Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Mark’s Whisky Ramblings 318: Strathclyde 30 Year Old WhiskyBroker

Mark's Whisky Ramblings Posted on do, juni 25, 2020 06:59:50

Bij Strathclyde wordt niet alleen graanwhisky gestookt, ze maken ook gin. Hoewel hij bij ons onbekend is, is Seager’s Gin – genaamd naar oprichter Seager Evans – in het Verenigd Koninkrijk al meer dan een halve eeuw een household name. Wij proeven daarentegen een single grain uit 1987 die na 29 jaar op bourbonvat werd overgestoken naar een rum barrel door WhiskyBroker, waar het nog een extra jaartje op mocht doorrijpen.



Strathclyde 30 Year Old 1987 WhiskyBroker

Tasting Notes Posted on wo, juni 24, 2020 06:53:26

Distilleerderij: Strathclyde
Regio: Schotland
Fles: Strathclyde 30 Year Old 1987/2017, WhiskyBroker, Rum Barrel Finish, Cask #61890, 170 bts
Kleur: goud
ABV: 52.6%

Pina Colada

Bij Strathclyde wordt niet alleen graanwhisky gestookt, ze maken ook gin. Hoewel hij bij ons onbekend is, is Seager’s Gin – genaamd naar oprichter Seager Evans – in het Verenigd Koninkrijk al meer dan een halve eeuw een household name. Wij proeven daarentegen een single grain uit 1987 die na 29 jaar op bourbonvat werd overgestoken naar een rum barrel door WhiskyBroker, waar het nog een extra jaartje op mocht doorrijpen.

Als ik mijn neus in het glas steek, moet ik onmiddellijk aan een Pina Colada denken! Echt waar, deze is mierzoet op kokosmelk, ananassap, geprakte banaan, rozijntjes, gebakken appeltjes, vanille-ijs en café frappé! En hoewel hij erg lekker ruikt, weet ik niet hoeveel ik van het distilleerderijkarakter nog in de neus krijg.

Lichte body, mierzoet en eigenlijk heel aangenaam, maar de vraag herhaalt zich: is dit nog whisky? De invloed van het rum-vat overheerst. Geen probleem als je dat – net als ik – lekker vindt, natuurlijk. Opgelegde rozijntjes, banaan en gebakken appeltjes met wat kaneel. Kokos wordt plots erg groot. Ik hoor de marimba al in de verte…

In de lange finish – die me nog steeds in op de Caraïben houdt – komt daar nog wat cacao aan te pas!

Hoewel ik hem erg lekker vind, is hij iets te zoet om nog een whisky te zijn. Deze wordt volledig gedomineerd door de rum-finish. En ik vind het geweldig.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 317: North British 28 Year Old 1991 3006 Whisky

Mark's Whisky Ramblings Posted on di, juni 23, 2020 07:06:03

Wie van de luchthaven van Edinburgh met de bovengrondse metro naar het hart van de Schotse hoofdstad rijdt, zal zonder het te beseffen deze mastodont van een distilleerderij passeren. De kans dat je het opmerkt is klein, want wellicht zit je door het venster naar de overkant van de straat te kijken naar het bekende Murray Stadion. Bovendien is de distilleerderij niet open voor het publiek (geloof me, ik heb het geprobeerd). Deze 28-jarige North British werd door Jop Boer gebotteld onder zijn label 3006 Whisky. Het betreft bovendien een voormalig brandy cask!



North British 28 Year Old 1991 3006 Whisky

Tasting Notes Posted on ma, juni 22, 2020 06:48:51

Distilleerderij: North British
Regio: Schotland
Fles: North British 28 Year Old 1991/2019, 3006 Whisky, ex-Brandy cask #200302, 186 bts
Kleur: licht goud
ABV: 48%

Jelly Beans

Wie van de luchthaven van Edinburgh met de bovengrondse metro naar het hart van de Schotse hoofdstad rijdt, zal zonder het te beseffen deze mastodont van een distilleerderij passeren. De kans dat je het opmerkt is klein, want wellicht zit je door het venster naar de overkant van de straat te kijken naar het bekende Murray Stadion. Bovendien is de distilleerderij niet open voor het publiek (geloof me, ik heb het geprobeerd). Deze 28-jarige North British werd door Jop Boer gebotteld onder zijn label 3006 Whisky. Het betreft bovendien een voormalig brandy cask!

De neus begint eerder vlak, maar mits wat tijd om te ademen komt hij wel mooi open. Dan krijg ik flink wat vanille, citroengras, jonge abrikoosjes en zelfs wat Graeffe suiker. Dit is best aangenaam.

Hij is olieachtig en zacht, lekker zoet op vanille en mandarijntjes uit blik. Ik krijg zelfs wat mango en jelly beans. Wordt een tikkeltje snoeperig, maar stoort niet in het minst. Ik vind hem vanaf de tweede slok zelfs erg lekker worden!

De afdronk is kort en licht bitter, alsof ik op de pit van een roze pompelmoes heb gebeten.

Ik heb alvast geleerd om graanwhisky met een open mind te benaderen. Proef deze zonder verwachtingen en je zal erg aardig verrast worden.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 10 Year Old 2010 for Lobland

Tasting Notes Posted on zo, juni 21, 2020 06:13:34

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 10 Year Old 2010/2020, BYOB-C Old Travel Poster 3, bourbon cask, 30 bts
Kleur: licht goud
ABV: 56.6%

Bijna Naakt

We kennen BYOB-C het best van hun Lads of Lobland reeks en de (nog aan de gang zijnde) Mobsters on Mopeds reeks, maar af en toe bottelen ze ook een one-off. Dit is er weer zo eentje. Na de Mortlach en de Strathearn krijgen we hier weer zo’n Old Travel Poster, deze keer een Arran uit 2010 op vatsterkte. Helaas is de reeks gelimiteerd tot 30 flessen, maar gelukkig heb ik een lopende rekening daar en zit fles 30/30 nu veilig in de verzameling. Dankzij het meegestuurde sample kan ik jullie ook nog vertellen of hij lekker is.

