Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Macallan Edition No 5

Tasting Notes Posted on zo, oktober 11, 2020 16:07:51

Distilleerderij: Macallan
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Macallan Edition No 5, OB 2019, 260.000 bts
Kleur: oud goud
ABV: 48.5%

Pantone

De Edition No 1 heb ik helaas gemist en is ondertussen zo duur geworden dat ik hem wellicht nooit meer zal kunnen proeven. Edition No 2, een samenwerking met de chefs van het wereldvermaarde Spaanse restaurant El Cellar de Can Roca vond ik geweldig. Edition No 3 met de hulp van de Master Perfumer Roja Dova was ook erg goed. Voor Edition 4 selecteerde Macallan’s Bob Delgarno zelf een erg groot aantal vaten wat resulteerde in een release van zo’n 300.000 flessen, maar qua smaak kwam hij niet in de buurt van de vorige edities. Binnenkort wordt de zesde op ons losgelaten, dus haalde ik het sample van de Edition No 5 vanonder het stof. Voor deze release werd samengewerkt met… euh… Pantone, het bedrijf uit New Jersey dat gespecialiseerd is in… kleuren. Wat dat precies met de whisky te maken heeft, afgezien van de unieke kleur voor de verpakking, is me niet meteen duidelijk. Niet minder dan 525 (!) vaten werden gebruikt voor de vatting, vandaar dat deze ‘limited edition’ ‘gelimiteerd’ is tot 260.000 flessen… het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze nog courant verkrijgbaar is.

De neus heeft wat tijd nodig, maar ontplooit zich dan toch tot een elegante mix van sultanas, perensiroop, toffee en gember. Er zit ook een mooie florale toets in, die vergezeld wordt van ietwat drogere toetsen van eik. De schil van appelsien komt groots opzetten – ik hou daar wel van – terwijl lederpoets zijn intrede niet mist.

Olieachtig en zoet, maar ook best gepeperd. Appelsien en gember keren weer en gaan rozijntjes en noten vooraf. Zoete mout, bloemige honing, verse vijgen en perensiroop. Hint van koude espresso. De kruiden zorgen er voor dat je mond constant warm blijft.

De afdronk is zijn forté: lekker lang, zacht drogende kruidigheid met wat pure chocolade op het sterfbed.

Mijn Dark Side ging weer op zoek naar flaws in deze whisky, maar de eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat deze weer best lekker is.

PS. Mocht iemand Edition No 1 open hebben en bereid zijn mij een sample te verkopen: graag!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 31-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



BenRiach 12 Year Old The Smoky Twelve

Tasting Notes Posted on zo, oktober 11, 2020 09:03:16

Distilleerderij: BenRiach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 12 Year Old The Smoky Twelve, OB 2020
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Bananenbrood in de Oven

De nieuwe core-range heeft zowel een 10- als 12-jarige nieuwe versie, zowel ongeturfd als geturfd. Maar het leuke is wel dat de vaten in de mix voor elke expressie verschillende zijn. Dat maakt het, voor mij althans, veel boeiender. Deze Smoky Twelve is een vatting van bourbon- en sherryvaten, alsook Marsala wijnvaten. Dat klinkt interessant, toch? Het moet wel fijn zijn voor Rachel Barrie om als Master Blender over zoveel mooie casks te beschikken om mee te spelen.

Topneus! Flink wat appelsien en geroosterde amandelen, maar met een mooi rokerig kantje. Wat rozijnen en rood fruit schemeren door op de achtergrond. Okkernoten en kruidnagel in de mix. Bananenbrood in de oven. Als hij dit op smaak kan volhouden, hebben we een winnaar.

Hoewel de body wat aan de lichte kant is, zit de smaak prima. De Marsala mag dan wel zijn stempel gedrukt hebben, waardoor we flink wat rood fruit als kersen en aardbeien aangeboden krijgen, dat neemt niet weg dat dit mooi aangevuld wordt met pure chocolade, kruidnagel, gekonfijte appelsienschillen en vanille. Erg compleet, rond en simpelweg bevredigend.

De amandelen en vooral de appelsien keert weer in de middellange, zacht rokerige afdronk.

Dit is duidelijk mijn favoriet van de nieuwe core-range, terwijl ik stiekem gehoopt had dat dit een ongeturfde versie zou zijn. Maar goed, het zij zo. Deze is top.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



BenRiach 10 Year Old The Smoky Ten

Tasting Notes Posted on za, oktober 10, 2020 16:52:31

Distilleerderij: BenRiach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 10 Year Old The Smoky Ten, OB 2020
Kleur: goud
ABV: 46%

Reine Claude Pruimpjes

BenRiach staat al langer bekend om haar geturfde expressies en dus kon deze niet ontbreken in de totaal vernieuwde core-range. Deze werd gestookt van een mix van zowel geturfde als ongeturfde mout en rijpte op een combinatie van bourbonvaten, Virgin Oak en Jamaicaanse rumvaten. Rachel Barrie heeft zich weer eens mogen uitleven in het warehouse, zoveel is duidelijk. Nota bene: deze zit op 46%, terwijl de ongeturfde Original Ten het met 43% moet stellen.

