WhivieBlog

Distilleerderij: North Port-Brechin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: North Port-Brechin 19 Year Old 1974 Connoisseurs Choice, Gordon & MacPhail 1993
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Townhead

In september 2018, iets meer dan 7 jaar geleden, mocht ik in de Ghelamco (nu Planet Group) Arena een verjaardagstasting aan elkaar praten voor mijn goeie vriend Niek. Alle flessen die we openden waren uit zijn geboortejaar 1974. Zo’n zeven jaar na de tasting, stopte Niek me opnieuw een set samples in de hand for old time’s sake. Dit is daar ééntje van en dan nog wel van een gesloten distilleerderij. North Port-Brechin werd in 1820 gebouwd (en werd initieel Townhead Distillery gedoopt), maar was één van de slachtoffers van de grote sluitingsronde in 1983. In 1990 werden de gebouwen afgebroken. We hebben hier hier dus over liquid history.

Frisse, moutige neus met flink wat citrusfruit en vers afgereden gras. Relatief eenvoudig, maar eenvoud siert. Granny Smith appels verschijnen na enkele ogenblikken rust in het glas. Die rust mogen we deze malt wel gunnen, wetende dat hij ondertussen meer dan 30 jaar op fles zit.

De body is erg licht, het moet gezegd. Net niet waterachtig. De smaak, echter, is prima. Citrusfruit met nu ook wet kruisbessen en een hint van kiwi, terwijl een mooi pepertje voor wat oomph komt zorgen. Iets van karamel en wat zoethout. Mooi.

De afdronk is kort tot middellang en zacht drogend.

Zou zomaar een mooi aperitief kunnen zijn, ware het niet dat hij ondertussen onvindbaar en vooral onbetaalbaar geworden is. Dankjewel, Niek.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-11-2025

Toen David Stirk’s boek ‘Distilleries of Campelbown’ verscheen in 2005, kreeg de schrijver flink wat kritiek omdat critici vonden dat hij teveel geknipt en geplakt had uit oude bronnen en weinig zelf had toegevoegd. En terwijl Stirk zich eerst kweet van het schrijven van twee erg interessante boeken (Independent Scotch en Pioneering Spirits) besloot hij zijn boek over Campbeltown volledig te herzien, uit te breiden en up to date te brengen. Het resultaat is Whiskyopolis: The Rise, Fall and Resurgence of Campbeltown’s Whisky Industry, een klepper van bijna 400 paginas.

Whiskyopolis geeft het antwoord op vragen zoals ‘waarom groeide Campbeltown uit tot hét whiskycentrum van Schotland?’, maar ook op vragen zoals ‘wat veroorzaakte de neergang van tientallen distilleerderijen?’ en meer. David Stirk neemt de lezer mee naar het Campbeltown van de vroege 19^e eeuw en loods ons doorheen de geschiedenis van deze whiskyregio langs de invloed van de industriële revolutie, de Pattison Crash en de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, om dan te eindigen met het opmerkelijke herstel van Campbeltown en de manier waarop de regio vandaag opnieuw een gerespecteerde regio is in de whiskywereld.

Grappig detail: in een interview liet David Stirk dit optekenen: ‘Dit project heeft me bijna een jaar aan onderzoek en schrijven gekost – en heeft me tot drinken gedreven… Campbeltown malt whisky, uiteraard’.

Besluit

Wie van (whisky)geschiedenis houdt, moet dit boek gelezen hebben.

Whiskyopolis
The Rise, Fall and Resurgence of Campbeltown’s Whisky Industry
371 pagina’s, Engels
Hardback
David Stirk
Uitgeverij Stirk Consultants
ISBN 978-1-0683-4720-7
30 EUR
Hier verkrijgbaar bij Whiskyboeken.nl

Distilleerderij: Glengyle
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Kilkerran 12 Year Old, OB 2024
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Jute Zak

Ik heb al het geluk gehad de 12-jarige malt van Kilkerran te proeven in 2016 en 2019, maar vandaag heb ik de mogelijkheid een release uit 2024 te proeven, dankzij mijn maatje Benny J. Het is nog steeds een vatting van 70% Kilkerran op bourbonvaten en de overige 30% op sherryvaten. Hij werd teruggebracht naar 46% en is te koop voor ocharme 50 tot 60 EUR.