De neus is erg fris, fruitig en moutig. Denk aan een kom cornflakes met flinke stukken citrusfruit, papaya, overgoten met wat honing, die je verorbert terwijl je op een hooibaal zit. Vanille en een heel zachter pepertje, toefje eik en hints van gedroogde abrikozen na enkele ogenblikken. Lente in je glas en erg aangenaam.

De aanzet is krachtig, romig, mondvullend en simpelweg heerlijk. Dit is het type Arran waar ik wel van hou. Lekker actief bourbonvat en niet al te veel franjes. Naakt, bijna. Terwijl het citrusfruit nog steeds aanwezig is, evolueert dit al snel naar romige toetsen van vanillevla opgeleukt met rijpe appels en peren en hints van papaya, sterfruit en ananas. De lente gaat over in de zomer.

De afdronk is redelijk intens, middellang op gedroogd fruit, zoethout en hooi met nog een verrassende toets van kinine op het sterfbed.

Erg mooie, bijna naakte, zomerse Arran waarin de spirit het voor het zeggen heeft. Heerlijk.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-06-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 316: Arran 9 Year Old 2009 Private Cask #09/844 for Belgium

Mark's Whisky Ramblings Posted on za, juni 20, 2020 07:07:39

Dit sherry hogshead van Arran – vat #09/844 – leverde 292 flessen op en werd geselecteerd door een keur aan Belgen: Top Whisky, Dram242, Whiskyrestaurant De Cluysenaer en The Whiskybrowser. Hij werd gestookt op 1 december 2009 en gebotteld op 9 oktober 2019, waardoor hij slechts 2 maanden verwijderd is van tien jaar. En wat had je gedacht? Het is een stunner!



Arran 12 Year Old 2006 Master of Distilling II

Tasting Notes Posted on vr, juni 19, 2020 06:35:55

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 12 Year Old 2006/2019, Master of Distilling II – James MacTaggart, Palo Cortado Sherry Casks, 12.000 bts
Kleur: oud goud
ABV: 51.8%

007

In 2017 kwam een op first fill bourbonvaten gerijpte 10-jarige Arran op de markt als eerste in de reeks ‘Master of Distilling’. Ik heb ‘m helaas nooit geproefd. Twee jaar later kwam deze Master of Distilling II uit. Met een vette knipoog naar 007 (zie ook verpakking) kreeg deze officiële release de ondertitel ‘The Man With the Golden Glass’ mee. Het is een vatting van 12-jarige Arran op Palo Cortado sherryvaten.

De neus begint aangenaam, maar atypisch. Ik krijg butterscotch en nougat, maar tegelijkertijd iets zilt, hoewel dat niet blijft hangen. Het wordt snel overmeesterd door mokka en amandelschaafsel. Iets van geroosterde koffiebonen en bloemen op de achtergrond. Aardig, maar ik ben nog niet van mijn sokken geblazen.

Mooie viscositeit, maar een beetje pikant. Wordt wel heel fruitig en dat maakt me blij. Abrikozen, nectarines, vijgen en noten. Iets van limoensap en honing. Tikkeltje groen, als u begrijpt wat ik bedoel. Wat late chocolade. Wederom best aardig.

De kruiden zinderen nog lang na in de finish, waarin de invloed van de sherry nog het best tot uiting komt. Zoet versus zilt, het midden houdend tussen Amontillado en Oloroso. Een bittertje als van walnoten op het sterfbed.

Ik denk wel dat James Bond hier van zou kunnen genieten, ook al is dit neither stirred nor shaken.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-06-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 10 Year Old 2008 The Ultimate

Tasting Notes Posted on do, juni 18, 2020 06:37:06

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 10 Year Old 2008/2018, The Ultimate Cask Strength, Bourbon Barrel 08/57, 222 bts
Kleur: goud
ABV: 57.9%

Stekelbes

Sinds het Nederlandse van Wees in zijn The Ultimate serie de magische grens van 1000 single casks gepasseerd is, lijkt het merkt enorm aan populariteit hebben toegenomen. En da’s prima, hoor, want er zitten de laatste jaren aardig wat pareltjes tussen. Van Arran hadden ze nog niet zo veel gebotteld. De enige release die ik me kon herinneren was er eentje uit 1998, gebotteld in 2009. Maar in 2018 hebben ze maar liefst 4 zustervaten Arran op de markt gegooid, allemaal in de Cask Strength Series.

Erg zoete neus op vanille, karamel en – vooral – marsepein. Mandarijntjes uit blik, tijm en witte peper. Schoolvoorbeeld van Arran op bourbon – naar mijn mening first fill – maar met ballen. Ik vind dit erg goed.

Komt stevig binnen, maar brandt niet. Lekker kruidig (witte peper, opnieuw, maar ook gember en zoethout en een karrenvracht aan vanille) en fruitig op appels, bannan, perzik, mandarijn en een brutale stekelbes. Deze Arran is een beetje in your face, maar dat maakt hem net charmant.

De afdronk is lang, recht-toe-recht-aan en sterft een langzame, zachte dood.

Een erg mooie, ietwat over het hoofd geziene, release van The Ultimate. Destijds (en da’s toch nog maar twee jaar geleden) ocharme 50 EUR. Koopje! Bedankt voor het sample, Benny.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 13 Year Old Millennium Casks

Tasting Notes Posted on wo, juni 17, 2020 06:36:02

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 13 Year Old Millennium Casks, OB 2013, 7.800 bts
Kleur: licht goud
ABV: 53.5%

Millennium

Dit is al een oudere botteling die best wel wat succes kende. De Millennium Casks is samengesteld met 35 bourbon barrels en 10 sherry hogsheads, die allemaal te slapen waren gelegd op 31 december 1999 en 1 januari 2000 (dus de laatste dag van het oude en de eerste dag van het nieuwe millennium – ocharme de sukkelaar die toen moest werken). Het resultaat was 7.800 flessen op vatsterkte in een oogstrelende verpakking.

