WhivieBlog

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Caol Ila 14 Year Old Four Corners of Scotland, OB 2022, refill & freshly charred hogsheads, 3.000 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 53.0%

The Islay Home of Johnnie Walker

Diageo vormde vier distilleerderijen om tot de ‘Home of Johnnie Walker’, omdat deze malts een essentieel onderdeel uitmaken van deze blend(s). Om dat te vieren werden ook 4 speciale releases uitgebracht, elke release 3.000 flessen sterk, om de regio te vertegenwoordigen. In het glas zit de vertegenwoordiger van de Islay Home of Johnnie Walker. In het glas zit een 14-jarige Caol Ila. Een tikkeltje vreemd, aangezien de andere drie op 16-jarige leeftijd werd gebotteld, maar dat laten we niet aan ons hart komen.

Da’s een intens geturfde en best vuile neus. Vuil is in dit geval positief, voor alle duidelijkheid. Hij vertoont flink wat maritieme elementen als zeewier, assen, teer en een dieselwalm van een vissersboot die net toekomt in de haven van Port Askaig. Daarachter zit wel iets van appel en citroenen en een lichte toets van munt. Islay pur sang!

Licht olieachtig op de tong en een pak zoeter dan de neus deed vermoeden. Vanille en appelmoes met een druppeltje honing gaan nu de maritieme toetsen vooraf. Zoet versus zout, met nog flink wat peper in het midden. Hoewel hij relatief recht-toe-recht-aan is en compleet verstoken van ook maar enige complexiteit, kan ik niet ontkennen dat dit een malt naar mijn hart is. Lekker verwarmend op koude dagen. Ik vind deze top.

De afdronk is eerlijk gezegd wat aan de korte kant. Ik krijg appels, citroenen, turf en flink wat peper met wederom een takje munt op het sterfbed. De rokerigheid blijft het langst nazinderen.

Er bestaat geen slechte Caol Ila. Enkel goeie en betere. Deze hoort zonder twijfel thuis in de laatste categorie. Dit is overigens de enige fles in de reeks die ik niet persoonlijk ter plekke heb gescoord. De enige keer dat ik Caol Ila bezocht was in 2017 en toen was er nog geen sprake van ‘The Home of’. Mijn goeie vriend Chris Lauriers bracht deze voor me mee, waarvoor dank! In september 2026 keer ik zelf nog eens terug naar Islay en wie weet breng ik dan een nieuwe fles mee…

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-12-2025

Distilleerderij: Clynelish
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Clynelish 16 Year Old Four Corners of Scotland, OB 2021, American Oak Hogshead, 3.000 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 49.3%

The Highland Home of Johnnie Walker

Diageo vormde vier distilleerderijen om tot de ‘Home of Johnnie Walker’, omdat deze malts een essentieel onderdeel uitmaken van deze blend(s). Om dat te vieren werden ook 4 speciale releases uitgebracht, elke release 3.000 flessen sterk, om de regio te vertegenwoordigen. In het glas zit de vertegenwoordiger van de Highland Home of Johnnie Walker. In het glas zit een 16-jarige Clynelish die op Amerikaanse eik rijpte.

De neus is een schoolvoorbeeld van wat we verwachten van dit huis: bijenwas bij de vleet, heide, vanille, boomgaardfruit en een mooie hint van ananas. Moutsuikers en een zachte, bijna subtiele toets van eik. Het is moeilijk onder woorden te brengen hoe geweldig deze neus eigenlijk wel is.

Ja! De waxiness waarop ik hoopte is dominant op de tong. Bullseye! Het fruit van de neus keert weer, hoewel de ananas nu een beetje minder prominent is, ten voordele van groene druiven en gestoofde peren. Iets van heide en stro. Een zacht bittertje verschijnt midpalate.

De lange afdronk blijft waxy en fruitig tot de laatste snik. Heerlijk.

