit waarop de agave wordt gedroogd. Dat garen duurt zo’n 3 tot 5 dagen. Dan worden de harten afgekoeld waarbij de gisting reeds begint. De agave wordt vermalen, de brij wordt met water verdund en het geheel mag nog doorgisten in grote tonnen. Dan gaat het de koperen of keramieken (!) distilleerketels in. Na de eerste distillatie verkrijg je een heldere punta, na de tweede distillatie heb je uiteindelijk mezcal. Nog een leuk weetje: het woord mezcal komt van het woord mexcalli, wat ‘oven-gekookte agave’ betekent. Ah, ja! Voila, de les is voorbij, tijd om aan de slag te gaan.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes. Hou er rekening mee dat ik absoluut geen ballen van mezcal weet en dat ik het niet lekker vind (dat moet ‘vond’ worden, lees verder!). Oh, ik dronk trouwens uit whiskyglaasjes en niet zozeer uit de meegeleverde Chicara (aardewerken kopje), maar vond het wel een leuk extraatje in het pakket.

Del Maguey Vida 42%

Del Maguey is het eerste bedrijf dat commercieel mezcal begon te bottelen.  Deze Vida ruikt verrassend zoet. Dat zag ik niet aankomen. Aardse toetsen en rook, uiteraard, maar ook iets van banaan en bruine suiker. Dit vind ik best lekker ruiken! Zacht, rokerig, zoet en toch een beetje peperig. En iets wat me aan pleisters doet denken. Hint van ananas? Een zilt randje in de afdronk. Nou, dat viel mij al heel erg mee. Goeie opener!

Del Maguey Chichicapa – 48%

De neus van deze mezcal is helder, met minder aardse toetsen, maar des te meer fruit. Banaan, ananas en… oh, wacht eens even! Plots wordt dat lekker ziltig op olijven en iets medicinaal. En ook nog iets herbaal. Complex, toch? Mooi. Zacht en zoet op smaak. Tikkeltje floraal. Mooie afdronk die het midden houdt tussen zoet en zilt.

Rey Campero Cuishe – 48.3%

Deze wordt gestookt van een wilde agave (dus niet verbouwd). De neus is erg gelaagd en onmiddellijk interessant. Rokerig, zoet, erg vegetaal – vers afgereden gras besprenkeld met Graeffe suiker (WTF?). Heerlijk. En geweldig zoet op smaak, ook. Suikerspin op assen. Wat is dat hier allemaal. Maar lekker! Ik had niet gedacht dat ik me zo ging vermaken. De finish is lang en erg clean. Mijn favoriet van de avond.

Single Palenque Baltazar Cruz Tobala – 48.5%

Een dieselwalmpje met assen, augurken en suikerspin. Apart en hoe ik me mezcal herinner van vorige pogingen (een goeie verstaander weet dat ik bedoel dat ik deze lastig vind). Op smaak wordt hij dan weer lekker zoet, rokerig en doet me wat aan vingerverf denken. Oh, dit is lastig, hoor. Goeie afdronk qua lengte en rokerigheid. Funky!

Del Maguey Wild Jabali – 45%

Deze neus heeft tijd nodig. Je merkt dat het een krachtpatser is die als een genie in a bottle zit te wachten om bevrijd te worden. Hij opent heel mooi. Zachte zoetheid en flink wat hars. Sigarenkistje en zelfs iets van terpentijn. Apart, maar deze vind ik wel erg lekker ruiken. Op smaak is het een mooie evenwichtsoefening tussen zoet en zilt en… waxy? Lange, erg lange afdronk. Deze kan me eveneens wel bekoren.

Single Palenque Onofre Ortiz Ensamble Cinqo Magueyes – 48%

Een lange naam om aan te geven dat deze mezcal samengesteld is met niet minder dan vijf types agave. Deze ruikt weer flink aards naar aardappelschillen, asperges, gedroogd fruit, tabaksbladeren en platgekookte groenten. Ik ben niet aan het zeveren. Zijdezacht op de tong, wat me een tikkeltje verrast, zij het wel aangenaam. De afdronk is dan weer erg floraal, maar wel aangenaam zoet. Dit is er weer zo eentje waar ik wel van kan genieten en die mij mezcal in een ander licht doet zien. Nice!

Del Maguey Iberico – 49%

Okay, dit is gewoon weird. Iberico, right? En dat is omdat er een iberico-ham in de nek van de ketel wordt gehangen. Wat is me dat hier allemaal, zeg! Ecoline, brandwondenzalf, anijs en komijn. Zot, gewoon. Maar op smaak komen daar wel heerlijke, fruitige en kruidige toetsen aan te pas, waaruit blijkt dat dit toch wel de meest complexe van de avond is. De afdronk is out of this world. Top!

