Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Teeling Masterclass: Not Your Run of the Mill Tasting Event

Events Posted on zo, juli 25, 2021 16:28:12

Begin juli viel er een mail in mijn inbox van Chris Hayes, European brand ambassador van Teeling met volgende intro: I wanted to invite you to one of our upcoming tastings if you are available on July 21st at 8PM Belgium time as I know you are just as much a whiskey nut as me and this is all on specialty grains! Think crystal rye, chocolate porter, double distilled peat, amber malt and so on. See the details below and let me know if you would like to attend.’ Nou, dat liet ik mij geen twee keer vragen, nationale feestdag of niet.

Ik beken, het was broeiend heet en ik zocht mijn toevlucht dan ook op het terras, onder de parasol, maar dan nog bleef het erg warm en misschien wel te warm om whiskey te proeven. Maar ik zette door… alles voor de wetenschap!

Ik zette de laptop klaar, trok de router-kabel door tot op het terras om me te verzekeren van een goeie verbinding, zette mijn glaasjes op de meegeleverde onderlegger en hield de samples bij de hand. Nog een fles water aan de kant en ik was er helemaal klaar voor!

De tasting werd in goede banen geleid door niemand minder dan Alex Chasko, de master distiller, geflankeerd door Iain Wood, head of operations en Robert Caldwell, de global brand ambassador. Schoon volk, dus. En zoals reeds werd aangekondigd in de uitnodiging ging het dus een speciale tasting worden waarin we enkele nieuwigheden aan de lippen konden zetten, vervaardigd met speciale graansoorten, stuk voor stuk op vatsterkte en nog niet uitgebracht. Uniek!

Ze zijn allemaal even oud (2017) en allemaal gerijpt op bourbonvaten en allemaal op zo’n 62% vatsterkte… Hou dus water bij de hand!

Hieronder mijn, weliswaar beknopte, bevindingen (de wordclouds werden op de avond zelfs samengesteld door de tasting notes van de proevers in de chat):

  1. Teeling Sample 1 – barley malt

Lekker zoet op de neus op witte wijn, licht aangebrande karamel en mango. Lekker fris en zomers. Krachtig (doh) op de tong. Wat romig op vanilla en kokosnoot, mango en mandarijn en wat kinine. Heerlijk! Lange, bevredigende afdronk. De opener van de avond is eigenlijk hun standard single malt, maar dan op vatsterkte.

  1. Teeling Sample 2 – crystal malt

De neus is meer op gedroogd en gekonfijt fruit zoals abrikozen en perzik, wat suikerspin, gedroogd gras en chocolade met pralinévulling. Romig, een tikkeltje pittig op peper en nootmuskaat, pruimpjes en sultanas, verbrande suiker. Mooi zilt randje. Erg intens en aangenaam. De finish verzacht de boel langzaam en is lekker warm. Geweldig spul!

  1. Teeling Sample 3 – chocolate malt

Oh! Wat een mooie neus. Iets heel anders. Ananas, aardbeien, origine chocolade, Turks Fruit, digestieve koekjes en subtiele woodspices. Romig en verrassend zacht op de tong. Erg drinkbaar. Chocolade en ananas keren weer, bijgetreden door woodspices. Wordt langzaam aan warmer. Excellente afdronk: lang, warm en bevredigend. Mijn favoriet tot nu toe!

  1. Teeling Sample 4 – crystal rye

Erg zomerse neus op allerhande agrums, snuiftabak en euh… zuurdesembrood? Iets umami waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Zadeltassen en een verroest poort. Vreemd, maar vreemd is goed. Romig en complex en… groots. Tabak keert weer, iets van menthol en een hoop woodspices. Bergamotolie. Bitter, maar prima in balans. De afdronk is een tikkeltje astringent, maar niks om je zorgen over te maken. Wederom een topper.

  1. Teeling Sample 5 – peated malt

Peat, baby! En het verschil met de vorige is dat dit een dubbel gedistilleerde malt is in plaats van een triple gedistilleerde zoals de vorigen. Assen en roet vooraan, een vreugdevuur op het strand, gevolgd door limoensap en citroenschillen. Zilt randje. Natte rotsen. Jonge appels op de achtergrond. Flink peaty op smaak, wat het witte en gele fruit helemaal onderdompelt. Wondpleisters en brandwondenzalf. Erg mooi. Lange, rokerige, assige afdronk. Een goeie peaty whiskey heeft zeker een tijd en plaats. Ik vind dit heerlijk (en in alle eerlijkheid stukken beter dan de Blackpitts (die trouwens triple gedistilleerd is)).

Geweldige tasting. En dan heb ik het niet alleen over de whiskies die echt wel uniek waren. Maar Alex, Iain en Robert slaagden er zelfs in daar bijna stand-up comedy van te maken. Erg amusant. Hoe vaak kan je echt hardop lachen tijdens een tasting? Toch? Heerlijk.

Een groot woord van dank aan Chris Hayes om ook aan deze ‘whiskey nut’ te denken. Dat deze releases maar snel op ons af mogen komen.

May the Malt be with you!



Proefolympics 2021 – verslag

Events Posted on do, juli 01, 2021 16:09:17

Al voor de vijfde keer nam ik deel aan de zogenaamde Proefolympics, een ludieke blinde proeverij georganiseerd door Norbert Tebarts. Het concept: voor zij die niet bekend zijn met het concept: je krijgt een aantal samples toegestuurd waarvan je niet weet wat het is en dient je bevindingen op een speciaal daarvoor ontwikkelde website in te vullen. Type, land van herkomst, naam, regio, leeftijd, ABV, OB of IB en ga zo maar door. Elk onderdeel kan punten opleveren en er zijn ook bonuspunten te verdienen. Erg plezant, maar wel aartsmoeilijk, dat weet iedereen.

Dat bewijst ook het resultaat van de vorige vier edities: 48e plek in 2017 met 234 punten, 40e plek in 2018 met 250 punten, 53e plek in 2019 met 257 punten en 14e plek in 2020 met 375 punten. Ik hoopte mijn prestatie van vorig jaar – waar ik echt wel trots op ben – te kunnen evenaren. Maar het zou niet gemakkelijk worden…

Traditiegetrouw proefde ik op voorhand om zowel de examenstress en het E.K. geen roet in het eten te laten gooien. Maar elke dag ging ik wel kijken naar de dagpost en het resultaat.

Hieronder mijn bevindingen, waarbij ik tussen haakjes zet wat ik dacht dat het was. Stel vast dat ik er – al even traditiegetrouw – vaak mijlenver naast zit. Maar het was wel erg leuk en ik proefde flink wat moois. 14 van de 16 samples waren nobele onbekenden voor me.

  • Glen Scotia 7 Year Old 2012 Single Cask Selection #19/660-4 (Glen Scotia): voila, dat was er al boenk Ik start mijn proefolympics op de tweede plek. Goed begonnen is half gewonnen.
  • Bladnoch 11 Year Old, b. 2020 (Fettercairn): amai, dat was er serieus naast. En nu moet ik ook mijn laatste entry wijzigen, want daarvan was ik overtuigd dat het een Bladnoch was, maar dat kan dus niet… We zakken vier plaatsen.
  • Bunnahabhain 22 Year Old 1991 Exclusive Malts Creative Whisk Company (Highland Park): De schade blijft beperkt omdat een groot aantal proevers er even ver naast zaten als ik. We zakken naar de zesde plek.
  • Glenfarclas 15 Year Old Limited Edition for The Netherlands (Glentauchers): Dailuaine was ook nog even de revue gepasseerd bij mij, maar was even fout, natuurlijk. Het gaat hier snel bergaf. Dit is mijn laatste dag in de top tien.
  • Rebel Yell 10 Year Old (Whistlepig): niemand had deze juist, maar velen zaten wel in het juiste land. Ik dacht rogge, maar het is wel degelijk een bourbon. We donderen naar plak 17.
  • Port Askaig 12 Year Old, b. 2020 (Caol Ila): Port Askaig, Caol Ila… ene pot nat, natuurlijk. Maar ik ben er wel ingestonken en zak nog een plekje verder naar 18. Nog altijd goed, toch?
  • Bud Spencer Single Malt Batch 1 St Kilian Distillers (Teeling Pot Still): een Duitse single malt, godbetert. Die zag ik absoluut niet aankomen. We zakken verder weg naar de 21e plaats, maar het ergste moest nog komen.
  • Clynelish 17 Year Old 1996 Adelphi (Arran): da’s een erg moeilijke, want weinig uitgesproken. Laat ons een gokje wagen op bourbon-gerijpte Aberlour (ook als was mijn eerste idee Arran). Ik hoop het mij niet te beklagen. Of nee, ik zet toch mijn eerste idee in de tabel… allemaal een maat voor niets. Clynelish niet herkend?! Jongens, toch.
  • Glenrothes 9 Year Old 2004 Douglas McGibbon (Aberlour): Gelukkig zaten we relatief goed qua alcoholpercentage en hadden we ook de regio juist, waardoor we opnieuw stijgen naar de 23e
  • Lagavulin 8 Year Old 200th Anniversary (Ledaig): Zucht… en dan te weten dat ik deze wel degelijk al een paar keer gedronken heb, zeg… manmanman. We zakken stilletjes terug weg naar de 35e Terecht.
  • Old Pulteney 12 Year Old 2006 Traveler’s Exclusive (Glen Elgin): oh, oh, een dikke nul vandaag, waardoor we helemaal naar de 43 plaats donderen.
  • Highland Park 14 Year Old 2006 Connoisseurs Choice (Kilkerran): Maar jongens toch… niet moeilijk dat we zo naar de 51e plaats duiken, hé. Het wordt een rampjaar.
  • Old Potrero 2 Year Old 18th Century Style Whiskey (Stauning): nou, ik moest het dus toch in Amerika zoeken. En dan te bedenken dat ik deze drie jaar geleden nog geproefd heb! We tuimelen naar de verkeerde kant van de tabel, helemaal naar de 60e Snif.
  • Ben Nevis 10 Year Old Batch 1 (Inchmurrin): mijn minst favoriete sample van dit jaar. Goeie neus, maar dan ging het stijl bergaf. Echter geen flauw idee wat het zou kunnen zijn. Dit was een wilde gok.
  • Highland Queen 30 Year Old (Johnnie Walker): de betere blend één van mijn favorieten dit jaar. Kan je nagaan! We klimmen terug naar de 46e
  • Aultmore 33 Year Old 1982 Wemyss (Ardnamurchan): eindigen in schoonheid, althans wat de whisky betreft.

Dat was weer een aarstmoeilijke reeks, maar veel lekker spul, echt waar. En ook weer perfect georkestreerd door Norbert en zijn kornuiten. Kudos!

Ik strandt op de 41e plaats met een schamele 279 punten. Da’s gene vette. Mijn gabber Anthony Van Sele, daarentegen, pakt knap brons met niet minder dan 548 punten. Proficiat makker!

Ik beken, dit is pure fun. En ik kijk er dan ook naar uit om de volgende editie opnieuw mee te doen. Want, zoals de slogan terecht bloklettert: ‘meedoen is winnen!’.

May the Malt be with you!



The Nectar 15th Anniversary Tasting w/ The Bonding Dram

Events Posted on do, juli 01, 2021 06:47:31

De laatste ‘live’ tasting, dus op verplaatsing met andere mensen in dezelfde ruimte – weet u nog? – was toevallig ook eentje van The Bonding Dram en al even toevallig op dezelfde locatie én nog toevalliger in dezelfde zaal. We spreken 23 september 2020… ongelooflijk.

Ik was dan ook maar wat blij toen ik de aankondiging las van deze tasting: Daily Drams 2021 – 15 years of excellence. Want ja, The Nectar, één van de toonaangevende importeurs van het betere vloeibaar in België, viert dit jaar haar 15-jarige bestaan. En dat betekent dat er weer een hele panoplie aan prachtige vaatjes gebotteld werd.

Jeroen van The Bonding Dram organiseerde de tasting in Destelbergen en trok niet minder dan 9 van die nieuwe flesjes open.

Het werd een waar feest voor de smaakpapillen waar de – toegegeven, niet zo erg talrijk opgedaagde – proevers met volle teugen van genoten.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes:

Speyside 23 Year Old 1997 – 46.9%

Ha, geen Secret Speyside deze keer, maar effectief van de Speyside distillery. Mooie neus op zoete mout, gras, kweepeer, kruisbes en ander wit fruit, marsepein en een florale toets. Erg zoet op smaak op Granny Smith appels, licht zurig dus, maar tegelijker tijd erg zoet met een moutig hart en digestieve koekjes. Relatief korte afdronk op druivensuiker versus het witte vlees van een pompelmoes. Leuke opener!

RRP 210 EUR

Glen Keith 23 Year Old 1997 – 49.9%

Mooi kleurtje. Appelmoes, rozijnen, meringue, florale honing en broodpudding op de neus. Ik ben nu al fan. Best pittig op smaak en zoetzuur op abrikozen, kruisbessen en appelsien. Geweldige body. Middellange, zacht drogende afdronk. Erg goed!

RRP 192 EUR

Arran 21 Year Old 2000 – 52.2%

Ah, dat typische profiel van Arran waar ik zo tuk op ben. Citroengras, heide, Jonagold appeltjes, witte aalbessen en een mooie florale toets. Op smaak wordt dat verder aangevuld met marshmallow, vanille en zoethout, terwijl witte peper, gember en kinine voor de nodige kruiden zorgen. Een erg lange, zoete afdronk volgt met een mooi bittertje op het sterfbed. Erg goed.

RRP 199 EUR

Longmorn 22 Year Old 1998 – 55.7%

Geweldige neus op havermoutpap, mandarijntjes, mango en hout. Evolueert zachtjes naar tropisch fruit. Lekker mondvullend, rijk en rond op citrusfruit, arendsvaren en snoepgoed op steroïden. De lange, romige doch licht pikante afdronk maken het plaatje compleet. Eén van de favorieten van de avond.