De rokerigheid is delicaat en ondersteunend, maar verre van dominant. Wat wel domineert zijn de appels en Reine Claude pruimpjes, alsook wat honing en… kokosnoot! Echt waar. Leuk en lekker.

De body mocht iets meer om het lijf hebben, moet ik bekennen. Deze valt een beetje licht uit. Maar op smaak is het wel dik in orde: honing, perzik, Reine Claude pruimpjes en kokosnoot en dan die rokerigheid die als het ware als een laagje daarbovenop komt te liggen en kaneel en gekonfijte gember met zich mee brengt.

In de afdronk ben ik aangenaam verrast door gezouten boter, romige honing en vanille, maar vooral die rokerigheid die maar blijft hangen. Mijn mond wordt er gezellig warm van. Op het sterfbed komen de Reine Claude pruimpjes nog even piepen en  vormen zo de rode draad van deze malt.

Erg mooie, vriendelijke geprijsde, geturfde BenRiach. Reken op 45 EUR.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



BenRiach 12 Year Old The Twelve

Tasting Notes Posted on za, oktober 10, 2020 06:51:10

Distilleerderij: BenRiach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 12 Year Old The Twelve, OB 2020
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Step Up

Naast de nieuwe tienjarige instapper – The Original Ten gedoopt – is er ook een nieuwe twaalfjarige expressie in elkaar gestoken door Rachel Barrie, de master blender van BenRiach. Voor deze whisky huwde ze zowel bourbon- als sherry- als portvaten. Leuk weetje: de nieuwe range wordt niet bijgekleurd.

Heerlijke fruitige neus met flink wat zwarte bosbessen, kweepeer en bloedappelsien. Daar mag nog een scheut ahornsiroop bij en een hint van origine chocolade. Hola, dit is geweldig goed, hoor.

Hij is lekker romig op de tong en offreert hazelnoten, rum-rozijntjes, mokka en gebakken appels. Daar komen flink wat bakkerijkruiden bij en wederom wat bloedappelsien, schil incluis. Rijk en rond.

De afdronk is lekker lang – verrassend lang, zelfs – op mokka, ahornsiroop en gedroogd fruit met gekonfijte appelsienschillen op het sterfbed.

Een heuse step up van de Original Ten. Zo’n 40 à 45 EUR, wat hij meer dan waard is. Deze mag in de barkast.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



BenRiach 10 Year Old The Original Ten

Tasting Notes Posted on vr, oktober 09, 2020 16:48:09

Distilleerderij: BenRiach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 10 Year Old The Original Ten, OB 2020
Kleur: goud
ABV: 43%

Kruidige Instapmalt

In de nazomer van 2020 kreeg BenRiach een nieuwe core-range. De flessen en tubes kregen een nieuwe look, maar belangrijker: Rachel Barrie (mijn muze bij Auchentoshan tot enkele jaren geleden, weet u nog?) koos voor een volledig nieuwe samenstelling voor wat nu ‘The Original Ten’ wordt gedoopt. Drie types vaten kwamen hier aan te pas: bourbon, sherry en virgin oak. Leuk weetje: het is de enige uit de range die op 43% zit, de rest zit op 46%. Aan de slag!

De neus is zacht en erg toegankelijk met flink wat fruit zoals nectarines, appels en peren, maar ook meloen en abrikozen. De virgin oak zorgt voor een extra kruidigheid, met onder meer vanille en cederhout.

De body is best oké en de malt is onmiddellijk zoet en kruidig. Vanille en kaneel, maar ook wat nootmuskaat en chili pepers. Het fruit is nu eerder beperkt tot overrijpe peer en abrikozen, maar er komt wel wat woodsmoke en iets van noten aan te pas. En een vers gebakken croissant! Leuk.

In de middellange finish blijven de vanille, noten en kruiden wat hangen. Ik krijg het er zowaar een beetje warm van.

