WhivieBlog

Brouwerij: Deca
Regio: België
Fles: Deca Vleteren 12 Blond, Whisky Infused Barrel Aged, 33cl
Kleur: koper
ABV: 12%

Lekkere Misnomer

Vleteren 12 Blond is geen alledaags blond bier. Deze Strong Blond heeft maar liefst één jaar lang gerijpt op eikenhouten vaten. Om de complexiteit naar een nog hoger niveau te tillen, is er tijdens het rijpingsproces een subtiele hoeveelheid whisky aan toegevoegd. Dit zorgt voor een unieke symbiose tussen het frisse karakter van een blond bier en de diepe, verwarmende tonen van een whisky. Het bier schenkt een troebel koperkleurig – wat de naam Blond een beetje een misnomer maakt – met een beige kraag die snel gaat liggen. Van misnomer gesproken: op het label staat ‘whisky barrel aged’, maar dat is niet helemaal correct, toch? Hij rijpte op voormalige bourbonvaten en werd met whisky geïnfuseerd. Da’s toch wat anders, neen? ’t Zal wel aan mij liggen.

De neus is donkerzoet op rozijnen, pruimen en licht aangebrande karamel met honing, vanille en eikenhout op de achtergrond. Hij is op de neus alleen al flink boozy, moet ik zeggen. Dat beloofd.

Deze Vleteren is zijdezacht op de tong, maar vertoont wel een weelderige panoplie aan zoet fruit (pruimen, rozijnen, blauwe druiven) en honing. Vanille is ook op smaak present. Boozy? Jazeker. Maar desondanks het hoge ABV kapt deze gevaarlijk vlot binnen.

De afdronk is middellang, zoet en zelfs een tikkeltje snoeperig.

Als je er hier twee van na elkaar drinkt, ga je toch even op de sofa moeten gaan liggen, hoor.

Geproefd door Mark Dermul op 19-05-2026

Brouwerij: Het Nest
Regio: België
Fles: Het Nest Basement Jack #5, 33cl
Kleur: amber
ABV: 10.5%

Rhum Agricole

Basement Jack is een limited edition waarbij Brouwerij Het Nest haar bier laat rijpen op een speciaal vat. In het geval van Basement Jack #5 gat het om de Schuppenboer Grand Cru die ruim vier jaar lang lag te pruttelen op een Rum Agricole vat (wat een Franse stijl van rum is, gemaakt van suikerrietsap in plaats van melasse, en eigenlijk als Rhum met ‘h’ dient geschreven, dit even terzijde). Het bier schenkt amberkleurig met een spierwitte kraag die helaas niet lang stand houdt.

De neus van dit bier is verrassend gesloten… In eerste instantie ruik ik absoluut niks, stel je voor! Ik frons de wenkbrauwen en probeer opnieuw. Ik doe echt mijn best. Rietsuiker en gekonfijte appelsienschillen – verder geraak ik niet.

Op smaak, daarentegen, is het een heel ander verhaal. Geprakte banaan met bruine suiker, vanille bij de vleet, gekonfijt fruit – zowel citrus als abrikoos en mango – in een kruidig jasje. Denk kruidnagel en kalisse. De twee slok offreert dan weer rozijntjes, kandijsiroop en eikenhout. Erg boozy, dat wel. Maar dat konden we al op voorhand raden, natuurlijk.

De afdronk is lang, kruidig maar toch erg zacht en uitnodigend.

Een erg mooie variant op de Schuppenboer. Het Nest stijgt met stip in mijn lijstje van brouwerijen om in de gaten te houden.

Geproefd door Mark Dermul op 19-05-2026

Brouwerij: Het Nest
Regio: België
Fles: Het Nest Basement Jack #4, 33cl
Kleur: brons
ABV: 9%

Four Aces

Basement Jack is een limited edition waarbij brouwerij Het Nest haar bier laat rijpen op een speciaal vat. Om de drie maanden lanceert het nest zo’n Basement Jack en dit is editie nummer 4, hun Schuppenboer Tripel gerijpt op een whiskyvat. En niet zomaar een whiskyvat… Deze rijpte op een vat van de Four Aces Whisky die Brouwerij Het Nest ontwikkelde in samenwerking met Stokerij Pirlot met wie ze fusioneerden in 2020 en die we natuurlijk kennen van de single malt Kempisch Vuur. Het bier schenkt bronskleurig met een witte kraag die relatief snel gaat liggen.