De klassieke Clynelish 14 is al geweldig. Dit is zijn grote, sterke broer. Ik pakte de fles mee na mijn bezoek aan deze geweldige distilleerderij in september 2022. Maar nu komt ze toch stilaan teneinde. Ik ben met spijt in het hart aan de laatste centiliters toe…

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-12-2025

Distilleerderij: Cardhu
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Cardhu 16 Year Old Four Corners of Scotland, OB 2021, American Oak, 3.000 bts
Kleur: licht goud
ABV: 58.2%

The Speyside Home of Johnnie Walker

Diageo vormde vier distilleerderijen om tot de ‘Home of Johnnie Walker’, omdat deze malts een essentieel onderdeel uitmaken van deze blend(s). Om dat te vieren werden ook 4 speciale releases uitgebracht, elke release 3.000 flessen sterk, om de regio te vertegenwoordigen. In het glas zit de vertegenwoordiger van de Speyside Home of Johnnie Walker. In het glas zit een 16-jarige Cardhu die op Amerikaanse eik rijpte.

Erg frisse en florale neus op vers afgereden gras, appels en peren, honing, vanille en butterscotch. Nog iets van amandelschaafsel en een licht bittertje als van een walnoot. Al bij al is dit eerder eenvoudig, maar compleet foutloos en op en top Speyside.

De alcohol is mooi geïntegreerd, waardoor water overbodig wordt. Het begint zachtjes zoet om dan wat kruidig te worden en zelfs wat drogend. Midpalate krijg ik flink wat peper. Het fruit is van de boomgaardvariant, aangevuld met citroen.

De afdronk is verrassend lang en warm, blijft fruitig en fris.

Leuke Cardhu, maar helaas erg duur (voor wat je krijgt). Ik proefde hem voor het eerst in de distilleerderij tijdens ons bezoek van september 2024 en kon het toch niet laten om een flesje mee huiswaarts te nemen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-12-2025

Distilleerderij: Glenkinchie
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Glenkinchie 16 Year Old Four Corners of Scotland, OB 2020, refill & freshly charred hogsheads, 3.000 bts
Kleur: koper
ABV: 50.6%

The Lowland Home of Johnnie Walker

Diageo vormde vier distilleerderijen om tot de ‘Home of Johnnie Walker’, omdat deze malts een essentieel onderdeel uitmaken van deze blend(s). Om dat te vieren werden ook 4 speciale releases uitgebracht, elke release 3.000 flessen sterk, om de regio te vertegenwoordigen. In het glas zit de vertegenwoordiger van de Lowland Home of Johnnie Walker. Deze Glenkinchie rijpte 16 jaar lang en werd op vatsterkte gebotteld.

Heerlijk zoet op abrikozen, kruisbessen, kiwi en een hint van peperkoek. Mooi gekruid zonder pikant te worden. Nog iets van noten, ook. Erg goed!

Olieachtig op de tong. Mierzoet op allerhande geel en oranje fruit, inclusief sultanas en gekonfijte appelsien. Woodsmoke komt sterk opzetten. Karamel en honing blijven niet lang uit. Een vloeibaar dessertje, met een pittige kruidigheid. Denk nootmuskaat, kruidnagel en een mespuntje saffraan. Helemaal op de achtergrond zit bovendien een klein vuiltje als van een vers afgestreken lucifer.

De afdronk is best lang te noemen. Zoet en kruidig maakt hij je mond helemaal warm.

Een heel ander beestje dan hun instapper van 12 jaar oud. Ik proefde hem voor het eerst tijdens mijn bezoek aan de distilleerderij in september 2023 en was echt onder de indruk, dus bracht ik toen zonder twijfelen een fles mee.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-12-2025

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Troubadour Imperial Stout, 33cl
Kleur: zwart
ABV: 9%

Vers Gemalen Koffie

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. De laatste in de reeks die ik voor mijn verjaardag kreeg, zit nu in het glas. Het is hun Troubadour Imperial Stout. Het bier schenkt, zoals het hoort, gitzwart. De beige kraag van grote bellen blijft mooi overeind.