Allemansvriend met ballen, dankzij de kruidigheid. Zo’n 35 à 40 EUR, wat zeer schappelijk geprijsd is! Prima instapmalt.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



BenRiach 16 Year Old

Tasting Notes Posted on vr, oktober 09, 2020 06:45:14

Distilleerderij: BenRiach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 16 Year Old, OB 2014
Kleur: koper
ABV: 43%

Hazelnoten

Eind 2020 kondigde BenRiach aan dat ze de core-range helemaal in het nieuw gingen steken, zowel de liquid als de look. Daar moet ik het fijne van weten, maar eerst proef ik nog eens een oudere botteling om de smaakpapillen te acclimatiseren aan deze mooie Speysider. Dat doe ik met deze 16-jarige BenRiach die gebotteld werd in 2014. Hij stamt nog uit een tijd dat er op het label gewoon ‘matured in oak casks’ werd vermeld. Het was al tien jaar geleden dat ik deze nog geproefd had, stel je voor.

De neus is zoetzuur op hazelnoten en pompelmoes, zoete mout en een karrenvracht aan melkchocolade. Hint van toast, besmeerd met een dun laagje honing. Langzaam maar zeker wordt hij zoeter op abrikozentaart. Prima.

De body is wat licht, maar niet waterachtig. Nu komt citrusfruit eerst (pompelmoes en appelsien), onmiddellijk gevolgd door een mooie kruidigheid. Denk gember, zoethout en witte peper. Hier is zonder enige twijfel ook sherrygerijpte BenRiach in de mix gegaan, want nu krijg ik abrikozen, rozijntjes en kruidnagel. Een hint van woodsmoke. Wordt alsmaar beter en overtreft wat de neus beloofde.

De afdronk is middellang, zoet en een tikkeltje ‘boozy’ als u begrijpt wat ik  bedoel.

Dat blijft toch altijd een goeie whisky, hé? Erg bevredigend. Bedankt voor het sample, Benny.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 343: Nc’nean Organic Single Malt – Batch 1

Mark's Whisky Ramblings Posted on do, oktober 08, 2020 07:04:11

Nc’nean is een nieuwe distilleerderij, die natuur hoog in het vaandel draagt. Ze verbouwt de gerst dan ook volledig organisch en gebruikt voor de productie enkel hernieuwbare energie. Zelfs de verpakking, zowel fles als koker, zijn van gerecycleerd materiaal. In 2020 werd dan de eerste release ‘Ainnir’ op vatsterkte gelanceerd (1320 flessen), onmiddellijk gevolgd door deze algemene – weliswaar versneden – eerste batch, die ondertussen al volledig uitverkocht is. Het is een vatting van 14 vaten, 65% STR rode wijnvaten en 35% voormalige bourbonvaten.



Nc’nean Organic Single Malt – Batch 1

Tasting Notes Posted on wo, oktober 07, 2020 06:20:19

Distilleerderij: Nc’nean
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Nc’nean Organic Single Malt Batch 1, OB 2020, 5.040 bts
Kleur: licht goud
ABV: 46%

New Kid on the Block

Nc’nean is een nieuwe distilleerderij (die initiëel Ncn’ean gedoopt werd, maar omdat niemand dat kon uitspreken werd het Nc’nean), genoemd naar Neachneobhain, de Keltische koningin der spirits en beschermster der natuur, iets wat deze distilleederij hoog in het vaandel draagt. Ze verbouwt de gerst dan ook volledig organisch en gebruikt voor de productie enkel hernieuwbare energie. Zelfs de verpakking, zowel fles als koker, zijn van gerecycleerd materiaal. De eerste spirit liep in 2017 uit de alambieken, het productieproces destijds nog opgezet met Dr Jim Swan, die twee weken eerder overleed. In 2020 werd dan de eerste release ‘Ainnir’ op vatsterkte gelanceerd (1320 flessen), onmiddellijk gevolgd door deze algemene – weliswaar versneden – eerste batch. Leuk weetje: fles nummer 1 van de Ainnir brak alle records toen het in augustus 2020 werd verkocht per opbod – weliswaar voor het goeie doel – voor maar liefst £41.004! Deze Batch 1 is ondertussen al uitverkocht. Het is overigens een vatting van 14 vaten, 65% STR rodewijnvaten en 35% voormalige bourbonvaten.

De neus is speels en jong, maar niet immatuur. Zoete mout, karamel en noutgat, bloemige honing, wilde bloemen en een hint van pomelo. Fris en fruitig en doet me een beetje aan Lowland denken.

De malt is lekker romig en zacht gekruid op witte peper en zoethout. Het speelse is ook op smaak van toepassing met naast de zoete mout en de hazelnoten nu vooral wat citrusfruit in de vorm van pomelo en limoen. Een beetje frisheid is zijn deel, alsof er wat munt in zit. Erg zomers.

De afdronk is middellang, aangenaam warm en fruitig op meer citrus.

