Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Glenglassaugh 12 Year Old 1979

Tasting Notes Posted on do, oktober 03, 2019 06:30:52

Distilleerderij: Glenglassaugh
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenglassaugh 12 Year Old 1979/1991
Kleur: amber
ABV: 43%

Zoet, Zuur, Zilt

Kijk nu, een oude officiële botteling van Glenglassaugh. Mooi is ze niet, maar toen ging het nog vooral om de inhoud van de fles en niet zozeer om de verpakking, zoals vandaag maar al te vaak het geval is. De whisky bracht verdorie meer dan twee keer zo lang door op fles dan dat hij op vat heeft gezeten.

Ronde, kruidige, fruitige neus met erg florale toetsen. Eerst krijg ik een boeketje bloemen (op de rand van parfum, zelfs), dan abrikozenmarmelade, roggebrood, sigarenkistje, mandarijntjes en iets wat me aan turf doet denken. Een stoofpotje van fruit op het vuur, vanille en karamel.

Prima body, lekker olieachtig. Onmiddellijk zoet met een zuurtje én een ziltje, echt waar! Gedroogde abrikozen, een karrenvracht aan noten, melkchocolade en pompelmoes, aangevuld met een handjevol zeezout en bakkerijkruiden. En ja, nu is de turf echt onmiskenbaar. Uiteraard niet van het medicinale type van Islay, maar het type uit de Hooglanden. En wat is deze malt lekker, zeg!

Maar de afdronk is zijn troef: middellang, kruidig en zoet maar erg zinnenstrelend op hazelnoten en abrikozen met een mespuntje zout.

Dit mag ik ondertussen toch ook al wel als liquid history beschouwen, toch? Erg van genoten.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Glenglassaugh Port Bomb Cooper’s Choice

Tasting Notes Posted on wo, oktober 02, 2019 06:25:07

Distilleerderij: Glenglassaugh
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenglassaugh Port Bomb, b.2019, Port Cask Finish, cask #9358, 330 bts
Kleur: amber
ABV: 55.0%

Dubio

Onafhankelijk bottelaar Cooper’s Choice lanceerde dit jaar een single cask, zonder leeftijdsaanduiding maar met de ronkende naam ‘Port Bomb’. We mogen er dus van uit gaan dat de invloed van de finish op het portovat groot zal zijn.

Op de neus is dat alvast het geval. Ik krijg een erg snoeperige neus op aardbeienconfituur in combinatie met een karrenvracht aan Werther’s Original. Maar de geur van vermolmd hout overheerst en ik ben er eerlijk gezegd niet aan uit of ik dat nu lekker vind of niet.

De body is prima en ik vind het alcoholpercentage uitstekend. Het geeft hem de nodige punch en hij is verre van waterachtig. Enerzijds krijg ik nu rozijnen en frambozen, overgoten met ahornsiroop, anderzijds krijg ik een zilt element en flink wat hout. Iets van pepermunt en kruidnagel, zoethout en peper. Wordt zoeter vanaf de tweede slok. De port komt mooi tot zijn recht, zonder de malt helemaal te beheersen. Dit begint er op te lijken, hoewel ik hem nog steeds niet top vind.

In de afdronk komen er wat kruiden opzetten, alsook hout, terwijl het zoete stilaan op aspartaam begint te lijken. Dat kan dan toch weer niet de bedoeling zijn, denk ik dan.

Goh, ik ben er echt niet aan uit. Hij is zeker niet slecht, maar ik kan me er niet toe bewegen hem echt lekker te vinden. Ik ben in dubio, zoals onze Noorderburen dat zo mooi zeggen.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-09-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Glenglassaugh 9 Year Old 2009 Distillery Exclusive

Tasting Notes Posted on di, oktober 01, 2019 06:25:01

Distilleerderij: Glenglassaugh
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenglassaugh 9 Year Old 2009/2018, Distillery Exclusive, Oloroso Sherry Cask #1132, 500ml
Kleur: koper
ABV: 58.75%

Hanuta

Een hand-filled flesje dat je enkel op de distilleerderij kan krijgen is toch wel een prachtig souvenir van een distilleerderijbezoek. Dat dacht ook mijn whiskygabber Anthony doen hij in 2018 de Glenglassaugh distilleerderij bezocht. Een bourbonvat werd in 2009 afgevuld met spirit en in 2014 overgeheveld naar een oloroso sherryvat. Uniek: het ABV wordt hier tot twee cijfers na de komma genoteerd. Nooit eerder gezien.

Hola! Dit is een erg aangename neus, hoor. Enerzijds zoet op pure chocolade, cacaoboter, hazelnootpasta (choco, dus) met wat zwarte bessen en marsepein, aangebrande karamel en Harbibo beertjes maar anderzijds enkele groene toetsen zoals tijm, basilicum, peterselie en zongedroogde tomaatjes in olie. Ja, dit is erg, erg lekker!

Op smaak is het eveneens mierzoet, maar tegelijkertijd erg pikant. Ik moet niet zozeer aan fruit denken dan wel aan hazelnotenwafeltjes (Hanuta van Ferrero Rocher) en nougat, karamel en eik, gepofte kastanjes en koffiebonen. Midpalate komt er een bittertje opzetten als van een druivenpit. Apart, maar wel lekker.

Op de betrekkelijk lange en licht drogende afdronk krijg ik plots nog een fris blaadje munt en tot slot was Italiaanse espresso.

Wat een rit, zeg. Dit is een schizofrene Glenglassaugh. Bedankt, Anthony!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 16-06-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Clydeside New Make Spirit

Tasting Notes Posted on ma, september 30, 2019 06:43:10

Distilleerderij: Clydeside Distillery
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Clydeside New Make Spirit, OB 2018, 200ml
Kleur: clear
ABV: 63.5%

Fluweelzacht

De Clydeside Distillery is the new kid on the block in Glasgow in de handen van de Morrison dynastie, die we natuurlijk nog kennen van Morrison-Bowmore Distillers. Eén van de oprichters van deze distilleerderij is Tim Morrison, zoon van de legendarische Stanley P. Morrison. In 2016 begint Tim aan zijn levensdroom door een gloednieuwe distilleerderij te bouwen in het oude Pumphouse langs de Clyde. Vanzelfsprekend is er nog geen whisky, maar de new make wordt alvast commercieel beschikbaar gesteld in flesjes van 20cl. Dankzij Anthony kon ik ‘m proeven.