RRP 200 EUR

Tormore 32 Year Old 1988 – 45.9%

Verdacht zachte neus op paardenbloemen, varens, nougat, griesmeel, vanille, abrikozen en witte pompelmoes. Licht waxy op de tong op nougat, hazelnoten, helder citrussap waardoor hij een tikkeltje wrang kan overkomen, maar dat wordt rechtgetrokken door wat kinine en vanille. Middellange afdronk op kastanjes, peper en tannine. Erg elegant.

RRP 319 EUR

Ardmore 32 Year Old 1988 – 47.2%

Hola! Wat een bijzondere neus! Gras, mest, brak water, maggimix en… gini! Op z’n zachtst gezegd erg apart. Maar op smaak… groots! Brak water, spek op de BBQ, appels en limoen. Doet even aan Talisker denken, maar hou dat onder ons. De lange afdronk is een gevecht tussen zoet en zilt. Gelijkspel. Grootste Ardmore… maar ook een flink prijskaartje aan verbonden.

RRP 505 EUR

Glen Moray 29 Year Old 1991 – 52.3%

Erg fruitige neus op braam- en kruisbessen. Mooi zoet dankzij een karrenvracht aan vanille, maar tegelijkertijd lekker waxy als van tijgerbalsem, ja zelfs kaarsvet. Erg mooie neus. Op smaak is dat ook lekker fruitig en zoet, maar met een verrassend zilt randje en pittig op kruidnagel. De afdronk is lang, kruidig, zoet en intens bevredigend, zij het zelfs een beetje funky. Dit was voor mij de verrassing van de avond en een erg aangename!

RRP 386 EUR

Secret Islay 14 Year Old 2007 – 52.7%

De distilleerderij waar deze malt vandaan komt wordt geheim gehouden, maar The Nectar verklapt wel dat het er eentje is die rijpte op een Monbazillac wijnvat rijpte. Da’s een zoete witte dessertwijn uit de Bergerac regio, langs de Dordogne rivier in het zuidwesten van Frankrijk. Het resulteert in een erg vreemde neus met hesp, zweet, fermenterende druiven, gepofte kastanjes van de straatventers in Porto, grafiet, oregano en tijm. Phew! Op smaak krijg ik een zoete dram met flink wat spek op de barbecue besprenkeld met allerlei specerijen. Erg pittige, warme en umami finish. Als ik zou moeten gokken, zou ik aan Port Charlotte denken, maar zekerheid daaromtrent heb ik uiteraard niet.

RRP 145 EUR

Balblair 31 Year Old 1989 – 48.2%

Going out with a bang? Ja, zeker, want deze Balblair rijpte maar liefst 31 jaar lang. Een mooie neus op mango, snoepgoed, kokosnoot, ster- en drakenfruit en een grappige toets van kauwgum. Op smaak – die erg zacht is – evolueert dat langzaam naar tropische vruchten, maar ook frambozen en aardbeien. De kauwgom is nooit veraf. De afdronk is lekker en lekker lang, ietwat funky en snoeperig. Indrukwekkende Balblair, hoor.

RRP 597 EUR

Amai mijn klak, wat een avond! Zo’n bijzonder spul, zeg! Maar… laten we eerlijk zijn, de prijzen zijn er ook wel naar. Als ik alle prijzen optel, heeft Jeroen voor bijna 2.800 EUR flessen open getrokken. En hoewel de Ardmore out of this world lekker was, kan ik het niet over mijn hart halen hier meer dan 500 EUR voor neer te tellen.

De bang for your buck botteling van de avond was voor mij de Longmorn, gevolgd door de Arran.

Het was erg fijn de usual suspects nog eens in levende lijve te kunnen ontmoeten. Hopelijk laat de volgende tasting niet te lang op zich wachten.

May the Malt be with you!



Whisky World Tour – Part II – Cinoco Online Masterclass

Events, Tasting Notes Posted on do, juni 10, 2021 21:25:07

Vorige week organiseerde Cinoco al een eerste Whisky World Tour Masterclass en die bewees – voor zover nog nodig – dat er ook in andere landen buiten Schotland en Ierland echt wel heerlijke whisky geproduceerd wordt. Maar er is gewoonweg te veel lekkers om het allemaal in één tasting te ontdekken, dus organiseerde Cinoco op 10 juni een tweede sessie.

Deze tasting werd in de hand gehouden door de onvolprezen Jeroen Van Dijck die zich liet omringen door Stefaan Lesage van Whisky With Friends en mezelf, om tekst en uitleg – en vooral onze bevindingen – te geven bij de geschonken drams. Jeroen had overigens mentimeter ingeschakeld om wordclouds te creëren met de tastings notes van het publiek.

Na een korte introductie kon het publiek de glazen vullen voor weer een leuke ontdekkingsreis.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes.

Bain’s Cape Mountain Single Grain – 43%

Een Zuid-Afrikaanse single grain van de James Sedgewick Distillery, die we nog kennen van de Three Ships single malt. Genaamd naar Andrew Geddes Bains, een in de 18e eeuw in Thurso, Schotland, geboren ingenieur en paleontologist die al snel naar Zuid-Afrika emigreerde en daar in 1853 de Bain’s Kloof Pass voltooide. De whisky is mierzoet zoals je van een single grain mag verwachten, met flink wat vanille, toffee, kokosnoot, amandelen en de zeste van citroen. Lekker romig met een warmende kruidigheid, waarbij vanillepudding en kokosmelk terugkeren. In de finish komen de citroenzeste en amandelen weer, maar het zijn de kruiden die het langst nazinderen. Zomerdram!

Lambay Irish Whiskey Cognac Casks Finish – 43%

Deze Ierse whiskey, die een finish op cognacvaten kreeg, vertoont op de neus flink wat sappig fruit en bakkerijkruiden. Er zit een leuke groene toets aan die me aan tuinkruiden doet denken, terwijl het vat ook toetsen van meringue en aardbei offreren. Op smaak houdt die fruitigheid minder goed stand, maar krijgen we een toets van kalk of leisteen in de plaats, aangevuld met een licht zilt randje. Mooie balans tussen enerzijds maritieme elementen van Lambay en de Franse vaten. Mooie, lange, kruidige finish met appels op het sterfbed.

Nomad Outland Whisky Belgium Exclusive – 41.3%

Nomad proclameert op het label ‘Born in Scotland, Raised in Spain’. Hij werd door Richard Paterson – the Nose – samengesteld met niet minder dan 25 malts en 8 grains, allemaal tussen de 5 en 8 jaar oud die werden gehuwd en dan drie jaar lang op sherry butts rijpten. Born in Scotland. Maar dan wordt het boeiend. De whisky werd verscheept naar de bodega van Gonzalez Byass waar hij nog een finish kreeg van 12 maanden op PX vaten. Raised in Spain. En hoewel de Nomad al een paar jaar op de markt is, hebben we hier een Belgium Exclusive. Mierzoet op de neus met rozijnen, bittere Sevilla appelsienen, toffee, amandelen en mokka. Op de tong is het bijna siroop (wat voor mij betekent dat hij ook goed werk kan leveren in een cocktail). Onverbiddelijk zoet. Rozijnen, cake, pruimenlikeur, banaan en mokka. Mijn tanden vallen bijna uit mijn mond! In de finish nog wat kaneel en peper. Zet dat op tafel bij een kaasschotel of gewoon als dessert.

Aikan Extra Collection – 43%

Ooh, weer zo’n specialleke. Een whisky die naar Martinique wordt verscheept om daar nog te rijpen op JM rumvaten. Jean-Marie Martin bouwde een kleine distilleerderij in Macouba en zette gewoon zijn initialen JM op de vaten. De rum draagt vandaag de dag nog altijd die naam. De whisky daarentegen is bijzonder. Gestookt in ofwel Schotland ofwel Frankrijk (!) gaat hij na een rijping van drie jaar een trans-Atlantische tocht maken naar Martinique waar hij nog eens 2 jaar op zulke rumvaten rijpt. Vandaar de naam Aikan. Want dat betekent ‘Marriage’ in het Awarak, de taal van de oorspronkelijke inwoners van het eiland. Op de neus zou ik eerder denken dat het een rum is! Vanille, allerlei suikers, fruit in een stoofpotje en wat toasted oak.  Op smaak wederom lekker zoet van gekookt fruit en karamel, maar op de finish schermt de whisky mooi door. Dit is een ‘conversation piece’, zoveel is zeker. Leuk verhaal, lekkere ru… euh, whisky!

Braeckman 12 Year Old 2008 Oloroso Finish – 50%

Braeckman Distillers bestaat al sinds 1918, maar in 1996 werd een volledig nieuwe graanstokerij neergepoot in Oudenaarde. Het allereerste product – een jenever met de naam De Blauwe Duif – wordt nog steeds gemaakt. In 1987 nam Filip Braeckman – 3e generatie – het roer over en breidde het gamma uit met gin en whisky. Alles wordt ter plaatse gestookt, waardoor Braeckman zich één van de weinige zogenaamde ‘warme stokers’ mag noemen. Qua whisky produceren ze single grain en single malt, zowel op drink- als op vatsterkte, zowel bourbonvaten als sherryvaten. In ons glas zit een 12-jarige grain uit 2008 die een finish kreeg op een oloroso sherry cask. Het vat #281 leverde net geen 1000 flessen op. Heerlijke neus op gebakken banaan, chocolade met pralinévulling, verse vijgen en tijm. Een botercroissant besmeerd met appelsienconfituur, marsepein en notenolie. Succulent! Ook op smaak lekker rijk en rond, prima sterkte, op peperkoek, donker fruit en chocolade. Doet me wat denken aan Sinterklaas. De afdronk duurt langer dan de herhalingen van FC De Kampioenen. Absoluut geweldige grain. Klasse!

Ledaig Rioja Cask Finish – 46.3%

Ledaig behoeft amper nog een introductie, toch? De geturfde versie van Tobermory. De naam betekent ‘veilige haven’ en het was tevens de oorspronkelijke naam van de distilleerderij, totdat het dorp Tobermory uit zijn voegen barstte en de vissershaven opslokte. Wederom op 46.3% zodat koelfiltratie overbodig wordt. Deze Ledaig rijpte eerst op bourbonvaten en kreeg nadien een finish op Rioja wijnvaten. Rioja is wellicht de bekendste Spaanse wijnstreek, gelegen in het noordoosten van het land langs de oevers van de Ebro. De bekendste druivensoort is Tempranillo en 90% van hun wijnen zijn rood. De dirty toetsen van Ledaig zijn onmiskenbaar – jonge turf, dieselwalmpje, gebakken spek en pretzels – maar worden hier mooi omfloerst door zoetzuur fruit, aardbeien en frambozen. Iets van kruidige kaas en zelfs de geur van een koeienstal. In de mond is het meer van hetzelfde, maar dan met een flinke rokerigheid en best wat kruiden. Licht drogend door het wijnvat. Zwarte bessen, nu. In de middellange afdronk deemstert de rook langzaam weg om plaats te maken voor een bittertje en wat assen en stokvis. Heerlijk.

Wat een toptasting, zeg! Ik zei het eerder al: als whisky goed gemaakt is, hoeft hij niet per sé uit Schotland te komen. Vanavond werden we heel aangenaam verrast door de kwaliteit van deze mooie whisky’s. Ik heb hier enorm van genoten en enkele nieuwe flessen op mijn verlanglijstje gezet.

May the Malt be with you!



Bunnahabhain Online Masterclass – Maltclan & Cinoco

Events Posted on di, juni 08, 2021 21:31:49

We worden tegenwoordig overspoelt met online tastings, het is soms moeilijk om het allemaal nog te kunnen volgen. Maar we doen ons best, laten ons niet kisten en trachten er zo vaak als mogelijk bij te zijn. Is het bovendien een onderwerp dat ons interesseert, dan moet deze of gene meeting maar wijken, toch? Dat was alvast het geval voor deze online masterclass op dinsdag 8 juni. Onderwerp: Bunnahabhain, spreker: Chris Lauriers, Mr Bunna Belgium. Dat konden we onmogelijk aan ons laten voorbijgaan. Daarnaast waren ook David Brodie en Billy Sinclair van de distilleerderij er zelf bij!

Bovendien beloofde de line-up ook veel goeds en was het al een tijdje geleden dat ik nog eens een Bunna aan de lippen had gezet (waarvoor mijn welgemeende excuses, Chris, maar het is dan ook geen Auchentoshan, hé). En het stelde me ook in staat mooie herinneringen op te halen aan mijn bezoek aan de distilleerderij, ondertussen iets meer dan drie jaar geleden.

Na een korte introductie kon de masterclass uit de startblokken schieten.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes.

Bunnahabhain Stiùireadair – 46.3%

De instapper, uit te spreken als ‘stju-ri-djur’ wat stuurman betekent, 100% sherrygerijpt, dus best wel atypisch. Vanille, fudge, stoffige eik, zilt randje en geen enkele off-note. Appelmoes, gesuikerde appelsienschillen. Op smaak donkere bessen, iets van aardbeien en sinaasconfituur, woodsmoke. Zoet versus zilt. Drogende afdronk op bittere chocolade en wat rumrozijntjes.

Bunnahabhain 12 Year Old – 46.3%

De ouwe getrouwe, 25% bourbon- en 75% sherrygerijpt. Donker fruit als pruimen en dadels met een mooie zachte kruidigheid en het typische snuifje zout. Maar ook helder fruit als abrikozen en sappige kersen. Knapperige rode appels. Olieachtig met sherrytoetsen, appelsienmarmelade, carré confituur, flink wat kruidnagel met een mooie, middellange en kruidige afdronk.

Bunnahabhain 18 Year Old – 46.3%

Heerlijk! Een beetje vuil, maar wel heerlijke Bunna met flink wat sherry en houtskool, buskruit, rum-rozijntjes, confituur, kalk en walnoten. Op de tong komt de sherry eerst, maar wordt dan onmiddellijk gevolgd door leder, bittere maar gekonfijte pompelmoes, olijven en zoethout, maar ook venkel, vers gebrande koffie en maraschino kersen. Wat een rijk pallet, zeg! Lange, heerlijke, erg bevredigende afdronk, licht drogend en wederom zoet versus zilt.