De neus is donkerzoet en boozy op rozijnen, pruimen en Tunesische vijgenconfituur. Honing en licht aangebrande karamel tekenen ook present. Een goed begin.

Volmondig en aangenaam zoet op de tong. De booziness keert terug en de toetsen van whisky zijn daar zonder meer verantwoordelijk voor, maar geven dit bier tegelijkertijd flink wat oomph en complexiteit. Dit is erg, erg aangenaam. Denk pruimenconfituur, ahornsiroop en whisky.

De afdronk is middellang en verrassend fris.

Erg leuke variant op de Schuppenboer die me zowaar nieuwsgierig maakt naar de Four Aces whisky van Het Nest. En ja, deze kapt gevaarlijk vlot naar binnen, moet ik bekennen.

Geproefd door Mark Dermul op 19-05-2026

Brouwerij: Het Nest
Regio: België
Fles: Het Nest Basement Jack #2, 33cl
Kleur: amber
ABV: 9.0%

SnakeBite

Basement Jack is een limited edition waarbij Brouwerij Het Nest haar bier laat rijpen op een speciaal vat. In het geval van Basement Jack #2 is het basisbier hun SnakeBite (een blend van hun Schuppenboer Grand Cru bier en appelcider) die maar liefst 4 jaar lang te slapen werd gelegd op een Speyside whiskyvat. Het bier schenkt een licht troebel amber met een beige kraag die onmiddellijk verdwijnt.

De neus is fris zoetzuur op allerlei appelvariaties: appelmoes, pomme d’amour en gebakken appeltjes besprenkeld met kaneel. Voeg daar nog wat overduidelijke whiskytoetsen aan toe en het feest kan beginnen.

Hola! Da’s bijzonder. Friszuur en niet onvergelijkbaar met een geuze, maar dan van appeltjes – if that makes sense. Mooi samenspel tussen het moutige bier, de friszure toetsen van de cider en de boozy notes van de whisky. Erg apart, maar overheerlijk.

De finish is meer van ’t zelfde: zoetzuur en fris met vooral erg veel appels.

Dit is verre van een alledaags bier, dankzij het feit dat het een blend is van bier en cider, maar de 4 jaar op het whiskyvat hebben hier echt een prachtig degustatiebier van gemaakt.

Geproefd door Mark Dermul op 19-05-2026

Brouwerij: Maredsous
Regio: België
Fles: Maredsous Tripel, 33cl
Kleur: amber
ABV: 10%

Tradition Benedictine

In het hartje van de Molignéevallei ligt de in 1872 door Benedictijnenmonniken gestichte Abdij van Maredsous. De monniken van Maredsous zijn sterk verankerd in de hedendaagse maatschappij en bouwden een economie uit die evengoed aansluit op de vereisten van het heilige als op de behoeften van de gemeenschap. Zo kwijt elke monnik zich van een welbepaalde taak: sommige geven les, andere werken in de bibliotheek, of leggen zich toe op de administratie en de werking van de abdij. De monniken werken ook mee aan de kunstateliers of in de kaasmakerij en onthalen bezoekers. En ze brouwen bier. Uiteraard, zou ik bijna zeggen. Dat doen ze al sinds 1947. In 1990 werd de Maredsous Tripel aan het gamma toegevoegd. Ik proefde hem op een zonovergoten terras in Hoepertingen, in het Chateaû de Looz. Het bier schenkt amberkleurig met een witte kraag die goed stand houdt.

Hij geurt fris en fruitig met hints van gedroogd fruit – denk rozijnen en abrikozen – alsook een vleugje karamel. Maar het is de subtiele geur van banaan die me wat verrast. Aangenaam.

De smaak is een prima verderzetting van de neus wat deze tripel best zoet doet smaken. Maar midpalate verschijnt een mooi, dorstlessend bittertje dat het geheel in balans houdt.

De afdronk is misschien wat kort, maar dat stoort niet.

Een klassieke, zij het misschien voor sommigen net iets te zoete tripel.