De neus is licht romig en clean. Een zachte mix van gesmolten boter en gekookte groentjes. Doet een beetje aan de paardenstal denken ook. Moutig hart met een verrassend zilt puntje, lijkt het wel. Iets van mosterdzaad? Ik vind het alvast prima.

Op smaak is dit een klassieke new make, maar hij vertoont nu al wel een flink zoetje. Kristalsuiker, lijkt het wel. Tikkeltje warmend van de alcohol en zacht gekruid. Wat aardse tonen, ook. Maar echt verrassend romig. Een fluweelzachte structuur.

De afdronk is warm, zoet en wordt nu wel heel erg kruidig. Zwarte peper op het sterfbed.

Ja, dit is erg aangenaam. Dat lijkt me een prima spirit om te rijpen om second fill vaten voor het beste resultaat. Merci, Anthony!

Geproefd door Mark Dermul op 16-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Clydeside Distillery

Distilleerderijen Posted on zo, september 29, 2019 06:45:28

Clydeside Distillery
The Old Pump House
Queen’s Dock
100 Stobcross Road
Glasgow G3 8QQ
UK
+44 141 212 1401
www.theclydeside.com

Queen’s Dock

In 2016 begon Tim Morrison (zoon van de legendarische Stanley P Morrison die Bowmore, Auchentoshan en Glen Garioch bezat) met de bouw van een gloednieuwe distilleerderij in het Old Pump House nabij Queen’s Dock. Dat pomphuis werd gebouwd door Tim’s grootvader John Morrison in 1877, dus de locatie krijgt op die manier wel een extra dimensie. Het pomphuis was bedoeld om de hydraulische brug te bedienen om vrachtschepen toegang te geven tot het dok. Van hieruit vertrokken vrachtschepen (met whisky, maar ook andere goederen, natuurlijk) vanuit Glasgow naar alle uithoeken van de wereld.

Tim Morrison werkte lange tijd voor het bedrijf van zijn vader – Morrison-Bowmore Ltd – maar heeft ondertussen zijn eigen weg ingeslagen. Samen met zijn zoon runt hij sinds 2004 de onafhankelijke bottelaar A.D. Rattray en nu is hij dus ook distilleerder. Als manager van de distilleerderij werd Alistair McDonald aangetrokken, die voorheen dezelfde rol vervulde bij Auchentoshan. Op 23 november 2017 ging de distilleerderij open. We kunnen gerust van een revival van de Lowlands spreken, want naast deze Clydeside is er ook nog Auchentoshan, de nieuwe Glasgow Distillery terwijl Rosebank momenteel wordt verbouwd en Douglas Laing de eerste steen gelegd heeft van de Clutha Distillery.

Pomphuis

Clydeside mikt op een capaciteit van zo’n 500.000 liter spirit per jaar. Hiervoor maken ze gebruik van 2 stills. De wash still heeft een capaciteit van 8.000 liter, de spirit still zo’n 5.000 liter. Fermentatie vind plaats in 8 roestvrijstalen washbacks van 8.000 liter. Het water is afkomstig van Loch Katrine.

De eigenaars hebben het oude pomphuis omgebouwd tot prachtig bezoekerscentrum met café, restaurant en een heleboel multifunctionele zalen die afgehuurd kunnen worden.

Range

De eerste sprit werd pas in november 2017 te slapen gelegd, dus is het nog minstens tot eind 2020 wachten alvorens er van single malt sprake kan zijn. De stijl zal een typische Lowlander worden: fruitig en licht. Hij werd ‘ontworpen’ in samenwerking met de intussen overleden whisky consultant Dr. Jim Swam.

Ondertussen kan je al wel kennis maken met de New Make Spirit die in flesjes van 20cl te koop wordt aangeboden in het bezoekerscentrum. Daarnaast worden er momenteel bottelingen voorgeschoteld van A.D. Rattray en andere uit distilleerderijen die de Morrison familie in bezit heeft.



Kingsbarns 3 Year Old 2015 Dream to Dram

Tasting Notes Posted on za, september 28, 2019 06:30:05

Distilleerderij: Kingsbarns
Regio:
Schotland (Highlands)
Fles: Kingsbarns 3 Year Old 2015/2018 Dream to Dram, 1st fill ex-bourbon & 1st fill ex-wine casks
Kleur: witte wijn
ABV: 46%

Context

Eind 2018 verscheen de langverwachte eerste release van de Kingsbarns Distillery. Dream to Dram, dat spreekt voor zich. En uiteraard moeten we deze single malt in zijn context zien: jong, eerste release, versneden – verwacht je dus niet aan een hoogvlieger, maar aan een instapversie van deze nieuwe kid on the block. Hij is – gelukkig – ook op die manier geprijsd: een flesje kost amper 40 tot 45 EUR.

Duidelijk erg jong op de neus. De new make is nog herkenbaar. Daarnaast een Lowland-stijl neus met citrus, vanille, vers afgereden gras, bloemen, perzik en ananas. Zomer in het glas. Leuke neus!

Op smaak, daarentegen, is er nog veel ruimte voor verbetering. Tikkeltje waterachtig en scherp met witte peper en veel alcohol. Heeft duidelijk meer tijd nodig in het vat om verder te ontwikkelen, maar je krijgt toch al een goed beeld van welke richting Kingsbarns uit wil en dat staat me alleszins aan. Zachte vanille, wat appelsiensap en een druppeltje honing, maar weinig meer.

De afdronk is wat aan de korte kant – maar da’s prima, hoor – op citrus, peper en honing.

Voorlopig nog wat rechttoe-rechtaan en wat karakterloos, maar dat hoeft niet te verbazen. De neus was al erg leuk. Deze introductie kan alvast als aperitief dienen en we kijken reikhalzend uit naar volgende – oudere – releases. Dank voor het sample, Imanuel.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar
www.whivie.be).



Lagg New Make Peated Spirit Drink

Tasting Notes Posted on vr, september 27, 2019 06:30:19

Distilleerderij: Lagg Distillery
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Lagg Peated Spirit Drink, New Make Spirit, OB 2019, 200ml
Kleur: clear
ABV: 63.5%

Klontje Suiker

In 2017 werd begonnen met de bouw van de hypermoderne Lagg Distillery, die in juli 2019 haar deuren opende voor het grote publiek. De productie wordt in goeie banen geleid door de nieuwe manager Graham Omand, bijgestaan door James MacTaggart, die al op 40 jaar ervaring kan terugvallen. Alle 22 medewerkers van Lagg wonen op het eiland. Voor de eerste whisky is het vanzelfsprekend nog minstens drie jaar te vroeg, maar de new make wordt al te koop aangeboden in flesjes van 20cl. Dankzij mijn gabber Anthony kon ik hem proeven. Hij weet – net als iedereen die mij een beetje kent – dat ik een zwak heb voor new make.

