Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Cinoco Online Mystery Masterclass – 31/10/2022

Events Posted on ma, oktober 31, 2022 21:12

Op maandag 31 oktober was ik te gast bij de Cinoco Online Mystery Masterclass, waar we – zoals de naam al doet vermoeden – mysterieuze drankjes aan de lippen zouden gaan zetten, ttz het moest een verrassing zijn. Maar de flesjes waren wel gelabeld… grappig.

De tasting werd in goeie banen geleid door niemand minder dan Jeroen Van Dijck van MEUG met Stéphane & Dirk als sprekers. En ik zat om 20u klaar mijn mijn samples en glaasjes om me – op deze vooravond van Halloween – te laten verrassen. En verrast was ik!

Hieronder mijn, weliswaar beperkte, bevindingen.

Jodhpur Gin – 43%

Deze London Dry gin wordt door Beveland Distillers uit het Verenigd Koninkrijk op de markt gebracht. De inspiratie is de blauwe stad in India met dezelfde naam, vandaar de kleur van de fles. De gin wordt verkregen door 4 distillaties, waarvan de laatste met citroenzuur. Niet minder dan 13 klassieke botanicals worden gebruikt, waaronder Belgische engelwortel, zoethout en citroenschillen, gember, pompelmoes en bittere amandelen, koriander uit Bulgarije en Marokko en cassiaschors.

N: Fris en erg klassiek (wat ik goed vind) met flink wat citrustoetsen.
S: Citrusfris met een pittige kruidigheid van koriander.
F: Eerder lange afdronk met een pepertje op het sterfbed.

C: In 2011 ging deze met een gouden medaille lopen op de San Francisco Spirits Competition. Deze schenk je best met een florale tonic om hem mooi tot zijn recht te laten komen.

Santa Maria al Monte Amaretto – 30%

Santa Maria al Monte Amaretto uit Genua is reeds sinds 1858 op de markt. Het is een Italiaanse amandellikeur uit de stallen van Caffo. De amandelen zijn afkomstig van Sicilië. Hij wordt gemaakt van 100% bittere amandelen, aangevuld met vanille en… oude brandy!

N: Heerlijk zoet op frangipane, amandelspijs en meringue.
S: Uiteraard zoet, maar minder plakkerig dan wat je gewend bent van de bekende supermarktmerken. Dit is zachter, delicater en… beter.
F: Eerder kort, zacht zoet op vanille en karamel.

C: Ideaal om een Italian Coffee mee te maken, maar kan ook gewoon op zich genoten worden met een dampende kop espresso en een meringue er bij.

Tchankat Whisky – 43%

Een whisky uit… Gascogne! We zitten dus in het diepe zuiden van Frankrijk. De whisky wordt gestookt bij de vrienden van Samalens die we vooral kennen van hun heerlijke armagnac. De set-up van die distilleerderij is verrassend, dus ben ik wel erg benieuwd naar deze whisky, die gemaakt werd uit 80% maïs, 10% gerst en 10% rogge. Dat recept lijkt verdacht veel op dat van menig bourbon. Hij rijpt op wijnvaten uit Bordeaux.

N: Apart, fris en zoet op appel, abrikoos en hooi. Even wennen.
S: Oh, lekker. Fris, zoet met een zachte aciditeit, wat honing en appelmoes op steroïden. Zachte textuur.
F: In de afdronk schemert wat wijn door. Dat moet wel aan de vaten liggen, toch?

C: Doet noch aan bourbon, nog aan whisky denken, maar is wel fris, apart en… lekker!

Ron Colon Salvadoreno RumRye – 50%

Dit is wel iets heel aparts, want het is een mix van 6-jarige dark aged rum uit El Salvador en enkele ongerijpte Jamaicaanse rums (Hampden, Monymusk en Worthy Park) én… Amerikaanse Straight Rye whiskey!

N: Lekker tropisch en funky op ananas, banaan en… ecoline! Met een toets van donker brood!
S: Funky en drogend met bruin brood, cederhout, stopverf en bruine suiker.
F: Relatief lange afdronk – funky en entertainend.

C: Dit is toch een heel apart product en werkt ongetwijfeld prima in allerlei cocktails. Het werd immers door bartenders ontwikkeld. Leuk!

Relicario Ron Peated Finish – 40%

Deze bruine rum uit de Dominicaanse Republiek kreeg een finish op voormalige single malt vaten waarop eerder – ah, ja! – geturfde malt whisky had gerijpt. Weliswaar niet van Islay, maar uit de Speyside! Het resultaat is op z’n zachts gezegd verrassend. Relicario is gemaakt van suikerrietsap, gefermenteerd gedurende 30 uur en dan in een kolomstill gedistilleerd.

N: Donker fruit, vanille, karamel met een rokerig randje, pure chocolade en iets van rosbief. Apart.
S: Ditto op smaak, maar hier komen midpalate wel wat umami toetsen door. De turf vertoont zich redelijk laat, maar het stoort allerminst.
F: Relatief lange finish.

