WhivieBlog

Hoeder van de kudde? Dat is wat deze nieuwe reeks, in het leven geroepen door Klubb23, letterlijk betekent. De kudde die we gaan hoeden – en waar ik één van de hoeders van ben – bestaat natuurlijk uit heerlijke whisky, of wat had u gedacht? Om de reeks op gang te trappen werd meteen een kanjer van een malt gebotteld: een 15-jarige Coal Ila die in 2010 werd gestookt en te slapen gelegd op een refill hogshead, omdat in mei 2022 overgeheveld te worden op een first fill PX hogshead, wat meteen het bronzen kleurtje verklaart. Om in de verhaallijn van hoeders en kuddes te blijven, staat er op deze eerste release – ‘wooled 001’ – een Carinthian spectacled sheep, een schapenras uit Oostenrijk dat zijn naam dankt aan de brilvormige vlekken rond de ogen.

Mobsters on Mopeds is een serie single cask releases van de Belgische bottelaar Klubb23. De naam komt voort uit het feit dat de labels altijd een bekend (of minder bekend) persoon tonen die op een bromfiets zit; een scooter. Vandaag nemen we twee recente releases onder de loep. Enerzijds hebben we een Macduff 2011, met een Harley Davidson Topper – de meest on-Harley Harley ooit gemaakt. Er zijn er in de jaren zestig slechts zo’n 3000 geproduceerd, maar hij werd snel stopgezet omdat hij niet verkocht. Anderzijds hebben we een Glen Elgin 2014 met daarop Leontine Pelsmakers, geboren in 1921 en oprichter van wat nu een bekend cateringbedrijf in België is. Daarom stond ze bekend als mevrouw Winkle. Zij rijdt op een Britse Bond P4 scooter. Laten we deze eens aan de spreekwoordelijke tand voelen!

Ik kan het haast zelf niet geloven, maar ik heb nog maar 4 Knockando geproefd (op meer dan 9.000 whisky’s) en de laatste was ondertussen al van 2021 geleden! Deze distilleerderij, opgericht in 1898 en waarvan Justerini & Brooks eigenaars zijn, ligt in het hartje van de Speyside, in het dorp met dezelfde naam. In september 2023 ben ik daar nog gepasseerd. Maar deze fles stond in onze lokale supermarkt in een niet-te-versmaden aanbieding: 1 + 1 gratis. Die mochten dus meer naar huis voor ocharme 40 EUR (voor de twee!). Da’s goedkoper dan twee flessen Johnnie Walker Red Label, om maar iets te noemen.

Traditioneel bottelt The Nectar of the Daily Drams enkele leuke single casks om voor te stellen op het onvolprezen whiskyfestival Spirits in the Sky (elk jaar in november). Voor de editie van 2025 zat daar tot mijn grote vreugde ook een Auchentoshan tussen, geselecteerd uit de warehouses van Signatory uit Pitlochry. En traditiegetrouw proef ik graag een nieuwe Auchentoshan om te publiceren op mijn verjaardag (grappig detail: ik wordt vandaag 56 en deze is op 56.9% gebotteld). Hoewel het vattype niet op het label vermeld wordt, is het duidelijk een sherryvat geweest.

De Belgische whiskyshop Care for Craft Spirits is trots om de lancering van een exclusieve single cask botteling in samenwerking met The Belgian Owl Distillery op de markt te brengen. De whisky is gedistilleerd uit duurzame, ongeturfde lokale gerst. Uniek is dat het distillaat werd gestookt in de ketels van de vergane Schotse distilleerderij Caperdonich. De malt kreeg een 8 jaar lange rijping in een first fill Heaven Hill bourbonvat. Hij werd gebotteld op 55% zonder kleuring of koude filtering. We vonden het best wel gepast om op de eerste dag van het jaar eens een beetje chauvinistisch te zijn. Gelukkig nieuwjaar!

Nikka heeft met zijn Coffey Still (geïmporteerd van Ben Nevis, nota bene) twee whisky’s geproduceerd. De Nikka Coffey Grain en Coffey Malt. We zetten ze met plezier head-to-head.