Al bij het schenken merk ik onmiddellijk dat dit flink geturfd spul is. Research leert dat het om 50ppm gaat. Dat zorgt er voor dat de neus flink wat stalgeuren biedt, alsook gekookte hesp en prachtige toetsen van gerst. Volledig verstoken van fruit, weliswaar. Boontjes bij de vleet. Hooi. Varkensstal. Kruidig. Prima new make op de neus.

Komt stevig binnen, maar daar kijken we niet van op. Dit is versneden naar 63.5%, de sterkte waarop de spirit op vat wordt gelegd ter rijping. De turf is onmiskenbaar, maar deze new make wordt plots verrassend zoet. Dat moeten wel moutsuikers zijn, maar lijkt wel alsof er een klontje suiker in mijn glas werd gedropt. Leuke verrassing.

Pikante, warme en erg zoete afdronk.

Ik vind hem erg verschillend van de peated new make van Arran die gebruikt wordt voor Machrie Moor. Deze is in mijn opinie beter. Cleaner, zoeter, beloftevol. Een goeie scheut van deze new make met een blokje ijs is geen straf, geloof me.

Geproefd door Mark Dermul op 16-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Lagg Distillery

Distilleerderijen Posted on do, september 26, 2019 06:30:54

Lagg Distillery

Kilmory
Isle of Arran
KA27 8PG
Scotland
+44 1770 870565
info@laggwhisky.com
www.laggwhisky.com

Arran

In 1995 opende de Arran Distillery nabij Lochranza in het noorden en was meteen een groot succes. Naast hun bekende fruitige whisky, stookten ze ook een geturfde versie die naar de naam Machrie Moor luistert. Maar de vraag is duidelijk groter dan het aanbod en dus besloten de eigenaars een tweede distilleerderij neer te poten op het eiland, weliswaar in het zuiden.

In 2017 werd begonnen met de bouw van de hypermoderne Lagg Distillery, die in juli 2019 haar deuren opende voor het grote publiek. En whiskytoerisme werd duidelijk meegenomen in het opzet van deze distilleerderij, want zowel de whiskyproductie als het bezoekerscentrum zijn erop voorzien om zo’n 200.000 bezoekers per jaar te begroeten. Er is immers een shop, een interactieve video wall, café en restaurant en uiteraard een tour.

50ppm

De distilleerderij beschikt over twee nieuwe koperen pot stills en vier houten washbacks, die handig in dezelfde ruimte werden opgesteld. De eerste new make stroomde uit de ketels op 19 maart 2019 en is flink geturfd – zo’n 50 ppm. De whisky zal dus erg verschillen van wat er in het noorden wordt gestookt.

De productie wordt in goeie banen geleid door de nieuwe manager Graham Omand, bijgestaand door James MacTaggart, die al op 40 jaar ervaring kan terugvallen. Alle 22 medewerkers van Lagg wonen op het eiland.

Range

Wie de distilleerderij nu bezoek moet het natuurlijk stellen met wat new make, want de whisky rijpt nog. Maar wie zelf een vat wil kopen, kan dat. Net als de meeste upstarts wil Lagg geld in het laatje brengen door maximaal 700 vaten te verkopen aan particulieren, die dan lid worden van de zogenaamde Lagg Cask Society. Op drie maanden tijd waren al meer dan 350 vaten verkocht.

Ook Cask Number One zal – eens klaar – verdeeld worden onder de leden van de Society. Ze krijgen elk een fles. Naar verwachting zal dit wel pas in 2029 gebeuren, als de malt 10 jaar oud is.



Ben Nevis 23 Year Old 1995 The Whisky Jury

Tasting Notes Posted on wo, september 25, 2019 06:15:19

Distilleerderij: Ben Nevis
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ben Nevis 23 Year Old 1995/2019 The Whisky Jury, Refill Hogshead #970, 245 bts
Kleur: goud
ABV: 51.2%

Belgium’s Got Talent

Hoera, ons kleine landje is een onafhankelijk bottelaar rijker. Hoewel hij zo weinig mogelijk over zichzelf wil vertellen en vooral de whisky wil laten spreken, kunnen we verklappen dat Joeri VDB uit Mechelen (we houden het toch nog een beetje mysterieus) al maanden bezig is met zijn project dat nu bekroond wordt met een eerste release. De naam The Whisky Jury is slim gekozen, want dekt vele ladingen. Hij jureert als het ware de whisky die hij wil bottelen, maar het is ook de ‘verengelste’ versie van zijn voornaam. Hij maakt zijn entree met een 23-jarige single cask Ben Nevis, gedistilleerd in 1995. Prachtig label, overigens. Mocht dit Belgium’s got talent zijn, dan was de eerste ja al binnen!

Heerlijke waxy neus op tropisch fruit. Denk banaan, perzik, mango en ananas. Tikkeltje snoeperig. Gesuikerde appelsienschillen, nougat en een hint van gyproc (oké, dat klinkt gek, maar werkt echt wel) en munt. Tot slot wat kersenthee en meringue. De tweede ja is binnen!

Lekker waxy op de tong en perfect drinkbaar zonder toevoeging van water. Onmiddellijk erg fruitig en tropisch (de mango en ananas worden versterkt en er komt wat extra limoen aan te pas), terwijl er een mooi mineraal kantje verschijnt. Honing over kiezels, mocht zulks bestaan. Tongstrelend met een knisperend pepertje. De derde ja is binnen!

De afdronk… nee, maak daar aub Afdronk met hoofdletter van. Lekker lang, waxy met flink wat munt, peper en de langzaam wegstervende tropische vruchten. Een heerlijk bittertje op het sterfbed. De vierde ja is binnen!