C: Funky, zoet en peaty… da’s geen alledaagse rum, maar wel erg amusant.

Big Peat Liège Edition – 48%

Big Peat is natuurlijk geen onbekende. Deze Islay Blended Malt is een nachtmerrie voor verzamelaars met zijn panoplie aan labels, maar wat in de fles zit, valt nooit tegen. Deze werd gebotteld ter ere van de wielerklassieker Luik-Bastenaken-Luik. Hij zit net iets hoger in alcohol dan de klassieke Big Peat.

N: Zoet op vanille en gele appels, gerookt spek en zeezout. Medicinaal. Koeienstal. Zacht.
S: Vol, rond, romig op vanille, wit fruit, stokvis en pas gegoten asfalt. Kappertjes en oestersap. Citrus.
F: Middellang en kruidig, met assen op het sterfbed.

C: Caol Ila neemt in deze fles toch zonder enige twijfel de leiding en dat kan ik alleen maar toejuichen!

Ah,  dat was weer een erg leuke en smaakvolle avond, zie! Altijd fijn om met gelijkgestemde zielen nieuwe drankjes te ontdekken.

Met een dikke dank aan Cinoco voor de uitnodiging.

Geproefd door Mark Dermul op 31-10-2022
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Proefolympics 2022 – The Final Edition

Events Posted on do, juli 07, 2022 16:00

Voor het zesde jaar op rij nam ik deel aan de leukste blindproeverij van de Lage Landen, perfect georganiseerd door Norbert Terbarts en zijn kornuiten. Maar deze keer was het toch met een meewarig gevoel want… dit was The Final Edition. En hoewel ik Norbert’s redenen volkomen begrijp (ik ga ze hier niet herhalen, u kan het in de Facebook groep lezen), vind ik het erg jammer, want het is een absoluut feest.

Voor zij die niet bekend zijn met het concept: je krijgt een aantal samples toegestuurd – in dit geval 16 – die je blind dient te proeven en je bevindingen invult op een speciaal daarvoor ontwikkelde website. Type, land van herkomst, naam, regio, leeftijd, ABV, OB of IB en ga zo maar door. Elk onderdeel kan punten opleveren en er zijn ook bonuspunten te verdienen. Erg plezant, maar wel aartsmoeilijk, dat weet iedereen.

Toen ik voor het eerst deelnam, in 2017, eindigde ik op de 48e plaats met 234 punten. Op een deelnemersveld van zo’n 80 deelnemers vond ik dat nog meevallen. In 2018 haalde ik 250 punten en steeg ik naar de 40e plaats, maar 2019 bleek een lastig jaar. Pas 53e ondanks mijn 257 punten. 2020, daarentegen, was dan weer een topjaar met 375 punten en een verdienstelijke 14e plek. Vorig jaar eindige ik dan weer 41e met 279 punten. Dit jaar? Wait for it…

Ik wil nog even aangeven dat ik op voorhand proef. De periode waarin de Proefolympics worden gehouden is traditioneel erg druk voor me, dus had ik al een paar zondagnamiddagen geblokkeerd in mei om mijn proefsessies te houden. En traditioneel probeer ik nadien niets meer te wijzigen, tenzij het echt moet (wanneer bijvoorbeeld mijn regio voor morgen overeenkomt met het resultaat van vandaag, wat niet kan). De resultaten werden elke avond om 22u bekend gemaakt van maandag 20 juni tot en met zaterdag 2 juli.

Hieronder een kleine opsomming van wat we geproefd hebben – er waren echt mooie pareltjes bij – met tussen haakjes wat ik dacht dat het was (en soms ligt dat mijlenver uit elkaar, hoor) en daar achter de plek in het klassement die ik op dat moment behaald had.

Lachen mag, maar geloof me: blind proeven is aartsmoeilijk!

  1. Lagavulin 8 Year Old 200th Anniversary (Ledaig) – 40
  2. Edradour 9 Year Old 2011 The Ultimate (Ben Nevis) – 34
  3. Kingsbarns Balcomie (GlenAllachie) – 27
  4. Glen Moray 12 Year Old 2007 The Daily Dram (Raasay) – 36
  5. Auchentoshan 11 Year Old Cadenheads (Auchentoshan) – 21
  6. Colonel E.H. Taylor Small Batch (Wild Turkey Longbranch) – 24
  7. Laphroaig 8 Year Old 2014 Creative Whisky Company (Ardmore) – 32
  8. Armorik 6 Year Old 2015 Vinho STR Refill (Epicurean) – 34
  9. Glen Scotia 12 Year Old Seasonal Release (Springbank) – 24
  10. Glenfarclas Spring Edition 2021 (Highland Park) – 24
  11. Arran 18 Year Old (Fettercairn) – 23
  12. Glendullan 20 Year Old 1999 Dun Bheagan (Annandale) – 30
  13. Milk & Honey Apex Rum Cask (Westward) – 23
  14. Annandale Peated 2015 for Whisky Druid (Loch Lomond) – 26
  15. Woodford Reserve Master’s Collection 2018 (Jack Daniel’s) – 22
  16. Bunnahabhain 28 Year Old Untold Riches Wemyss Malts (Caperdonich) – 24