Dit is erg knap voor een drie-jarige malt. En ik beken, ik vind dat de verpakking er geweldig uit ziet. Het oog wil ook wat! Oorspronkelijk zo’n 55 EUR maar ondertussen nergens meer te vinden. Het is wachten op batch 2, dus.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-09-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Redfight Experiment

Tasting Notes Posted on di, oktober 06, 2020 16:29:45

Distilleerderij: Heaven Hill
Regio: USA
Fles: sample van Steven Ver Eecke & Olivier Vandermaele
Kleur: brons
ABV: 50.5%

Redfight

Misschien herinnert u zich nog het experimentv dat Steven Ver Eecke en Jordi Bauters uitvoerden met een rode-wijnvat. Dat was lekker en plezant, vonden zowel zij als ik. Dus gingen ze lustig door. Steven stak deze keer de koppen bij elkaar met een andere vriend, Olivier Vandermaele, en probeerde een nieuw experiment uit. ‘Deze is moeilijk te ontleden’, liet Steven verstaan. Challenge accepted! Ik liet hem op aanraden van Steven eerst een kwartiertje ademen.

Betrekkelijk snoeperige neus op cuberdons en vlierbloesem, alvorens helemaal richting Amerikaanse Rye te gaan. Maïs op de barbecue, koude koffie, violetjes (de snoep) met een hint van kruidnagel en koude koffie. Nat asfalt (no joke!) en kersenpitten. Ik kan op de neus alvast geen wijn detecteren, maar port behoort nog tot de mogelijkheden, omwille van de rode vruchtentoets. Na wat ademen komt daar heerlijke karamel bij, die me doet denken aan de platte schijven van Quality Street. Die maakt de neus lekker romig. Ten langen leste komt er ook een herbale toets aan te pas. Met water worden de kruiden wat gedoofd en komt er meer zoetigheid door, met name aardbeien en kersen en zelfs wat Engelse drop.

Hij is echt vettig in de mond. Gezellige plakboel. Komt wel stevig binnen, amai. ABV zit volgens mij boven de 55%. Opnieuw moet ik in eerste instantie aan Amerikaans gerief denken, met een grote kruidigheid die me wederom aan Rye whiskey doet denken. Kruidnagel, staartpeper en wat gekonfijt rood fruit, appelsienzeste en een mooi bittertje van het vat. Het rode weinige fruit dat ik op de neus kreeg, komt op smaak niet meteen terug. De karamel daarentegen wel. Nog wat zoethout. Snoeperig blijft hij sowieso. Verdund verliest hij een groot deel van zijn romigheid en zijn de kruiden ook een pak kalmer, en komt er meer rood fruit naar voren. Kersen en aardbeien, net zoals op de neus. De snoeperigheid vertaalt zich nu meer naar cuberdons en bonbons met amandellikeur.

De afdronk is lang en kruidig, met zowel een zuurtje (appelsien) als een bittertje (hout). Kersenpitten keren weer op het sterfbed.

Zonder water een stevige kerel, die prima past bij een espresso. Met water is hij een pak toegankelijker, maar snoeperiger en iets minder interessant (note to self: ge hebt er teveel water bij gedaan). Nu ben ik eens benieuwd naar het ware recept, Steven…

84/100

Update: nadat ik Steven mijn tasting notes had bezorgd, kreeg ik volgende feedback ‘Moet zeggen, uw smaakpapillen zitten zeer goed, met dat ‘Amerikaans gerief’. Wat bleek? Ze hadden een rode wijn – Merlot – in een 5-liter vat gedaan en na 5 maanden impregneren er uit gekieperd om het vat te vullen met 5 liter Fighting Cock 6 Year Old ‘103 Proof’. Die bourbon kreeg 3 weken de tijd om te rijpen en verloor daarbij een volle percent ABV. En dan nog een naam bedenken, natuurlijk. Het werd Redfight, een samentrekking van rode wijn en de naam van de bourbon. Al goed dat ze niet voor Red Cock gegaan zijn… (note to self: shut up!). Het blijven leuke experimentjes. Keep ‘m coming!

Geproefd door Mark Dermul op 05-09-2020



Longmorn 8 Year Old 2012 Art Malts

Tasting Notes Posted on di, oktober 06, 2020 06:12:12

Distilleerderij: Longmorn
Regio: Speyside
Fles: Longmorn 8 Year Old 2012/2020 Art Malts, Private bourbon cask, 25 bts
Kleur: goud
ABV: 64.8%

Funky

Een goeie vriend van me lanceerde niet zo gek lang geleden een privé-botteling, die slechts 25 flessen sterk is. Dat noem ik nog eens gelimiteerd. Je kan je dan ook wel voorstellen dat ik erg blij was hier een fles van te pakken te krijgen. En hoewel 110 EUR niet weinig is – zeker niet als je de leeftijd van de malt indachtig houdt – is hij het toch dubbel en dwars waard. Het is een erg jonge Longmorn – amper 8 jaar oud – die op vatsterkte gebotteld werd. 64.8%, u leest het goed!