Krachtige neus boordevol vers gemalen koffie, geroosterde noten en bovenal een karrenvracht aan chocolade. Dit ruikt niet boozy, maar wel overheerlijk.

Op de tong is het eveneens een krachtige bedoening met wederom chocolade, maar nu bovenal koffie. Ik lijk wel een schep vers gemalen koffie in mijn mond te hebben genomen. Ik kan hem bijna kauwen. En midpalate verschijnt het obligate bittertje dat hem een licht drogend effect geeft.

Dat bittertje zet zich flink door in de lange afdronk, die zacht drogend maar tevens ietwat kruidig blijkt.

Ik hou wel van een goeie stout en deze hoort zeer zeker in dat rijtje thuis. Bedankt, Niek & Ilse, dat was genieten.

Geproefd door Mark Dermul op 03-04-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Walk the Red Carpet, Royal Rouge, 33cl
Kleur: robijnrood
ABV: 7.5%

Frambozensorbet

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. In mijn glas vertoeft hun Walk the Red Carpet, hun Royal Rouge, een fruitig, lichtzuur bier. Het bier schenkt een licht troebel robijnrood met een roze kraag van minuscule belletjes. Da’s echt de naam schuimkraag waardig.

De neus is er een van intense fruitigheid met frambozen op kop, gevolgd door krieken en een toets van jonge appel. Er is een subtiele kruidigheid waarneembaar. Ruikt eerlijk gezegd naar sorbet van rood fruit.

Op smaak is het erg verfrissend, dankzij de licht zurige smaak van de krieken die prima in balans is met de mierzoete toetsen van de frambozen en bessen. Dankzij een moutig hart, krijgt deze Royal Rouge een romig mondgevoel, wat me wel aanstaat.

De afdronk is middellang, zoet en fruitig.

Ik ben niet zo tuk op fruitbieren, maar deze kon me echt wel bekoren. Op een zonovergoten terras moet dit geweldig smaken. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje!

Geproefd door Mark Dermul op 03-04-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Troubadour Obscura, 33cl
Kleur: bruin
ABV: 8.2%

Donker

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. De Troubadour Obscura zit nu in het glas, een mild bier geproduceerd met 4 mouten. Het bier schenkt donker donkerrood-bruin met een beige kraag die een variëteit aan kleine en middelgrote bellen tentoon spreid, maar wel lang blijft staan. Ziet er lekker uit.

De neus is zacht op chocolade, rozijntjes, vanille en een hint van koffie, zij het wel subtiel. Ruikt erg aangenaam en zoet.

Op smaak is hij zo mogelijk nog donkerder dan op de neus. Chocolade en kandijsiroop domineren, gevolgd door vanille en een zachte toets van koffie. Prima verderzetting van de neus, dus. Dankzij een flinke carbonatie is hij tevens verfrissend en dartel op de tong. Dat staat me wel aan.

De afdronk is eerder kort, maar blijft wel zoet.

Obscura betekent donker en dat is dit bier zowel op de neus als in de smaak – oh, en ook op zicht. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje!

Geproefd door Mark Dermul op 01-04-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Jack’s Precious IPA, 33cl
Kleur: amber
ABV: 5.9%

Olifant

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. Jack’s Precious IPA zit nu in het glas, een zeer uitgesproken India Pale Ale genoemd naar Jack, de Aziatische olifant van de Gentse Zoo die in 1904 de deuren sloot. Volgens de legende werd hij verkocht aan de Gentse gistmarchand Siske die het dier wilde verkopen in Engeland, maar dat plan mislukte. De onfortuinlijke olifant kwam terecht in een Nederlandse worstenfabriek. Of Jack ook effectief herleid werd tot worst is nog niet helemaal duidelijk. Grappig verhaal. Het bier schenkt amberkleurig met een fijne, witte kraag die lang blijft staan. Opgelet: er zit flink wat carbonatie op, dus zachtjes uitschenken.