De Whisky Jury mag door naar de volgende ronde! Toeval wil dat dit de 30e Ben Nevis is die ik al proef. Wat een entree, zeg. Dat noemen ze binnenkomen langs de grote poort. Proficiat, Joeri, en veel succes. Ik kijk alvast uit naar je tweede release. En 140 EUR is echt wel bang for your buck in dit geval, hoor.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-09-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mackmyra Vintersol

Tasting Notes Posted on di, september 24, 2019 06:25:24

Distilleerderij: Mackmyra
Regio: Zweden
Fles: Mackmyra Vintersol, ex Port Casks, OB 2019
Kleur: goud met roze schijn
ABV: 46.1%

Winterzon

Splinternieuw is hij, de Mackmyra Vintersol. Het betekent zoveel als winterzon en dat verklaart misschien waarom hij in het thuisland – via Systembolaget – pas vanaf 4 oktober beschikbaar zal zijn. Wanneer hij precies in onze contreien te koop zal zijn – voor zo’n 65 à 75 EUR als ik me niet vergis – was op het moment van schrijven nog niet bekend. Het is wederom zo’n ‘seizoenswhisky’, deze keer gefinished op portovaten van Quita Do Vallado – één van oudste portomakers uit de Dourovallei, opgericht in 1716. De finish duurde maar liefst 16 maanden. Voor de whiskygeeks onder ons – u weet wie u bent – geef ik graag wat extra details over de gebruikte vaten: 1st fill ex port casks van 500 tot 700 liter, nieuwe en first fill Amerikaanse eik van 200 liter, first fill bourbonvaten van 100 liter en tot slot first fill oloroso vaten en Zweedse eik van 100 liter. Alstublieft!

Het eerste waar ik aan denk als ik het glas aan de neus zet, is de late herfst. Toetsen van hout, warme wijn en blauwe druiven worden gevolgd door minerale toetsen (kiezelstenen, natte rotsen in een sauna) en kersenpit. Chocolade met praliné vulling volgt onmiddellijk. Na enkele minuten in het glas merk je hoe lekker kruidig deze Zweedse malt eigenlijk wel is. En daarmee bedoel ik niet pikant, maar verfijnd en elegant op gember, anijs, vanille en peper. Maar het is vooral de porto die hier de boventoon voert, zonder te gaan overheersen. Prima, allemaal.

Hij is romig op de tong. Op smaak is de kruidigheid iets meer uitgesproken. Alle kruiden van op de neus in het kwadraat, zeg maar. Ik beken, ik had deze malt wel wat zoeter verwacht. Hij is best fruitig, vooral op peren en rozijntjes en doet wat aan glühwein denken, maar het verwachte rode fruit blijft uit. Het Zweedse hout, daarentegen, laat zich niet onbetuigd.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde.

Deze whisky gaat het erg goed doen aan het eind van de herfst en het begin van de winter, zoveel is zeker. Hij is lekker kruidig en warm en doet aan een knusse babbel rond een vuurkorf denken, met een sjaal om je hals en een muts op je hoofd en een glas Vintersol in de hand!

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



The Jura Seven Wood Experience

Events Posted on ma, september 23, 2019 06:30:49

Jura is een prachtig eiland aan de westkust van Schotland, gescheiden van zijn beroemde buur Islay door de zeestraat Sound of Islay. Er is op Jura slechts 1 dorp – Craighouse – met 1 pub en ocharme 200 eilandbewoners. In 1810 bouwde Archibald Campbell daar de Small Isles Distillery. Rond 1875 werd de distilleerderij overgenomen door James Ferguson, maar rond de eeuwwisseling sloot hij definitief de deuren.

Pas in 1960 besloten Robin Fletcher en Tony Riley-Smith om ze herop te bouwen en herdoopte ze Isle of Jura Distillery. De productie startte in 1963, wat dus relatief jong is. Terwijl het overgrote deel verdwijnt in de blends van huidig eigenaar Whyte & Mackay uit Glasgow, timmert Jura stevig aan de weg om de single malt een nieuw elan te geven.

Zo kreeg de range een vernieuwde look met expressies als de Journey, 10 Year Old, 12 Year Old, 18 Year old en de Seven Wood. Ik herinner me dat ik even de wenkbrauwen fronste toen ik die laatste fles voor het eerst in handen kreeg. Zeven types hout? Serieus? Kan dat überhaupt goed komen? Is dat niet te veel van het goede? Maar zoals steeds: the proof of the pudding is in the eating. Het is een erg vermakelijke en lekkere Jura geworden. Ik proefde hem voor het eerst in maart 2018.

Fast forward naar 18 september 2019. Niemand minder dan Master Blender & Whisky Maker Gregg Glass zakt af naar Antwerpen voor een heuse ‘Seven Wood Experience’. Het fameuze Black Smoke BBQ restaurant in Antwerpen is de plek van afspraak alwaar we zullen vergast worden op de creatieve mogelijkheden: een walking dinner BBQ met verschillende Jura whisky’s, maar ook Jura cocktails, Jura bier pairings… u raadt het al: dit was een uitnodiging die ik niet kon afslaan.

Het decor was alvast perfect, met een geweldig interieur, hippe bar en bijhorende DJ. En onmiddellijk kwamen we ook heel wat bekende gezichten tegen, wat altijd prettig is. De eerste stop die ik maakte was bij de cocktailbar, alwaar ik mij een Seven Wood Old Fashioned bestelde, die meteen bekoorde. Niet alleen prettig om de barman zijn kunstjes te zien opvoeren (en hij deed dat best met stijl, maar Rolando is dan ook een kunstenaar achter zijn bar), maar erg lekker bovendien.

Ondertussen werd het eerste hapje al geserveerd. Cold Smoked Salmon, gerookt op cederhout en geserveerd met de Isle of Jura 12 Year Old. Heerlijk! Voor mij was dat ook meteen het moment om mijn licht op te steken bij Jeroen Van Dijck, de onvolprezen ambassadeur voor Isle of Jura in onze contreien. We weten immers dat hij tevens een groot bierliefhebber is (MEUG, anyone?) en hij had de taak op zich genomen om de single malt van Jura te koppelen aan Belgische bieren. Ik koos in eerste instantie voor de combinatie Isle of Jura 18 Year Old met Duvel. Het was een match made in heaven!

Het tweede hapje vond ik al een pak moeilijker, omwille van de contrasterende smaken. Best uitdagend, die Smoked Goat, een panna cotta van op kersenhout gerookte en in as gerijpte Saint-Maurin geitenkaas met koffiecrumble en een jelly van Jura Seven Wood. Het was niet meteen mijn ding, dus nam ik mijn toevlucht tot de tweede cocktail van de avond om de mond te spoelen. De mixologist van dienst toverde een Black Wood Jura op de toog, een cocktail met de Seven Wood, citroensap, suikersiroop en Pink Elephant rosé bubbles. Verfrissend en de Jura smaakte lekker door.