De neus is mierzoet en ietwat snoeperig met een flinke toets van Mentos muntjes, rode-vetersnoep en Haribo beertjes. Hij heeft ook iets delicaats als een Ierse single malt, wat dan weer gevolgd wordt door iets van espresso. Maar het is nog niet gedaan, hoor. Nu krijg ik plots wat mais op de kolf en houtlijm, gevolgd door marsepein. Wat een schizofrene neus is me dat! Maar wel lekker. En plezant. Ik heb er zo’n kwartiertje plezier mee gehad.

Komt stevig binnen, natuurlijk. Marsepein en noten, beetje (veel) funky. Lait Russe met flink wat kandijsuiker, sultanas en gebakken appels. Melkchocolade. Appelsienlikeur. Amandelschaafsel. Doet wat aan rum denken. Kruidnagel, kaneel, zoethout, gekonfijte gember. Tintelend en dartel.

Middellange finish op appelsien- en abrikozenconfituur. Maar dat funky element waar ik niet meteen de vinger op kan leggen, tekent wederom present. Erg leuk.

Gaat erg goed als digestief bij de koffie, me dunkt. Vloeibaar dessertje.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 342: Port Ellen 40 Year Old 1979 – 9 Rogue Casks

Mark's Whisky Ramblings Posted on ma, oktober 05, 2020 07:27:56

In mei vorig jaar proefde ik mijn beste – maar helaas ook duurste – Port Ellen ooit. Het was de 39-jarige The Spirit Safe, gebotteld in 2018. Deze tweede editie in de Untold Stories – 9 Rogue Casks – is zo mogelijks nog meer gelimiteerd, want slechts 1380 flessen wereldwijd. De fles werd tijdens (het virtuele) Feil Ile 2020 voorgesteld en is een vatting van 9 vaten waarvan men vond dat ze ongewone karakteristieken vertoonden die afweken van het typische Port Ellen distilleerderijkarakter. Bijgevolg lustten de blenders er destijds geen pap van. Maar wat een elegante dame. Nee, een diva!



Croftengea 2009 Liquid Art for Whiskyclub Glashelder

Tasting Notes Posted on zo, oktober 04, 2020 16:17:32

Bottelaar: Liquid Art
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Croftengea 11 Year Old 2009/2020, Liquid Art for Glashelder, 99 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 51.8%

Gewaagd

Nog niet van Croftengea gehoord? Geen zorgen, u bent niet alleen. Sterker nog, na meer dan 4.500 geproefde whisky’s is dit nog maar de tweede Croftengea die ik aan de lippen zet! Deze malt is één van de meest geturfde versies die de erg veelzijdige distilleerderij Loch Lomond maakt. Hij is eigenlijk bedoeld om een peaty toets te geven aan de Loch Lomond blends, maar heel af en toe verschijnt hij als single malt op de markt. Dit is er zo eentje, gebotteld door Liquid Art en geselecteerd door whiskyclub Glashelder. Grappig detail: er werden twee labels ontworpen door een jonge kunstenaar uit Mol; een paars/oranje voor de oneven nummers en een blauw/groen voor de even nummers van de 99 beschikbare flessen.

Oh, da’s een erg mooie neus! Zag ik niet aankomen! Een mooie zoetigheid van het graan met flink wat vanille, maar ook gedroogde abrikozen en perzik. Heerlijke toffee en sultanas en een licht groene, herbale toets. Dan komt citrusfruit opzetten. Doe maar pompelmoes. Daaronder zit een licht rokerige toets, maar echt peaty zou ik deze – althans op de neus – niet noemen.

Mooie, oliechtige body en nu komt de turf wél eerst. Hij wordt zelfs flink rokerig, maar natuurlijk is dit Highland peat, dus verwacht u niet aan medicinale toetsen zoals bij een Ileach. Het zoete, quasi tropische fruit keert weer (er komt flink wat mango bij), aangevuld met gezouten karamel. Hij krijgt zelfs iets snoeperigs, als van Turks Fruit. Dit is erg aangenaam.

In de middellange afdronk krijg ik zoethout en wat kruiden van het hout.