Pony’s

We kregen ook een blikje Pony’s, een lichtblond biertje dat technisch gezien een IPA genoemd mag worden, maar op een relatief braaf ABV zit (4%), dat perfect kon dienen al chaser bij de mezcal. De citrustoetsen van het biertje complementeerde de mezcal vaak. En het kon wat mij betreft ook dienen om het smaakpalet een beetje te poetsen tussen de mezcals door. U mag overigens binnen afzienbare tijd ook een aparte tasting note van het biertje op het blog verwachten.

Amai, mijn klak! Wat een avond. Ik heb niet alleen erg veel geleerd van Timon wat de productie van mezcal betreft, maar door er zeven op een rijtje te proeven in de juiste setting/stemming heeft deze masterclass mij tevens in staat gesteld de drank beter te begrijpen. En te leren appreciëren.

Ik kan nu zonder overdrijven zeggen dat ik mezcal heb leren drinken. Betrekkelijk letterlijk, dus. Ik ben een ervaring rijker. Bedankt Timon en Jeroen van MEUG voor deze erg leerzame, boeiende en vooral lekker avond.

May the… err… mezcal be with you!



Bowmore 18 Year Old 2002 Wu Dram Clan

Tasting Notes Posted on vr, april 30, 2021 16:29:18

Distilleerderij: Bowmore
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Bowmore 18 Year Old 2002 The Whisky Kingdom for Wu Dram Clan, bourbon barrel #Z02/20201, 175 bts
Kleur: licht goud
ABV: 53.0%

 Papaja

Nou, nou, deze whisky werd pas dit jaar gelanceerd en heeft nu al de allures van een future classic en is bijgevolg nergens meer te vinden – tenzij je bereid bent er een klein fortuin voor neer te tellen. Ik kon gelukkig een sample te pakken krijgen via mijn Nederlandse whiskygabber Marcel. Het gaat nochtans om een redelijke klassieker, hoor: Bowmore die 18 jaar lang op een bourbonvat rijpte. Laat ons een checken waar all the fuss vandaan komt.

De neus is expressief en bijzonder op zilverpoets, assen en zand. Strandzand, welteverstaan. Limoensap, kalk en wat kaarsvet. Het geheel zit in een jute zak. Licht metalige toets. Hoewel interessant, staat mijn wereld nog niet op zijn kop.

Olieachtige structuur die lekker mondvullend is. Aha! Dat is boeiend: hint van tropisch fruit (denk pompelmoes, papaja, passievrucht) overstemt door flink maritieme toetsen als brak water, oestersap en kiezeltjes op het strand. Wordt een heuse strijd tussen zoet en zilt. Eucalyptus geeft hem een frisse lift, terwijl het hout een flink pepertje met zich meebrengt. Oké, dit is wel heel erg goed, moet ik toegeven.

In de lange afdronk moet zoet het afleggen tegen zilt, terwijl assen lang blijven hangen.

Wow, oké, indrukwekkend voor een Bowmore van minder dan 20 jaar oud, moeten we niet flauw over doen. Maar ondertussen bijna 400 EUR, wat natuurlijk te gek voor woorden is. Dankjewel, Marcel.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Sailing Seagull

Tasting Notes Posted on vr, april 30, 2021 07:28:17

Distilleerderij: Bowmore
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Sailing Seagull, Regensburger Whisky & Weinclub Private Club Bottling No. 12
Kleur: brons
ABV: 50.4%

 David Bowie

Het is een publiek geheim dat deze Sailing Seagull van de Regensburger Whisky & Weinclub uit Duitsland een Bowmore is. Hij werd gebotteld in 2018 als private clubbotteling en werd samengesteld met sherry, bourbon- en rumvaten die afgevuld waren met Bowmore spirit. Toen hij in 2018 op de gebotteld werd, was hij onmiddellijk uitverkocht. En met reden! Geweldige hommage aan David Bowie op de stopper en het neklabel, trouwens. Ik maakte kennis met deze whisky op een exclusieve tasting met Michiel Wigman en Jeroen Koetsier.

Erg aromatische neus op karamel, vermolmd hout, melkchocolade en zwarte bosbessen. Tegelijkertijd krijg ik ook wat vanille, appelsien en kersen en zelfs iets van wijnazijn. Een zachte rokerigheid en subtiele toetsen van turf. Erg mooi.

Lekker olieachtig en fruitig op de tong. Kruidig ook, op allerhande woodspices. Het fruit vertaalt zich in appelsienconfituur, pruimen en rozijnen, maar dan komen de typische florale en bijna zepige toetsen naar boven die je mag associëren met Bowmore uit 1980s. Licht drogend met een vreemde, maar bevredigende toets van lavendel. Rozenwater, perzik en maraschino kersen voeren de charge aan. De rook wordt nooit echt groots, maar dat is best ok.

De finish is lekker lang, kruidig zoet en drogend.

Legendarisch Lekker. Hier gaat nog lang over gesproken worden. Wat David Bowie hier mee te maken heeft? Geen flauw idee.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-02-2021
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Volgende »