Het derde hapje was een schot in de roos. De Pulled Pork Bun was om je vingers bij af te likken. Het vlees had 16 uur lang gerookt en werd overgoten met een frisse saus en huisgemaakte guacamole. Hij werd geserveerd met de Isle of Jura 18 Year Old. Tijd om daar een biertje bij te pakken, toch? Dus liep ik snel terug langs Jeroen voor de combo Isle of Jura 12 Year Old en de Liefmans Goudenband. Hoewel het biertje te bitterzoet was naar mijn smaak, zorgde het er wel voor dat mijn hapje én mijn single malt versterkt werden. Dat was ongetwijfeld het opzet.

Gregg Glass, kreeg na een korte introductie door Rens van The Nectar, de microfoon in de handen geduwd. Hij vertelde kort maar krachtig, duidelijk gepassioneerd en met die typische Schotse humor over ‘zijn’ Jura, die hij The Democratic Malt doopte. Hij hield een mooi betoog voor wood management dat onder zijn impuls naar een veel hoger niveau getild werd (dat is mijn assessement, zo onbescheiden was Gregg nu ook weer niet). We kregen dan ook de mogelijkheid om nadien bij hem enkele cask samples te proeven, alsook de new make (die ik fantastisch vond) en de Isle of Jura Journey die Gregg zelf als instapper ziet. Als afsluiter van mijn korte one-to-one met hem, kreeg ik een mooi dram Isle of Jura 21 Year Old Tide aangeboden.

Ondertusssen was het BBQ buffet geopend. Links werden we verwend met Duroc Pork Belly – gerookt en gegrild op appelhout en op smaak gebracht met de Jura 18, waar de Isle of Jura 12 Year Old bij geschonken werd. Als rasechte karnivoor kan ik u vertellen: het wordt niet veel beter dan dit.  Rechts konden we terecht voor een zogenaamde 9 to 1 Texas Style Brisket, een kleine BBQ roadtrip met puntborst op smaak gebracht met enkel peper en zout en heel veel rook. Hij werd tevens geserveerd met een lekker smeuïge puree met Groandal kaas van Van Tricht en ging vergezeld van de Isle of Jura 18 Year Old. Ik beken, ik ben stiekem nog een tweede portie gaan halen, want dit was erg, erg lekker.

Ik zag niets dan blije gezichten en was graag nog wat langer gebleven, maar een vroege start aan de andere kant van het land daags nadien, noopte mij om rond 21u reeds afscheid te nemen. Maar ik had gelukt… Net op dat moment werden de Jura’s Profiterol rondgebracht. Op weg naar buiten griste ik er nog eentje mee. Deze soezen waren gevuld met Dulche Gorgonzola en Isle of Jura Seven Wood en afgewerkt met bittere chocolade. Heerlijk ‘umami’ dessertje en een vreemde twist op de klassieke profiterol.

Wat een leuke ervaring. Het moge duidelijk wezen: Jura is flink aan het inzetten op het merk en organiseert deze events om meer mensen kennis te laten maken met hun single malt. Aan de reacties te zien in de Black Smoke, zijn ze daar wel in geslaagd.

Een groot woord van dank ben ik werderom verschuldigd aan The Nectar voor de uitnodiging. Bedankt dat ik dit mocht meemaken. Een flesje Isle of Jura Seven Wood werd aan de barkast toegevoegd!

May the Malt be with you!



Kilchoman 12 Year Old 2006 Private Cask 335/2006

Tasting Notes Posted on zo, september 22, 2019 06:30:05

Distilleerderij: Kilchoman
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Kilchoman 12 Year Old 2006/2019 for Jeroen Koetsier, Johan Hofvander & Tapani Kuusela, Single Sherry Cask #335/2006, 203 bts
Kleur: koper
ABV: 55.3%

Pruimtabak!

Er zijn al flink wat private casks uit 2006 door Kilchoman gebotteld, maar de meeste zijn toch wel bourbonvaten. Drie vrienden sloegen de handen in elkaar om dit sherryvat op hun naam te zetten: Jeroen Koetsier, Johan Hofvander en Tapani Kuusela. De eerste ken ik natuurlijk via Catawiki, mijn parttime werkgever. We zijn collega’s. Dus is het maar wat logisch dat ik ook een fles kon bemachtigen toch? Ons kent ons. Deze Kilchoman rijpte maar liefst 12 jaar en heeft een prachtige kleur.

Ik weet al dat er een feestje op het programma staat van zodra ik me een goeie dram geschonken heb. Onmiddellijk wordt mijn bureau gevuld met heerlijke bosgeuren, assen, zoete turf, paardenstal en rood fruit. Niet noodzakelijk in die volgorde en het gaat gezellig over en weer tussen de verschillende aroma’s. Soms overheerst de rook, maar het rode fruit doet gezellig haasje-over. Ik heb het erg naar mijn zin…

(15 minuten later)

Prima body en goeie sterkte, hoera! Krachtpatser die je mond onmiddellijk heerlijk warm maakt met pittige kruiden. Kruidnagel, paprika, zwarte peper. Zit daar nu een blaadje munt tussen. Zou zomaar kunnen. Qua fruitigheid valt er ook veel te ontdekken. Framboos en rode bessen. Een umami toets komt sterk opzetten. Rosbief? Beef Jerky? Pruimtabak! Man, man, man, dit is nom, nom, nom!

De afdronk is kruidig, rokerig, zoet en duurt een eeuwigheid. Ongelooflijk goed.

Dat Jeroen geen bocht zou bottelen, wist ik natuurlijk op voorhand. Dat Kilchoman goed spul maakt weet ik ook al veel langer. Voeg die twee samen en je krijgt een klepper als deze. De fles gaat nu aan de kant tot het winter is. Hier ga ik me nog lang aan kunnen verwarmen.

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-09-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Whisky On The Train

Events Posted on za, september 21, 2019 06:25:25

Whisky On The Train is een initiatief van Chef Stef Roesbeke en zijn betere helft Krien Puts van het whiskyrestaurant De Cluysenaer in Evergem-Kluizen (in samenwerking met C&G services).

Stef en Krien gaan af ten toe op zoek naar een leuke uitdaging. En koken op een trein was iets wat ze nog niet gedaan hadden.

En laat Stoomcentrum Maldegem nu over een gerestaureerde stoomlocomotief beschikken met daaraan zowel een rjituig van de legendarische Orient Express en een 1e Klasse rijtuig van de koninklijke trein van Leopold II in de prachtige Art Déco-stijl van Henry Van De Velde – oh, en laten we het restaurantrijtuig niet vergeten, natuurlijk.

Ze sloegen de handen in elkaar en Whisky On The Train was geboren.