Als ik zeg dat ik het een gewaagde keuze vind, heb ik het natuurlijk enkel over de naam die niet bekend is bij het grote publiek. Maar eens je hem geproefd hebt, weet je waarom Glashelder het vat selecteerde. Uitstekende Croftengea! Verkrijgbaar voor 99 EUR.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Pittyvaich 23 Year Old 1985 Rum Finish Cadenhead’s

Tasting Notes Posted on zo, oktober 04, 2020 06:27:06

Distilleerderij: Pittyvaich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Pittyvaich 23 Year Old 1985/2008, Cadenhead’s, Rum Finish, 170 bts
Kleur: vol goud
ABV: 49.6%

Kokosmelk

Pittyvaich is een bijzondere distilleerderij. Ze heeft immers de dubieuze eer de distilleerderij te zijn met de jongste carrière, net geen twintig jaar. Geopend in 1974 door Arthur Bells & Sons en reeds in 1993 gesloten door toenmalig eigenaar Diageo, slechts twee jaar nadat de Pittyviach 12 Year Old in de Flora & Fauna reeks voor het eerst op de markt was gekomen. Sinds 2002 zijn er enkel nog enkele warehouses overeind gebleven, de rest is afgebroken. Ik proef een 23-jarige uit 1985 die een rum finish kreeg, gebotteld door Cadenhead’s.

De rum finish heeft alvast op de neus zijn stempel wel gedrukt. Hoewel het DNA van de malt aanwezig is, wordt deze neus toch gedomineerd door een grote zoetigheid die aan kokosmelk en amandelolie doet denken. Hij is waxy en een beetje snoeperig. Denk guimauve – iets wat ik altijd als prettig ervaar in een whisky. Wat munt, vanille, gember en iets van brandwondenzalf. Tikkeltje vreemd, toch wel. Maar aangenaam, laat dat duidelijk zijn.

De body is flink olieachtig. De malt is pittig gekruid op zowel witte peper als nootmuskaat met wat gember in de mix. Een licht bittere toets als van kastanjes wordt snel ingepakt met de zoete rum. Kokosmelk met ananas en wat marsepein. Iets van grapefruit, ook. Wederom erg aangenaam, maar de rum domineert en ik ben niet zeker of ik dat wel zo leuk vind.

De afdronk is middellang, zacht gekruid en erg zoet met iets van zonnebrandolie op het sterfbed.

Een vreemde, iets te zoete, maar wel interessante en atypische Pittyvaich. Dit is nog maar mijn zesde Pittyviach, ongelooflijk maar waar, maar ik heb (gelukkig) al veel betere geproefd dan deze.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Millburn 1972 Rare Vintage Gordon & Macphail

Tasting Notes Posted on za, oktober 03, 2020 06:25:50

Distilleerderij: Millburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Millburn 1972/2006 Rare Vintage, Gordon & Macphail, refill sherry butt
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Zilverpoets & Shampoo

De oudste distilleerderij uit Inverness, opgericht in 1807, had dezelfde naam als de stad. Toen ze in 1853 werd overgenomen door David Rose, werd ze omgebouwd tot graanmolen om pas in 1876 wederom als distilleerderij in gebruik te worden genomen. Andrew Haig – van de bekende blend – nam ze over in 1892 en herdoopte ze Millburn Distillery. In 1985 ging ze dicht, in 1988 opende de goedkope motelketen Premier Inn er zijn deuren. Het hoeft niet te verbazen dat dit dan ook nog maar de 5e Millburn is die ik al aan de lippen zet. Een oudje uit 1972 die pas in 2006 werd gebotteld door Gordon & Macphail.

Ik steek mijn neus in het glas en doe onmiddellijk een double take. Wat is me dat?! Melkchocolade met pralinévulling vult mijn neus. Dat evolueert redelijk snel naar puur cacaopoeder! Maar dat wordt onmiddellijk aangevuld met vreemde toetsen van butaangas en zilverpoets. Hij ruikt alsof ik hem uit een blik schenk. Hints van Turks Fruit en rottende appelsienen. Erg bevreemdende neus!

De body is wat aan de lichte kant. Hij is erg geparfumeerd, alsof ik shampoo aan de lippen heb gezet. Flink wat OBE, ook, daar zit wellicht het probleem. De appelsienen en het Turks Fruit keren weer en doen hun uiterste best om de meubelen te redden. Het lukt gedeeltelijk.

Vooral de afdronk – die lekker lang is – maakt veel goed. Zoete en citrus-toetsen vermengd met een zachte kruidigheid.