Ik kan het me amper voorstellen, want heb deze klassieke Japanner toch al een keer of vijf geproefd, maar ik heb nog geen deftige tasting notes geschreven van de Yamazaki 12 years old. Stel je voor! Dat had ook mijn Amerikaanse vriend John K. gemerkt en hij bracht zonder dralen een flesje mee van Japan en zakte dan af naar Gentbrugge. Wat een kerel, toch?

Deze Hibiki is een blend van meer dan tien single malts en grains met onder meer – hoe kan het ook anders? – Yamazaki, Hakushu en Chita, gerijpt in vijf types vaten. Deze Japanese Harmony verscheen voor het eerst in 2015. De fles heeft 24 facetten die de 24 seizoenen van de Japanse maankalender vertegenwoordigen.

Fuji-Gotemba is een mastodont van een distilleerderij – zo’n 520.000m² – met een capaciteit van zo’n 12 miljoen LPA. In het glas zit hun zogenaamde Single Blended, wat betekent dat we hier zowel single malt als grain whisky van dezelfde distilleerderij samengebracht vinden. Mijn Amerikaanse vriend John bracht deze fles mee van zijn meest recente reis naar het land van de rijzende zon. Aan de slag!

Blue Hanger is een blended malt van Berry Bros & Rudd en deze 11^e release is meteen ook de laatste. Hij werd genoemd naar William Hanger, Lord Coleraine, één van de vaste klanten van BB&R op het einde van de 18^e Eeuw, die steeds in een blauw kostuum rondliep. Deze 11^e editie is een vatting van 8 vaten: 4 hogsheads, 3 sherry butts en 1 puncheon en bevat zowel geturfde als ongeturfde Bunnahabhain, Glengoyne, Ardmore, Tamdhu, Glenturret en Dailuaine. Samensteller van dienst was Jonny McMillian, die ondertussen de stap gezet heeft tot zelf distilleren, want hij is immers één van de drie oprichters (samen met Angus MacRaild en Aaron Chan) van de Kythe Distillery.

Double Barrel bestaat al sinds 2008 en was toen best wel een innovatieve en gedurfde uitgave van Douglas Laing. Zoals de naam doet vermoeden is dit een blended malt van twee verschillende vaten, telkens een combinatie van verschillende distilleerderijen uit verschillende regio’s. Hoewel ze in het verleden de distilleerderijen vermeldden – bv. Ardbeg/Aultmore of Macallan/Laphroaig – zijn ze de laatste jaren eerder met regio’s beginnen werken. Zo is er vandaag de dag een Speyside & Lowland, Islay & Highland editie. Ik proef de Speyside & Lowland, maar heb geen idee welke malts gebruikt werden. Het enige wat ik te weten kwam is dat het ene vat een malt van 8 jaar oud bevatte, het andere vat en malt van 10 jaar oud.

Hoe vaak komt het voor dat je een Clynelish van 3 decennia oud kan proeven? Raar of zelden, natuurlijk. Toen ik deze heerlijkheid bij Jurgen Vromans kon proeven op het onvolprezen Liquid Leuven in januari 2025, bestelde ik me onmiddellijk een fles. Gezien het toch wel heftige kostprijsplaatje, beschouw ik het als een vroeg 60^e verjaardagsgeschenk voor mezelf… Maar proeven mag al, toch? Hij komt in een mooi houten kistje in de typische vierkante decanter, maar met een mooie illustratie op de rug van de fles.

Onlangs was ik te gast op een wel erg indrukwekkende tasting in Gent, waar het gamma van Berry Bros & Rudd werd voorgesteld. De apotheose van de tasting was deze 28-jarige Bunnahabhain die – terecht – werd gebotteld in de reeks Exceptional Casks. Het vat werd te slapen gelegd toen ondergetekende nog niet eens meerderjarig was, stel je voor. Liquid history.