Bunnahabhain 25 Year Old – 46.3%

Karamel, appelsienlikeur, limoen, lentebloesems, overrijpe appels, zachte honing, hazelnoten en suikerspin! Wat een mooie neus. Elegant en sexy. Zacht op de tong met vanille, een zoet hart omringd door kaneel en kruidnagel, flink wat woodsmoke en bittere appelsienen. Tuinkruiden. Erg goed spul. Ik sta hier met mijn mond vol tanden. De afdronk is lang, zoet met een klein ziltje en flink wat kruidige eik. Outstanding!

Bunnahabhain 30 Year Old – 46.3%

Ja, kom zeg… Dit is hemels ! Flink wat gedroogd fruit (pruimen, rozijnen), meubelpoets, citrus en eik en iets van vrouwelijke parfum. Zachte kruiden. Dan wat zeewier en zelfs iets van frisse munt. Absoluut verstoken van rook, maar excellent. Op smaak komt heel wat hiervan terug, maar wordt mooi aangevuld met peper, leder en een bittere toets alsof ik op de pit van een druif gebeten heb. Perfecte balans en heerlijke complexiteit. Intense kruidigheid op de lange, licht zilte en bittere afdronk. Dit is een grootste malt, volledig gerijpt op 1st fill en 2nd fill sherryvaten.

Maar het feest was nog niet voorbij. Voor deze gelegenheid had Chris bovendien een specialleke geleverd.

Bunnahabhain 7 Year Old Feis Ile 2021 – 59.5%

Wat leuk dat Chris er in geslaagd is om de Feis Ile 2021 botteling tot bij ons te krijgen. Daar word ik blij van. Het is een Moine Bordeaux Casks Finish. Moine betekent dat hij zwaar geturfd is. Lekker peaty en vettig met zwarte en rode bessen, groenhout, kardemom, rozijnen, witte chocolade, koffie verkeerd en zwarte peper. Iets floraal ook. Op smaak valt het ABV best mee in het begin. Kersen en zwarte bessen, karamel, marsepein en kruidnagel. Rood fruit en chili. Intens. Krachtig. Een explosie van smaken. Lange, kruidige, licht drogende afdronk op flink wat rook, nougat en kersen. Wat een feest!

Dat viel best mee, moet ik zeggen. Maar ja, zoals ik al zei: het is geen Auchentoshan, hé.

Alle gekheid op een stokje, wat een tasting! Wat mooi om deze zo allemaal op een rijtje te mogen/kunnen proeven. Bedankt, Maltclan!

May the Malt be with you!



Whisky World Tour – Part I – Cinoco Online Masterclass

Events, Tasting Notes Posted on do, juni 03, 2021 21:28:16

Als we whisky zeggen, denken we meteen aan Schotland of Ierland, maar u weet natuurlijk zeer goed dat whisky een heuse werelddrank is. Maar misschien heeft u nog niet zoveel whisky uit andere landen geproefd. Cinoco to the rescue met deze prachtige masterclass, die doorging op donderdag 3 juni.

De tasting werd in goeie banen geleid door Zijne Moutige Excellentie Chris Lauriers, die twee gastsprekers aan zijn zijde had om commentaar te geven. Niemand minder dan de legendarische Bob The Whisky Buff Minnekeer en ondergetekende. Wat een eer om mijn mening te mogen verkondigen in dit illustere gezelschap.

Na een korte introductie kon de masterclass uit de startblokken schieten.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes.

Togouchi Kiwami – 40%

Kiwami betekent ‘supreme’. Ik heb al een paar Togouchi geproefd. De whisky is een beetje omstreden omdat hij geïmporteerd wordt, ter plekke geblend en verder gerijpt alvorens te bottelen en verkopen. Is dit dan wel Japans. De ‘oude’ wetgeving zegt van wel. Ondertussen wordt er wel volop gestookt en binnenkort zullen we dus echt wel Japanse whisky in onze fles hebben. Desalniettemin mooie toetsen van wit fruit, vanilla, lentebloesems en wat zachte kruiden. Op smaak komt hij mooi gekruid binnen. Nat hout, gekonfijte gember, jonge appels. Erg vriendelijk, maar prima gebalanceerd.

Westward Single Malt – 45%

Een single malt uit Oregon, dat alleen al klinkt boeiend. Gestookt van lokaal verbouwde gerst en gerijpt in een klimaat van hete droge zomers en koude natte winters, waardoor er lekker veel interactie ontstaat tussen de spirit en het hout. Romige vanille en bruine suiker op de neus, rijp fruit met bakkerskruiden rond een hart van zoete mout op de tong en een lange, bevredigende afdronk op tabak, leder, anijs en donkere chocolade.

Yushan Signature Sherry Cask – 46%

Ha! Die heb ik al eens gedronken en ik herinner mij dat ik die best lekker vond. De opvolger van de Nantou Omar, zeg maar, uit Taiwan. Lekker umami op de neus met rosbief, houtlijm, bouillon, smoutepap met rozijntjes en leder. Boeiend en exotisch. Zacht en licht op de tong met dadels en rozijnen, hints van donkere honing en vanilla, maar lekker warm door nootmuskaat en kruidnagel. In de afdronk, eerder kort, een mooie opstoot van rood fruit en mandarijn!

Three Ships 12 Year Old – 46.3%

Three Ships is een Zuid-Afrikaanse whisky van de groep Distell. Dat verklaart ook meteen het ABV (want dit passen ze ook toe bij Deanston, Bunnahabhain en Tobermory/Ledaig). Naast deze single malt hebben ze ook nog de Bain’s Cape Mountain Grain whisky in het gamma. Deze Three Ships is fruiting en zacht snoeperig. Heerlijke rokerig. Appelsienschillen en lichte stalgeuren. Op smaak begint het erg zoet, snel gevolgd door appelsien en wat aardse toetsen. Verrassend lange afdronk. Prima balans.

Eddu Brocéliande – 43%

Eddu wordt door de Franse Distillerie des Menhirs gestookt in Bretagne. Opgericht in 1986, maar het stoken van whisky begonnen ze pas in 1998. Als u weet dat Eddu eigenlijk het Bretoense woord voor ‘zwarte boekweit’ is, dan weet u al dat we een grain proeven. Brocéliande is dan weer de naam van het betoverde woud uit de Arthur-legendes, dat te vinden is in Bretagne op zo’n uurtje rijden van de distilleerderij. Dit alles terzijde… De whisky is snoeperig zoet op de neus, maar heeft ook meteen een mooie kruidige kant. Graeffe suiker, violetjes, cassis. Zacht drogend op de tong met een gebalanceerde afdronk. Vorig jaar nog won deze whisky de titel Best French Grain.

Milk & Honey #1 Dad – 55%

In hartje Tel Aviv werd in 2015 voor het eerst gestookt. Ondertussen heeft deze Israëlische distilleerderij al een mooie range opgebouwd, waarbij de Apex Cognac Casks tot mijn favorieten behoort. En kijk nu: een speciale release voor Vaderdag, toch? Een zachte neus op flink wat abrikozen, zowel sappig als gedroogd, vanille, rood fruit, marsepein en chocoladeschaafsel. Erg krachtig en warm, donkerzoet op Tunesische confituur, opgelegde rozijnen, oude cognac, woodsmoke en een hint van espresso. Lange, erg bevredigende afdronk op pruimenlikeur en mandarijn, chocolade met een ongeëvenaarde kruidigheid.

Nou, nou, zo zie je maar. We zijn zo verknocht aan het Schotse vloeibare goud dat we deze maar al te vaak over het hoofd zien, toch? Maar als er één ding is dat ik van deze Masterclass onthouden heb, dan is het wel dat ze ook elders in de wereld echt mooie whisky’s produceren!

En het sleutelwoord van deze tasting, zoals Bob al een paar keer zeer terecht aanhaalde: balans!

May the Malt be with you!



Springbank Sherry Cask Online Tasting 14/05/2021

Events Posted on wo, mei 26, 2021 16:38:29

De laatste tasting van de reeks werd dan weer door Springbank georganiseerd. Op vrijdag 14 mei 2021 zat ik er weer klaar voor. Het spannende aan deze tasting was natuurlijk het feit dat het een preview was van de sherry cask releases van Springbank die gepland staan voor volgend jaar. Begin dus maar al te sparen, zou ik zeggen. Presentatoren van dienst waren Nicole Lindsay en Findlay Ross die voor de gelegenheid hun kamp in het stillhouse hadden opgeslagen. Opvallend genoeg proefde Findlay – die in de productie werkt – zelf niets.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes.

Springbank Oloroso 9 Year Old – 58.3%

Deze malt rijpte 9 jaar lang op een oloroso vat en is wat mij betreft nu al een klassieker. Kalk, jute, kiezels, aarde en heerlijke zoete toetsen van dadels, pruimen, rozijnen en Christmas cake. Komt stevig binnen met zijn 58.3%, maar behoeft toch geen water. Dit wordt een bestseller zonder enige twijfel.

Springbank Manzanilla 4 Year Old – 57.9%

Na 2 jaar in een refill bourbonvat werd deze voor nog eens 2 jaar overgestoken naar een Manzanilla vat. Op de neus lijkt het wel gesmolten boter, aangevuld met wat suikerspin en citroensap. Erg goed, hoor! Op smaak wordt hij zelfs wat snoeperig, maar krijgt hij ook een zilt randje. Werkt erg goed. Bijzonder smaakvol na amper vier jaar, als u het mij vraagt.

Springbank Fino 5 Year Old – 59.1%

Na 3 jaar op een refill bourbonvat, mocht deze nog eens 2 jaar doorbrengen op een Fino vat. Eveneens lekker vettig op de neus, met boterbollen en toffee. Lijkt sterk op de Manzanilla, maar nog een beetje lichter, als u begrijpt wat ik bedoel. De Fino is wel erg uitgesproken op smaak en ik vind het een voordeel. Iets droger ook. Ze passen perfect bij elkaar. Zalige afdronk, overigens.

Springbank Amontillado 6 Year Old – 58.0%

Deze bracht slechts 2 jaar door op een Amontillado vat, na eerst 4 jaar te hebben geslapen op een refill bourbonvat. Erg lekkere neus waarbij de typische Springbank karakteristieken worden opgeleukt met hazel- en walnoten. Iets zoeter op quasi tropisch fruit dan de Manzanilla en Fino en een mooie, dessert-achtige afdronk. Heerlijk.

Springbank Palo Cortado 7 Year Old – 56.9%

We bouwen op. Eerst 5 jaar op een refill bourbonvat en dan nog eens 2 jaar op een Palo Cortado vat. Opnieuw een pak zoeter dan zijn voorganger met bruine suiker en fruitpap. Zelfs een beetje baby-adem. Lekker olieachtig, bijna stroperig, fruitig met een zacht bittertje als van pompelmoes. Het werkt heel erg goed met het licht geturfde karakter van Springbank.

Springbank Pedro Ximénez 8 Year Old – 57.1%

Tot slot kregen we deze malt die eerst 6 jaar op een refill bourbonvat had geslapen en dan nog een finish kreeg van 2 jaar op een PX vat. Donkerzoet en delicieus, maar de PX heeft niet de bovenhand gekregen, zoals het hoort. Het maakt deze Springbank zelfs een tikkeltje funky. Op smaak is het wel erg zoet, maar wederom niet over de top. Man, wat is dit lekker, zeg. Een Springbank dessertje!

In elke whisky was het DNA van Springbank onmiskenbaar – top! – maar de verschillende sherryvaten hebben een heel duidelijke verschillende invloed gehad op zowel de geur als de smaak van deze malts. Maar stuk voor stuk waren ze echt goed! Ik beken: de Palo Cortado was mijn favoriet. Die ga ik in huis halen.

Wat een toptasting, zeg. Blij dat ik dit kon meemaken.

May the Malt be with you!



Cadenhead’s Recent Highlights Tasting 13/05/2021

Events Posted on wo, mei 26, 2021 06:15:03

Op donderdag 13 mei 2021 keerde ik weer naar Cadenhead’s Facebook-kanaal voor alweer een erg interessante tasting. Recent Highlights, dat klinkt veelbelovend, toch? Jenna McIntosh, Cameron McGeachy en Ranald Watson waren de presentatoren van dienst.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes.

Glenallachie-Glenlivet 12 Year Old 2007 Whisky Shop Berlin – 61.7%

Deze Glenallachie die op een sherry butt rijpte, werd speciaal gebotteld voor de Cadenhead Shop in Berlijn. Gesmolten boter en gezouten karamel, flink wat hout en een hint van crème brûlée. Maar relatief scherpe neus, hoor. Op smaak doet hij me even naar adem happen, maar eens de malt genesteld op je tong valt op dat het een gevecht is tussen zoete en zilte toetsen met geel fruit en witte chocolade, maar ook flink wat hout. Lange, drogende finish. Ik beken, ik ben hier niet kapot van en vind het ook een vreemde keuze om deze helemaal vooraan te zetten, gezien het alcoholpercentage.

Jura 11 Year Old 2009 Authentic Collection – 55.2%

Deze werd slechts enkele maanden geleden gebotteld in de Authentic Collection. Heel apart, hoor. Groots en umami, maar volgens mij niet voor iedereen. Hint van kaas, wat ik vaak heb bij Isle of Jura. De invloed van het sherry butt is wederom erg beperkt. Op smaak is hij zoet versus zilt met wat wit fruit, maar voor de rest naar mijn mening relatief eenvoudig. Wat peperkoek, gekonfijt fruit en flink wat moutsuikers. De middellange afdronk, daarentegen, verrast me aangenaam met een snoeperig kantje dat me aan cola-flesjes doet denken.

Fettercairn 31 Year Old 1988 Authentic Collection – 54.7%

Deze is toch wel een pak ouder dan de eerste twee en rijpte bovendien op een bourbon hogshead. Gestookt in het jaar dat ik mijn rijbewijs haalde en gebottelt in 2020. Flink vegetale neus met groene appeltjes en rabarber, amandelen en zelfs wat balsamico, maar ook hints van mirabellen, kruisbessen en ananas. Erg old school op smaak. Fruitig, elegant en licht drogend. Erg lange finish die een tikkeltje waxy lijkt. Toppertje, maar niet goedkoop natuurlijk. Zo’n 300 EUR. Maar wel een uitstekende malt!