De neus heeft verrassend veel tijd nodig om zicht te ontplooien. Eens dat gebeurt, vind ik hem zoet op Cointreau, vanille, karamel, peer en banaan. Een takje munt. Een mooie toets van marsepein en nog wat witte bessen. Maar voeg er een theelepeltje water aan toe en hij wordt lentefris. Vooral iets van noten komt dan mooi tot uiting.

Hij komt pikant binnen. Brandt toch wel een beetje. Flink wat peper en kruidnagel. Dan komen de appelsienen groots opzetten, gevolgd door bitterzoete mandarijnen en amandelen, hint van munt en zelfs wat mosterdzaad. Ook zoethout en woodsmoke doen hun duit in het zakje. Wordt lekker romig en warmend. Water doet hem nochtans deugd. Veel zoeter, romiger en ronder.

De afdronk is erg lang en gepeperd, met een bittertje en een zuurtje op het sterfbed. Doet me plots wederom aan Cointreau denken, de bitterzoete appelsienlikeur. Zelfs verdund.

Mooie Arran, maar wel wat ruw. Niet voor broekventjes. Kan best wat water verdragen (ik vind hem stukken beter met dan zonder).

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 8 Year Old 2010 ‘The Ride to Arran’

Tasting Notes Posted on di, juni 16, 2020 06:35:12

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 8 Year Old 2010, OB 2019, Bourbon Cask 15/BB/101, The Ride to Arran, 265 bts
Kleur: goud
ABV: 55.3%

Zomers & Intens

Belgisch Arran-ambassadeur Jan Visser – uit Zammel of all places – is met dit private cask niet aan zijn proefstuk toe. Om ‘To Walk Again’ te steunen liet hij dit quarter cask bottelen. Per verkochte fles ging er 5 EUR naar het goede doel. ‘The Ride to Arran’ was een fietstocht van 800 kilometer die hij en vrienden ondernamen van 21 tot 28 juni 2019, om van België naar Arran te fietsen en daar het Malt & Music Festival mee te maken. Een memorabele trip. Hopelijk is de whisky ook memorabel (maar ik ben er best gerust op, Jan knows his stuff).

Erg frisse neus op appeltjes, amandelschaafsel en witte chocolade met gepofte rijst (yup, het is Galak Popri), vanille en graan. Hint van mirabellen en munt. Lekker.

Hij komt zijdezacht binnen, ondank het hoge ABV. Mooi mondgevoel. Lekker pittig op witte peper en gember, aangevuld met stro, appeltjes, perzik en munt. Prima verderzetting van de neus, overigens. Niet bepaald complex, maar wel erg lekker en uitnodigend. Zomers en intens.

De afdronk is lang te noemen op meer van het zelfde.

Memorabele botteling met een leuk verhaal. Thx, Benny.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 21 Year Old

Tasting Notes Posted on ma, juni 15, 2020 06:34:21

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 21 Year Old, OB 2019
Kleur: oud goud
ABV: 46%

Identeitscrisis

In 2019 stak Arran zijn core-range in een totaal nieuw type fles. Directe aanleiding was de opening van de tweede distilleerderij op het eiland, Lagg. Het logo is nu een gestileerde vorm van het eiland met de bekende adelaars erin en een pot still aan de zuidkust. De drievoudig omtrek van het eiland duidt op de bekende waterval. In die core-range zit ook deze 21-jarige.

Van de neus wordt ik alvast erg blij. Limoenen, abrikozen, jonge appels en een verrassende mineraliteit. Erg zacht gekruid, waardoor deze neus vooral op fruitigheid concentreert. Een mooie florale toets verschijnt, zonder hem echt te parfumeren, als u begrijpt wat ik bedoel. Een licht maritieme toets verschijnt na enkele ogenblikken. Denk zeewier en kiezels op het strand. Erg mooi!

Hij komt nogal pittig binnen met flink wat nootmuskaat, witte peper en heel even een brakke toets, alvorens de boel wat bedaart en terug de fruitige kant op gaat. Groene tuinkruiden op een schijfje limoen, perzik en een hint van witte chocolade. Maar… het verschil met de neus is toch frappant. Die beloofde eerlijke gezegd een pak meer dan de smaak levert.

De finish is best lang, maar bitter kruiden verdringen het zoete fruit.

Begrijp me niet verkeerd, dit is een lekker whisky, hoor. Maar de oudere versie van de 20-jarige vond ik toch een pak meer gebalanceerd, minder bitter op het einde en gewoonweg aangenamer. Ook de oude fles vond ik mooier. Ik slaag er maar niet in de nieuwe verpakking mooi te vinden. Lijkt wel of Arran eventjes aan een identiteitscrisis lijdt.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Arran 9 Year Old 2009 Private Cask #09/844 for Belgium

Tasting Notes Posted on zo, juni 14, 2020 06:33:15

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 9 Year Old 2009/2019, Private Cask #09/844 for Top Whisky, Dram242, Whiskyrestaurant De Cluysenaer and The Whiskybrowser, 292 bts
Kleur: brons
ABV: 57.6%

No-Brainer

Op het Zuid-Westvlaams Whiskyfestival in Waregem – luttele weken voor de lockdown – leerde ik deze fles kennen aan de stand van whiskyrestaurant De Cluysenaer. Ze deelde dit 9-jarige sherrybommetje met enkele andere ronkende namen uit onze contreien: Top Whisky, Dram242 en The Whiskybrowser. Ik kon hem ter plekke aanschaffen voor 80 EUR en twijfelde geen seconde. De vorige private casks – en ik heb er ondertussen toch al een paar mogen proeven – waren stuk voor stuk fantastisch. Deze zal dat ongetwijfeld ook zijn.