Geproefd door Mark Dermul op 17-05-2026

Brouwerij: Hertog Jan
Regio: Nederland
Fles: Hertog Jan Grand Prestige 2024, 30cl
Kleur: roodbruin
ABV: 10%

Hamer

Hertog Jan is een brouwerij in Arcen, Nederland, opgericht in 1915. Sinds 1981 leggen ze zich toe op speciaalbieren en Hertog Jan is hun vlaggenschip. In 2002 komt meesterbrouwer Gerard in het bedrijf, die de drijvende kracht is achter flink wat van de portfolio (zijn laatste bier alvorens op pensioen te gaan – Gerard’s Toegift – wordt alom geprezen). Wij proeven de Hertog Jan Grand Prestige 2024, hun quadrupel op 10%. Voor dit donkere en zware Hertog Jan bier wordt de speciale Hertog Jan mout gebruikt: een speciale mix van vier soorten mout. Dit geeft een rijke, volle smaak waarin zoet en bitter te onderscheiden zijn. Hertog Jan Grand Prestige is een van de weinige bieren die gerijpt kan worden, de smaak zal met de jaren rijker worden. Ik heb mijn best gedaan en twee jaar gewacht, maar nu wil ik hem echt wel aan de lippen zetten. Het bier schenkt roodbrjuin met een beige kraag die een laag van een halve centimeter op het bier laat staan. Ziet er smakelijk uit.

Donkerzoete neus op pruimen, kersen en frambozen, snoeperige Draculatanden en een hint groene kruiden uit de tuin. Diep en intense neus, hoor.

Ook op smaak is het een prima balans tussen zure, fruitige toetsen en zoete snoeperige smaken, maar op geen enkel ogenblik wordt deze Grand Prestige plakkerig. Hij blijft fris en monter, hoewel hij ook relatief gevaarlijk drinkbaar is.

De afdronk is kort en fris en een tikkeltje kruidig.

Kapt binnen als limonade, maar het ventje met de hamer zal straks wellicht passeren. Heerlijk spul.

Geproefd door Mark Dermul op 11-05-2026

Brouwerij: Carlow Brewing Co
Regio: Ierland
Fles: O’Hara’s Irish Stout Nitro, 440ml
Kleur: zwart
ABV: 4.3%

Chill, Pull, Pour, Pause, Enjoy

Ah, een Ierse stout… die zich maar wat graag onderscheidt van de klassieke Guinness. Deze werd gebrouwen door de Carlow Brewing Company, opgericht in 1996. Ik proef hun Irish Stout Nitro, gebrouwen met maar liefst 5 verschillende mout- en tarwesoorten en de hop Fuggles. De stout schenkt het verwachte gitzwart met een romige, beige kraag die heel de proefsessie door blijft staan, wat er erg smakelijk uitziet.

Klassieke neus op zoethout en koffie, weliswaar met een licht metalige toets, alsof ik hem uit blik geschonken heb… euh… wacht… dat deed ik ook. Op één of andere manier meen ik ook echt het graan te ruiken, alsof ik boven een mash tun in een whisky distilleerderij sta. Hoe dan ook, dit ruikt best aangenaam.

De body is wat aan de lichte kant. De smaakt vertaalt zich naar espresso met een mooie bitterheid die doet denken aan vers geroosterde koffiebonen, gemixt met chicorei. Dat gezegd zijnde heeft deze weinig meer om het lijf. Ik proef echt het graan en ik ben er nog niet aan uit of ik dat nu goed vind of niet.

In de eerder korte afdronk komt de bitterheid nog eens extra naar voren en wordt de mond relatief droog gemaakt.

De verwachting was dat deze de klassieke Guinness vlotjes zou overtreffen, maar in alle eerlijkheid doet hij dat niet.

Geproefd door Mark Dermul op 11-05-2026

Brouwerij: Moersleutel
Regio: Nederland
Fles: Moersleutel Blueprints: Moonboots, NEDIPA, 44cl
Kleur: goud
ABV: 8.0%

Tropisch Alkmaar

Van Moersleutel, uit Alkmaar, heb ik al flink wat lekkers mogen proeven. Vandaag zit de Blueprints: Moonboots in het glas, geschonken uit blik. Dit is een NEDIPA, oftwel New England Double India Pale Ale en werd gebrouwen van 6 granen: gerst, tarwe, haver, rogge, rijst en maïs. De gebruikte hoppen zijn Superdelic Cryo, Mosaic en Nelson Sauvin CGX, wat toch voor een flink tropische fruitigheid zou moeten zorgen. We gaan het meemaken. Het bier schenkt troebel goudkleurig met een mooie, witte kraag die goed overeind blijft staan. Het ziet er alvast zomers uit.