Een hint van citrus, een hint van een boeketje wilde bloemen en een erg subtiele hint van citrusfruit: da’s de neus van Jack’s Precious in een notendop.

Op smaak is hij dorstlessend bitter met een mooi romig mondgevoel. Ik beken dat ik wat meer citrusfruit had verwacht op de tong, maar dat is niet echt het geval. Dat neemt niet weg dat het een vol en smakelijk bier is. Deze houdt mooi het midden tussen een doordrinker en een degustatiebier. Ook het alcoholpercentage valt mij erg goed mee.

De afdronk is lang, zoet, bitter en bovenal verrassend kruidig.

Leuk etiket trouwens, waarop je de olifant ziet afgebeeld met een hakmes en een worst. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit lekkere biertje!

Geproefd door Mark Dermul op 26-03-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Baudelo Tripel, 33cl
Kleur: amber
ABV: 7.8%

Pur Sang

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. Vandaag zetten we de Baudelo Tripel aan de lippen, een bier uit hun zogenaamde ‘Abbey Series’. De naa verwijst natuurlijk naar de Abdij van Boudelo in Klein-Sinaai, nabij Sint Niklaas – op zijn beurt nabij de brouwerij. Naast de trappist is een abdijbier of tripel wereldwijd erkend als specialiteit van de Belgische biercultuur, dus konden ze bij The Musketeers niet achterblijven, natuurlijk. Het bier schenkt amberkleurig met een witte kraag, van middelgrote bellen, die relatief lang overeind blijft en het geheel er best smakelijk doet uitzien.

Op de neus is het alvast een erg klassieke tripel met een floraal en kruidig aroma waarbij je de gist bijna ruikt. Voor alle duidelijkheid: da’s een goeie zaak.

Op smaak komen er mooie fruitige toetsen naar voor van wit fruit en een verloren gelopen perzik, een subtiele toets van sultanas en een zachte florale toets, ongetwijfeld van de hoppen. Klassiek, ik zei het al. Erg lekker.

De afdronk is hartverwarmend en best lang.

Het is verre van een degustatiebier, maar ik zou het zeker niet het label doordrinker opplakken. Maar wel een heerlijke tripel, pur sang. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje!

Geproefd door Mark Dermul op 25-03-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Troubadour Westkust, 33cl
Kleur: chocoladebruin
ABV: 8.6%

Degustatie

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. Ik schonk me net hun Westkust uit, een Black Imperial IPA (watte?), een donker, bijna zwart degustatiebier. Met hun Troubadour Westkust hebben ze zichzelf uitgedaagd. Hoe kunnen ze de balans vinden tussen de karakteristieken van gebrande mout, koffie, chocola en vanille gevolgd door een sterke maar aangename bitterheid? We zijn benieuwd! Het bier schenkt chocoladebruin met een beige kraag die goed stand houdt.

Hola, de neus barst van de geroosterde mout met toetsen van koffie, chocolade en vanille, waardoor hij me aan een lichte stout doet denken. Daar zal die Black Imperial dan wel op slaan. Maar het blijft wel een IPA, hoor. Ook de kruidige hop is onmiskenbaar, wat hier een erg aangename en complexe neus van maakt. Ik ben zowaar onder de indruk.

Lekker volmondig en barstensvol smaak. Wederom die gebrande mout die de teugels in handen neemt, aangevuld met subtiele hints van donker fruit en een kruidig randje dat me echt aanstaat. Het bittertje dat zo goed als obligaat genoemd mag worden, ontbreekt niet. Kudos!

De afdronk is op z’n zachts gezegd verrassend in zowel zijn lengte als smaak. Lekker hoppig, smaakvol en rond. Ik wil nog een slok.