Heerlijke minerale neus van het moment dat ik mijn neus nog maar in de buurt van de glasmond breng. Kiezels op het strand, leisteen, zoete rook en flink wat citrusfruit en knapperige groene appeltjes. Dat alles gewikkeld in een jute zak.

Olieachtig op de tong en flink mineraal, nog meer dan de neus deed vermoeden. Komt zelfs relatief krachtig binnen op zilte, minerale en zelfs maritieme toetsen, waarbij het gele en witte fruit nu heel even naar de achtergrond wordt geduwd. Minder fruitig dan de vorige releases. Hier ligt de nadruk duidelijk meer op de minerale kenmerken van de malt. Het is geen straf.

De afdronk is zacht rokerig, lekker lang en warm.

Tja, dit blijft toch wel een bang for your buck whisky. Kilkerran stelt eigenlijk nooit teleur.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-09-2025

Distilleerderij: Knockando
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Knockando 12 Year Old, OB 2023
Kleur: goud
ABV: 43%

Smoutebollen

Ik kan het haast zelf niet geloven, maar ik heb nog maar 4 Knockando geproefd en de laatste was ondertussen al van 2021 geleden! Deze distilleerderij, opgericht in 1898 en waarvan Justerini & Brooks eigenaars zijn, ligt in het hartje van de Speyside, in het dorp met dezelfde naam. In september 2023 ben ik daar nog gepasseerd. Maar deze fles stond in onze lokale supermarkt in een niet-te-versmaden aanbieding: 1 + 1 gratis. Die mochten dus meer naar huis voor ocharme 40 EUR (voor de twee!). Da’s goedkoper dan twee flessen Johnnie Walker Red Label.

Eenvoudig, maar aangenaam, op karamel, noten en appels. Iets van gebak… nee, wacht… smoutebollen! Naarmate hij wat mag ademen, wordt hij zoeter en het staat me wel aan.

Op smaak is het al even eenvoudig, maar best aangenaam. De karamel, appels en noten keren weer, worden ondersteund door een zacht zoetzure toets als van een pompelmoes en een bittertje als van een tamme kastanje. Hij is bovendien erg subtiel gekruid.

De afdronk is eerder kort, zacht kruidig maar sterft een aangenaam zoete dood.

Het is verre van een hoogvlieger, maar er is verder niks mis mee. Op een regenachtige zondagnamiddag naar de koers kijken met dit in je glas ik geen straf. Zeker niet voor die prijs.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-08-2025

Ik kan het haast zelf niet geloven, maar ik heb nog maar 4 Knockando geproefd (op meer dan 9.000 whisky’s) en de laatste was ondertussen al van 2021 geleden! Deze distilleerderij, opgericht in 1898 en waarvan Justerini & Brooks eigenaars zijn, ligt in het hartje van de Speyside, in het dorp met dezelfde naam. In september 2023 ben ik daar nog gepasseerd. Maar deze fles stond in onze lokale supermarkt in een niet-te-versmaden aanbieding: 1 + 1 gratis. Die mochten dus meer naar huis voor ocharme 40 EUR (voor de twee!). Da’s goedkoper dan twee flessen Johnnie Walker Red Label, om maar iets te noemen.

Distilleerderij: Ardbeg
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Secret Islay 6 Year Old 2019/2025 The Secret Ace, Art Malts, Port Cask, 12 bts
Kleur: amber
ABV: 53.9%

The Chosen One

Ah, The Chosen One. Geen idee of het een verwijzing is naar Neo uit The Matrix of Anakin Skywalker uit Star Wars, maar het klikt intrigerend. Nog intrigerender is het feit dat deze release slechts 12 flessen sterk is en door Art Malts enkel verdeeld werd onder insiders. Oh, wacht, zij zijn natuurlijk the Chosen One(s)! Een klein vogeltje fluisterde mij in dat deze afkomstig is van Ardbeg. Hij is erg jong en bracht zijn leven door op een portovat.