Paul John 7 Year Old 2011 World Whiskies – 55.4%

In mei 2019 leverde een bourbon hogshead maar liefst 348 flessen van dit goedje op. Deze Indische malt offreert flink wat kruiden van het hout, noten, munt, een zuchtje turfrook en hoestsiroop. Tikkeltje umami, ook. Komt stevig binnen en in eerste instantie moet ik aan rum denken in plaats van whisky. Wederom flink wat kruiden, noten, kinine op een bedje van tropische vruchten. Lange, warme finish met een bittertje op het sterfbed. Apart, maar wel een schoolvoorbeeld van Paul John.

Highland Park 28 Year Old 1992 Whisky Shop Milan – 58.7%

Goh, je zal maar het geluk hebben in Milaan te wonen. Want deze heerlijke Highland Park werd speciaal voor de Cadenhead Shop aldaar gebotteld. De neus begint eerder gesloten, maar het DNA van HP schermert wel goed door, wat betekent dat het sherryvat slechts een lichte invloed gehad heeft. Ik vind dat helemaal niet erg. Abrikozen, appelsien, melkchocolade met tegelijkertijd een lichte rokerigheid en een ziltje. Op smaak is hij verrassend zacht. Honing, heide, wit fruit, geel fruit… ja, dat is toch lekker, hé… Zucht. Ik kan me geen £400 veroorloven voor dit flesje, sorry. Blij dat ik ‘m geproefd heb, dat staat vast.

Ledaig 12 Year Old 2008 Authentic Collection – 55.8%

Dit is ook een erg recente botteling (02/2021) en zit dus ook in de nieuwe fles die nu gebruikt wordt voor de zogenaamde Authentic Collection. Een lekker vuile Ledaig, hoor. En verstoken van fruit, maar des te meer toetsen van BBQ, gerookte vis, gebakken ajuin en modder. Flink umami, hoor. Op smaak komt daar dan vanilla en citroen aan te pas, wat hier een erg typische Ledaig van maakt. Laat ik daar nu net ook erg tuk op zijn. Lange, rokerige afdronk.

Nou, dat was best leuk en interessant en de Fettercairn en Highland Park waren toppers wat mij betreft, maar ik beken dat het lang niet allemaal spek naar mijn bek was.

Voldaan sloot ik de laptop na de tasting af en kroop onder de wol, want morgen zou er nog een vierde en laatste tasting aan komen. Phew!

May the Malt be with you!



Springbank New & Forthcoming Releases Tasting 12/05/2021

Events Posted on di, mei 25, 2021 16:13:46

Op woensdag 12 mei 2021 nam ik deel aan alweer boeiende tasting, die door David Allen en Nicole Lindsay gepresenteerd werd vanop de moutvloer bij Springbank. Ik herinner me Nicole als de lieftallige gids bij Kilchoman tijdens ons bezoek in 2017, maar dit terzijde. In deze tasting zouden we zes malts proeven: 3 speciaal geselecteerd voor de Online Tasting Week en drie releases die er binnen kort zullen aankomen.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes.

Hazelburn Online Tasting Week 15 Year Old – 54.9%

Hazelburn is de triple gedistilleerde malt van Springbank. Deze komt wel erg stevig binnen om mee te starten, maar is wel een schoolvoorbeeld van Hazelburn. Dirty, maar erg zoet. Elegant en zacht, maar ook olieachtig. Lekker funky op smaak met flink wat sherry invloeden die hem heerlijk zoet houden. Lange afdronk.

Hazelburn 21 Year Old, b. 2021 – 46%

Deze 21-jarige is minder uitgesproken, maar minstens even elegant. Het is een vatting van 70% sherry- en 30% bourbongerijpte Hazelburn en zal later dit jaar gebotteld worden. Als je hem even laat ademen krijg je zelfs wat tropisch fruit naast de typische kiezeltjes en jute zakken. Goeie afdronk, trouwens.

Springbank 12 Year Old Cask Strength Batch 22 – 55.4%

Ik vond Batch 21 alvast fantastisch, maar dat was een vatting van 45% sherry, 25% bourbon, 25% burgundy en 5% porto, terwijl deze 22e batch eenvoudigweg 50% sherry en 50% bourbon is. Dat zorgt er wel voor dat deze meer aanleunt bij het bekende distilleerderijkarakter. Hij ruikt waxy op wit fruit en citrus met natte aarde en jute. Lekker dirty en funky zoals je van Springbank mag verwachten, maar verrassend helder en snoeperig zoet ook. Zalige Springbank, echt waar.

Springbank Online Tasting Week 8 Year Old – 56.5%

Deze Springbank werd speciaal gebotteld voor deze tasting en betreft een malt die eerst zes jaar rijpte op refill bourbon en dag nog twee jaar mocht doorbrengen op een PX vat. Zo’n donker kleurtje… Dit resulteert in een donkerzoete neus met flink wat stalgeuren, groene tuinkruiden en eucalyptus. Wat lekker! Hij drinkt gevaarlijk makkelijk, hoor. Het DNA van Springbank blijft overeind, maar krijgt hier wel flink wat donkerzoete toetsen van de PX. Erg kruidige en bijzonder lange afdronk. Jongens toch, wat een whisky!

Longrow Online Tasting Week 17 Year Old – 50.5%

Deze Longrow werd eveneens speciaal voor deze tasting gebotteld. Hij mocht zijn hele leven doorbrengen in een rum-vat, wat deze geturfde malt een mooie zoete twist geeft. Flink wat aardse toetsen met tropisch fruit in de mix, inclusief ananas. Komt wel stevig binnen en wordt meteen erg rokerig, maar het werkt erg, erg goed. Dit is genieten, hoor. De afdronk duurt een eeuwigheid.

Longrow Red 14 Year Old 2022 Release – 52.7%

De Longrow Red begint stilaan toch wel een cult-whisky te worden, als u het mij vraagt. Als afsluiter van deze tasting kregen we een preview van de volgende release, die begint 2022 zal gelanceerd worden. Hij rijpte eerst 11 jaar op bourbon- en sherryvaten en werd dan nog 3 jaar lang gefinisht op Pinot Noir wijnvaten uit Nieuw-Zeeland. En ook deze is er weer boenk op. Jute zakken vol met donker, zoett en rood fruit, wat citrus op smaak, maar ook karnemelk en tuinkruiden met een zilt randje en een heerlijk rokerige afdronk. Erg bevredigende malt en prima afsluiter van deze tasting.

Goh, dit was echt wel een topavondje, hoor. Er was niet één malt bij die ik maar gewoontjes vond. Ze waren stuk voor stuk erg goed met de Hazelburn 21 en de nieuwe Longrow Red als hoogtepunten. Dat valt dan goed mee, toch? Die worden immers binnenkort beschikbaar voor het grote publiek.

May the Malt be with you!



Cadenhead’s Warehouse Tasting 11/05/2021

Events Posted on di, mei 25, 2021 06:12:07

Op dinsdag 11 mei 2021 nam ik deel aan deze boeiende tasting. Ze werd rechtstreeks vanuit het warehouse bij Cadenhead’s in Campbeltown uitgezonden. De presentatie was in handen van Cameron McGeachy en Jenna McIntosh.

We kregen in relatief snel tempo zes erg uiteenlopende malts voorgeschoteld van releases die later op dezelfde avond in de verkoop zouden gaan.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes.

Irish 10 Year Old 2006 – 48.8% – £75

Deze jonge Ier van een niet-nader genoemde distilleerderij rijpte in een ex-Caroni rumvat sinds 2018. U vind het vast vreemd dat deze 10 jaar is op het label, terwijl hij toch veel ouder is. Maar dat heeft te maken met het feit dat enkel de jaren dat hij in Ierland lag te rijpen op de teller worden gezet. Uitstekende, erg frisse en fruitige neus met een bijna stroperig mondgevoel. Zoet, zoeter, zoetst. Een crowd pleaser!

Inchmurrin 24 Year Old 1996 – 48.7% – £115

Deze Inchmurrin rijpte op een bourbon hogshead en is één van de malts die de veelzijdige Loch Lomond distilleerderij produceert. Ik vond hem erg gesloten starten en kreeg vooral karton en marsepein op de neus, maar ik ben er verre van tuk op. Ook op smaak vond ik het eerlijk gezegd maar niks. Slechts een tikkeltje fruitig en nogal ‘hard’, als u me begrijpt. Pas in de finish vond ik er wel iets in zitten, maar het bleef wel de vreemde eend in de bijt vanavond. Not my cuppa.

Cadenhead’s Anomaly Blended Malt – 49.4% – £75

Deze blended malt is een buitenbeentje. Afgezien van het feit dat hij eigenlijk groen is (gene zever, iemand grapte zelfs dat hij de kleur had van ‘Hulk’s piss’) bevatte hij ook flink wat cask sediment. Het volledige verhaal er achter is zelfs onduidelijk voor de mensen bij Cadenhead zelve, maar het jaartal 1987 is wel gevallen. Maar lekker op de neus met flink wat fruit en zoetigheid. Toffee, rood fruit, chocolade, ahornsiroop. Goed spul. Lekker succulent op smaak, maar wordt dan plots wel heel erg droog met zelfs een flink bittere afdronk. Maar ik kon me er zeker in vinden.

Tomatin 10 Year Old – 53.7% – £55

Re-racked in PX in 2019, dus wellicht een distillaat van 2010 of 2011. Prachtig kleurtje, dus een actief vat geweest. En dat vertaalt zich op smaak op flink wat donkerzoete toetsen en flink wat kruiden, maar hij vertoont ook heel wat herbale kantjes. Moet zelfs even aan groentenbouillon denken. Ananas en aardbeien in een stoofpotje. Lekker, absoluut.

High Coast 7 Year Old – 61.8% – £60

De Zweedse High Coast distillery heette tot voor kort Box Distillery (maar Compass Box deed hier moeilijk over). Het is een mix van geturfde en ongeturfde mout en rijpte op een voormalig bourbon vat. Flink wat hout en iets umami waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Ook hints van kokosnoot en een pas gedoofd vuur. Op smaak komt daar toch heel wat bij kijken wat ik niet gewend ben van whisky. Plasticine, verbrand plastic, natte hond, rice crispies en potloodslijpsel. De moeilijkste van de avond, maar hij kon me toch bekoren.

Caol Ila 15 Year Old 2006 – 54.6% – £100

Ik ging er van uit dat deze Caol Ila goed ging zijn, want er bestaat geen slechte, toch? En die verwachting was volkomen terecht. Lekker maritiem, zilt, brak, peaty met stokvis en zeewier. Citrus en vanille op smaak, bedolven onder het maritieme, zilte karakter. Uitstekend gewoon en mijn favoriet van de avond.

Leuke tasting. Geen echte uitschieters, toegegeven, maar allemaal goed spul (met uitzondering van de Inchmurrin dan). Maar aan de comments te zien  die over het scherm vlogen, zullen flink wat van de flessen na afloop van de tasting wel snel de deur uitgegaan zijn. Met de Brexit perikelen van vandaag de dag moet een fles al heel, heel erg goed zijn alvorens ik nog iets uit Schotland laat over komen. Ik kijk alvast uit naar de Springbank tasting van morgen.

May the Malt be with you!



Tomintoul, The Gentle Dram – Online Masterclass 24/05/2021

Events, Tasting Notes Posted on ma, mei 24, 2021 21:44:26

Tomintoul is een distilleerderij die niet al te vaak op mijn radar verschijnt, moet ik bekennen. Van de bijna 5.000 whisky’s die ik al proefde, waren er maar 20 Tomintoul bij. Kan je nagaan. Ik was dan ook wat blij toen Cinoco me vroeg of ik wilde deelnemen aan de online masterclass die door niemand minder dan Global Brand Ambassador Iain Forteath zou gepresenteerd worden. En of ik het zag zitten om als co-commentator op te treden? Count me in! Plaats en tijd van het gebeuren? Maandag 24 mei om 20u via Zoom. Ah, ja, tegenwoordig is het vooral online dat het gebeurt, natuurlijk. Ik ben het ondertussen meer dan gewoon en vind het best aangenaam om vanuit mijn luie zetel lekker spul te kunnen proeven.

Chris Lauriers was de ceremoniemeester die één en ander inleidde en technisch de touwtjes in handen hield. Na een korte introductie konden we aan de slag.

Tomintoul is een relatief jonge distilleerderij, gebouwd in 1964 nabij het gelijknamige dorp op de hoogste plek in de Speyside en betrekt een deel van haar productiewater van de Ballantruan Spring. Die naam doet wellicht een belletje rinkelen, want is ook de geturfde versie van Tomintoul, verkrijgbaar sinds 2005. Maar die stond vanavond niet op het programma.

Sinds 2000 is de distilleerderijen in handen van Angus Dundee Distillers Ltd. Het overgrote deel verdwijnt nog steeds in blends (vooral die van Whyte & Mackay), maar sinds 1974 is Tomintoul ook als single malt verkrijgbaar. Wij proefden daar vanavond 6 voorbeelden van.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes:

Tomintoul 10 Year Old – 40%

Zacht en toegankelijk op appelbeignets, vanille, karamel, hooi rond een moutig hart. Mooie verderzetting met een handjevol noten. Een aperitiefje zonder kapsones. Middellange afdronk met een pepertje. Kaarterswhisky, ontbijtwhisky… Iain noemde het een picknick whisky. Erg toegankelijke en prettig geprijsd.

Tomintoul Seiridh Oloroso Limited Edition – 40%

Seiridh is een oud Schots woord voor sherry. Het is geen sherry bom, hoor, maar wel lekker licht op pomme d’amour, Werther’s Echte en leder, praliné en mokka. Romig, mierzoet en snoeperig (rode vetersnoep), gebakken appels met wat kaneel en een zachte kruidigheid. Lange afdronk op appelcake en koffie.

Tomintoul 12 Year Old Oloroso Cask Finish Limited Edition – 40%

Voor deze release werden vaten, die normaal voor de 10-jarige zouden kunnen dienen, nog twee jaar op sherryvaten gestoken. De invloed is veel groter dan die van de Seiridh. Bloedappelsienen, kersen, kruisbessen en chocolade. Erg lekker. Perfect in balans. Zoet en fruitig versus droog en tannisch. Lange, warme, kruidige finish op sultanas. Prima dram!