Ik geloof dat deze malt ooit wel een bijzondere dram geweest moet zijn, maar hij heeft veel van zijn pluimen verloren door wellicht te lang op een fles gezeten te hebben die al over de helft was. Jammer.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Lochside 17 Year Old 1991 Gordon & Macphail Reserve

Tasting Notes Posted on vr, oktober 02, 2020 06:24:45

Distilleerderij: Lochside
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Lochside 17 Year Old 1991/2008 Reserve – 6th for the Whisky Talker, Gordon & Macphail, Refill Bourbon Barrel #15215, 171 bts
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Mindere God

Lochside was eigenlijk geen lang leven beschoren. Opgericht in 1957 in de oude gebouwen van brouwerij Deuchars & Sons die daar al sinds 1781 aan de slag waren. Initieel opgericht om enkel graanwhisky te produceren, maar na vier jaar – in 1961 – zag de eigenaar toch in dat er meer te verdienen viel met maltwhisky. Echter, in 1992 ging de distilleerderij alweer dicht en in 2005 werd het oude gebouw tegen de vlakte gesmeten om plaats te maken voor moderne appartementen. We proeven een release van Gordon & Machpail – een botteling voor de Nederlandse guru The Whisky Talker – een single cask uit 1991.

De neus is bijzonder grassig en floraal. Ik lijkt wel door de Kalmthoutse heide te wandelen. Daarnaast iets van bloemige honing, appels en limoensap. Tikkeltje speels, maar niet echt overdonderend. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen?

Op smaak evolueert de limoen eerder naar pompelmoes en blaast de honing de aftocht om plaats te maken voor enerzijds flink wat bittere tannine en anderzijds een groene kruidigheid. Licht drogend en een tikkeltje astringent.

De afdronk is betrekkelijk lang op wit fruit en wat woodsmoke.

Niet slecht, maar kan niet tippen aan al die legendarische Lochsides. Een mindere god.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Imperial 19 Year Old 1995 Signatory

Tasting Notes Posted on do, oktober 01, 2020 06:23:05

Distilleerderij: Imperial
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Imperial 19 Year Old 1995/2014 Signatory, Un-Chillfiltered Collection, hogshead 50157+50158, 754 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Darth Vader’s Aperitiefje

Imperial is niet meer. De distilleerderij – die meer dicht was dan open – werd ondertussen afgebroken. Op de terreinen bouwde eigenaar Chivas Brothers in 2014 een moderne distilleerderij die naar de naam Dalmunach luistert. Wij proeven nog een oudje van Signatory uit een reeks waarvan ze al tientallen vaatjes gebotteld hebben. Dit is een vatting van twee hogsheads, versneden naar 46%.

Zomerse en snoeperige neus met ananaskubusjes, banaan, perzik, boterbollen, citroenlimonade en een karrenvracht aan vanille. Lekker waxy. Heel aangenaam en toegankelijk.

Erg romig op de tong. Wederom een karrenvracht aan vanille, een zachte toets van witte peper en een hint van nootmuskaat, alvorens het fruit zijn stempel drukt. Perzik, banaan, ananas, citroen. Een hint van eucalyptus zorgt voor een frisse lift. Dit is gevaarlijk drinkbaar.

De afdronk is middellang en zesty met nog wat houtkruiden op het sterfbed.

Darth Vader’s aperitiefje.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Mark’s Whisky Ramblings 341: Dalmore 8 Year Old 2009 single cask for Taiwan

Mark's Whisky Ramblings Posted on wo, september 30, 2020 07:33:28

Mijn vriend Joseph uit Taiwan, sterkhouder van de Connosseur Society aldaar, selecteert met de regelmaat van de klok single casks. Dit is er eentje dat hij uit de stallen van Ian MacLeod selecteerde: een jonge Dalmore uit 2009 die in 2018 werd gebotteld op vatsterkte. Prachtig label, trouwens. En van het ruglabel kan ik de helft niet lezen, want dat is Chinees – letterlijk. Deze video werd opgenomen in het antieke Romeinse amfitheater van Orange, Frankrijk.



Dalmore 8 Year Old 2009 for Taiwan

Tasting Notes Posted on di, september 29, 2020 06:06:40

Distilleerderij: Dalmore
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalmore 8 Year Old 2009/2018, Ian MacLeod, bottled for Connoisseur Society Taiwan, Cask #165, 285 bts
Kleur: koper
ABV: 58.4%

Stout

Mijn vriend Joseph uit Taiwan, sterkhouder van de Connoisseur Society aldaar, selecteert met de regelmaat van de klok single casks. Dit is er eentje dat hij uit de stallen van Ian MacLeod selecteerde: een jonge Dalmore uit 2009 die in 2018 werd gebotteld op vatsterkte. Prachtig label, trouwens. En van het ruglabel kan ik de helft niet lezen, want dat is Chinees – letterlijk.