Het concept is éénvoudig: per vier personen kan je een tafeltje reserveren op één van de twee rijtuigen en genieten van een zalig ritje met deze antieke trein van Maldegem naar Eeklo en terug. Ondertussen presenteren Stef en Krien u een fantastisch verfijnd vier gangen menu met ofwel een whisky- ofwel een wijnarrangement. En dat alles voor de prijs van 95 EUR per persoon (indien de tafel, die uiteraard niet kan verplaatst worden, door vier personen wordt bezet, anders wordt er een toeslag gerekend).

Zaterdag 14 september was het zover. Samen met Dearly Beloved en onze beste vrienden Ilse en Niek trokken we op ons paasbest naar Maldegem om in te schepen in de trein voor ons whiskydiner. Sta me toe eerst iets over de trein te vertellen.

De Orient Express kent u wellicht van de boeken en films, maar wist u ook dat de trein eigenlijk een Belgische uitvinding is? De Luikse bankier George Nagelmackers ervoer in de States hoe geweldig luxueus reizen het wel was op de bekende Pullman-slaaptreinen. Eens teruggekeerd naar België richtte hij de Compagnie Internationale des Wagons-Lits (CIWL) op met de ambitie om die nog luxueuzer en comfortabeler te maken. We schrijven 1876. Nagelmackers kon rekenen op koninklijke steun van Leopold II. In 1883 werd dan de legendarisch treinverbinding tussen Parijs en Istanboel op de rails gezet (zie u wat ik daar deed?).

In 2012 kreeg de vzw Stoomcentrum Maldegem een eerste rijtuig van deze beroemde trein in bewaring en in 2018 redde het een tweede van de sloop. Beide zijn in alle glorie hersteld.

Chef Stef ging aan de slag in het restaurantrijtuig WR2982. Het werd origineel in Italië gebouwd, al in 1927. Tot 1965 was het in dienst voor CIWL. Daarna werd het in Milaan gemoderniseerd en reeds het op binnenlandse (Italiaanse) sporen, totdat het uiteindelijk in 1986 op rust mocht. Na een tweede restauratie (in 1988) kwam het restaurantrijtuig terug naar huis en deed dienst als horecagelegendheid in The Village (Brupack) in Brussel.

Bij het terziele gaan van The Village kon de vzw Stoomcentrum Maldegem ook op dit stukje treingeschiedenis de hand leggen.

En vandaag zou Stef Chef hier onze whiskydiner klaarstomen (goh, nu doe ik het weer!).

Enfin, genoeg geschiedenis! Fast forward dus naar 14 september 2019. Zo rond 18u00 kwamen we aan in het station van Maldegem, alwaar we met de nodige egards werden ontvangen (rode loper, anyone?). We we hadden echt wel geluk met het weer. In de stralende zon kregen we op het perron een heerlijk verfrissend aperitiefjehapje: een bokaaltje gerookte tonijn met daarbij een heerlijke cocktail waarvan het recept geheim blijft… hoewel we wel konden achterhalen dat de geturfde toets te danken was aan Caol Ila.

Na nog een heerlijk Sint Jakobsschelpje werden een om 19u verzocht om aan boord te gaan van onze eigen Orient Express. En wat een fantastisch decor! Het interieur van onze coupé was perfect gerestaureerd en gaf een authentieke indruk van hoe gegoede reizigers destijds zich moeten gevoeld hebben als ze aan tafel gingen.

Ondertussen werden we door de conducteur vergast op een woordje geschiedenis – hij kwam ook echt onze kaartjes knippen! – en presenteerde Krien een mini-versie Pulled Pork in een broodje. Niet veel later werd dat gevolgd door een heerlijk kreeftensoepje, vergezeld van een pipette met daarin een kleine hoeveelheid Wolfburn. De combinatie was voortreffelijk!

Ondertussen zette de trein zich in beweging richting Balgerhoeke. Langsheen het traject passeerden we vele overgangen en de trein had duidelijk bekijks. Vele automobilisten en fietsers zwaaiden zelfs. We zwaaiden uiteraard terug. Ondertussen toverde Stef ons voorgerecht uit de keuken. Een heerlijke schelvis verstopt in papilotte met dragonboter was ons deel. De bijhorende Bunnahabhain 10 Year Old Discovery van Gordon & Macphail was de perfecte match.

In Eeklo hield onze Orient Express even halt en vertrok toen terug richting Maldegem langs hetzelfde traject. Krien en haar team liepen ondertussen de benen van onder hun lijf om de vele gasten een heerlijk hoofdgerecht voor te zetten. Nu weet ik wel dat Stef echt lekker kan koken, maar met dit gerecht ging hij toch echt weer een stapje verder. De heerlijke gekonfijte eendenbout met een chutney van appel, wortel pastinaak en aardappel was om vingers bij af te likken. Ik had zelfs de onwellevendheid om Krien een extra potje van Stef’s heerlijke saus te vragen. Man, wat was dat lekker. En de Glenfarclas 17 Year Old was de ideale whisky om hier bij te serveren.

Ondertussen begon het al donker te worden en kwam ook de binnenverlichting van de trein meer tot zijn recht. Opnieuw was ik verwonderd over de schoonheid van de restauratie. En het zit ‘m echt wel in de details van de meubels, de ramen, de ijzeren plaatjes erboven die je voor allerlei gevaren waarschuwen, de bagagerekken… Een stukje geschiedenis die dit whisky diner echt wel cachet gaf.

Als dessert kregen we een prachtig kommetje met gemarineerde nectarines met pasteis de natal, die mooi aangevuld werd met de Glenrothes 11 van Gordon & Maphail (wederom uit de Discovery reeks). Ondertussen kwam Stef even gedag zeggen tegen zijn gasten (Krien vertaalde het als ‘ik heb zijn ketting losgemaakt’, wat op algemene hilariteit werd onthaald) en de welverdiende complimenten in ontvangst nemen. Ik kan me voorstellen dat het geen sinecure is om zo’n mooie maaltijd in elkaar te boksen in een keukentreinstel. Hoewel… We mochten even gaan piepen en dat treinstel bood behoorlijk wat mogelijkheden.

De koffie was erg sterk – zo heb ik ‘m graag – en werd nog vergezeld van een mooi bordje met drie versnaperingen. En wie dacht dat het met de whisky afgelopen was, werd nog blij verrast. Nog een after dinner dram werd voorgesteld en we kregen de keuze uit de Benromach Peat Smoke of een Balmenach 13 Year Old 2005 van Cadenheads die speciaal voor De Cluysenaer werd gebotteld. We speelden het slim en vroegen van elke whisky een glas en deelden het met onze partners.