Ja, hoor, dit is lekker fris en tropisch op mango, ananas en mandarijntjes. Maar ook iets snoeperigs als gummi kersen of Draculatanden, alsook een hint van kiwi en limoen. Heerlijk!

Dat tropische fruit keert op de tong terug en nog geen klein beetje ook. En het bier is bijna romig, zeg. En terwijl het fruit zowel zoet als zuur is, zorgt een mooi bittertje voor balans en een erg dorstlessend gevoel. Gevaarlijk drinkbaar (u moet weten dat ik op mijn terras zit en dat de zon volop schijnt).

De finish is kort, toegegeven, maar daar trek ik me niks van aan. Volgende slok, nu!

Heerlijk zomers biertje uit Alkmaar.

Geproefd door Mark Dermul op 06-05-2026

Brouwerij: Alken-Maes
Regio: België
Fles: Cristal 0.0%
Kleur: goudblond
ABV: 0.0%

Waterachtig

Cristal is een populaire pils in Vlaanderen en sinds 2023 komen ook zij opzetten met een alcoholvrije variant, de Cristal 0.0%. Het bier schenkt goudblond met een witte kraag die relatief snel gaat liggen. Maar het ziet er wel uit als een gewone pils. Hopelijk smaakt het daar ook naar, want op het blik staat toch duidelijk dat er niet aan smaak wordt ingeboet. We gaan het meemaken.

De neus is alvast oké. Licht zoet en moutig met een toets van hop. Ruikt helemaal naar verwachting van een pils.

Maar helaas is de smaak een tegenvaller. Erg waterachtig. Hij mag dan al een prettige kruidigheid vertonen, alsook een zacht bittertje, deze Cristal heeft erg weinig om het lijf en kan de neus niet helemaal waarmaken.

De afdronk is kort en biedt helaas niets nieuws.

Veel brouwerijen proberen een alcoholvrije variant van hun populaire bier op de markt te brengen, maar in vele gevallen valt dat toch dik tegen. Dit is daar een goed voorbeeld van.

Geproefd door Mark Dermul op 04-05-2026

Brouwerij: FoxTown
Regio: België
Fles: FoxTown 50 Shades of Spey, Glen Spey whisky barrel aged quadrupel, 33cl
Kleur: roodbruin
ABV: 11%

Speyside Quad

In een meer recente reeks van releases zit ook deze 50 Shades of Spey, hun quadrupel (Quad the Fox) die maar liefst 23 maanden mocht doorbrengen op een whiskyvat van de Glen Spey Distillery en gebotteld werd op een heuse 11%. Het bier schenkt roodbruin met een beige kraag die onmiddellijk verdwijnt en slechts een film op het bier laat liggen.

Heerlijke zoete neus op rozijntjes, chicorei en chocolade, pruimenconfituur en – jawel – whisky. Geurt tevens een tikkeltje aards en boozy. Er verschijnt ook nog iets wat me aan een handjevol (ongezouten) pindanoten doet denken. Allemaal prima, als u het mij vraagt.

Goeie body en prettige carbonatie. Wat minder zoet dan de neus deed vermoeden en verrassend fris en monter op de tong. Zoetzuurtje op de achtergrond, donkerzoet fruit links en iets snoeperigs als van wine gums rechts en de boozy toets van de whisky smack in the middle. Het bier is wel ietwat gevaarlijk, want gaat zo vlot binnen dat je het amper in de gaten hebt. Maar vergis u niet, dit is een zware jongen.

Maar het is vooral in de middellange afdronk dat de whisky zijn stempel drukt. En dat geeft deze quadrupel toch een extra streepje voor.

Fantastische Quad the Fox.