Erg uitnodigende neus op zoete mout met vanille, appelsienzeste en carré confituur (abrikozen, dus). Hoewel het duidelijk een sherryvat betreft is deze bijzonder licht en toegankelijk en heeft hij nog een verrassend zilt randje op de koop toe. Dit is lekker! En doe jezelf een plezier: laat hem vijf minuten ademen. Dat wordt hij nog zoeter op Stout en kandijsuiker. Excellent!

De body is flink olieachtig, bijna romig – dat is wat onverwacht, maar zeer welkom. Opnieuw een karrenvracht aan appelsien, maar nu met een heerlijk pikant randje van chili peper en kruidnagel. Abrikozen tekenen present. Bruine toast besmeerd met licht bittere appelsienen marmelade, donker bier en perensiroop. Begint zo stilaan een vloeibaar dessertje te worden. En er hoeft absoluut geen water bij.

De afdronk is lang, erg lang zelfs. Licht drogend met roggebrood op het sterfbed.

Proficiat, Joseph, wat een vatselectie! Erg blij dat je mij deze bezorgde, dankjewel!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-06-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Dalmore Pioneer Edition SG50

Tasting Notes Posted on ma, september 28, 2020 06:05:53

Distilleerderij: Dalmore
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalmore Pioneer Edition SG50, OB 2015, 2015 bts
Kleur: brons
ABV: 44%

Perkament

In 2015 lanceerde Dalmore deze Pioneer Edition SG50 als eerbetoon aan de pioneers die voor de onafhankelijkheid van Singapore streden – wat hen in 1965 ook lukte. Singapore was in 2015 dus 50 jaar onafhankelijk. Dat verklaart ook waarom er van deze whisky 2.015 flessen op de markt kwamen. Het is een vatting van Madeira, Moscatel en portovaten.

Da’s een interessant neus! Ik krijg snuiftabak, zongedroogde tomaatjes, bloedappelsienen, oud leder en… perkament! That’s a first. Een kleine off-note als van vaaswater, maar het stoort in dit geval niet. Er is voldoende om het te counteren in de vorm van honing, gedroogde abrikozen, vers geboende parket en een druppeltje balsamico azijn. Flink umami, na enkele ogenblikken. Dit is interessant, ik zei het al.

Mooi olieachtig op de tong. Onmiddellijk zoet, umami en pikant. Zoet als in karamel, gekonfijte appelsien, pruimtabak, appelcake en chocolade, umami als in tomatencrème soep uit blik (gene zever!), balsamico en spek (maak daar maar de zwoerd van buikspek met houtkruiden van), pikant als in kruidnagel, dille en zwarte peper. Indrukwekkend en complex, maar wordt wel een beetje vinous naar het einde toe.

De afdronk is lang, kruidig warm en bevredigend. Hij sterft een bitterzoete dood met wat tannine op het sterfbed.

Als je hem nog kan vinden, leg je hier toch al gauw zo’n 180 EUR voor neer. Da’s niet weinig, maar het is wel een erg lekkere en interessante Dalmore.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-06-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Dalmore Gran Reserva

Tasting Notes Posted on zo, september 27, 2020 06:04:53

Distilleerderij: Dalmore
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalmore Gran Reserva, OB 2016, 1000ml
Kleur: koper
ABV: 40%

Sigaar

Dalmore lanceerde jaren geleden de Cigar Malt, maar verving die rond 2009 door deze Gran Reserva. Ondertussen wordt ook deze niet meer gemaakt; hij werd op zijn beurt vervangen door de nieuwe Cigar Malt Reserve, hoewel fans van de eerste Cigar Malt zeggen dat de nieuwe niet echt de kwaliteit van zijn voorganger kan evenaren. Laten we gauw de Gran Reserva dan maar proeven, zeker? Deze botteling is uit 2016.

Het eerste wat ik ruik is gemoute gerst, aangevuld met vers gezaagd hout. De sherryinvloed op de neus is wat mij betreft zeer beperkt. Wat appelsien en kruidnagel, bruin brood en amandelschaafsel. Tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik deze malt op de neus eerder vlak vind.

De body is prima. Lekker olieachtig. Op smaak krijg ik al wat meer sherry in de vorm van rozijnenbrood, vanille, appelsienmarmelade en paarse snoepjes. Hint van chocolade, hint van eik. Dit valt me al veel beter mee dan de neus, maar groots (Gran?) vind ik hem niet.

In de finish, eerder kort, blijven de rozijntjes en de paarse snoepjes hangen. Wordt zelfs een beetje soapy of lavendel.

Het schijnt dat hij het erg goed doet bij een sigaar, maar dat rook ik niet, dus ben ik de sigaar (oh, Mark, hoe flauw!). Deze is wat magertjes. Dankjewel, Pat!

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-06-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



« VorigeVolgende »