Ik steek mijn neus in het glas en onmiddellijk verschijnt er een glimlach op mijn tronie. Yup, het feest is begonnen. Bijzonder aromatisch op verse vijgen, rode bessen, papaya, mango, Turks Fruit, appelsien, houtlijm (in de goeie zin!), druivensuiker (à la Dextro Energy) en kokosnoot. Mooie hints van nootmuskaat en kaneel. Na enkele ogenblikken is het frisse, heldere sinaas die de boventoon voert. Hemels lekker.

Stroperige body, plakt lekker aan de tanden. Pikant op nootmuskaat, zwarte peper en zoethout, onmiddellijk gevolgd door diepzoete toetsen van ahornsiroop, honing en rood fruit. Walnoten en pruimtabak geven hem een licht bittere toets, terwijl het heldere citrusfruit herbevestigd. Dit vloeibare dessertje is iets minder ‘donker’ dan zijn voorgangers, maar tegelijk minstens even lekker.

De afdronk duurt een eeuwigheid, bitterzoet en licht drogend. Ik smak een keer of twee… en schenk me er nog eentje in.

De silver lining van de lockdown, me dunkt. Je opent flesjes die je aan de kant had gezet voor later. Blij dat ik ‘m nu al open gemaakt heb. Kostprijs zo’n 80 EUR, ik zei het al. No-brainer van het jaar.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Zalm & Whisky

Whisky Talk Posted on za, juni 13, 2020 06:46:17

Mijn goede vriend Peter zit met een ei. Nee, nee, zo niet bedoeld. Een Green Egg, u weet wel, die leuke kamado (ik werd er fijntjes op gewezen dat een kamado veel meer is dan een gewone barbecue) waarin je ook koud kan roken. Voeg daar aan toe dat Peter al wel eens graag culinair experimenteert… u snapt al welke richting dit uit gaat.

Peter ging aan de slag met een verse zalm. Hij werd eerst gedurende 24 uur gepekeld in een mengsel van zout, bruine suiker, peper, mosterdzaad en wat Ardbeg 10 Year Old & Lagavulin 16 Year Old.  Daarna mocht de zalm 24 uur drogen alvorens Peter hem niet minder dan 8 uur lang koud liet roken in zijn Green Egg. De brandstof was een mengsel van houtzaagsel gemaakt van een whiskyvat en turf – gene zever!

Ik kreeg een flinke portie om te proeven. En uiteraard ging ik zelf op zoek naar de ideale dram daarbij.

Laat ik beginnen met de zalm. Het eerst wat opviel was de geur. Die was ronduit heerlijk. Gerookte zalm domineerde uiteraard, maar onderliggend kwam er een geweldige toets van aarde en turf aan te pas waardoor hij een pak interessanter geurde dan de gerookte zalm die je in plakjes bij de supermarkt kan kopen. Een mooie zilte toets (ja, ja, zilter dan normaal bedoel ik dan, hé) ging een groene kruidigheid vooraf. De zalm geurt echt intens.

Als ik een mooie plak in de mond nam, vielen er twee zaken onmiddellijk op. Ten eerste was hij zijdezacht en romig. Hier moest amper op gekauwd worden. Hij smolt als het ware op de tong. Ten tweede is hij ‘diep gerookt’, als u begrijpt wat ik bedoel. Een pak minder ‘fris’ dan wat je zou verwachten. Hij smaakte intens rokerig, alsof ik nog bij het vreugdevuur stond. De mix van peper, zout, bruine suiker en mosterdzaad heeft duidelijk zijn ding gedaan, want ik kreeg een hint van groene tuinkruiden (deed me zelfs een klein beetje aan de haven van Marseille denken). De ietwat donkerdere stukjes zijn natuurlijk de buitenkant van de zalm, die in direct contact kwamen met de rooklucht. Die waren iets minder zacht en moest je even op kauwen, maar smaakten des te intenser. Het was dan ook mijn favoriete stukje van de zalm. Maar ik beken… ik proefde geen whisky. Niet dat dat hoeft, natuurlijk, maar wetende dat Peter zo’n twee Islay kleppers gebruikte, had ik gedacht dit terug te vinden in de smaak.

En dan het experiment met de malts. Het zou een beetje te voor de hand liggend zijn om hier een Ardbeg of Lagavulin tegenover te zetten, dacht ik zo. Ik probeerde dus wat anders.

Mijn eerst combo was met de Glenfiddich Fire & Cane, maar dat viel aardig tegen. Het mag dan wel een licht geturfde whisky zijn, de zoete toetsen van de rum-gerijpte Speyside malt waren geen match met de zalm en vice versa. Ik zette de Glenfiddich snel aan de kant. Beter ging het met de Orkney 2000 Deadly Valentine van MMM (onze 19-jarige Highland Park, dus). Dat smaakte al veel lekkerder, maar ook deze malt was eigenlijk te zoet om me in vervoering te brengen.

Dan toch maar Islay? Zo gezegd, zo gedaan en de Kilchoman Original Cask Strength (59.2% ABV) leek een schot in de roos! Zalm en malt vulden elkaar niet zomaar aan, ze versterkten elkaar op smaak en het was een ware sensatie. Nu, ik wil niet flauw doen en had uiteraard al eerder gerookte zalm gecombineerd met geturfde whisky, maar deze zalm is toch wel iets anders. Maar de malt was echt erg intens, zelfs een beetje te veel van het goede. Vanaf de tweede slok werd duidelijk dat de Kilchoman eigenlijk een tikkeltje te sterk is om de delicate zalm nog te chaperonneren. Dat heeft ongetwijfeld alles te maken met de methode van roken en de pekel die Peter gebruikte in combinatie met het hoge alcoholpercentage van de klassieke bourbongerijpte Kilchoman. Maar we waren alvast op de goeie weg.