Geproefd door Mark Dermul op 04-05-2026

Brouwerij: FoxTown
Regio: België
Fles: FoxTown Innerfox Grand Cru, Calvados Barrel Aged Imperial Blond, 33cl
Kleur: blond
ABV: 10%

Calvados

Hoera, een nieuwe variant op de heerlijke Innerfox tripel van de jongens uit Vosselaar. Deze keer lieten ze hun bier maar liefst 17 maanden rijpen op een vers Calvados-vat. Nu heb wel iets met Calvados en ik heb heel wat met de bieren van FoxTown, dus zijn de verwachtingen voor deze Imperial Blond wel hooggespannen. Het bier schenkt alvast goudblond met een prachtige, spierwitte kraag die heel de proefsessie overeind blijft. Goed begonnen is half gewonnen.

Onmiddellijk en onmiskenbaar! Al in de eerste seconde van het nosen ruik je de Calvados. Terwijl de typische, zomerse toetsen van zachte agrums en zoete mout uiteraard present tekenen, is de geur van appels dominant. Nou, neen, geen appels. Het ruikt echt naar Calvados (of op z’n minst appelcider). En ja, het werkt geweldig. Ik kan amper wachten om een flinke slok te nemen.

Prima body. Fris en romig tegelijkertijd. Citrus kwam nu eerst, gevolgd door een zacht bittertje alvorens de Calvados opnieuw zijn stempel drukt. Perfect in balans. En euh… dit neigt al flink naar een degustatiebier, hoor.

Zelfs in de afdronk proef ik plots licht zure en bittere appels. Deze Grand Cru blijft lekker lang hangen.

Dit komt eigenlijk aardig in de buurt van de Cuvée Renard expressies, alleen volmondiger. Het staat mij helemaal aan! Verdorie, dit is zowaar het 61^e bier dat ik van FoxTown proef. Goed bezig, zeg ik.

Geproefd door Mark Dermul op 04-05-2026

Brouwerij: FoxTown
Regio: België
Fles: FoxTown Stout of the Box for The Barrel Baron, 75cl
Kleur: zwart
ABV: 13%

Naranja

The Barrel Baron, een bottelaar uit Nederland, bestierd door de immer sympathieke Marcel Kip, bottelde in 2024 een Brugse whisky genaamd ‘Naranja’, wat Spaans is voor appelsien. Welnu, dat vat werd door onze vrienden van FoxTown uit Vosselaar gevuld met hun Ten Minutes to Midnight Imperial stout. De rijping duurde maar liefst een jaar, dus heb bier liet lang op zich wachten, maar in maart 2026 was het eindelijk klaar. Stout of the Box schenkt gitzwart, volledig volgens verwachting, maar van enige kraagvorming is absoluut geen sprake.

De neus is boozy, wat betekent dat we een zware stout tegemoet gaan. Koffie, chicorei, origine chocolade: de klassieke aroma’s die ik met Ten Minutes to Midnight associeer tekenen present. Maar ik moet bekennen dat ik geen hint van whisky op de neus kan waarnemen.

Holy sh*t! Da’s een heerlijke, stroperige, zoete stout die me aan kandijsiroop doet denken. Hier kan je je spreekwoordelijke lepel in rechtzetten, zo romig is dit bier. Koffie en chocolade tekenen ook hier present. En met een beetje goede wil herken ik nu toch een licht zoetzure toets die me aan wijn doet denken. Dat moet dan wel van het vat komen, toch?

De finish is middellang en blijft mierzoet. Mijn tanden vallen bijna uit mijn bakkes. Vloeibaar dessert, dit.

Wat een heerlijke stout is dit, zeg. Blij dat ik hier twee flessen van kon scoren.

Geproefd door Mark Dermul op 29-04-2026

Brouwerij: Van Steenberge
Regio: België
Fles: Gulden Draak Cuvée Prestige Single Malt Scotch Whisky, 75cl
Kleur: brons
ABV: 10.5%

Prestige Single Malt Scotch Whisky

We hebben het geluk gehad al verschillende expressies van Gulden Draak te proeven, waaronder de Cuvée Prestige Laphroaig, Bourbon Barrels en Madeira, maar nu is het de beurt aan de Single Malt Scotch Whisky versie. U begrijpt dat dit er eentje is waar ik naar uitgekeken heb. Gulden Draak is overigens een eerbetoon aan de Gentse gouden draak op het belfort en is sinds 1986 op de markt. Deze Cuvée Prestige schenkt bronskleurig met een beige kraag die lang overeind blijft.