Tomintoul 16 Year Old – 40%

Flink wat first fill bourbonvaten werden gebruikt voor de compositie van deze 16-jarige. Pannacota, crème brûlée, vanille, kokosvlees, LU-koekjes, peren, Frosties en een hint van walnoten. Dat wordt mooi verdergezet op smaak, met een pepertje en tamme kastanjes.

Tomintoul Cigar Malt Parejo – 43%

De gastheer van vanavond, Iain, werd onlangs tot Master Blender aangesteld en dit is zijn eerste creatie. Er zit zelfs wat geturfde (Ballantruan) spirit in. Rozijnen en dadels, gedroogd fruit en karamel. Ruikt als een zomerse regenbui. Snuiftabak en iets wat aan rum doet denken. Erg lekkere neus. Zoet met woodsmoke, BBQ sauce, donkere honing en gekonfijte appelsienen. Een druppeltje rancio. Lange, erg bevredigende afdronk.

Tomintoul Five Decades – 50%

De vorige whisky’s in de line-up waren echt goed, maar de Five Decades is natuurlijk Champions League. Ik proefde hem enkele jaren geleden en nodig u uit om die tasting notes te lezen. Hij was vanavond nog beter dan ik ‘m mij kon herinneren. Die mag onder de kerstboom.

Tomintoul was voor mij redelijk onbekend, moet ik bekennen. En als ik eerlijk ben: onterecht. De 12-jarige sherry release en 16-jarige vond ik erg goed, de Cigar Malt was uitstekend en het dessertje – de Five Decades – was een afsluiter van formaat. Ik heb enorm genoten!

Met dank aan Cinoco voor de vlekkeloze organisatie en de lekkere samples.

May the Malt be with you!



Douglas Laing’s NEW Remarkable Regional Malts – 18/05/2021

Events Posted on di, mei 18, 2021 22:07:00

Normaal gezien zou deze tasting al op 10 mei zijn doorgegaan, maar dat was zonder Brexit gerekend. Het geheel schoof dus gewoon een weekje op. Maar op dinsdag 18 mei om 20u stipt zat ik klaar met mijn samples en glaasjes om de nieuwe Remarkable Regional Malts van Douglas Laing te ontdekken.

De onvolprezen Jeroen Van Dijck was de ceremoniemeester, terwijl Dale Perry van Douglas Laing de presentatie voor zijn rekening nam.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes:

The Epicurean Ruby Port Finish – 48%

The Epicurean betekent zoveel als ‘hij die geniet van lekker eten en drinken’ en is een Lowland blended malt, waarvan ik zeker weet dat mijn geliefde Auchentoshan in de mix gegaan is. Deze nieuwe versie is kreeg nog een finish mee op portovaten uit de Douro vallei. De whisky wordt pas in juni gelanceerd, dus dit was een mooie avant-première. Een pak kruidiger dan de klassieke Epicurean op appels en kruidnagel, chocolade en frambozen. Stevig zoet en kruidig op smaak en een lekker aperitiefje. Lentewhisky.

Timorous Beastie Meet The Beast – 54.9%

De klassieke Timorous Beastie is een Highland Blended malt samengesteld met onder meer Glengoyne, Dalmore, Blair Athol en Glen Garioch. Meet The Beast is dan weer een release op vatsterkte. Het betreft een limited release van 3.600 flessen die net uitgekomen zijn. Honing en heide, alsook wat vers houtzaagsel op de neus. Lekker zoet op suikerspin en perzik. Engelse drop. Lekker kruidig. Lange finish. Dit is een krachtpatser, maar water is niet nodig.

Wederom schreef ik de tasting notes tijdens de tasting zelf. De meesten weten dit wel, maar ik kreeg van sommige lezers de vraag of dat echt wel zo is. Wel, bovenstaande foto bewijst één en ander, me dunkt. I rest my case…

Scallywag 10 Year Old Sherry Matured – 46%

Scallywag – wat deugniet betekent – is een Speyside blended malt die al in 2013 werd gelanceerd. Macallan, Glenrothes en Mortlach spelen een hoofdrol. Rode appels en karamel, koffiebonen en origine chocolade met vers gezaagd hout. Herfstbladeren. Op smaak krijg ik ciderappels, aardbeien en gember. Zacht drogende, lekker kruidige en lange finish.

The Gauldrons – 46.2%

Dit was de laatste toevoeging aan de Regional Malts en is een blended malt die met uitsluitend Campbeltown whisky’s werd samengesteld. Zo heel veel keus heb je dan natuurlijk niet, maar je kan er donder op zeggen dat er behalve Springbank ook flink wat Glen Scotia in gegaan is. Hij heeft die typische funkiness die ik wel vaker heb bij Glen Scotia en steeds meer op prijs kan stellen. De body is aan de lichte kant, maar qua smaak zit het goed, hoor. Maritiem, zoet en zilt. Vanille en rook op de finish. Leuke whisky. En zo betaalbaar. Aanrader. Wist-je-dat-je: The Gauldrons verwijst naar de verschillende grotten langs de kust van Campbeltown, waar Robert the Bruce zich verstopte tijdens de strijd tegen de Engelsen en betekent letterijk ‘Bay of Storms’.

Remarkable Regional Malts with a Twist 10 Year Old – 48%

Die twist is letterlijk te nemen, want de verpakking is van die aard dat je de top van de tube kan draaien om dan gekke figuurtjes te maken met de bodem van de tube. Het is een vatting van alle Regional Malts waarvan elke whisky minstens tien jaar gerijpt heeft. Ik proefde deze al eens eerder. Je kan mijn tasting notes hier herlezen.

Rock Oyster Cask Strength – 57.4%

Toen ik deze uit mijn pakketje haalde, keek ik toch even op. Ik dacht dat hij ondertussen Rock Island herdoopt was. Dale legde uit dat de naam twee jaar geleden werd aangepast omdat hij blijkbaar vooral in Azië voor veel verwarring zorgde. Klanten bleken van mening te zijn dat er oesters in de whisky zaten… doh?! Maar wij proefden wel degelijk de eerste versie op vatsterkte, toen hij nog Rock Oyster heette. Het is een blended malt met eilandwhisky’s zoals Islay, Arran, Orkney en Jura. Mijn tasting notes kan je hier herlezen.

Big Peat Peatrichor Edition – 53.8%

Petrichor is de geur die ontstaat wanneer regen op droge grond valt. Google het maar, als u mij niet gelooft. Douglas Laing maakte daar met veel plezier PEATrichor van. Hij werd speciaal gebotteld ter ere van het Islay Music & Malt Festival – Feis Ile – 2021, dat voor de tweede keer op rij virtueel doorgaat. Op het label zien we Big Peat met een geel regenvestje. Zoete turf op de neus met assen en limoensap, ananas op de BBQ en een vreugdevuur op het strand. Krachtig en zoet op smaak met flink wat karamel en zeewater. Lange, zoete, drogende afdronk op assen en zeewier met zoethout op het sterfbed. Geweldig spul! Slechts 5.190 flessen wereldwijd, dus weer er snel bij.

Big Peat Bruges Edition – 48%

Big Peat is zonder enige twijfel de bestseller van Douglas Laing. Het feit dat er verschillende edities op de markt verschijnen – met verschillende labels, wat het een nachtmerrie maakt voor verzamelaars – draagt hier zeker aan bij. En voor de tweede keer komt er een Big Peat voor België op de markt, deze keer een editie voor Brugge. Erg leuk label! Licht zilt, maritiem, rokerig op de neus met flink wat citrus en play-doh (plasticine). Verrassend fris op smaak met flink wat zoete versus zilte elementen. Lekkere finish. Wat leuk!

Jawadde, weer zo’n topavondje. De ‘silver lining’ van corona, zeker? Echt lekker spul geproefd, zeg. Met een groot woord van dank aan Cinoco voor de vlekkeloze organisatie en de samples.

May the Malt be with you!



MEUG Mezcal Masterclass met Timon Salomez

Events Posted on vr, april 30, 2021 22:19:34

Goh, ik heb nog niet veel mezcal geproefd en ik moet bekennen… ik lust het niet. Nee, wacht, ik druk me misschien verkeerd uit: ik ben er nog geen tegengekomen waarvan ik zeg ‘amai, da’s lekker’. Ik vind mezcal in alle eerlijkheid een moeilijke drank. Dat ligt natuurlijk volkomen aan mijn onkunde, weet ik wel. Maar voor mij zijn de nuances bij mezcal nog kleiner dan bij gin, als u begrijpt wat ik bedoel.

De enige keer dat mezcal mij beviel, was toen ik ‘m in een kop zwarte koffie goot. Dat zegt genoeg zeker?

Maar dan kondigt MEUG op de smoelenboek aan dat ze een masterclass rond het ranzige goedje organiseren, gepresenteerd door niemand minder dan Timon Salomez. Niet alleen is Timon (samen met zijn lieftallige madam) eigenaar van de Mexicaanse bar Palenque in hartje Gent, bovendien is het ook een goeie vriend. Maar ik talmde duidelijk iets te lang, want op het moment dat ik mijn tickets wou bestellen, waren ze al uitverkocht. Gelukkig kondigde MEUG aan dat er al een heuse wachtlijst was en dat een tweede reeks flessen openen wellicht in het verschiet lag. En ja, hoor, een paar dagen later kon ik dan toch mijn setje bestellen.

Timon grapte via Messenger: ‘Geef je het nog een kans?’
Waarop ik antwoordde: ‘Als jij – de man die mij alles geleerd heeft wat ik weet over mezcal (wat nog niet veel is, natuurlijk) – dat presenteert, dan wil ik dat graag meemaken.’

En dus zat ik op vrijdag 30 april om 20u klaar met mijn sample flesjes en logde ik in op de ZOOM-sessie.

Niet minder dan 70 proevers tekenden present voor deze Masterclass – wat er wellicht voor zorgde dat het de grootste mezcal tasting ooit in België en misschien wel Europa vormde. Geweldig, toch? Kudos!

Maar alvorens in de tasting zelf te duiken, misschien eerst nog even – in een notendop – uitleggen wat mezcal eigenlijk is.

Het is een Mexicaans distillaat (voornamelijk gestookt in Oaxaca (spreek uit ‘wahaka’)) van de agave. Da’s geen cactus, maar behoort desalniettemin tot de vetplanten. Ze hebben 7 tot 15 jaar nodig om te volgroeien en het hart, de vrucht, noemt men piña. Het wordt door kleine locale producenten gestookt – de zogenaamde palenques – in een ketelvormige grondoven, zo’n 2,5 meter diep. Daarin worden stenen verhit waarop de agave wordt gedroogd. Dat garen duurt zo’n 3 tot 5 dagen. Dan worden de harten afgekoeld waarbij de gisting reeds begint. De agave wordt vermalen, de brij wordt met water verdund en het geheel mag nog doorgisten in grote tonnen. Dan gaat het de koperen of keramieken (!) distilleerketels in. Na de eerste distillatie verkrijg je een heldere punta, na de tweede distillatie heb je uiteindelijk mezcal. Nog een leuk weetje: het woord mezcal komt van het woord mexcalli, wat ‘oven-gekookte agave’ betekent. Ah, ja! Voila, de les is voorbij, tijd om aan de slag te gaan.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes. Hou er rekening mee dat ik absoluut geen ballen van mezcal weet en dat ik het niet lekker vind (dat moet ‘vond’ worden, lees verder!). Oh, ik dronk trouwens uit whiskyglaasjes en niet zozeer uit de meegeleverde Chicara (aardewerken kopje), maar vond het wel een leuk extraatje in het pakket.

Del Maguey Vida 42%

Del Maguey is het eerste bedrijf dat commercieel mezcal begon te bottelen.  Deze Vida ruikt verrassend zoet. Dat zag ik niet aankomen. Aardse toetsen en rook, uiteraard, maar ook iets van banaan en bruine suiker. Dit vind ik best lekker ruiken! Zacht, rokerig, zoet en toch een beetje peperig. En iets wat me aan pleisters doet denken. Hint van ananas? Een zilt randje in de afdronk. Nou, dat viel mij al heel erg mee. Goeie opener!

Del Maguey Chichicapa – 48%

De neus van deze mezcal is helder, met minder aardse toetsen, maar des te meer fruit. Banaan, ananas en… oh, wacht eens even! Plots wordt dat lekker ziltig op olijven en iets medicinaal. En ook nog iets herbaal. Complex, toch? Mooi. Zacht en zoet op smaak. Tikkeltje floraal. Mooie afdronk die het midden houdt tussen zoet en zilt.

Rey Campero Cuishe – 48.3%

Deze wordt gestookt van een wilde agave (dus niet verbouwd). De neus is erg gelaagd en onmiddellijk interessant. Rokerig, zoet, erg vegetaal – vers afgereden gras besprenkeld met Graeffe suiker (WTF?). Heerlijk. En geweldig zoet op smaak, ook. Suikerspin op assen. Wat is dat hier allemaal. Maar lekker! Ik had niet gedacht dat ik me zo ging vermaken. De finish is lang en erg clean. Mijn favoriet van de avond.

Single Palenque Baltazar Cruz Tobala – 48.5%

Een dieselwalmpje met assen, augurken en suikerspin. Apart en hoe ik me mezcal herinner van vorige pogingen (een goeie verstaander weet dat ik bedoel dat ik deze lastig vind). Op smaak wordt hij dan weer lekker zoet, rokerig en doet me wat aan vingerverf denken. Oh, dit is lastig, hoor. Goeie afdronk qua lengte en rokerigheid. Funky!

Del Maguey Wild Jabali – 45%

Deze neus heeft tijd nodig. Je merkt dat het een krachtpatser is die als een genie in a bottle zit te wachten om bevrijd te worden. Hij opent heel mooi. Zachte zoetheid en flink wat hars. Sigarenkistje en zelfs iets van terpentijn. Apart, maar deze vind ik wel erg lekker ruiken. Op smaak is het een mooie evenwichtsoefening tussen zoet en zilt en… waxy? Lange, erg lange afdronk. Deze kan me eveneens wel bekoren.