Verrassend lactische neus op yoghurt met aardbeien, echt waar! Uiteraard zit daar wel flink wat turf onder, maar het portovat heeft duidelijk deze Ardbeg flink onder handen genomen. Rood fruit overstemt de maritieme toetsen. Da’s verrassend. En wat nog verrassender is, is het feit dat ik hem heerlijk vind ruiken.

Krachtige malt op de tong! Het DNA van het huis schemert hier toch al flink door en schuift de invloed van het portovat toch een beetje opzij. Het is een geweldige balans tussen zilte, geturfde, kruidige en zoete toetsen. Indrukwekkend voor zo’n jonge malt.

Als je een finish kan vergelijken met een CD, dan is dit de classic hits van Queen. Onvergetelijk.

De 12 eigenaars van dit flesje mogen zich gelukkig prijzen.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-12-2025

Distilleerderij: Undisclosed
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Secret Islay 12 Year Old 2013/2025 The Hidden Ace #6, Art Malts, First Fill Sherry, 42 bts
Kleur: oud goud
ABV: 53.7%

The Church Without Corners

Steven VE heeft eind 2025 zijn Hidden Ace nummer 6 op de markt gebracht, een botteling van een Islay distillery waarvan hij de naam niet mag noemen. Slechts 42 flesjes op vatsterkte werden op het publiek losgelaten.

Interessante zoetzure neus op zeewier, natte rotsen, oestersap en gerookte vis. Hij heeft ook iets… je ne sais quoi… Qua fruit heb ik wel wat moeite om iets te ontdekken. Sultanas op de achtergrond, misschien. Dat neemt niet weg dat ik hem erg goed vind. Stevige jongen. En hij kan flink wat water verdragen, hoor. Een zwemmer, dus.

Erg olieachtig, bijna romig! Lekker pikant, hoor. De houtkruiden schreeuwen het uit. Het ABV zit er ook wel voor iets tussen. Nu krijg ik iets van appelsienlikeur in een mix met maritieme elementen. Zeewier komt sterk opzetten, maar ook een flinke druppel brak water. Dit is Islay pur sang. Een theelepeltje water toevoegen maakt hem alvast een pak zoeter, wat ik eerlijk gezegd wel kan appreciëren.

De afdronk is subliem. Lang, kruidig, zacht geturfd, flink wat woodsmoke en een zoetje op het sterfbed. Zelfs verdund, blijft de finish geweldig.

Geturfde whisky of first fill sherry werkt, maar deze vond ik toch beter met een beetje water bij. Da’s eigenlijk goed nieuws. More bang for your buck. Deze was op het moment van proeven hier nog verkrijgbaar voor 110 EUR. En laat u niet misleiden door de nickname The Church Without Corners, want hoewel ik niet zeker weet van welke distilleerderij deze afkomstig is, ben ik wel 100% zeker dat het géén Bowmore is.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-12-2025

Distilleerderij: Deanston
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Deanston 17 Year Old 2008/2025 Liquid Art, CaskAid ‘Chacoan Series’, Ex Sherry RR Ben Nevis, 134 bts
Kleur: oud goud
ABV: 55.5%

Ons Huis

Belgisch bottelaar Liquid Art sloeg de handen in elkaar met charity-bottelaar Cask Aid. Je mag gerust zeggen dat het een speciale release is, want de opbrengst gaat naar Ons Huis in Mol, een vereniging die mensen in armoede samenbrengt en ze sociaal weerbaarder maakt. Daarnaast is het een Deanston van maar liefst 17 jaar oud, een single cask dat op vatsterkte werd gebotteld, maar wel rijpte op een voormalig sherryvat dat eerder Ben Nevis heeft opgevoed. Alstublieft! Als hij nu ook nog erg lekker is, heeft u geen enkel excuus meer om deze niet in huis te halen.