Het bier ruikt romig, fruiting en aangenaam boozy, als u begrijpt wat ik bedoel. De invloed van de Schotse whiskyvaten is duidelijk aanwezig en geeft de neus een mooie diepgang.

Ook op de tong is hij vol en romig met flink wat smaak. Gebakken appeltjes en banana met rozijnen, pruimen en zelfs een hint van vijgen. De whisky draagt zijn steentje bij aan de zoetigheid en kruidigheid. Een bier om op het gemak van te genieten.

De finish is middellang en blijft zoet.

Ik denk eerlijk gezegd dat ik deze nog beter vind dan de vorige edities. Helaas heb ik geen mogelijkheid te achterhalen welke whiskyvaten werden gebruikt.

Geproefd door Mark Dermul op 28-04-2026

Brouwerij: Bosteels
Regio: België
Fles: Tripel Karmeliet Grand Cru Brewmaster’s Reserve, 75cl
Kleur: donkerblond
ABV: 10%

Onaji

De Grand Cru editie van Tripel Karmeliet werd gelanceerd in 2023. Het begon met een klassieke Tripel Karmeliet die met vier in plaats van drie granen werd gebrouwen. In 2024 kregen de de Tripel Distilled versie (waarbij een driemaal gedistilleerde spirit van het bier werd toegevoegd) en in 2025 was dat een versie die rijpte op zeldzame Mizunara-vaten uit Japan. Van die laatste versie heeft de meesterbrouwer een aantal flessen verder laten doorrijpen in de kelder van de brouwerij en die werden in maart 2026 gelanceerd als de Tripel Karmeliet Grand Cru Brewmaster’s Reserve. Het spreekt voor zich dat we die ook gaan proeven! Het bier schenkt donkerblond met een spierwitte, elegante schuimkraag heel de proefsessie overeind blijft staan.

De neus is zacht op vanille, bergamot, kruiden, een hint van overrijpe banaan en een duidelijke toets van het Japanse hout. Er zit iets van wierrook in de neus. Lekkere en uitnodigt uit tot het nemen van een flinke slok. Without further ado…

Zijdezacht en romig. Banaan, subtiele appelsien, kardemom en oosterse kruiden.

Een korte, maar lekkere afdronk is mijn deel.

Ik proef absoluut geen verschil met de Mizunara Oak editie van eind vorig jaar, wat me doet vermoeden dat deze Brewmaster’s Reserve (die er qua verpakking ook helemaal niet anders uit ziet) gewoon dezelfde flessen zijn die nog niet verkocht geraakten (ook de vervaldag op de flessen doet zulks vermoeden). 同じ, of onaji, zoals ze in Japan zeggen. Gelukkig is dat geen probleem, want ik vindt hem absoluut mooi.

Geproefd door Mark Dermul op 28-04-2026

Distilleerderij: Brother’s Bond
Regio: USA
Fles: Brother’s Bond 4 Year Old Straight Bourbon Whiskey, Batch 0032
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Vampieren

Twee acteurs uit The Vampire Diaries (2009-2017) – Ian Somerhalder en Paul Wesley – dronken tijdens de opnames (nou ja, na de uren, natuurlijk) al eens graag een bourbon. Dat creëerde een band zo sterk als die van broers. En ze besloten hun eigen bourbonmerk te lanceren: Brother’s Bond werd geboren. Hun spul wordt gestookt in de bekende MGPI in Indiana. In het glas zit hun 4-jarige Straight Bourbon Whiskey, die voor 65% uit maïs bestaat, 22% rogge en daarnaast gerst en tarwe. Ik kreeg het sample van mijn makker Maxime en daar ben ik blij om, want deze bourbon is in onze contreien erg moeilijk te vinden.

Griesmeelpap, graankoekjes, gedroogde ananas, bananenbrood en overrijpe perzik maken hier een toch wel heel lekkere neus van, moet ik zeggen.

Hoewel de body wat aan de lichte kant is, valt hij me wel erg in de smaak. Honing over gedroogd fruit met toetsen van te lang getrokken thee, warme bakkerskruiden en geroosterde noten. De rogge heeft hier toch mooi zijn stempel gedrukt.

De afdronk is zonder meer lang, kruidig, zoet en simpelweg erg bevredigend.