Zo rond tienen arriveerde de Orient Express terug in Madegem en keerden we erg voldaan terug huiswaarts na uitgebreid afscheid te hebben genomen van onze gastvrouw en –heer en onze tafelgenoten. We gaan dit zeker nog eens doen!

Meer informatie over deze (en andere) trein(en) kan je terugvinden op de website stoomtreinmaldegem.be.

May the Malt be with you!



Mark’s Whisky Ramblings 274: Ballantine’s Finest

Mark's Whisky Ramblings Posted on vr, september 20, 2019 06:58:07

Af en toe terug naar de basis kan zeker geen kwaad. Wij whiskyliefhebbers zijn immers verwend (gewoonlijk zorgen we hier zelf voor, natuurlijk) en gaan dan vaak voorbij aan de whisky’s die de categorie hebben groot gemaakt: blends. Dus laten we deze eens proberen: Ballantine’s Finest, nog steeds één van ’s werelds best verkopende Scotches.



Chivas Regal 18 Year Old Japanese Oak Finish

Tasting Notes Posted on do, september 19, 2019 06:30:10

Bottelaar: Chivas
Regio: Schotland
Fles: Chivas Regal 18 Year Old, Ultimate Cask Collection, First Fill Japanese Oak Finish, 1.000ml
Kleur: amber
ABV: 48%

Mizunara

In zijn zogenaamde Ultimate Cask Collection, steevast gebotteld op 48%, zitten drie expressies: American Oak Casks, French Oak en deze Japanese Oak. Ik moet bekennen dat ik niet zo’n grote fan ben van Chivas Regal, maar deze intrigeerde me wel. En toen hij tijdens een gezellig samenzijn bij vrienden op tafel kwam, nam ik de gelegenheid te baat om een sample af te snoepen.

Mierzoete neus op rozijnen, marshmellow, sappige peren en abrikozentaart met een hint van mokatine en – tromgeroffel – je ruikt echt de Japanse eik. Het is dezelfde typische geur van de mizunara die ik in veel Japanse whisky’s aantref. Citrus, gember en bakken vanille met een oosterse kruidigheid. En ja, dit is gewoon erg lekker.

Hij heeft een prima body en het feit dat hij op 48% gebotteld werd doet hem wreed deugd. Mondvullend en rijk met wederom die oosterse kruiden die het zoete fruit (peren en dadels, nu!) en karamel voorafgaan. Lekker warmend.

De afdronk is middellang, kruidig en zoet met wat citrus op het sterfbed.

Deze Chivas is echt lekker! Deze is in slechts een beperkt aantal luchthavens te krijgen. Prijzen durven ook variëren van 125 tot 200 EUR. Tja. Merci, Peter!

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-09-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



The Winter Queen Batch 2

Tasting Notes Posted on wo, september 18, 2019 12:30:37

Bottelaar: Adelphi
Regio: Schotland en Nederland
Fles: The Winter Queen 19 Year Old, Adelphi, Refill Sherry Casks, 400 bts
Kleur: brons
ABV: 54.5%

Lavendelsiroop

U herinnert zich misschien nog de eerste release van The Winter Queen, een zogenaamde fusion whisky van bottelaar Adelphi (Schotse whisky gemixt met Nederlandse), uit maart 2018. Die was zo succesvol dat er een tweede batch werd uitgebracht. Waar de eerste nog een blend van 9 jaar oud betrof, is deze toch een pak ouder. Hij werd – zo is mij verteld – samengesteld met Teaninich 1983, 20-jarige Bowmore en een Morllach uit 1993, aangevuld met het oudste vat Millstone dat het Nederlandse Zuidam te bieden had, namelijk 19 jaar oud. Merk op dat de andere componenten een pak ouder zijn! De naam verwijst naar de oudste dochter van de Schotse koning James VI. Elizabeth Stuart werd in 1596 geboren in Fife, maar bracht het grootste deel van haar leven door in Den Haag – vandaar de mix met Zuidam. Ik zou bijna durven zeggen: dat kan niet slecht zijn! Vreemd genoeg ligt het alcoholpercentage hoger dan de eerste, veel jongere versie!

Drogende, donkerzoete neus op espresso, geroosterd brood, hazelnoten en flink wat chocolade. Blauwe en rode bessen. Iets van pas geboend leder. Maritieme hint met wat zilt en vermolmd hout. Absoluut heerlijk.

Lekker olieachtig met een prima body. Erg kruidig op zwarte peper, zoethout en kruidnagel. Hint van bittere appelsienen, omfloerst met toffee en lavendelsiroop. Verbrand hout en woodsmoke verschijnen. Bijzonder knappe fusie, als u het mij vraagt.

Jongens, toch! Wat een lange, warme en drogende finish. Met een zilt eindstation.

De oplage is minder dan de helft van de eerste release, de prijs meer dan het dubbele. Dat gezegd zijnde: een dijk van een whisky! Dit is eentje om op het gemak van te genieten wanneer je niet gestoord kan worden. Om blij van te worden.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Bell’s 5 Year Old Extra Special

Tasting Notes Posted on wo, september 18, 2019 06:30:06

Bottelaar: Arthur Bell & Sons
Regio: Schotland
Fles: Bell’s 5 Year Old Extra Special, b. 1980s, 750ml
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Auldie

Arthur Bell is één van de belangrijke figuren uit de whiskygeschiedenis. Al in 1851 begon deze in Perth actieve blender zijn eigen whisky te maken, om er voor te zorgen dat de whisky consistent was in kwaliteit. Niet minder dan 40 malt- en graanwhisky’s gaan in de bekende blend, die in de jaren 1970 de absolute nummer één was in het Verenigd Koninkrijk en nu nog steeds erg goed verkoopt. Een belangrijk onderdeel is Blair Athol, aangevuld met onder meer Glenkinchie en zelfs een beetje Caol Ila. We proeven vandaag een auldie, uit de jaren 1980 met op het label de melding ‘over 5 years old’. Het predicaat ‘Extra Special’ werd zelfs in 1895 gepatenteerd!

Die neus staat me onmiddellijk aan. Warm op marsepein ananas, wat boomgaardfruit en Sirop de Liège. Kweepeer, kruisbessen en een hint van Turks Fruit. Een beetje snoeperig, maar tegelijkertijd erg uitnodigend. Ik krijg zin om deze snel aan de lippen te zetten en da’s altijd een goed teken.