Intens zoete en fruitige neus op sultanas, Cointreau en kiwi met een (erg) zachte hint van pruimtabak. Een croissant vers uit de oven met abrikozenconfituur. Kruisbessen en een hint van yoghurt met stukjes ananas. Da’s alvast een erg uitnodigend begin.

Heerlijk mondvullend en rond met onmiddellijk een verrassend rokerig kantje. Het fruit keert in vol ornaat weer, besprenkeld met een handjevol bakkerskruiden die voor een mooie warmte in de mond zorgen. Maar het is de woodsmoke die hier met de pluimen gaat lopen. Wat heerlijk, zeg!

De afdronk duurt een eeuwigheid, blijkt zoet en kruidig tot de laatste snik.

Een kanjer van een selectie, echt waar. Mijn verwachtingen werden ruimschoots overtroffen. En dat voor 105 EUR én het goede doel? Kopen, delen, genieten!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-12-2025

Distilleerderij: Deanston
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Deanston 15 Year Old Tequila Cask Finish, OB 2023
Kleur: licht goud
ABV: 52.5%

To Tequila or Not To Tequila?

Goh, als ik Tequila zie staan frons ik al de wenkbrauwen. Het meeste van wat ik al proefde dat in de buurt kwam van een tequila cask stond me niet erg aan. Maar goed… alles voor de wetenschap. Dus gaan we deze Deanston, die eerst op een gewoon bourbon barrel rijpte en enkel een finish kreeg op een tequila-vat toch maar eens aan de lippen zetten.

Het duurt even voor de neus ook maar iets prijsgeeft. Erg gesloten in het begin. En licht. Vederlicht. Wat vanille, wat graankoekjes, wat Granny Smith appels, wat ananas uit blik en tannine. Iets van groene tuinkruiden. Bakboter en een hint van hooi. Van tequila op de neus geen spoor, wat mij betreft. Maar dat gezegd zijnde is deze neus heel gewoontjes en verre van indrukwekkend.

Op smaak is het onmiddellijk wat pikant. Denk witte peper en een karrenvracht aan gember. Dan pas volgen de appels, die nu het voortouw nemen, met wat mango en iets van pomelo. Citrus wordt halverwege zelfs best groots. Een flinke zoetigheid neemt plots de teugels in handen en dat moet dan wel van de tequila komen, niet? Stukken beter dan de flauwe neus beloofde, maar groots wordt hij nooit.

De afdronk is middellang, zoetzuur en zacht bitter met nog een handjevol noten op het sterfbed.

Hoewel ik blij ben weinig invloed van het tequila-vat te merken, mis ik het tequila-vat toch. Volgt u nog?

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-12-2025

Distilleerderij: onbekend
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Undisclosed Distillery (Islay) 10 Year Old 2015/2025 IN2Spirit, Bourbon Hogshead #1913, 115 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 50.9%

Overheerlijk Brutaal

IN2Spirit komt met een jonge, geturfde whisky aanzetten, waarvan de afkomst geheim gehouden wordt. De meeste mensen die ik al sprak vermoedden een Caol Ila, wat niet onlogisch zou zijn. Daarvan is de meeste beschikbaar voor onafhankelijke bottelaars. De malt is erg bleek, wat een refill vat doet vermoeden. Nou, ik heb me één van de 115 flesjes aangeschaft en ga zelf op onderzoek uit.

De neus is een perfecte mix van zeewier, dieselwalm en een vreugdevuur op het strand. Spek op de BBQ. Voeg daar nog wat Abroath Smokies aan toe, een beetje zoetzure turf, een theelepel honing en een druppeltje citroensap en het plaatje is compleet. Jong, ja. Maar overheerlijk brutaal.

Goeie body. Licht olieachtig. Onmiddellijk erg peaty en gepeperd. Vanille met zeezout in de mix. Stokvis, gerookt spek en zelfs een zachte toets van teer. Speelse vlegel met veel karakter.

De afdronk is zijn troefkaart: lang, rokerig, medicinaal… Het is dat laatste wat me plots in verwarring brengt.