Zonder meer een degustatiebier uit Sint-Gillis-Waas. Deze kan ik moeiteloos aanbevelen. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje!

Geproefd door Mark Dermul op 25-03-2026

Distilleerderij: Glenkinchie
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Glenkinchie 17 Year Old 2008, Mark & Manny’s Malts Fierce Series, Oloroso Sherry Cask, 50 bts
Kleur: brons
ABV: 52.1%

Chaotic Abstract Painter

De tweede release in de zogenaamde Fierce Series – verwijzing naar de in San Diego geboren kunstenaar Jonathan Fiers uit Lembeke, voormalig basketspeler in de US en liefhebber van creatieve ideeën die hij op allerhande wijze uit op onze labels – is er weer eentje van een distilleerderij die we nog niet eerder gebotteld hebben. En niet zo maar eentje, want onze Glenkinchie is een single oloroso sherry cask dat maar liefst 17 jaar lang heeft liggen pruttelen om zo een prachtige Lowland whisky voort te brengen op 52.1%. Ik hoef u niet te vertellen dat Manny en ik hier heel erg trots op zijn.

De neus start intens kruidig met al het donkerzoete fruit dat je van zo’n sherryvat mag verwachten (pruimen, vijgen, rozijnen), maar de subtiele, florale toetsen van het huis zijn onmiskenbaar. De kruidigheid vertaalt zich naar kruidnagel, nootmuskaat en een mespuntje kaneel. Helemaal op de achtergrond zit nog een streepje rook als van een vers afgestreken lucifer, maar absoluut niet storend. Integendeel. Krachtige, heerlijke neus.

Hola! Da’s een krachtige smaakbom waarbij de malt geniet van een mond-verwarmende kruidigheid, alvorens de zoete vruchten de kans krijgen zich te vertonen. De speekselklieren gaan heel even in overdrive om dan een prachtige confituur van donker fruit te presenteren. Zacht drogend naar het einde toe.

En dat zet zich flink door in de lange, kruidige en vooral warme afdronk. Hij laat je mond droog achter.

Glenkinchie wordt vaak gezien als een lieflijke, toegankelijk en bijna vrouwelijke whisky, maar deze release is een gothic check in boots. Jonathan, die zelfzelf omschrijft als Chaotic Abstract Painter, gaf ons zijn zegen om zijn prachtige, kleurrijke doodle op het label te zetten. De fles is vanaf 7 mei (om 20u) beschikbaar op de site van MMM voor 130 EUR. Gelimiteerd tot 50 flesjes, dus snel reageren is de boodschap.

88/100

Geproefd door Mark Dermul & Imanuel Dijk op 16-02-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Troubadour Magma, 33cl
Kleur: amber
ABV: 9%

Vulkaan

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. In het glas zit de Troubadour Magma, hun speciaalbier dat zijn fruitigheid ontleent aan het dryhoppen. Het bier schenkt amberkleurig met een witte kraag, van fijne bellen, die lang blijft staan.

Lekker fruitige neus op appelsien en perzik met een zachte toets van honing. Iets donkers waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Doet wat aan de herfst denken, eerlijk gezegd. En ik moet toegeven, dit ruikt erg lekker.

Hij danst op de tong dankzij een heftige, maar aangename carbonatie. Donkerzoet met een mooi bittertje – lijkt wel het midden te houden tussen een quadrupel en een IPA. Dat moet wel te danken zijn aan de dry hopping van dit biertje. Redelijk exotisch van smaak. Perzik keert weer, aangevuld met een hint van banaan en mango. Heerlijk.

De finish is lang (voor een bier) en erg dorstlessend dankzij een zacht bittertje op het sterfbed.

Nou, met zo’n vulkaanuitbarsting van smaak snap ik de naam van het bier. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje! Troubadour Magma is ondertussen hun bestverkopende bier en ik begrijp volledig waarom. Dit mag nog in huis!