De vierde whisky bleek de ideale partner te zijn: de Compass Box No Name 1. Deze blended malt bestaat voor zo’n 75% uit Ardbeg, 11% Caol Ila en 14% Clynelish en is gebotteld op 48.9%. De Ardbeg zorgde voor de intense rook, terwijl de Caol Ila dat wat probeerde te temmen. De Clynelish leverde ondertussen een mooie, waxy toets en een fruitig zoetje dat mooi contrasteerde met de zalm zonder zo fruitig te worden – zoals de Glenfiddich – dat het gaat vloeken. Dit was perfect in balans en een smaaksensatie van de hoogste orde. Ik was in de zevende hemel.

De zalm was overheerlijk, de whisky was zalig, maar de combinatie was uitzonderlijk.

Peter: u gelieve uw Green Egg asap weer op te stoken en een flinke zalm klaar te maken. Geef maar een gil als hij klaar is, de motor draait en de fles ligt in de kofferbak…

May the Malt be with you!



Whivie’s Whiskyglazen Test

Whisky Talk Posted on vr, juni 12, 2020 06:25:25

Whiskyglazen – welk type te gebruiken of te mijden?

Ik speelde al lang met de idee om eens iets over te schrijven over het gebruik van whiskyglazen, maar het kwam er nog niet van. Totdat ik tijdens een live-stream Bob Minnekeer opnieuw zijn geweldige ballonglas zag gebruiken én een bevriend whiskyliefhebber me zijn speciale blender’s glas uitleende. Dat was voor mij de druppel! Nu moest ik wel met die glazen aan de slag.

Ik zet de verschillende glazen die ik voor het drinken en proeven van whisky gebruik (of gebruikt heb) even voor u op een rijtje met hun voor- en nadelen.

  • Tumbler
  • Glencairn
  • Het mini-Glencairn glas
  • Tulpglas
  • Copita
  • Ballonglas
  • 1920s Blender’s Glass

 

Laat ik hieronder mijn ervaringen voor elke type glas even voor u verduidelijken. Maar weet dat whiskyglas 4 (het tulpglas) mijn dagdagelijkse glas is en dat het prima zijn werk doet.

Om dit artikel te schrijven zette ik alle 8 glazen op een rijtje en vulde ze met 3cl van dezelfde whisky, eentje waar ik erg mee vertrouwd ben, zijnde Auchentoshan American Oak Reserve.

Glas 1: de tumbler

Het hoeft geen betoog dat dit type glas maar één functie heeft: het genieten van een glas whisky (eventueel met een ijsblokje) op een zonovergoten terras of in je fauteuil terwijl je naar je favoriete film kijkt. Dit gebruik je enkel voor whisky die je al kent (of een goedkope blend) en waarvan je het niet erg vindt dat je niet alle aroma’s kan ontdekken. Je wil gewoon op je gemak van een malt genieten, maar er niet te veel bij nadenken. Voor het ontdekken van whisky is dit glas totaal ongeschikt.

Glas 2: het Glencairn glas

Ik heb lang bij dit glas gezworen en de eerste acht jaar van mijn blog mijn tasting notes geschreven gebruik makend van dit type whisky glas. Het heeft een goeie vorm voor het geleiden van de aroma’s en ligt bovendien goed in de hand. De flinke basis zorgt ervoor dat je het glas kan hanteren zonder je whisky op te warmen. Prima geschikt om tasting notes te schrijven, hoor. Het is niet voor niets hét officiële whiskyglas bij uitstek geworden. Dit kan prima dienen om tasting notes te schrijven. Makkelijk in onderhoud, mag in de afwasmachine en breekt quasi nooit (geloof het of niet, ik heb er al een paar laten vallen, maar dankzij het gewicht van de basis kwam het daar telkens op terecht en in de meeste gevallen brak het niet!).

Glas 3: het mini-Glencairn glas

Zoals de naam al doet vermoeden is dit een kleinere versie van het Glencairn glas. Het heeft dezelfde voordelen als het Glencairn glas, maar is m.i. iets minder geschikt voor het schrijven van tasting notes (hoewel erg makkelijk op verplaatsing, want past zo in je broekzak) omdat je bij de minimale vereist hoeveelheid voor het schrijven van notes (2 tot 3cl) eigenlijk al een betrekkelijk vol glas hebt, waardoor de aroma’s moeite krijgen om zich te ontwikkelen. Giet je echter maar 1cl, dan komen de aroma’s ook niet helemaal door. Dan ben je beter af met het gewone Glencairn glas.

Glas 4: het tulpglas

Het tulpglas is volgens mij ideaal. Het werkt met 2 tot 3cl whisky (wat ik voor het schrijven van mijn tasting notes gebruik) en legt de nadruk op de verschillende aroma’s die een whisky rijk is, terwijl het de alcohol bij whisky’s op vatsterkte niet naar de voorgrond laat treden zoals een copita dat wel doet. Werkt goed bij zowel oude, complexe whisky’s als moderne creaties en zorgt bijgevolg naar mijn mening voor het beste resultaat. Daarnaast is het goed betaalbaar (2 tot 3 EUR per stuk), makkelijk te vinden (zelfs in de supermarkt) en gemakkelijk af te drogen. Ook in restaurants hebben ze dit glas vaak op het schap staan (om porto en/of sherry in te serveren). Ik vraag dan ook steevast om mijn whisky (zonder ijs!) in dit type glas te serveren als ik uit eten ga.