Ik twijfel eerlijk gezegd tussen Caol Ila en Laphroaig. Niet eens 110 EUR voor een 10-jarige single cask Islay op vatsterkte? No brainer. Caol Ila of Laffie? Wie zal het zeggen? Who cares anyway? ’t Is geweldig lekker en da’s wat telt.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-12-2025

Distilleerderij: Invergordon
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Invergordon 35 Year Old 1990/2025 IN2Spirit, bourbon hogshead, 90 bts
Kleur: goud
ABV: 53.5%

Romig

Met deze 35-jarige Invergordon zijn de heren van IN2Spirit niet aan hun eerste grain toe. Ik herinner me een geweldige 35-jarige blended grain van twee jaar geleden nog. Deze keer, echter, klopten Tijs en Steven aan bij de grain distillery Invergordon uit de Highlands en selecteerden daar een vaatje dat in 1990 te slapen werd gelegd. Negentig flessen op vatsterkte werden beschikbaar gesteld. We staan er niet altijd bij stil dat 1990 eigenlijk best al even geleden is…

De neus is erg aangenaam met honing, vanille, ontbijtgranen met geel fruit en zelfs een takje munt. De typische toetsen van potloodslijpsel en vernis die ik normaliter met grain associeer zijn hier afwezig. Het is geen nadeel. In de plaats verschijnt zelfs een hint van gezouten karamel en popcorn. Kokosnoot tekent ook snel present. Voor een grain is dit alvast een best complexe neus. Hoe langer ik er aan ruik, hoe lekkerder ik hem begin te vinden.

Hij is zijdezacht en heerlijk zoet met vanille vooraan, onmiddellijk gevolgd door een hint van kokos en banaan, aangevuld met een verloren gelopen walnoot. Het vat leverde ook best wat kruidigheid af in de vorm van witte peper en zoethout, wat hem een licht drogend karakter geeft.

De afdronk is lang en kruidig zoet, zacht drogend en erg romig.

Een erg mooie, gelaagde Invergordon. Deze kan je aanschaffen voor 179 EUR, wat ik best fair vind voor een op vatsterkte gebottelde single cask grain van 35 jaar oud.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-12-2025

Distilleerderij: Teaninich
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Teaninich 10 Year Old 2015/2025 IN2Spirit, Ruby Port Cask #6746333, 64 bts
Kleur: koper
ABV: 53.9%

Highland Glühwein

IN2Spirit, de sympathieke bottelaar uit Ieper, heeft zopas drie nieuwe releases gelanceerd. We beginnen met hun wel erg donkere Teaninich, die na zijn reguliere rijping een finish kreeg op een Ruby Port cask, waaruit ze 64 flesjes aftapten. Hij heeft een mooi gebronzeerd kleurtje, moet ik zeggen. Nu maar hopen dat de port de spirit van Teaninich niet helemaal overmeesterd…

Ja, de toetsen van het portovat tekenen meteen present op de neus. Denk allerhande rode vruchten, waarbij zoetzure frambozen de rest naar de kroon steken. Bloedappelsien in tweede instantie. Kruisbessen in derde. Daaronder ontwaar ik nog wel mooie toetsen van karamel, zelfs een beetje mokatine. Helemaal op de achtergrond zit nog een kleine, bijna herbale toets als van verwelkte bloemen, maar het werkt niet storend. Ik zou liegen als ik zeg het huis nog te herkennen, maar als het zo lekker ruikt, ga je mij niet horen klagen.

Mooie body. Pakt stevig aan de tanden. Onmiddellijk fruitig zoet en lekker pittig gekruid. Frambozen, kersen, blauwe bosbessen en zelfs wat rozijntjes, gewikkeld in een kruidig jasje van peper en kruidnagel. Very Christmas-y.

In de mooie, lange afdronk lijkt het fruit eerder gekonfijt en gedroogd, wat hem een iets snoeperig karakter geeft.