Geproefd door Mark Dermul op 23-03-2026

Brouwerij: The Musketeers
Regio: België
Fles: The Musketeers Troubadour Blond, 33cl
Kleur: goudblond
ABV: 6.5%

Eersteling

In 1999 werd brouwerij De Musketeers boven de doopvont gehouden in Ursel, nabij Aalter. Maar 20 jaar later, met de groei van het bedrijf, verhuisde de brouwerij naar Sint-Gillis-Waas. Ze hebben een heel panoplie aan bieren die ik, dankzij een leuk verjaardagsgeschenk van mijn makker Niek, allemaal aan de lippen zal zetten. Beginnen doen we met hun Troubadour Blond, het allereerste bier dat de brouwerij destijds uitbracht, gebotteld op 6.5%. Het bier schenkt goudblond met een witte kraag die mooi overeind blijft.

Verrassend intensieve en expressieve neus met een bijzonder moutig hart en een hoppig, kruidig aroma. Subtiel zoetje, ook. Ik vind dit best aardig ruiken voor een ‘eenvoudige’ pint.

Volmondig, bijna romig! Da’s erg aangenaam op de tong. Opnieuw zacht zoet met een mooie kruidigheid van de hoppen. Een bittertje naar het einde toe, lekker dorstlessend.

De afdronk is zacht, maar lekker lang.

Dit is een erg aangename doordrinker, moet ik zeggen. Bedankt, Niek & Ilse, voor dit flesje! Wist-je-dat-je: deze Blond won al verschillende prijzen, waaronder goud in 2017 en brons in 2020 op de Brussels Beer Challenge.

Geproefd door Mark Dermul op 23-03-2026

Distilleerderij: Lagg Distillery
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Lagg Small Batch Ex Palo Cortado Finish, OB 2025
Kleur: licht goud
ABV: 56.2%

Bruusk & bruut

Lagg is die ‘andere’ distilleerderij van de mensen achter Arran. De distilleerderij, gelegen aan de ‘andere’ kant van het eiland, produceert exclusief geturfde whisky. Deze Lagg Small Batch kreeg een finish in voormalige Palo Cortado vaten, een bijzondere sherrysoort. Het is een release uit 2025 op een relatief hoog ABV. Ik hou water bij de hand.

Onmiddellijk maritiem op de neus met zeebries, olijfpekel en gerookte vis. Doet in dat opzicht wat aan Ledaig denken, wat geen straf is. Daaronder zit nog iets van vers gebakken brood en een handjevol noten. Tot slot een hint van sinaasappelsap en abrikozen uit blik. Maar hij heeft ook iets new make-y, wat een erg jonge leeftijd doet vermoeden.

Olieachtig op de tong. Nu verrassend zoet op toffee en sinaas, maar dat wordt razendsnel overstemt door een flink brakke toets, alsof er iemand zeewater uit een tuinslang in mijn glas gedropt heeft. Turfrook komt groots opzetten, maar het is allemaal erg bruusk en bruut en in alle eerlijkheid niet echt aangenaam. Te scherp gepeperd, ook. De rokerigheid is wel warm, maar de malt wordt midpalate onaangenaam bitter.

Dit bitterheid zet zich in de middellange afdronk verder door, terwijl de rook lang blijft nazinderen. Maar het feit dat ik de neiging krijg een glas water te drinken, is nooit een goed teken.

Het is nog maar mijn zevende Lagg, maar het is meteen ook de minste die ik al proefde.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-01-2026

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 30 Year Old 1995/2025, 300 bts
Kleur: amber
ABV: 46.0%

Mijlpaal

Ik proefde deze in een absolute avant-première op Spirits in the Sky, waar een select gezelschap deze voorgeschoteld kreeg. Ik was vereerd daar, samen met Dearly Beloved, bij te mogen zijn. Op het moment van die tasting werd aangekondigd dat hij in mei 2026 officieel zou verschijnen, maar dat de prijszetting van dit snoepje nog niet vast lag.