Wederom waren de verwachtingen eerder laag, want dit leek veel weg te hebben van een projectje onder twee celebrities, maar wederom kwam ik bedrogen uit. Dit is een heerlijke bourbon! Bedankt voor dit interessante sample, Maxime!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-06-2026

Distilleerderij: Four Roses
Regio: USA
Fles: Four Roses Small Batch 2010
Kleur: koper
ABV: 45%

Gecondenseerde Melk

Four Roses Small Batch proefde ik al eerder, maar dan vooral op barrel strength. Dankzij mijn maatje Pat heb ik nu ook de mogelijkheid om hun instapper te proeven op drinksterkte.

Erg klassieke bourbon op de neus met de zoetigheid van popcorn, wat gedroogde sinaasappel en een florale toets (denk viooltjes). Nog wat vanille, karamel en honing en een subtiele – gelukkig niet storende – toets van meubelpoets. Tot slot, helemaal achteraan, iets van marsepein.

Op de tong voelt hij olieachtig aan en is hij niet alleen mierzoet, maar ook zacht gepeperd. Een roggeboterham besmeerd met boter gaat hier hand-in-hand met vanille, witte peper en wat amandelpasta. Iets van gecondenseerde melk, iets van leer, iets van kaneel.

De afdronk begint zoet en smeuïg, maar wordt dan plots droog met iets van belegen eik en walnoot. Een zacht bittertje op het sterfbed. De kruiden blijven nog even nazinderen.

Hoewel hij best lekker is, is hij verre van buitengewoon. Dat gezegd zijnde is hij wel bijzonder vriendelijk geprijsd, want je betaalt hier amper 30 EUR voor. Dankjewel alweer, Pat!

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-06-2026

Distilleerderij: Heaven’s Door
Regio: USA
Fles: Heaven’s Door Straight Rye Whiskey, OB 2019, Finished in Vosges Oak Barrels
Kleur: amber
ABV: 46.0%

Bob Dylan

Heaven’s Door is een relatief nieuw whiskeymerk dat werd opgericht in samenwerking met de legendarische artiest Bob Dylan. De naam is uiteraard een afgeleide van zijn hit Knocking on Heaven’s Door uit 1973 (dat overigens geschreven werd voor de film Pat Garrett and Billy the Kid). Hun eerste whiskey verscheen in 2018, maar ondertussen hebben ze al een palmares van meer dan 60 whiskies. In het glas zit één van die eerste releases, een jonge roggewhiskey die een finish kreeg op wijnvaten uit de Vogezen.

De neus is zoet op appels, kaneel en iets metalig, alsof ik hem uit blik schenk. Hij heeft ook iets bitters, als van pompelmoesschillen en kinine. Tot slot ook nog een takje munt. Toch een tikkeltje atypisch, als u het mij vraagt. Maar het staat me best wel aan.

Op smaak is het best wel kruidig. Denk munt, kardemom, koriander en euh… lavendel? Dit flirt echt wel met zeep, moet ik zeggen. Laat ons het op viooltjes houden (de purperen snoepjes, weet u wel?). Iets van cola-flesjes (de gummi snoep) wordt nog aangevuld met iets van kersenpitten. In alle eerlijkheid een beetje bizar. Maar… niet onaangenaam.

De afdronk is lang op kardemom en menthol, met iets van groenhout op het sterfbed. Wat is dat hier allemaal?

Hmmm, een bizarre ervaring, moet ik zeggen. Blind zou ik dit een barrel aged gin genoemd hebben, stel je voor!

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-05-2026

Heaven’s Door is een relatief nieuw whiskeymerk uit Chicago dat werd opgericht in samenwerking met de legendarische artiest Bob Dylan. Hun eerste whiskey verscheen in 2018, maar ondertussen hebben ze al een palmares van meer dan 60 whiskies. In het glas zit één van de eerste releases, een jonge roggewhiskey die een finish kreeg op wijnvaten uit de Vogezen.