Santa zou deze wel lusten. Vergeet glühwein, dit is veel lekkerder!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-12-2025

Brouwerij: BrewDog
Regio: Schotland
Fles: BrewDog Hazy Jane Guava, NEIPA
Kleur: opaak goudblond
ABV: 5.0%

Überfruity

Naast de nieuwe Triple Hazy Jane die ik eerder proefde, zag ik in de supermarkt ook deze variant op het schap: Hazy Jane Guava. Gebrouwen met haver en tarwe en aangevuld met guave zou dit een tropisch bommetje moeten worden, ideaal om van te genieten op een zomerse dag. Hij schenkt een opaak goudblond met een witte kraag die snel gaat liggen.

Yup, dit is inderdaad een tropisch ruikend biertje met ananas, mango en steenfruit. Überfruity is het woord dat u zoekt.

Op smaak komt het exotische fruit in vol ornaat weer, maar zorgt de hop voor tegengas. Flink wat carbonatie waardoor deze op je tong danst. Dat maakt hem lekker fris en zomers.

Van een finish is eerlijk gezegd amper sprake, maar hij doe me wel onmiddellijk verlangen naar de volgende slok. Da’s altijd een goed teken, vind ik.

Mooie variant op de Hazy Jane en beter dan de klassieker, als je het mij vraagt.

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2025

Brouwerij: BrewDog
Regio: Schotland
Fles: BrewDog Triple Hazy Jane, 440ml
Kleur: opaak goudblond
ABV: 9.5%

Tropisch

Ik herinner mij dat ik de klassieke Hazy Jane, en New England India Pale Ale of kortweg NEIPA, best dorstlessend vond, hoewel de neus me niet helemaal aanstond. Zie ik tegenwoordig een alternatieve versie beschikbaar op het schap, de Triple Hazy Jane, dus kon ik hem onmogelijk laten staan. Een groot verschil met de ‘gewone’ Hazy Jane is het ABV. De klassieker zit op 5%, deze Triple Hazy Jane op 9.5%. Hij schenkt een opaak goudkleurig en heeft een prachtige witte kraag die lang overeind blijft. Het ziet er alvast erg smakelijk uit.

Romige en fruitige neus. Doet even denken aan yoghurt met stukjes ananas. Ik krijg zelfs nog iets van perzik, mango en honing. Bijzonder zomers, als u het mij vraagt. Dat gaat ongetwijfeld smaken.

Ja, ook op smaak is dit romig en zoet. Fruitig op perzik, mango, abrikoos en ananas. Veel tropischer wordt het niet. En dan wordt dat mooi tegengas gegeven door de hoppen die voor een dorstlessend bittertje zorgen. Prima in balans en ondanks het hoge alcoholpercentage toch vlot doordrinkbaar (voor eentje, dan toch).

De afdronk is middellang, bitterzoet en aangenaam.

Stukken beter dan de klassieke Hazy Jane, laat staan de AF versie. Er bestaat blijkbaar ook nog een Double Hazy Jane, maar die ben ik in België nog niet tegengekomen. Je kan niet alles willen…

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2025

Brouwerij: BrewDog
Regio: Schotland
Fles: BrewDog Elvis Juice Citra IPA
Kleur: koper
ABV: 6.5%

Nieuw Jasje

De eerdere editie van BrewDog’s Elvis Juice was een grapefruit infused IPA, gebrouwen met vijf hopsoorten (Amarillo, Citra, Magnum, Mosaic en Simcoe). Maar deze nieuwe editie heet Citra IPA. Nu moet ik bekennen dat ik niet weet of deze de originele Elvis Juice vervangt, dan wel gewoon een extra versie is. In de winkel zag ik ze naast elkaar. Wat er ook van zij, ik vond de oude Elvis Juice erg lekker (en Dearly Beloved nog meer dan ik), dus probeer ik deze Citra IPA ook graag. Hij schenkt koperkleurig met een spierwitte kraag van kleine belletjes.

Heldere en erg frisse neus op pompelmoes, karamel en dennennaalden. Doet zelfs even aan Orangina denken, maar dan op steroïden. Lekker zomers.

Op smaak meer van hetzelfde. Helder, fris, zomers, fruitig met de nadruk op citrus (naast pompelmoes proef ik ook hints van bloedappelsien en limoen) met een mooi bittertje van de hop, wat hier een bijzonder goeie dorstlesser van maakt.