Single Palenque Onofre Ortiz Ensamble Cinqo Magueyes – 48%

Een lange naam om aan te geven dat deze mezcal samengesteld is met niet minder dan vijf types agave. Deze ruikt weer flink aards naar aardappelschillen, asperges, gedroogd fruit, tabaksbladeren en platgekookte groenten. Ik ben niet aan het zeveren. Zijdezacht op de tong, wat me een tikkeltje verrast, zij het wel aangenaam. De afdronk is dan weer erg floraal, maar wel aangenaam zoet. Dit is er weer zo eentje waar ik wel van kan genieten en die mij mezcal in een ander licht doet zien. Nice!

Del Maguey Iberico – 49%

Okay, dit is gewoon weird. Iberico, right? En dat is omdat er een iberico-ham in de nek van de ketel wordt gehangen. Wat is me dat hier allemaal, zeg! Ecoline, brandwondenzalf, anijs en komijn. Zot, gewoon. Maar op smaak komen daar wel heerlijke, fruitige en kruidige toetsen aan te pas, waaruit blijkt dat dit toch wel de meest complexe van de avond is. De afdronk is out of this world. Top!

Pony’s

We kregen ook een blikje Pony’s, een lichtblond biertje dat technisch gezien een IPA genoemd mag worden, maar op een relatief braaf ABV zit (4%), dat perfect kon dienen al chaser bij de mezcal. De citrustoetsen van het biertje complementeerde de mezcal vaak. En het kon wat mij betreft ook dienen om het smaakpalet een beetje te poetsen tussen de mezcals door. U mag overigens binnen afzienbare tijd ook een aparte tasting note van het biertje op het blog verwachten.

Amai, mijn klak! Wat een avond. Ik heb niet alleen erg veel geleerd van Timon wat de productie van mezcal betreft, maar door er zeven op een rijtje te proeven in de juiste setting/stemming heeft deze masterclass mij tevens in staat gesteld de drank beter te begrijpen. En te leren appreciëren.

Ik kan nu zonder overdrijven zeggen dat ik mezcal heb leren drinken. Betrekkelijk letterlijk, dus. Ik ben een ervaring rijker. Bedankt Timon en Jeroen van MEUG voor deze erg leerzame, boeiende en vooral lekker avond.

May the… err… mezcal be with you!



Dutch Whisky Connection Fabulous Tasting – verslag

Events Posted on zo, april 25, 2021 20:17:53

Dit is mijn tweede tasting met Michiel Wigman van de Dutch Whisky Connection met Jeroen Koetsier, mijn collega bij Catawiki, als co-host. De Christmas Tasting was alleszins memorabel en van zo’n hoog niveau, dat ik geen minuut twijfelde toen ik een uitnodiging kreeg voor deze tasting.

Op zondag 25 april om stipt 14.00u zette ik mijn Zoom-app open op de laptop en maakte me op voor een erg lekkere zondagnamiddag.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes:

Glenlivet Special Export Reserve – Bonfanti Import 1970s – 750ml – 43%

Op de neus moet ik eerst even voorbij wat OBE – niet verbazingwekkend – alvorens ik een heerlijk snoeperige en erg fruitige neus gepresenteerd krijg. Tutti Frutti! Erg fris op smaak en mooi fruitig op appels, peren en wat kweepeer. Krachtig ook. Middellange, snoeperige afdronk. Een heerlijk, maar – vandaag de dag, althans – onbetaalbaar aperitiefje.

Dalmore 12 Year Old – OB 1980s – 750ml – 43%

Oh, fantastische neus op citrusfruit bij de vleet met een mooie invloed van sherry. Kandijsuiker, kruisbessen, honing. Lichte body, maar toch rijk. Hint van roze pompelmoes. Zachte kruidigheid. De afdronk is verrassend lang. Zo’n Dalmore maken ze niet meer, echt waar. Stukken meer karakter dan de hedendaagse versie. Wat een feest.

Amrut 10 years old Greedy Angels – Chairman’s Reserve Batch 01 – 284 bts – 46%

Dit was de eerste Amrut die de leeftijd van 10 jaar rijping haalde, gebotteld in 2014. Met hun warme klimaat laten ze hun whisky niet vaak zo lang rijpen, omwille van de ‘gulzige engelen’ – vandaar de naam. Flink wat perzik, mandarijnen en honing. Gesuikerde citrusschillen. Flink wat appelsientoetsen op smaak. Zachte kruidigheid. Wordt langzaam maar zeker lekker tropisch met een erg fruitige afdronk.

Celtic Cask 1991 Triocha – 30 – PX Cask – 63 bts – 40.48%

Deze whisky rijpte eerst in een refill bourbon barrel alvorens in juli 2015 te worden overgeheveld in een PX sherryvat. Donkerzoet op gedroogde vijgen, dadels en zwartebessenconfituur. Origine chocolade en geroosterde noten. Mokka en tabak. Zeer gelaagd. Op smaak allerhande bessen in siroop, kaneel en pruimtabak. Succulent. Middellange finish met wat kruidnagel en hars op het sterfbed. Amai, wat een fantastische smaaksensatie. Een heerlijk dessertje.

Na dit smaakbommetje lastten Michiel en Jeroen een korte pauze in, zodat we onze smaakpapillen even konden resetten… om dan meteen met een nieuw bommetje van start te gaan voor het tweede deel van deze fabuleuze (ziet u wat ik daar deed?) tasting.

Laphroaig 30 Year Old – OB 2017 – 43%

Oh, oh, oh! Wat een mooie neus. Geen turfbom, hoor. Eerder ingetogen turf, maar des te meer sherry en tabaksbladeren van sigaren. Herfstbladeren, laurier, noten, toffee en… cacao! Verrassend romig op noten, leder, laurier en licht bittere appelsienen. Iets van kersen en koude koffie. Uitstekend! En dan die fantastisch warme afdronk met een medicinale toets. Hemelse Laffie!

Balvenie 1969 – Robert Watson Ltd 1980s – 56%

Een karrenvracht aan wit fruit en wat Turks Fruit, heldere vanille en een hint van witte wijn (?). Erg, erg aangenaam. De body is lekker en rijk en erg helder ondanks het feit dat hij al zolang op fles zit. Pittig ook. Lange afdronk op wit fruit en witte peper. Hoe mooi is dat?

Bunnahabhain 39 Year Old 1976 – Cadenhead 2016 – Sherry Butts – 49.4%

Bunna die gedistilleerd werd toen ondergetekende amper 6 jaar oud was? Ja, die wil ik wel. Erg waxy op de neus met heuse Chesterfield sofa, meloen en mango. Een frisse lift door wat munt. Romig en zacht op de tong met quasi tropisch fruit (ananas, mango, kiwi) en te lang getrokken fruitthee. In de lange afdronk – die best kruidig genoemd kan worden – krijg ik nog wat tannine en houtkruiden.

Springbank 23 Year Old 1996 – Fresh Sherry Hogshead #108 – b. 2020 – 47.3%

Er zat nog een 8e sample in ons doosje. Een extraatje. What’s not to like? Het blijkt de Springbank 1996 fresh sherry hogshead #108 te zijn van Jeroen Koetsier die er binnenkort aan komt. Ik kan u alleen maar zeggen dat het één van de beste Springbank is die ik al aan de lippen mocht zetten. Maar ik hou de tasting notes nog even voor mezelf en kom hier graag op terug eens de whisky effectief gelanceerd wordt.

Goh, jongens toch… Dan mag je nog zoveel leuke tastings doen, dit is toch van een heel ander niveau, hoor. En hoewel het een luxeprobleem is, is het toch moeilijk om dit goed naar waarde te schatten, want de whisky’s zijn stuk voor stuk absoluut geweldig. Als ik u zeg dat ik ze allemaal tussen de 86 en de 91 scoor, dat zegt genoeg, toch? Hoe kan je dan zeggen ‘dit was de minste’, terwijl hij in eender welke andere tasting de topper zou zijn. Ik zei het al: luxeprobleem.

Pure verwennerij. Ik kijk alvast uit naar de volgende.

May the Malt be with you!



BenRiach Super Premium Tasting met The Nectar

Events Posted on vr, april 23, 2021 21:32:51

Nog niet zo gek lang geleden kon ik het vernieuwde standaardgamma van BenRiach ontdekken, maar de tasting die voor vrijdag 23 april op het programma stond deed mijn adem even stokken. The Nectar bood me namelijk de kans een Masterclass bij te wonen van het Super Premium gamma van deze Speysider. De aangekondigde line-up deed mij al op voorhand watertanden.

Voeg daar aan toe dat de presentator van dienst niemand minder was dan de ongeëvenaarde Rachel Barrie in hoogsteigen persoon, Master Distiller van BenRiach, GlenDronach en Glenglassaugh, live vanuit Schotland. Nou, mijn dag kon niet meer stuk.

Kleine verduidelijking voor wie niet kan volgen: ik ben de Toshan Man, verzamelaar van Auchentoshan single malt, de vorige werkgever van Rachel. Op 14/02/2014 – Valentijn, inderdaad – ontmoette ik haar voor een interview voor ons boek en het ophalen van de Auchentoshan 50 Year Old 1957 die ik vorig jaar – voor mijn 50e verjaardag – opentrok met een bende whiskyvrienden. Maar ik wijk af… het gaat hier tenslotte over BenRiach!

Klokslag 20u zat ik dus klaar achter mijn laptop, dubbelcheckte dat ik zeker een goeie verbinding had, zette mijn vijf glaasjes met gulle samples gereed en maakte me op voor een onvergetelijke avond.

Rachel stak van wal met een mooie introductie van de distilleerderij met wat uitweiding over het productieproces en de grote voorraad verschillende types vaten die ze bezitten waarmee ze kan experimenteren.

Hieronder mijn – weliswaar beperkte – tasting notes:

BenRiach 21 Year Old – Bourbon, Virgin Oak, PX & Red Wine Casks – OB 2017 – 46%

Erg elegante neus met een karrenvracht aan fruit, natte aarde en een whiff of smoke. Dennenbomen, hars, noten en honing. Heerlijk. Volgens Rachel is het wijnvat het geheime wapen van deze malt. Op smaak wordt ik aangenaam verrast door een streepje rook – ja, hier zit geturfde BenRiach bij, zo’n 15ppm nota bene – die het fruit mooi inkadert. Ja, lap, wat een start van de avond, zeg!

Retail: ca. 160 EUR.

BenRiach 25 Year Old – Four Cask Matured – OB 2020 – 46%

Four Cask Matured… de virgin oak zorgt voor zoetigheid en rokerigheid, terwijl het Madeira vat zorgt voor helder citrusfruit. Dat merk je ook meteen op de neus. Heerlijk fris en fruitig op wit fruit en bloedappelsien, honing, abrikozen, vijgen en ananas op de BBQ, zachte rook. Uitstekend. Olieachtig en pittig met wederom flink rokerig. Lekker peaty jasje waarin het zoete fruit zich kan nestelen. Prima sterkte, overigens. Lange, kruidige finish.

Retail: ca. 300 EUR.

BenRiach 30 Year Old The Thirty – Bourbon, Sherry, Port & Virgin Oak Casks – OB 2020 – 46%

OMG! Zalige, donkerzoete neus op rozijnen, heide, hint van chocolade met stukjes gekonfijt fruit en hazelnoten. Hint van (goeie) rubber. Ecoline. Aromatisch en complex. Zachter dan de bips van een baby, maar met wederom die heerlijke combinatie van fruit en turf. Erg gelaagd. De afdronk is licht drogend en doet me naar een volgende slok verlangen.

Retail: ca. 700 EUR.

BenRiach 23 Year Old 1997 Cask Edition – Virgin Wood Barrel #7420 – OB 2020 – 51.6% – 248 bts

Het reeds fruitige karakter van BenRiach wordt hier naar de maan geschoten door het virgin oak cask. Banaan, kokosnoot, perzik met een frisse lift van menthol. Hint van hoest bonbons. Anijs en kweepeer. Man, man, man, wat lekker. Stroperig. Plakt aan je tanden. Lekker kruidig (kruidnagel, karwij, zwarte peper). Geweldig gelaagd. De finish is erg lang, warm en kruidig.

Retail: ca. 375 EUR.

BenRiach 12 Year old 2008 Cask Edition – PX Puncheon #4052 – OB 2020 – 60.5% – 570 bts

Okay, dit is wel iets helemaal anders. Stalgeur, vermolmd hout, paardenvacht en natte aarde vermengd met donker fruit en origine chocolade. Bouillonkruiden. Op de smaak wordt het geheel nog eens heerlijk opgeleukt met zoete toetsen van het PX vat. Erg rijk en rond, maar tegelijkertijd geweldig rokerig. Dit is een donkerzoete turfbom. Fantastische finish. Laat me even allemaal met rust, terwijl ik nog even nageniet.

Retail: ca. 135 EUR

Amai mijn klak! Ik wist natuurlijk op voorhand dat dit goed ging zijn. Maar ‘goed’ is een vlag de deze heerlijke vloeibare lading absoluut niet dekt. En ik beken, ik was heel de avond in mijn nopjes, want vond de uiteenzetting van Rachel erg interessant – nee, boeiend! – en kan heel de avond luisteren naar deze dame.

Een groot woord van dank aan The Nectar voor de mogelijkheid om deze pareltjes te proeven.

May the Malt be with you!



Bourbon Town Tasting met Cinoco

Events Posted on do, april 22, 2021 21:41:56

Bourbon… het is niet echt mijn ding, maar ik leer graag bij. Wanneer Cinoco dan aankondigde dat ze een Bourbon Town Tasting in elkaar gebokst had – met niemand dan zijne Dramtastische Hoogheid Chris Lauriers als host – was ik er als de kippen bij.

De sprekers waren ook niet min: Bernie Lubbers, Benji Purslow en Geert Conard.

Op donderdag 22 april om 20u stipt werd de aftrap gegeven.