Zachte, succulente neus gekonfijt tropisch fruit (abrikozen, perzik, mango, ananas), hint van cacao en appelmoes. Erg fruitig en monter. Na enkele ogenblikken krijg ik nog een toets van marsepein en meringue. Erg uitnodigend.

Zijdezacht op de tong. Hij streelt de smaakpapillen met tropische fruit in een stoofpotje, aangevuld met een handjevol bessen, mirabellen en opgesmukt met een panoplie aan zachte kruiden. Slechts een toefje eik om de leeftijd te onderstrepen, maar voor de rest erg fris en fruitig. En ondanks het bescheiden ABV heeft deze voldoende punch om stevig uit de hoek te komen.

De afdronk is wat aan de korte kant, eerlijk gezegd, maar dat kan de pret niet drukken. Deze is fantastisch lekker.

Een dijk van een whisky en uiteraard een belangrijke mijlpaal voor het huis. Ik hou wel mijn hart een beetje vast eens de prijs bekend gemaakt wordt. Ik vrees dat we met 800 EUR niet gaan toekomen…

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-01-2026

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 25 Year Old, OB 2024
Kleur: koper
ABV: 46%

Laatste?

Een Arran van een kwart eeuw oud? Dat kom je niet alle dagen tegen. En bovendien liet ik me vertellen dat dit wel eens de laatste release voor de komende jaren kan zijn, omdat ze de vaten bij Arran nog even willen laten liggen om een 30-jarige op de markt te brengen.

Donkerzoet en sensueel op licht aangebrande karamel, pruimen en rozijnen, tabaksbladeren en colasnoepjes. Bloedappelsien op de achtergrond. Eigenlijk een ronduit schitterende neus.

Zacht op de tong, maar wel kruidig. Denk nootmuskaat en zwarte peper. Dat gaat heerlijke toetsen van donker fruit vooraf. Wederom rozijnen en pruimen, maar nu ook dadels. Hint van amandellikeur. Pruimtabak. Midpalate verschijnt iets fris, wat me aan menthol doet denken. Citrusfruit doet zijn intrede, alsook iets van zespri. Prachtig, gewoon. Zo gelaagd. Best complex.

De afdronk is lang en bevredigend, erg zacht gekruid, fantastisch.

400 EUR is gewoon te duur, maar als geld geen probleem is, dan mag je deze niet missen.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-01-2026

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 18 Year Old, OB 2025
Kleur: amber
ABV: 46%

Ketjap

Arran’s 18-jarige heb ik al eerder geproefd, maar dit is hun meest recente release uit 2025 die ik met veel gusto proefde op Spirits in the Sky in Brussel (november 2025). Lekker spul, wat me deed besluiten een sample mee te nemen om nog eens op mijn gemak te herproeven. Bij deze.

Fruitig en herbaal, waarbij ik verrast ben door het feit dat de neus voornamelijk groenhout en rozijnen presenteert. Pas na enkele ogenblikken in het glas wordt dat aangevuld met dadels, pruimen en bloedappelsien. Ook karamel en vanille tekenen present. De neus wordt complexer naarmate de malt even heeft kunnen ademen.

Lekker olieachtig in de mond. Donkerzoet op rozijnen en pruimen, maar ook iets van gekonfijte kersen en een hint van marsepein. Dan komen de herbale toetsen sterk opzetten. Varens, gras en zelfs iets van heide. Het sap van wortels (nee, niet de oranje groente, maar de onderkant van een plant). Zacht gekruid – nogal exotisch – op curry en oregano. Dit is een heel ander beestje dan de 18-jarige die ik enkele jaren geleden proefde.

De afdronk is middellang, zoet met een Oosterse toets waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Het doet me echt een beetje denken aan ketjap.