De afdronk is wat aan de korte kant, legt de nadruk op het bittertje en lest compleet de dorst.

Okay, da’s duidelijk. Het is exact hetzelfde bier, gewoon in een nieuw jasje. Geen man overboord.

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2025

Brouwerij: BrewDog
Regio: Schotland
Fles: BrewDog Wingman, Session IPA, 330ml
Kleur: goudblond
ABV: 4.3%

Punk Light

Ah, een nieuwe BrewDog, die moet ik proberen. Van de Wingman is er overigens een hele reeks gelanceerd: Wingman Craft Lager, Wingman Touchdown Lager, Wingman Tropical Stout en dan deze Wingman Session IPA, waarvan er ook een alcoholvrije versie bestaat. Stuk voor stuk met een adelaar op het label. Dit bier werd gebrouwen met Pale Ale mout en de hoppen van dienst zijn Ahtanum, Chinook, Citra, HBC 692, Mosaic en Simcoe. Deze Wingman schenkt een helder goudblond met een spierwitte schuimkraag die lang overeind blijft.

Lentefrisse, heldere neus op intense citrustoetsen met iets van meloen en een hint van ananas, maar ook iets wat me aan dennenappels doet denken. Dit staat mij erg aan.

Op smaak is het meer van hetzelfde, hoewel hij minder tropisch is dan de neus deed vermoeden. Dit gaat eerder richting de klassieke Punk (wat geen straf is, want het is mijn absolute favoriet van dit huis). Erg fris, een tikkeltje moutig, flink hoppig en een subtiele tropische toets. Het feit dat hij op een vriendelijk alcoholpercentage gebotteld is, maakt hem gevaarlijk drinkbaar en tegelijk erg dorstlessend. Ik ben fan!

De finish? Lekker fris, hoor. Met een opstoot van citrus, alvorens dit uitmondt in een dorstlessend bittertje.

The Eagle has landed. Erg leuk biertje… naar mijn mening het jongere broertje van de Punk. Punk Light, voila!

Geproefd door Mark Dermul op 22-03-2025

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 26 Year Old 1998/2024 Rare Casks, Malts of Scotland, Sherry Hogshead MoS24011, 166bts
Kleur: koper
ABV: 43.4%

Kerstmis in het glas!

Hoewel ik dit flesje begin 2025 al besteld had, duurde het tot de tweede week van december alvorens ze ik ook overhandigd kreeg. Dat lag evenveel aan de leverancier als aan mezelf, moet ik bekennen. Drukke agenda’s weerhielden ons ervan elkaar te ontmoeten. Maar kijk, nu is hij hier, perfect op tijd voor de feestdagen. En wat voor een! Deze Auchentoshan pruttelde maar liefst 26 jaar lang op een sherry hogshead. Zo lekker dat zelfs de engelen flink gulzig waren, want deze werd op vatsterkte gebotteld: 43.4%. Prachtig kleurtje. Enfin, tijd om hem – eindelijk – aan de lippen te zetten.

De neus is fruitig en een tikkeltje vuil. Herfstbladeren en pruimen, pomme d’amour en een vers afgestreken lucifer, rozijntjes en potpourri – you get the picture. Donkerzoet met een hoek af. En erg aantrekkelijk. Na vijf minuten ademen – en dat verdiend deze zeker – wordt hij zoeter en bijna snoeperig.

Lekker olieachtig en vol. Het donkerzoete fruit komt nu eerst, gevolgd door iets floraal en dan een hele panoplie aan warme kruiden. Zacht drogend. Het DNA van het huis is op smaak herkenbaar, wat niet het geval was op de neus. Ik vind het een voordeel.

Hola, da’s een mooie afdronk. Lang, kruidig, zoet en bevredigend.