Na de nodige introducties en een welkomwoordje door Stephan van Cinoco werden we meteen ondergedompeld in deze – voor mij – minder bekende wereld van whiskey.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes:

Mellow Corn – straight corn whiskey – 100 Proof

Mellow Corn is eigenlijk het eerste type Amerikaanse whiskey die gerijpt werd. Een soort voorloper van de bourbon die we vandaag de dag kennen. Vandaag de dag is dit eerder een type whiskey dat het goed doet in cocktails. Maar als ik heel eerlijk ben is dit niet echt mijn ding. Het bevat 80% mais en dat ruik je. Op smaak is het zacht, terwijl het qua alcohol wel een trap tegen je tanden geeft. Vanille, mais, bloemsuiker met een zilt randje. Dit is zo’n beetje wat Amerikanen dronken in de Saloons tijdens de Wild, Wild West.

Evan Williams – Kentucky Straight Bourbon – 43%

Eén van de klassiekers van Heaven Hill en tevens een bestseller. Genaamd naar een Welshe immigrant die begon te stoken (en tevens één van de eerste stadsplanners was van Kentucky). Hoestsiroop, geroosterde noten, cacaoboter. Mandarijnen en koffie op smaak en wat nootmuskaat in de finish. Dit gaat erg, erg vlot binnen. Connor O’Driscoll, de Ierse (!) Master Distiller op dit ogenblik, weet waar hij mee bezig is.

Wist je trouwens dat Heaven Hill niet minder dan 68 miljoen dollar (!) per jaar investeert in hout? Duizelingwekkend, toch?

Larceny – Small Batch – 46%

Het hoofdingrediënt van deze Larceny is maïs (68%), maar 20% is tarwe (de overige 12% is rogge). Ik proefde hem al eerder. Geprakte banaan, karamel, bruine suiker en beboterde toast. Lichte body. Zoet op mais, kaneel, vanille en honing. Kruidige finish.

Bernheim Wheat whiskey – 46%

Mijn favoriete Amerikaanse whiskey… 51% tarwe (wheat), heb ik altijd in huis en al sinds 2010 – dat zegt genoeg zeker? Warm en zoet op boter, geroosterd brood en kruiden. Sunday brunch met ovenverse croissants. Heerlijk. Zacht op de tong met eik en mais op de barbecue met een beetje toffee. Geen bite. Cleane afdronk. Mijn favoriet van de avond, maar ik ben bevooroordeeld. En dan te weten dat er slechts 700 vaten per jaar worden geproduceerd… Tegenwoordig rijpt hij zeven jaar.

Rittenhouse Rye – Bottled In Bond – 100 Proof

Zoals de naam al zegt is dit een roggewhisky. 51% rye, 35% mais en 14% gemoute gerst. Bruin brood, cornflakes en havermoutpap met gedroogde perzik en banaan. Op smaak komt daar appelsien, nougat en toffee aan te pas met flink wat kruiden als nootmuskaat, kaneel en kruidnagel. Korte finish waarin het gedroogde fruit mooi tot uiting komt. Aangenaam, hoor!

Elijah Craig – Small Batch – 47%

Nou, dat is een mooie neus, zeg. Bruin brood en hazelnootpasta (een chique woord voor choco). Banaan en melasse! Mooi en complex, echt. Heerlijk romig op de tong, zacht, zoet en uitnodigend. Lichte kruidigheid. Geroosterde en gekarameliseerde noten. Top. Lekker lange, warme finish. Dju, ik had gedacht dat de Bernheim niet te overtreffen was…

Awel, dat was plezant! En hoewel Amerikaanse whiskey een categorie is die me niet altijd in vervoering brengt (de Bernheim even buiten beschouwing gelaten), was dit niet alleen een interessante line-up, maar vooral ook een erg leerrijke avond.

Bedankt Bernie, Benji, Chris, Stephan en Cinoco voor een toptasting.

May the Malt be with you.



Stauning Tasting met Saint Mac & Alex Munch

Events Posted on za, april 17, 2021 16:28:56

In mei 2019 maakte ik voor het eerst kennis met Stauning. Dat was op het Toulouse Whisky Festival. Maar het enige wat ik daar toen kon proeven was hun new make, die de naam Curious had meegekregen. Sindsdien was deze kleine Deense distilleerderij niet meer op mijn radar verschenen.

Ik was daarom onmiddellijk geïnteresseerd toen Saint Mac een online proeverij aankondigde die bovendien rechtstreeks vanuit de distilleerderij zou gestreamd worden met Alex Munch – één van de oprichters – als gids. Ik was er dus als de kippen bij om mijn proefpakketje te bestellen, dat enkele dagen later veilig arriveerde.

Het aftellen naar vrijdag 16 april was begonnen. Om klokslag 20u ging de uitzending van start.

Laat dit alvast als inleiding dienen: Stauning werd door 9 vrienden opgericht en in augustus 2006 liep de eerste spirit uit de alambieken. Ze gingen voor 400 liter per jaar, totdat Jim Murray hun spirit proefde en de hemel in prees. Ondertussen heeft Diageo een investering gedaan en is de output momenteel zelfs 80.000 liter per jaar (weliswaar dankzij het neerpoten van een volledig nieuwe distilleerderij). Alex drukt ons wel op het hart dat Diageo hen volledig zelf hun ding laat doen – en da’s maar goed ook.

Zelfs NOMA, dat al een paar keer uitgeroepen werd tot beste restaurant ter wereld, heeft alle andere whisky van de kaart gehaald en schenkt enkel nog Stauning aan zijn gasten. Stauning geniet dus wereldwijde faam, ondertussen.

Dat betekent niet dat Stauning makkelijk te krijgen is! Daarom komt deze Masterclass perfect van pas.

Hieronder mijn, weliswaar beknopte, tasting notes van wat we voorgeschoteld kregen:

Stauning Rye, Batch 1-2020, 48%

Deze wordt samengesteld van 70% rogge en 30% gerst. Koperkleurig. Aromatische neus op hooi, overrijpe appels, kerststol, gekonfijte abrikoos en tabaksbladeren. Hint van kersensap en bloedappelsien. Pittig gekruid (kruidnagel, nootmuskaat). Bruin brood, peper & zout en maraschinokersen. Lange finish met een mooi streepje eik en zoethout. Erg lekker!

Stauning Bastard, 2016/2019, Research Series, 46.3%

Dit is op z’n zachtst gezegd een specialleke, want hoewel de basis dezelfde is als voor de Rye, rijpte deze op Virgin American Oak en… Oro de Oaxaca Mezcal vaten! Het zoete en kruidige van de rogge schemert door, maar met een leuke, milde funkiness van de mezcal. Een zacht ziltje verschijnt. Subtiel maar onmiskenbaar. De afdronk is zacht rokerig en drogend. Apart maar wel erg leuk.

Stauning Barley 6 Year Old 2014, Limited Edition, 47%

Dit is één van de oudste whisky’s van de distilleerderij, een vatting van 3 vaten, zowel PX als Sauternes. Hij was in een oogwenk uitverkocht, blijkbaar. Een beetje weeïge neus die me aan fruitpap en baby-adem doet denken (da’s géén off-note voor alle duidelijkheid). Wordt snoeperig zoet met flink wat grapefruit, iets van mango en abrikozen, maar ook groene kruiden en harde kaas. Op smaak proef je letterlijke beide vaten en dat vind ik een voordeel. Maar hij is net iets te scherp om echt top te zijn. Wel erg boeiende malt.

Stauning 3 Year old KAOS batch 1-2020, 46%

Kaos… de naam alleen al stemt me blij. Deze eerste batch bevat 3-jarige whisky, zowel rogge als mout, zowel geturfd als ongeturfd, een totaal van zes vaten. Appels en peren, maar ook bloemen en vanille, geroosterd brood en hazelnoten. Zachte rook en een tikkeltje herbaal. Op smaak krijg ik een mix van wit fruit, groene kruiden, maar ook iets van klei en munt. Lange, ietwat bevreemdende maar erg lekker afdronk.

Ondertussen ben ik, net als alle deelnemers aan deze tasting, erg onder de indruk van het stillhouse. Ik zet het alvast op mijn bucket list om Stauning te gaan bezoeken.

Stauning Smoke, Batch 2-2020, 47%

De ‘Smoke’ laat weinig aan de verbeelding over, natuurlijk. Dit moet wel de geturfde versie zijn van onze Deense vrienden. De neus bevestigt dat onmiddellijk. Er is nochtans een Stauning Peat. Wat is dan het verschil? Dit is een vatting van whisky waarvan de gerst gedroogd werd met turf en whisky waarvan de gerst gedroogd werd met heide. Wit fruit bij een vreugdevuur. Ik ben er alleszins erg tuk op. Oh, ja, het is een vatting van 14 vaten.

Stauning Peat, OB 07.2019, 48.4%

Hola, dit is een leuke neus. Groene druiven, kiwi, meloen en houtschaafsel. Zelfs een kleine metalige toets. Maar prima sterkte, lekker fruitig en zoet met een maritiem kantje. Da’s goed, hoor! Op de afdronk krijg ik zelfs wat frambozen. Dit is best uniek te noemen.

Stauning Curious, Research Series, OB 2019, 43%

Ik ben zot van new make, dat weet ondertussen iedereen die mij een beetje kent. En deze Curious, de new make van geturfde rogge (!) die oorspronkelijk bedoeld was voor gebruik in cocktails, is erg lekker. Op de neus doet het me zelfs wat aan mezcal denken. Clean, wit fruit, citrus en rook. Hij mocht wat mij betreft nog iets hoger in alcohol zitten. Maar dit lust ik echt wel. Puur of met een blokje ijs en mijn weekend kan beginnen.

Nou, dit was echt de moeite. Alex was een geweldige gids, het feit dat we de distilleerderij te zien kregen was top en de whisky was een absolute ontdekking.

En blijkbaar is Stauning nu eindelijk in ons landje beschikbaar, dus het feest kan beginnen.

May the Malt be with you!



Flanders Whisky Battle II

Events Posted on vr, maart 12, 2021 21:50:52

Eind januari nam ik deel aan de eerste editie van deze leuke online tasting, georganiseerd door twee bevriende whiskyclubs, Art Malts en Ypres Whisky Friends.

Aangezien ik beide whiskyclubs goed ken – én de battle niet echt een battle is, toch? Je weet immers niet welke whisky’s door het bestuur vooraf werden uitgezocht – was het moeilijk kiezen. Gelukkig is er nu deze tweede editie. En terwijl ik in januari aansloot bij de Ypres Whisky Friends, koos ik deze keer de kant van Art Malts. Kwestie van de spreekwoordelijke kerk in het midden te houden.

Enfin, ik hield me klaar voor een leuke battle dus, tussen de Leiestreek (jeej!) en de Westhoek (booh!). Mijn doosje met de samples werd zelfs persoonlijk bezorgd en op vrijdag 12 maart om 20u stipt begon de uitzending op de Smoelenboek. Gastheer van dienst was wederom de immer sympathieke, wandelende whisky encyclopedie Lucas Van Uytven.

Voor alle duidelijkheid, de flesjes waren niet gelabeld, dus je wist niet op voorhand welke whisky in welk flesje zat, noch welke club welke whisky geselecteerd had. Spannend, toch? Nou ja, vooral erg leuk.

Drie rondes stonden op het programma: de manzanilla battle, de PX battle en de bourbon battle. Maar eerst een welkomstdrammetje.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – bevindingen.

Black Bull 10 Year Old – 50%

De welcoming dram begon ietwat old school op de neus, maar weliswaar mierzoet. Sultanas gewikkeld in natte kranten. Flink wat woodsmoke en groene tuinkruiden. Kruidig op smaak met duidelijke sherrytoetsen, kruidnagel en karamel. Warme afdronk op zwarte peper en een karrenvracht aan karamel. De smaakpapillen zijn wakker!

Battle 1: The Manzanilla Battle

Bunnahabhain 11 Year Old 2008/2020 Warehouse No 9 – 52.3%

Zoet, kruidige neus op houtschaafsel, cacao en banaan, met wat zwarte peperbolletjes. Kersensap en de schil van Pink Lady appels. Stroperig op de tong met een mooie, zoetzure toetsen als van pompelmoes met zwarte bessen en roggebrood. Flink wat peper en nootmuskaat. Lekker lange, warme, kruidige afdronk. Heerlijk. (86/100)

VERSUS

Glen Moray 11 Year Old 2009/2020 Cask #5775 – Valinch & Mallet – 53.4%

Lentefrisse neus op aalbessen, vlierbloesems en groene druiven. Boterbloempjes en perensiroop Hint van dessertwijn. Sirop de Liège op de tong, maar wel wat alcoholisch. Trekt wat droog op de tannines van het hout. Middellange, drogende afdronk met een pittig bittertje op het sterfbed. Prachtige whisky. (88/100)

Battle 2: The PX Battle

Glen Spey 13 Year Old 2006/2020 PX Puncheon #4828 – Infrequent Flyers – 57.5%

Ongemeen heerlijke neus op rood fruit allerhande. Cassis en kersen, pruimen en een hint van een mooie ruiker bloemen. Volle, romige smaak op meer rood fruit met tevens een flinke toets van menthol die hem een frisse lift geeft. Wel erg krachtig, hoor. Lange, tintelende afdronk die erg bevredigend is. Topwhisky! (88/100)

VERSUS

BenRiach 17 Year Old 1998/2015 PX Puncheon #6395 Batch 15 – 57.5%

Donkerzoete neus op gebakken appels met kaneel, vermolmd hout en warme vanillepudding. Mooie toets van hars. Zijdezacht op de tong met donkerzoet fruit, een verrassend zilt randje en dan een stevige kruidigheid. Een toets van munt die hem een frisse lift geeft, maar het blijft een sherrymonster. Lange, drogende en mierzoete afdronk met laurierblaadjes op het sterfbed. Hemels! (87/100)

Battle 3: The Bourbon Battle

Speyburn 11 Year Old 2008/2020 Refill Bourbon Barrel #560 – Gordon & Macphail – 59.7%

Dartele spring-in-het-veld neus op groene appeltjes en vanille en bananenchips. Op smaak meer van ’t zelfde, maar wel met een flinke rokerigheid. Toasted oak met serieus wat kruiden. Lange, warme en verrassend rokerige afdronk. (85/100)

VERSUS

Glenburgie 22 Year Old 1995/2017 Hogshead #6532 – Signatory Vintage – 57.7%

Mooie neus op Reine Claude, houtschaafsel, kiwi en appeltjes. Vanille, appelsienmarmelade en appelsap. Tikkeltje floraal. Mooi. Kruisbessen, perzik, mirabellen en rozenwater op de tong, met een geweldig bittertje alsof ik op de pit van een pompelmoes bijt. De afdronk is middellang op mirabellen en een hint van koude koffie. (87/100)

De battle werd gewonnen door Ypres Whisky Friends. Ik zat dus weer in de verkeerde clan…. Maar eigenlijk hebben natuurlijk de deelnemers gewonnen, want we hebben echt goeie whisky voorgeschoteld gekregen, echt waar!