De body is wel wat aan de lichte kant. Zoet en licht gepeperd, op meer boomgaardfruit (hiermee bedoel ik dus vooral appels en peren) en siroop, net als de neus beloofde. Hoewel de marsepein ondertussen vervangen is door toffee, blijft hij wel bekoren. Nogal eenvoudig, maar wel lekker. Drink gevaarlijk makkelijk weg.

De afdronk is best lang te noemen, waarbij de snoeperige kant van de zaak nog eens in de verf wordt gezet.

Nou, iets over een jaar terug had ik een oude Bell’s Extra Special (NAS) geproefd. Deze stamt uit dezelfde periode maar is wel stukken beter. Aangename verrassing.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-08-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Remarkable Regional Malts with a Twist 10 Year Old

Tasting Notes Posted on di, september 17, 2019 12:30:42

Bottelaar: Douglas Laing
Regio: Schotland
Fles: Remarkable Regional Malts with a Twist 10 Year Old, Douglas Laing, 5.000 bts
Kleur: licht goud
ABV: 48.0%

Het werkt

De Remarkable Regional Malts van Douglas Laing zijn razend populair. De reeks bestaat uit de volgende releases: The Epicurean (Lowlands), Timorous Beastie (Highlands), Scallywag (Speyside), Rock Oyster (Islands), The Gauldrons (Campbeltown) en Big Peat (Islay). Ter viering van de 70e verjaardag van Douglas Laing werd deze 10-jarige vatting uitgebracht, die dus alle voorgaande releases bevat.

De neus is een beetje een mix (doh!) van vanalles. Ik krijg gesuikerde cornflakes, citrus en perzik, zoete mout, steentjes op het strand, vanille en honing, kalk en zeewier. Licht aangebrande cake (tot mijn spijt heb ik hier ervaring mee). Zachte maar onmiskenbare rook op de achtergrond. Beetje vis noch vlees, wat mij betreft, maar het werkt wel.

Zachte aankomst, maar wel onmiddellijk flink peaty. Het moge duidelijk wezen: Rock Oyster en Big Peat zijn volgens mij de belangrijkste ingrediënten in deze mix. Flink wat citrus, alvorens plots bijzonder zoet te worden. Doet me eigenlijk vooral aan Bowmore denken. Wordt plots wel een tikkeltje pikant. Zwarte peper wordt nogal luid. Maar nogmaals: het werkt.

De afdronk is middellang, zilt versus zoet met een mooie rokerigheid. Droog eindstation.

Bwah… slecht is dat niet, hoor. Maar ook geen topper. Reken op zo’n 60 EUR voor een fles in een – toegegeven – grappige koker. Zet ‘m op tafel op het terras van je B&B op Islay terwijl je van de zonsondergang bij Bowmore geniet (ook daar heb ik gelukkig ervaring mee).

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 16-06-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Jericho Archivist’s Selection

Tasting Notes Posted on di, september 17, 2019 06:30:36

Bottelaar: The Lost Disillery Company
Regio: Schotland
Fles: Jericho Archivist’s Selection
Kleur: brons
ABV: 46%

Benachie

Twee voormalige Diageo medewerkers, Scott Watson en Brian Wood, richtten in 2013 de Lost Distillery Company op. In samenwerking met Professor Michael Moss van de Glasgow University doen ze research naar verloren distilleerderijen en proberen – aan de hand van huidige malts – het smaakprofiel van die verloren gegane glorie te recreëren. Het resultaat is dus telkens een blended malt. Jericho is een distilleerderij die in Aberdeenshire in bedrijf was van 1822 tot 1913. Vanaf 1884 was de distilleerderij bekend onder de naam Benachie. Er zijn vier versies gemaakt: Jericho Classic,  Jericho Christmas Edition, Jericho Christmas Pudding en de Jericho Archivist’s Selection. We proeven de laatste. Hij is gerijpt op sherryvaten.

De neus offreert donker fruit en chocolade, maar tegelijkertijd turnpantoffels en kaarsvet. Het fruit is zowel vers als gedroogd, de chocolade puur, de turnpantoffels nieuw, het kaarsvet… euh… vet.

De aanzet is prima. Mooi mondvullend, zacht met een kruidige prikkel en op allerhande sappige vruchten zoals druiven, rumrozijntjes, perzik en bloedappelsien. Kruidnagel en kaneel met een beetje zwarte peper. De eik zorgt voor een klein bittertje, maar allemaal mooi onder controle en daardoor erg gebalanceerd. De whisky is fris en monter, wat een jonge leeftijd doet vermoeden. Lekker.

De afdronk is eerder aan de korte kant en licht drogend.

Erg zoete en pikante blended malt. Of hij 100 jaar geleden ook zo smaakte? We moeten de makers op hun woord geloven. Soit, lekker is hij allezins (afgezien van de kleine off-note op de neus).

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 16-06-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Coilltean No Age 2nd Cuvée

Tasting Notes Posted on ma, september 16, 2019 12:30:19

Bottelaar: Samaroli
Regio: Schotland

Fles: Coilltean No Age – 2nd Cuvée, b. 1997, 480 bts
Kleur: goud
ABV: 43%

Grafiet!

Voor meer dan 40 jaar bottelde de Italiaanse legende Samaroli whisky onder zijn Samaroli en Coilltean labels. Deze botteling is de zogenaamde Coilltean 2nd Cuvée, samengesteld uit verschillende niet nader genoemde distilleerderijen. Het is een blended malt die in 1997 in zeer gelimiteerde oplage werd uitgebracht: slechts 480 flessen. Op het ruglabel staat dat het een vatting is van ‘Scotland’s last traditional distilleries’.

Vreemde en vooral erg groene neus op allerhande… euh… planten en struiken?! Kippenbouillon? Wat is me dat hier allemaal? Grafiet! Ik lijk wel te ruiken aan een pennenzak vol kleurpotloden. Maar amper fruit op misschien een verloren gelopen framboos na. Beetje karamel.

Op smaak is het al iets fruitiger, maar nog steeds erg vreemd, hoor. Amper fruit, wel een beetje karamel, duidelijke hints van turf (hier is Islay ingegaan, ongetwijfeld) en betrekkelijk scherp voor zo’n bescheiden alcoholpercentage. Maar ik kan niet zeggen dat ik ‘m lekker vind.

Middellange, metalige en erg kruidige finish.

Een erg bizarre ervaring, moet ik bekennen. Zou de fles al te lang open geweest zijn? Was dit echt de oorspronkelijke neus en smaak?

Ik vraag het mij af. Anyway, thanks, Enrico!

75/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-06-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



« VorigeVolgende »