Kerstmis in het glas!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-12-2025

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 15 Year Old 2007/2022 Jack Wiebers Old Train Line, Bourbon cask #3170, 210 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 50.9%

Verwelkte Bloemen

De Duitse bottelaar Jack Wiebers heeft een reeks malts gelanceerd onder het label Old Train Line. Dit is er zo eentje en dan nog van mijn erg geliefde Lowland single malt Auchentoshan. 15 jaar lang pruttelde de tripel gedistilleerde spirit op een bourbon cask om dan 210 flessen op vatsterkte op te leveren. De whisky is bijzonder bleek.

Deze neus is eigenlijk niet zo aangenaam. Hij ruikt vooral naar vaaswater en verwelkte bloemen en het duurt best even voordat die off-notes vervlogen zijn. Daaronder zit wat citroengras, appels en vanille, maar weinig meer. Het vaaswater evolueert naar kaaskorst… niet echt een grote verbetering.

Op smaak maakt hij (erg) veel goed. Lekker pittig op zoethout en witte peper, gevolgd door vanille en een mooie panoplie aan wit fruit, met knapperige appeltjes op kop. Op de tong is het dus een bijzonder klassieke bourbongerijpte Auchentoshan. Maar het alcoholpercentage laat zich wel goed voelen.

De afdronk is erg lang, maar tegelijkertijd astringent en bitter. Geen verrassing na die neus, maar wel teleurstellend na een redelijke treinreis (ziet u wat ik daar deed?) op de smaakpapillen.

Prachtig label, maar daarmee is alles gezegd. Dit kan zelfs de Toshan Man niet bekoren (en die geeft Auchentoshan veel krediet, zoals u weet).

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-12-2025

Distilleerderij: Auchentoshan
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Auchentoshan 12 Year Old 2013/2025 The Nectar of the Daily Drams
Kleur: koper
ABV: 56.9%

Wierrook

Traditioneel bottelt The Nectar of the Daily Drams enkele leuke single casks om voor te stellen op het onvolprezen whiskyfestival Spirits in the Sky (elk jaar in november). Voor de editie van 2025 zat daar tot mijn grote vreugde ook een Auchentoshan tussen, geselecteerd uit de warehouses van Signatory uit Pitlochry. En traditiegetrouw proef ik graag een nieuwe Auchentoshan om te publiceren op mijn verjaardag (grappig detail: ik wordt vandaag 56 en deze is op 56.9% gebotteld). Hoewel het vattype niet op het label vermeld wordt, is het duidelijk een sherryvat geweest.

De neus is heerlijk fruitig op rozijnen, gestoofde peertjes en gekonfijte bloedappelsien, maar onderscheidt zich hier toch voornamelijk door een prachtige toets van natte aarde, tabaksbladeren en – that’s a first! – wierrook! Het werkt. Zalige neus.

Lekker olieachtig op de tong. Mondvullend. Nu onmiddellijk flink kruidig op nootmuskaat en kruidnagel en een enkele verloren gelopen chilipeper. Stevige jongen! Het fruit keert weer, maar wordt zo mogelijks nog donkerder en aangevuld met vijgenconfituur, een hint van Café Noir koekjes en iets van pruimtabak. Lekker vol van smaak.

De afdronk duurt best lang en is prima gebalanceerd tussen het fruit en de kruiden. Op het sterfbed krijg ik de klassieke citrustoetsen waar Auchentoshan voor gekend is.

Happy birthday to me! Wat een heerlijke Toshan. Duidelijk een erg actief, maar excellent sherryvat geweest. Een no brainer aan 85 EUR, dus bestelde ik me meteen twee flesjes.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-11-2025

Traditioneel bottelt The Nectar of the Daily Drams enkele leuke single casks om voor te stellen op het onvolprezen whiskyfestival Spirits in the Sky (elk jaar in november). Voor de editie van 2025 zat daar tot mijn grote vreugde ook een Auchentoshan tussen, geselecteerd uit de warehouses van Signatory uit Pitlochry. En traditiegetrouw proef ik graag een nieuwe Auchentoshan om te publiceren op mijn verjaardag (grappig detail: ik wordt vandaag 56 en deze is op 56.9% gebotteld). Hoewel het vattype niet op het label vermeld wordt, is het duidelijk een sherryvat geweest.