Erg boeiende, lekkere Arran, maar ik vind 150 EUR niet mals voor een 18-jarige op 46%.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-01-2026

In 2025 kondigde Arran een nieuwe tienjarige malt aan: de Arran Barley. Zoals de naam doet vermoeden werd deze malt gestookt met gerst die op het eiland werd verbouwd. Ik proefde hem voor het eerst in november 2025 op het onvolprezen Spirits in the Sky en kreeg niet veel later een fles cadeau van enkele collega’s, dus hoog tijd om deze nog eens aan de lippen te zetten, toch?

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 15 Year Old 1998 Private Cask, OB 2014, Bourbon Barrel #2008/1135, 182 bts
Kleur: vol goud
ABV: 54.6%

Onbekend

Over dit private cask is niet zoveel geweten. Ik vond het alleszins niet op Whiskybase (hoewel ik daar wel een ander vat met hetzelfde nummer vond, maar veel eerder gebotteld op een hoger ABV). Ik proefde deze tijdens een privé-tasting op Spirits in the Sky in november 2025 (van fles 182/182).

De neus is fruitig en herbaal tegelijkertijd. Fruitig in de zin van appels, peren en rozijntjes, herbaal in de zin van gras en groenhout. Ruikt eerlijk gezegd jonger dan hij is, maar lekker ruikt hij alleszins.

Hij is lekker romig op de tong, maar ook onmiddellijk pikant op gember, nootmuskaat en chilipepers. Het fruit wordt iets donkerder dan we op de neus hadden. Dadels en gekonfijte appelsien vervoegen de appels en peren. De alcohol is prima geïntegreerd. Hij brandt hoegenaamd niet en behoeft dus absoluut geen water.

De afdronk is middellang, waarbij de kruiden langzaam wegdeemsteren en het fruit opnieuw naar de voorgrond komt. Heerlijk.

Lekkere, snoeperige maar stevige Arran. Jammer dat ik er niets van kan terugvinden, laat staan een fles kopen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-01-2026

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 10 Year Old Arran Barley, OB 2025, 18.000 bts
Kleur: licht goud
ABV: 50%

Optic

In 2025 kondigde Arran een nieuwe tienjarige malt aan: de Arran Barley. Zoals de naam doet vermoeden werd deze malt gestookt met gerst die op het eiland werd verbouwd, in dit geval Optic. Ik proefde hem voor het eerst in november 2025 op het onvolprezen Spirits in the Sky en kreeg niet veel later een fles cadeau van enkele collega’s, dus hoog tijd om deze nog eens aan de lippen te zetten, toch?

Zoals bij elke Arran, is de neus best fruitig en aangenaam – in dit geval op jonge appels, citrus en peer – maar in dit geval zitten er vanaf de eerste snuif ook best wat tannine in, afkomstig van wat ik vermoed erg actieve vaatjes. Hij is ook best herbaal. Denk groene tuinkruiden en verse asperges (that’s a first). Gember en peper zijn de kruiden van dienst.

Hoewel het fruit onmiddellijk weerkeert op de tong, is het vooral de pittige kruidigheid van het hout dat opvalt en hem best wel scherp gekruid maakt. Denk peper en gember met een bitter randje als van het witte vlees van een roze pompelmoes. Cask-driven noemen we zoiets. Vanaf de tweede slok volgen appels en peren en een karrenvracht aan vanille. Maar het hout blijft dominant.

In de middellange finish, die echt wel kruidig blijft tot de laatste snik, krijg ik opnieuw wat citrusfruit en vanille.

Met en prijskaartje van zo’n 60 EUR, krijg je zonder meer waar voor je geld. En het gaat natuurlijk niet echt op om deze te vergelijken met de klassieke 10-jarige, maar deze vind ik minder lekker, iets te scherp en hij is duurder. Koop hem alleen als je een afwijkend profiel wil proeven, want daarvoor is deze Arran Barley immers bedoeld.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-01-2026