Dit is dan ook het glas dat ik gebruik voor mijn tasting notes én de reden waarom ik dit type glas liet bedrukken met het Whivie-logo om te gebruiken tijdens mijn tastings. Hoewel het ballonglas en vooral het 1920s Blender’s Glass nog méér aroma biedt, wegen deze naar mijn mening niet op tegen het tulpglas. Aangezien ik ‘mijn glas’ ook steevast meeneem op vakantie of naar festivals, zweer ik bij dit glas. Zo blijf ik ook consequent in mijn tasting notes.

Glas 5: de Copita

De Copita is een zeer geschikt glas en komt met zowel een korte als lange steel (ik prefereer de lange steel) en wordt ook vaak in distilleerderijen gebruikt. Het lijkt erg veel op het tulpglas en is makkelijk in onderhoud, maar naar mijn mening accentueert het in eerste instantie de alcohol en minder de esters, waardoor ik eerder geneigd ben het tulpglas te gebruiken. Indien ik geen tulpglas bij de hand heb, zal ik bijgevolg eerder naar een Glencairn reiken dan naar deze copita.

Glas 6: het ballonglas

Volgens whiskyguru Bob Minnekeer zou dit het beste glas zijn. Hij daagde ons tijdens een live-interview uit om dit (blind) uit te proberen. Het ballonglas – vaak als cognacglas bestempeld – zou het meeste aroma aanbieden en ook de meeste diversiteit. Zo zou je andere zaken ruiken wanneer je de onderrand of de bovenrand van het glas aan je neus houdt onder 45°. En gelijk heeft hij! Wanneer ik aan de onderrand van het glas ruik, krijg ik quasi dezelfde ervaring als bij mijn vertrouwde tulpglas, maar wanneer ik aan de bovenrand van het glas ruik krijg ik andere aroma’s die ik niet eerder in de whisky ontdekte. Interessant! Maar de verschillen met mijn tulpglas zijn te klein voor mij om definitief over te schakelen op het ballonglas.

Glas 7: het 1920s Blender’s Glass

Dit is een relatief nieuw glas dat ontworpen werd op basis van een glas van zo’n 100 jaar geleden dat door professionals werd gebruikt. Bekend whiskyschrijver (en persoonlijke vriend) Angus MacRaild ontwierp het in samenwerking met de bekende (online) whisky shop The Whisky Exchange. Het heeft een bijzonder grote ui-vorm. De bodem is makkelijk het drievoudige van mijn favoriete tulpglas, maar de opening langs waar de aroma’s je tegemoet komen is dan weer verrassend smaller. Het was een verrassende ervaring. Het verschil met mijn tulpglas is groot. En ook met de andere glazen. Dit is het glas dat er uit springt. Maar het heeft ook verschillende nadelen.

Ten eerste is het verschrikkelijk duur. Reken op 30 EUR voor één glas. Ten tweede zou ik – om consequent te zijn in mijn tasting notes – vanaf nu enkel en alleen dit glas mogen gebruiken. Dat is praktisch onhaalbaar. Ten derde is het betrekkelijk fragiel en quasi onmogelijk om het deftig te onderhouden. Afdrogen is een nachtmerrie.

Besluit: ik opteer ervoor om mijn vertrouwde tulpglas te blijven gebruiken voor het schrijven van mijn tasting notes. Het blijft ook mijn dagdagelijkse glas om whisky uit te drinken. Maar ik overweeg sterk zo’n 1920s Blender’s Glass aan te schaffen voor het proeven van exclusieve of oudere malts voor mijn persoonlijke verrijking. Maar geloof me vrij: het ‘dagdagelijkse’ tulpglas is ruim voldoende om een whisky te ontdekken.

Tot slot nog even het Norlan Whisky Glass vermelden. Dit werd enkele jaren geleden geïntroduceerd en wil de looks van een tumbler combineren met de vorm van een tulpglas. Maar ik heb nog niet de neiging gehad om dit glas aan te schaffen omdat het zo’n 45 EUR per stuk (!) kost en bovendien (naar mijn mening) spuuglelijk is én een dikke rand heeft om van te proeven (omwille van de dubbele rand). Mocht iemand van jullie zo’n glas hebben, laat gerust je bevindingen weten of leen het mij een keertje uit.

Ik blijf ondertussen lustig verder proeven met mijn tulpglas.

May the Malt be with you!



Tack’biertjes beschikbaar!

Aankondigingen Posted on do, juni 11, 2020 16:17:35

Beste vrienden,

De afgelopen week konden jullie uitgebreid kennis maken met de verschillende op whiskyvaten gerijpte biertjes die Johan Tack creëerde in samenwerking met de brouwerijen Gulden Spoor, De Feniks, De Meester en De Ranke.

Ik kreeg op Facebook en Instagram flink wat reactie van jullie en ben dan ook verheugd dat ik jullie kan melden dat er nog beschikbaar zijn!

Ik zet ze hier nog even op een rijtje, 8 bieren in flesjes van 33cl en 1 bier in een fles van 75cl.

De kleine flesjes komen op 4 EUR per stuk, de grote fles komt op 9 EUR per stuk (hier zijn eventuele kosten voor verzending/levering niet inbegrepen). Maar wie goed opgelet heeft, weet dat de grote fles van Tack’Tomin wat last heeft van oversaturatie. Om dat te compenseren biedt Johan er een tweede gratis bij aan.

Wie rap kan tellen zit op 41 EUR, maar voor het gemak ronden we af op 40 EUR indien je ze alle 9+1 in één Tack’Pretpakket bestelt. U zal het zich niet beklagen, met deze zomerse temperaturen.