Distilleerderij: Loch Lomond
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Inchfad 20 Year Old 2005/2026 The Hidden Ace #7, Art Malts, Hogshead, 42 bts
Kleur: goud
ABV: 54.4%

De laatste aas

The Hidden Ace is een reeks van 7 single cask bottelingen van Belgisch bottelaar Art Malts. En dit is de 7^e, zopas gelandeerd. Het is meteen ook de laatste in deze reeks, die bestond uit een Ardmore 2013, Mannochmore 2009, Croftengea 2017, Glen Garioch 2012, Isle of Jura 2015, Secret Islay 2013 en nu deze laatste Inchfad 2005, afkomstig van de veelzijdige Loch Lomond distilleerderij. Het is de oudste Inchfad (in termen van jaren rijping) die ik al proefde (toegegeven, het is ook nog maar mijn vierde Inchfad ooit).

Een heerlijk complexe neus die een mix van fruit en rook presenteert. In de linkerhoek krijg ik appels, meloen, gekonfijte appelsien en een hint van bosbessen. Ananas op de BBQ. In de rechterhoek krijg ik zachte turf, lekker herbaal, met wat minerale toetsen. Steentjes op het strand en wat vermolmd hout. Brandwondenzalf. Nog iets van Gandaham. Hier is echt vanalles aan de gang en het is allemaal erg mooi.

Prima body. Lekker olieachtig en vol. Zeg maar gerust romig. Zoete boter, flink wat gekonfijt fruit (nu ook abrikoos) en zelfs iets van amandelpasta. De rokerigheid wordt ondertussen flink intens en zorgt voor een aangename warme gewaarwording. Een mooie kruidigheid steekt de kop op. Denk chilivlokken en wat zwarte peper, ondersteund door wat munt en zelfs een mespuntje zout. Dat alles gepresenteerd in een kartonnen bakje. Verrassend, maar wel heel erg goed. Water? Geen denken aan.

Schitterende afdronk waarbij zoet, zout en zuur het tegen elkaar lijken op te nemen, maar ze moeten toch allemaal de duimen leggen voor een prachtige rokerigheid. Hij laat je mond prettig droog achter.

Indrukwekkend, deze laatste aas. Genot troef (ziet u wat ik daar deed?)! Prachtige malt om deze reeks mee af te sluiten.

PS. Op 9 oktober organiseer ik een online tasting waarin de hele reeds wordt gepresenteerd. Wil je ze allemaal eens aan de lippen zetten? Inschrijven is de boodschap!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-06-2026

Distilleerderij: Bunnahabhain
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Bunnahabhain 12 Year Old 2013/2025 Staoisha, Liquid Art, 89 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 55.4%

Zonsondergang

Onlangs lanceerde Liquid Art een jonge Stoaisha, de geturfde versie van Bunnahabhain op Islay. De fles is getooid met een label waarop een prachtige foto prijkt… die niet op Islay werd gemaakt, maar in Noorwegen. Tijdens een trip in de buurt van Rotsund, richtte de fotograaf van dienst zijn camera richting het oosten naar de Lyngen Alpen. Op de foto zien we een opvallende rotsformatie met 4 kleinere pieken in ’t midden. De legende gaat dat het 4 versteende trollen zijn. Toen zij de bergen overklommen, schrokken ze zodanig van de schoonheid, dat ze voor eeuwig in steen veranderden. Kudos aan de fotograaf, overigens, want ze werd absoluut niet bewerkt. Knap staaltje vakmanschap. En dat kan meer dan waarschijnlijk ook van de malt gezegd worden. We gaan het proeven!

De neus is erg uitgesproken op gerookte makreel, zoete turf, oestersap en visolie, tuinkruiden, netels en walnoten, aangevuld met fruitige toetsen van appeltjes, limoen en een verloren gelopen groene banaan. Lekker vuil en vettig, zoals het hoort.

Op de tong is hij bijna romig en een pak zoeter dan de neus deed vermoeden. Het maritieme domineert – denk turf, zeewier, brak water – maar wordt hier toch erg mooi aangevuld met vanille, banaan en zelfs wat ananas op de BBQ. De rokerigheid lijkt hand over hand toe te nemen, wat zorgt voor een aangename warmte in de mond. De balans tussen zoet en zilt is nagenoeg perfect. Water? Nee, dank u.

De lange afdronk begint zoet, maar wordt gaandeweg brak en gepeperd. De rook blijft enorm lang hangen. Heerlijk.

Machtige, bijna naakte Staoisha, op zijn lekkerst tijdens de zonsondergang (ziet u wat ik daar deed?). En niet eens 100 EUR. Achteraan in de rij aanschuiven aub.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-04-2026