In het glas zit de lang verwachte eerste release van de jongste distilleerderij op Islay: Ardnahoe. Ze hebben er wel hun tijd voor genomen, want besloten hun eersteling pas te bottelen nadat hij vijf jaar lang gerijpt had (op een combinatie van ex-Bourbon en ex-Oloroso sherryvaten). En de fles ziet er ook erg goed uit. Het oog wil ook wat. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk wat er in het glas zit (en da’s voor een Islay whisky misschien nog meer van toepassing dan enige andere, gezien de cultstatus van het eiland en zijn rokerige whisky’s).

Onlangs was ik te gast op een tasting van Care for Craft Spirits in Gent, in de gezelligste tapas bar van de stad Bar Terroir, waar niemand minder dan Mike Harrison – Sales Development Director van onafhankelijk bottelaar Berry Brothers & Rudd – wat flessen kwam presenteren. Eén van de hoogtepunten van de avond voor mij was deze 27-jarige Ledaig. Gestookt in 1995 en bijna drie decennia gerijpt op een hoggie, leverde het vat nog 224 flessen op.

Dat de Scotch Malt Whisky Society wel pap lust van Arran wordt bewezen door het feit dat ze al flink wat single casks gebotteld hebben. Dit is bijvoorbeeld al vaatje 111 (op het moment van schrijven hebben ze zelfs 121.115 uitgebracht!). Deze 111^e uitgave kreeg de naam Tempura Tincture mee. Ik kreeg een flinke flesrest van hun Belgische ambassadeur Chris Lauriers met de opdracht om deze zeker te proeven. Daar heb ik absoluut niets op tegen, Chris!

Eerder dit jaar was ik te gast op een heuse Ardnamurchan masterclass in Bar Terroir, de vaste stek waar Jeroen van Care 4 Craft Spirits zijn tastings laat doorgaan. Eén van de highlights voor mij van die tasting was deze 6-jarige die gefinisht werd op Madeira-vaten én bovendien op een hoger alcoholpercentage gebotteld werd. Mooi kleurtje, trouwens.

Gelegen tegen de achtergrond van het majestueuze Lake District National Park (nu UNESCO-werelderfgoed), biedt de omgeving de perfecte setting voor het creëren van De Lakes Distillery. Het bedrijf werd opgericht in 2011 en na een investering van £9 miljoen en drie jaar ontwikkeling werd de distilleerderij in december 2014 geopend met de visie om sterke dranken van wereldklasse te produceren die wereldwijd erkend en gerespecteerd zullen worden. In 2021 verscheen de Infinity in de Whiskymaker’s Edition van deze Britse distilleerderij. Met deze naam wilden ze de constante evolutie van geur en smaak van deze single malt evoceren. Immers, het is een vatting van whisky die rijpte op een panoplie van sherryvaten: Oloroso, Palo Cortado, Fino en Manzanilla.

Dit is deel 6 van een 6-delige reeks over onze trip naar Schotland dit jaar. We zijn aangekomen in Inverness voor onze laatste dag. Maar we vertrekken niet zonder eerst een bezoek te brengen aan de nieuwe Uile-Bheist Distillery in het hartje van deze stad. Na nog een onverwacht extraatje – een Classic Vehicle Show in het centrum van Inverness – genieten we nog van een laatste dram aan het Fort George. Wat een fantastische reis alweer in het zonovergoten Schotland. Volgend jaar komen we terug! Geniet van deze prachtige beelden.

Dit is deel 5 van een 6-delige reeks over onze trip naar Schotland dit jaar. In deze video nemen we de ferry vanop Skye naar het vasteland en passeren we langs het Glenfinnan Viaduct, bekend uit de Harry Potter films. Dan rijden we richting Fort William, waar we een bezoek brengen aan de Ben Nevis distilleerderij. We vervolgen onze weg naar de Dalwhinnie distilleerderij, passeren langs de Centre of Scotland Stone en op weg naar Inverness houden we nog even halt bij de Tomatin distilleerderij. Geniet van deze prachtige beelden.