Brouwerij: Gulden Spoor – Fles: Tack’Aran II, 330ml – ABV: 11.8%
Brouwerij: Brouweri De Feniks – Fles: Tack’Ard, 330ml – ABV: 10%
Brouwerij: Brouweri De Feniks – Fles: Tack’Led, 330ml – ABV: 10%
Brouwerij: Brouweri De Feniks – Fles: Tack’Truan, 330ml – ABV: 10%
Brouwerij: Brouwerij De Meester – Fles: Tack’Livet, 330ml – ABV: 14.8%
Brouwerij: Brouwerij De Meester – Fles: Tack’More, 330ml – ABV: 14.8%
Brouwerij: Brouwerij De Meester – Fles: Tack’Nich, 330ml – ABV: 14.8%
Brouwerij: Brouwerij De Meester – Fles: Tack’Lish, 330ml – ABV: 14.8%
Brouwerij: Brouwerij De Ranke – Fles: Tack’Tomin, 750ml – ABV: 9.5%

Ter verduidelijking: u kan NIET bij mij bestellen, maar wel rechtstreeks bij Johan Tack zelve. U kan dan ook met hem verzending/levering afspreken. En niet vergeten: je krijgt er een gratis Tack’Tomin van 75cl bij indien je het hele pretpakket bestelt.

Hiervoor stuur je een mailtje naar tack.willy@skynet.be. Johan zal dan zelf contact nemen met jullie.

Noot: ik verdien hier niks mee (en wil dat ook niet), maar geef jullie graag de mogelijkheid om deze lekkere craft-biertjes, die nergens in de handel verkrijgbaar zijn, zelf aan de lippen te zetten. Ik heb er alleszins van erg van genoten.

Grijp je kans en laat het smaken!

May the Malt be with you!



Bier: Tack’Tomin

Tasting Notes Posted on do, juni 11, 2020 06:10:52

Brouwerij: Brouwerij De Ranke
Regio: België
Fles: Tack’Tomin, 750ml
Kleur: roodbruin
ABV: 9.5%

Tomintoul

Na al die geweldige Tack’whisky biertjes had Johan de smaak duidelijk te pakken. En hij heeft duidelijk ook toegang gevonden tot een aantal goeie vaten (ik beken dat ik zeer benieuwd ben waar hij die vandaan heeft), want er volgden al snel nog een heleboel bieren. U kon die de afgelopen dagen allemaal ontdekken op mijn blog. De vriendelijke bezieler Johan zakte zelf af naar Gentbrugge om in hoogsteigen persoon al die biertjes te komen afzetten. Ik moest ze maar eens op mijn gemak proeven. Dat deed ik dan ook met plezier. Maar nu ben ik helaas aan de laatste gekomen. Deze Tack’Tomin is een donker bier van Brouwerij De Ranke uit Dottignies dat gerijpt heeft op een voormalig bourbonvat van Tomintoul. Gebrouwen in maart 2019 en na 5 maanden op vat in augustus 2019 gebotteld. Opgelet: deze heeft erg veel last van oversaturatie, dus hou minstens twee glazen bij de hand om één en ander op te vangen… Hij spuit werkelijk uit het glas alsof ik met de fles heb geschud. Met een beetje geluk hou ik er ééntje over… u bent bij deze gewaarschuwd. Roodbruin met een beige kraag met kleine belletjes die snel verdwijnen en een dun laagje op het bier laten staan.

Vooreerst zoet op kersen – doet me heel even aan Rodenbach denken – maar wordt al snel wat zoetzuur en een tikkeltje umami. Pompelmoes en een rauwe biefstuk – ik ben niet aan het zeveren! Het is even wennen, maar aan het eind van de rit vind ik het toch lekker ruiken.

Hij komt wel fris en zoet binnen. Heeft slechts een beetje carbonatie (over, moet ik zeggen, na zijn onstuimige start) en drink vlotjes weg. Zoet op karamel, kersen en ander rood fruit en dan flink wat chocolade. De umami toets is op smaak spoorloos, wat ik niet erg vind.

Van een finish is hier amper sprake.

Een flinke doordrinker, maar met enige voorzichtigheid en voorbereiding te openen (ik kan het niet genoeg herhalen). Ik heb begrepen dat Johan ondertussen naarstig aan het werk is om een nieuwe reeks te lanceren. Ik begin alvast te watertanden.

Geproefd door Mark Dermul op 02-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Bier: Tack’Lish

Tasting Notes Posted on wo, juni 10, 2020 16:09:55

Brouwerij: Brouwerij De Meester
Regio: België
Fles: Tack’Lish, 330ml
Kleur: roodbruin
ABV: 14.8%

Clynelish

Ik beken, ik heb deze Tack’Lish bewust als laatste gehouden, omdat ik hier hoge verwachtingen van heb. Hij bevat immers een Double Wash Barley Wine van brouwerij De Meester uit Harelbeke, die gerijpt werd op een distilleerderij waar ik erg tuk op ben: Clynelish. Zou het bier de typische waxiness van Clynelish hebben kunnen capteren? Ik ben eens benieuwd! Hij schenk helder roodbruin met een beige kraag met middelgrote bellen die er hun tijd voor nemen om te gaan liggen en een kraagje schuim van een halve centimeter op het biertje te laten staan. Probeer wat voorzichtig te zijn en schenk de hem niet helemaal uit, want dan krijg je wat gist op de bodem van je glas, wordt hij wat troebel en hij is beter zonder!

Lekker zoete neus op rozijnen, Turks Fruit en chocolade, met een goeie scheut acaciahoning erbij. Ha! Dit is erg lekker inderdaad. Wat herbaal ook. Geen probleem. Verrassende, maar smakelijke toets van koude koffie en tot slot nog wat meergranenbrood. Ik ben fan!

Hij is lekker romig op de tong – ik vertaal dat met enige dichterlijke vrijheid naar de waxiness van Clynelish – en heerlijk rond. Bitterzoet op rozijnen, pruimen, rabarber en blauwe druiven. Vanaf de tweede slok komt daar plots heel wat fruit bij, echt waar. Aardbeien en banaan! Grappig én lekker!