Kudos aan de organisatie die dat vlekkeloos heeft gepresenteerd. Ik was wederom erg gecharmeerd door de verschillende media die Lucas & Co voorstelden.

Proficiat, gasten! Jullie gaan voor de zomer nog een derde battle organiseren, toch?

May the malt be with you!

 



Flanders Whisky Battle I – verslag

Events Posted on vr, januari 22, 2021 22:10:20

Online tastings zijn here to stay, wees gerust. En hoewel ze qua gezelligheid en camaraderie niet kunnen wedijveren met live tastings of een bezoek aan een festival, vormen ze in deze vreemde tijden van corona toch een lichtpuntje voor menig whiskyliefhebber.

Ik was dan ook blij verrast toen ik de uitnodiging kreeg om mee te strijden in deze eerste Flanders Whisky Battle, een rondje proeven in samenwerking met twee whisky clubs.

Het probleem was enkel dat ik beide whisky clubs wel ken en niet echt een voorkeur had. Maar een kamp kiezen behoorde nu éénmaal tot de geplogenheden. En hoewel Art Malts goeie vrienden zijn, heb ik zeer onlangs een erg aangename samenwerking met de Ypres Whisky Friends gehad. Dus voor deze battle koos ik hun zijde. No offense! Ik draai mijn kazakske wel bij een volgende gelegenheid. In deze battle zijn immers enkel winnaars (note to self: wat en flauwe platitude, loser!).

Enfin, een heuse battle dus, tussen de Leiestreek (booh!) en de Westhoek (Jeej!). Mijn doosje met de samples arriveerde veilig (wat tegenwoordig ook al niet meer zeker is, ik spreek uit ervaring) en op vrijdag 22 januari om 20u stipt begon de uitzending op de Smoelenboek. Ik was er helemaal klaar voor. Gastheer van vanavond: de immer sympathieke, wandelende whisky encyclopedie Lucas Van Uytven.

Voor alle duidelijkheid, de flesjes waren niet gelabeld, dus je wist niet op voorhand welke whisky in welk flesje zat, noch welke club welke whisky geselecteerd had. Spannend, toch? Nou ja, vooral erg leuk.

Drie rondes stonden op het programma: de bourbon cask battle, de oloroso battle en de red wine battle. Maar eerst een welkomstdrammetje.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – bevindingen.

Nomad Outland Whisky – 41.3%

De welcoming dram had alvast een mooi kleurtje, hoewel dat natuurlijk niet veel hoeft te betekenen. Maar als we weten dat dit een blend is van 25 malts en 8 grains die in Schotland werd samengesteld en dan gerijpt in een PX vat bij Gonzalez Byass, hoeven we niet verder te zoeken. Eerder geproefd, erg zoet bevonden, maar best smakelijk.

Battle 1: The Bourbon Cask Battle

Linkwood 10 Year Old 2009/2020 Reserve Casks – Elixir Distillers – 48%

Wit fruit met een vleugje ananas op de neus. Hint van witte chocolade. Tikkeltje waxy zelfs. Prima sterkte. Fruitsla met flink wat peper. Lekker pittig en fris. Lange, zacht drogende afdronk.

VERSUS

Tomatin 10 Year Old 2005/2016 Single Cask #2696 for Whisky Live Belgium 2016 – 50%

Lekker fruitig met een hoek af. Denk varens na een regenbui. Marsepein, vanille, hint van citroensorbet en romige banaan. Tikkeltje snoeperig, wat me erg aanspreekt. Zacht gekruid. Lange afdronk met een zacht bittertje. Deze kreeg mijn stem en bleek ook voor de groep de favoriet.

Battle 2: The Oloroso Battle

Glen Garioch 1999/2013 Batch No. 30 – 56.3%

Erg aromatisch op zwarte bessen, verse vijgen, maar tegelijkertijd ook wat funky op schimmel en vermolmd hout (da’s géén off-note). Floraal en mierzoet. Op smaak frambozen en bosbessen, chocolade en leder. Het vermolmde hout komt in de lange afdronk terug. Deze was de favoriet van de groep.

VERSUS

BenRiach 10 Year Old 2007/2018 Cask #3236 Batch 15 – 58.5

Snoeperig zoete neus op rood fruit, rode-veter-snoep, gekarameliseerde appel en iets van munt. Licht metalen toets, alsof hij uit blik werd geschonken. Zacht op smaak. Rustig. Beheerst. Heerlijk op pruimtabak, hazelnoten en gember. Lange afdronk die eventjes astringent wordt op het sterfbed. Mijn voorkeur gaat uit naar deze.

Battle 3: The Red Wine Battle

Deanston 9 Year Old 2008/2017 Red Wine Matured – 58.7%

De neus barst van het rode fruit, met snuiftabak, kersensnoep, meubelpoets en bloedappelsien, gevolgd door rabarber en een beetje nootmuskaat. Heerlijk! Flinke trap tegen je tanden. Peper, chili, kaneel, kersen en rode besjes met een beetje tannine. Pas in de afdronk krijg ik een licht drogend effect. Perfect huwelijk tussen de zachte malt en het rode wijnvat. Hoewel de Blair Athol mij echt kon bekoren, vond ik deze Deanston echt heerlijk en kreeg hij mijn stem.

VERSUS

Blair Athol 10 Year Old 2010/2020 Red Wine Barrique – WhiskyBroker – 56.5%

Begint gesloten, maar met handwarmte mooie toetsen van nougat en zwarte bessen, tabaksbladeren, amandelen en wat zachte karamel op de neus. Zacht en romig op de tong. De alcohol is prima geïntegreerd. Deze bijt niet. Nootmuskaat en kaneel gaan rood fruit en tabak vooraf. Allerhande bessen houden hem lekker zoetzuur. De middellange afdronk brengt nog wat gekonfijte appelsien met zich mee. Deze werd door de groep met duidelijke cijfers verkozen tot winnaar van deze battle.

Ja, verdorie, wat hebben we lekker spul geproefd, zeg! En uiteraard maakt het resultaat van de battle weinig uit, hé, want 32 proevers geven gewoon hun eigen mening zonder te weten wat er in het glas zit en welke club welke fles heeft aangeleverd. Maar het zorgde wel voor wat leuke banter op Facebook.

Kudos aan de organisatie die dat vlekkeloos heeft gepresenteerd. Ik was wederom erg gecharmeerd door de verschillende media die Lucas & Co voorstelden.

Proficiat, gasten! Ik kijk alvast uit naar een tweede battle.

May the malt be with you!



Tom’s Birthday Tasting

Events Posted on zo, januari 17, 2021 16:25:13

Op 16 januari was ik te gast op de virtuele verjaardagstasting van Tom De Greyt. Uit zijn erg uitgebreide barkast mochten we niet minder dan 8 mooie samples kiezen en ik maakte van die gelegenheid gebruik om 8 whisky’s van de Scotch Malt Whisky Society bij elkaar te sprokkelen. Die zijn meestal erg apart, vaak bijzonder lekker en steeds op vatsterkte.

Het gebeuren moest begrijpelijkerwijs online doorgaan, want we zijn nog niet van het coronavirus verlost, natuurlijk. Dat maakte het daarom niet minder gezellig, hoor. Want het was geen tasting waarbij enige vorm van protocol diende gevolgd te worden. Immers, alle deelnemers hadden andere samples. Dus het was niet zozeer de bedoeling om dezelfde whisky te proeven, maar een erg gezellig samenzijn, alsof je samen aan tafel zit en gewoon de ene fles na de andere aan elkaar doorgeeft en ondertussen een babbeltje slaat.

Dat gezegd zijnde kon ik het toch niet laten om mijn samples – na de tasting – nog eens aan de lippen te zetten en deze – weliswaar korte – tasting notes te schrijven.

Cambus 29 Year Old 1990 SMWS G8.14 Rum-soaked Tea Leaves – 56.4%

Gebakken banaan en kokosnoot met een karrenvracht aan vanille; wat een heerlijke neus. Aangevuld met vers afgereden gras en iets van witte wijn, zelfs. Pas op smaak krijg ik iets rumachtigs door, maar van de theebladeren geen spoor. Neemt niet weg dat dit één van de betere Cambus grains is die ik al proefde. De afdronk is simpelweg outstanding. Ik ben alvast met een klepper gestart. 88/100

Glenlossie 25 Year Old 1992 SMWS 46.68 The Inner Light – 53.9%

Glenlossie is een distilleerderij die niet zo vaak op mijn radar verschijnt, maar deze is wel goed. Een neus die barst van appels en peren, honing en vanille. Erg toegankelijk. Erg zoet en bijna snoeperig op gekarameliseerde appels, vijgen en honing, maar ook een brutaal pepertje. Een tikkeltje in your face. De afdronk doet wat old school aan, wat ik dan weer erg prettig vind. 86/100

Dailuaine 10 Year Old 2008 SMWS 41.115 Scottish Lemon Preservation Society – 62.4%

Een mooie, heldere, licht florale en fris fruitige, speelse neus op wit fruit, heidebloemen en citroensorbet. Zalig. Op smaak kan hij de belofte van de neus niet helemaal waarmaken, maar het blijft wel een speelse, jonge malt met frisse toetsen. Wordt wat snoeperig. Het ABV laat zich wel gelden. Dit is een flinke trap tegen de tanden. De lange, zacht gepeperde afdronk wordt een tikkeltje snoeperig. Leuk! 85/100

Speyburn 10 Year Old 2009 SMWS 88.22 Banana Split with Sprinkles – 53.8%

Babyadem, fruitpap, dat komt als eerste naar voren in de neus van deze leuke malt. Wordt een beetje weeïg op pruimenconfituur, fermenterende druiven en kweepeer. Op smaak wordt het zoete fruit onmiddellijk bijgetreden door zachte houtkruiden en wat gezouten karamel. Melkchocolade treedt bij. Snoeperig zoet. Lange, licht drogende afdronk. Het was even wennen, maar aan het einde van de sessie was ik toch overtuigd. 85/100

Inchmurrin 15 Year Old 2004 SMWS 112.53 Sophisticated Seductive Sazerac Cocktail – 56.6%

Ik krijg steeds meer respect voor de veelzijdige Loch Lomond Distillery, moet ik bekennen. De belachelijk complexe benaming doet mijn haren overeind komen, net als de eerste snuif. Karton is mijn deel. Maar geef hem vijf minuten om te ademen en hij wordt heel erg mooi. Zachte toetsen van rood en donker fruit, melkchocolade, peper, een zacht bittertje en iets floraal. Op smaak is hij betrekkelijk alcoholisch, lekker zoet en funky. Ja, hier is een hoek af (da’s misschien het Limousin wijnvat waarop hij rijpte), maar dat maakt hem net zo leuk. Lange, kruidige afdronk. 84/100

Glentauchers 10 Year Old 2007 SMWS 63.47 Melt-in-your-mouth Mint – 60.9%

Ah, Glentauchers… Weer zo’n nobele onbekende. Een fris fruitige neus op appels, perzik en vanille. Weinig uitgesproken, niks speciaals en toch compleet foutloos en uitnodigend. Op smaak wordt dat extra in de verf gezet: wit fruit (appels, peren), perzik en vanille opnieuw, maar besprenkeld met witte peper. De alcohol brandt een beetje. Pas in de afdronk krijg ik wat munt en chocolade. After Eight, zeg maar. Lekker, hoor. Onderschat, wellicht. Ik hou hier van. 86/100

Glenallachie 7 Year Old 2011 SMWS 107.16 Truly a fairy tale – 67.0%

Dit is nog maar mijn 12e Glenallachie. Een minder bekende distilleerderij die sinds kort – onder leiderschap van levende legende Billy Walker – weer furore maakt. Dit is een jonge krachtpatser (67%!) die op een butt rijpte. De neus vertoont wat Christmas cake met gekonfijte rood fruit, hard candy, kandijsiroop en aardbeienconfituur. Er zit zelfs een umami kantje aan, waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Mijn tanden vallen bijna uit mijn mond als ik deze proef. Mierzoet en hoogalcoholisch. My god! Karamel, meringues, hazelnoten, nootmuskaat en rode-veter-snoep. Maar wat een krachtpatser. Dat resulteert dan ook in een lange, prikkelende en drogende afdronk die me naar een glas water doet grijpen. Machtige malt. 86/100

Clynelish 8 Year Old 2011 SMWS 26.153 Smashing Apples – 58.4%

Als wat je proeft één van je geliefde malts is, dan bestaat de kans dat je hem herkent. Dat was voor mij het geval met deze Smashing Apples (het was trouwens de enige malt vanavond waarvan  ik een idee had welke het zou kunnen zijn). Op de neus een karrenvracht aan appelmoes en bijenwas, gevolgd door kumquats en limoen, zachte kamillethee en lychee. Hmmm… Lekker waxy op de tong, fris op kersenthee, aangevuld met gezouten karamel, kinine en iets van snuiftabak. Een zacht bittertje en pepertje geven hem wat punch. De afronk is lekker lang, licht bitter van de eik. Apple crumble op het sterfbed. Is er eigenlijk slechte Clynelish? Ik geloof het niet. 87/100

Lekker spul zeg! En bovendien van genoten in goed gezelschap. Ik neem de uitnodiging van Tom graag aan om er volgend jaar – hopelijk in levende lijve – weer bij te zijn.

Bedankt, Tom!

May the Malt be with you!



Volgende »