De finish is mierzoet op banaan, karamel en gezoete koffie. Heerlijk!

Ik wist het! Ik wist dat ik deze Double Wash Barley Wine op Clynelish tot het laatste moest bewaren. Heerlijk biertje, gevaarlijk drinkbaar en dat voor 4 euro. Ik bestel me er snel nog wat bij voordat ze allemaal weg zijn.

Geproefd door Mark Dermul op 01-05-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Bier: Tack’Nich

Tasting Notes Posted on wo, juni 10, 2020 06:08:44

Brouwerij: Brouwerij De Meester
Regio: België
Fles: Tack’Nich, 330ml
Kleur: chocoladebruin
ABV: 14.8%

Teaninich

Het derde vat waar Johan Tack mee wilde experimenteren in samenwerking met Brouwerij De Meester uit Harelbeke, is er eentje van de Teaninich distilleerderij, opgericht in 1817 door Captain Hugo Munro. Op dit vat mocht de Double Mash Barley Wine eveneens vier maanden doorbrengen. Het betreft hier een ex-bourbon cask. Dat vertaalt zich in een chocoladebruin, ondoorzichtig bier met een beige kraag met hele fijne belletjes. Hij schuimt wel enorm. Oversaturatie? Hoe dan ook, eens je dat onder controle hebt (en de dweil terug aan de kant hebt gelegd), kan het proeven beginnen. Merk op dat er op de bodem flink wat gist blijft liggen.

Zoete neus op roggebrood en melkchocolade. Verse vijgen en iets van gebakken appels met kaneel. Plakkerige boel, maar wel leuk.

Komt fris en vlot binnen met een medium carbonatie. Proeft nu een beetje naar koude stoofvleessaus, chocolade en opgelegde rozijntjes.

De afdronk is eerder kort, mierzoet met een beetje woodsmoke. Aangenaam.

Dit is weer zo’n biertje dat veel te makkelijk binnen kapt.

Geproefd door Mark Dermul op 30-04-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Bier: Tack’More

Tasting Notes Posted on di, juni 09, 2020 16:07:53

Brouwerij: Brouwerij De Meester
Regio: België
Fles: Tack’More, 330ml
Kleur: bruin
ABV: 14.8%

Dalmore

Voor deze Tack’More ging de Double Mash Barley Wine van Dirk De Meester en Bram Neudt enkele maanden het vat op. Het whiskyvat van dienst – refill sherry hogshead #3805 – is afkomstig van de gerenommeerde distilleerderij The Dalmore. Een rijping van vier maanden, dames en heren. Hij schenkt chocoladebruin met een beige kraag met kleine bellen die betrekkelijk snel verdwijnen en een mooi schuimlaagje van een halve centimeter op het bier laten staan. Dat ziet er smakelijk uit!

Zoetzure neus met wat groene tuinkruiden. Verrassend herbaal, moet ik zeggen. Maar ook heerlijke toetsen van rozijnen en gebakken peren met wat kaneel. Bloedappelsienen en een lichte stalgeur. Verrassend verschillend van de Tack’Livet (het gaat immers om hetzelfde basisbier).

Op smaak is hij net zo romig als zijn voorganger. Erg mondvullend en rond. Eerst komen de donkerzoete toetsen als van rozijnen en pruimen om dan zachtjes te evolueren naar heldere toetsen van appelsien. Hij is wel een pak ‘donkerder’ van smaak dan de Tack’Livet. Dat moet dan wel van de malt van Dalmore komen, zeker?

De afdronk is middellang, erg zoet om te beginnen omdat met zowel een bittertje als een zuurtje te eindigen.

Niet bepaald een doordrinker, deze. Eerder te beschouwen als een interessant degustatiebier.

Geproefd door Mark Dermul op 29-04-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Bier: Tack’Livet

Tasting Notes Posted on di, juni 09, 2020 06:06:38

Brouwerij: Brouwerij De Meester
Regio: België
Fles: Tack’Livet, 330ml
Kleur: roodbruin
ABV: 14.8%

Glenlivet

Van het één komt het ander, u weet wel hoe dat gaat. Nadat Johan Tack de Imperial Stout van Bram Neudts op drie types whiskyvaten te rijpen had gelegd, rijpte het idee (ziet u wat ik daar deed?) om nog meer whiskybieren te ontwikkelen. Bram sloeg de handen in elkaar met Dirk De Meester van de gelijknamige brouwerij in Harelbeke en creëerde een Double Mash Barley Wine. Er kwamen maar liefst vier whiskyvaten aan te pas. De eerste die we proeven is deze Tack’Livet, gerijpt op een vat van The Glenlivet distilleerderij. Hij schenkt helder roodbruin met een beige kraag met relatief grote bellen die redelijk snel verdwijnen en een kraagje van zo’n 3mm op het bier laten staan.

Zoetzure en flink romige neus op gebakken appeltjes, pompelmoes, kaneel en een hint van chicorei. Wat chocolade aan de horizon. Iets van vers bruin brood en zelfs wat karnemelk.

Hij komt nogal zwaar binnen, vind ik. Erg romig, je kan hem bijna kauwen. Maar ondanks het hoge alcoholpercentage (tja, alles is relatief maar bijna 15% is toch niet min voor een biertje) voelt hij niet boozy aan. Zoetzuur, net als de neus, maar met een extra twist: je proeft de appeltjes waar Glenlivet scotch zo voor bekend staat en dat is leuk. Midpalate volgt een zacht bittertje als van pompelmoes.

De afdronk is eerder kort, maar storen doet het niet. Er is nog genoeg voor een paar slokken.

Een aangenaam en zomers degustatie biertje dat verdacht vlotjes binnen kapt.

Geproefd door Mark Dermul op 28-04-2020
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



« VorigeVolgende »