Ik was alvast opgetogen dat ik op dag 5 wel degelijk mijn geliefkoosde Lowlander ontdekte, maar was zo voortvarend (zeg maar onverstandig) om in de Facebook groep van de daken te schreeuwen dat ik met dat sample ging scoren. Dat bleef niet onopgemerkt in de groep. Bleek dat flink wat twijfelaars dan maar Auchentoshan invulden en op die manier extra punten konden sprokkelen. Oh, well, it’s all just a game, right? Het leverde me wel de beste plek op die ik zou halen: 21. Ik zou nog een paar keer over en weer gaan als een jojo en uiteindelijk met een verdienstelijke score van 371 punten op de 24e plek eindigen. Met een spelersveld van 95 proevers, ben ik daar best blij mee.

Bij sample 10 moest ik effe slikken, want ik had Glenfarclas ingevuld bij sample 11… Even maakte ik me zorgen dat ik misschien de flesjes had omgewisseld, maar zo goed ben ik nu eenmaal niet en dat weet ik. Dus veranderde ik mijn oplossing voor sample 11, maar ik zat er mijlenver naast.

Bij sample 12 dan weer, wijzigde ik van Tomatin naar Annandale, maar zonder succes (wel grappig dat Annandale twee dagen later de revue zou passeren, terwijl ik er van uit ging dat sample 14 de Vital Spark van Loch Lomond was). Sample 13 dacht ik een Dingle herkend te hebben, maar die stond niet eens in het lijstje. Ging dan maar voor Westward (Pinot Noir Casks) omdat ik hem meende te herkennen, maar het bleek de heerlijke malt uit Tel Aviv.

Maar het ergst uit de bocht ging ik ongetwijfeld op de laatste dag, waarbij ik droomde dat ik een Caperdonich in het glas had zitten, terwijl het om een 28-jarige Bunna bleek te gaan. Maar verdomd, welke van de twee het ook zou geweest zijn, het was sowieso eindigen in stijl!

Ik wil wel mijn bewondering uitdrukken voor de Belgische delegatie dit jaar, hoor. Anthony Van Sele kaapt een mooie 4e plaats weg, terwijl Carl Van Walleghem 7e eindigt. Bert Dexters klopte me in de laatste paar dagen en eindigt 21e, ikzelf 24e gevolgd door Joey Bosmans op de 25e plek en Sven Schollaert 32e. Ik noem ze maar even omdat ik ze ken, maar we eindigen dus allemaal samen wel in het eerste derde van het peleton. Proficiat!

Want een intense, heerlijke ontdekkingstocht. In combinatie met de cameraderie die dat teweeg brengt in de Facebook groep is dit een jaarlijks evenement dat ik enorm ga missen.

Bedankt, Norbert en team, voor een fantastisch Final Edition. En chapeau aan alle proevers, trouwens, zeker de top tien. Wat een kanjers!

May the Malt be with you.



When Whisky Meats BBQ – verslag

Events Posted on zo, juni 12, 2022 16:07

Dat whisky en BBQ erg goed te combineren zijn, wist ik al langer. Dus was ik er als de kippen bij om mijn ticket te bestellen toen Guy Lippens en Co hun festival in Zwijnaarde aankondigden.

En neen, er zit géén typo in de titel, maar wel een leuke woordspeling.

When Whisky Meats BBQ werd voor de eerste keer georganiseerd en het was wat mij betreft een schot in de roos.

Voor ocharme 35 EUR kreeg ik een inkomticket, glas met drie jetons (de pasmunt waarmee je je drammetjes kon betalen) en 3 bites. Samen met enkele vrienden zakten we dan ook met veel goesting af naar het evenement in het – gelukkig – zonovergoten Zwijnaarde.

Verschillende stands boden allerlei lekkers aan van oud tot nieuw en bij elke stand liet ik me wel verleiden tot het proeven van whisky, gin, cognac, rum of bier. En de hapjes? Die waren absoluut heerlijk! De ribbetjes, de zalm en de varkenswangetjes… gewoon onmogelijk mijn favoriete hapje te kiezen, hoor. Om je vingers (letterlijk) bij af te likken. Kudos!

Het was ook vooral een erg blij weerzien met een heleboel vrienden die ik al maandenlang niet meer gezien had. Ik durf zelfs te zeggen dat dat het hoogtepunt van dit festival was.

Als ik al enkele hoogtepunten moet opnoemen van wat ik heb geproefd, dan moet dat wel hetvolgende lijstje zijn (in willekeurige volgorde):

  • Cognac Navarre Souvenir Impérial
  • De nieuwe Gin van Dada Chapel (zowel puur als in een G&T)
  • De Miltonduff 10 Year Old Discovery van Gordon & Macphail
  • The Lakes No 4
  • Longmorn 8 Year Old van Art Malts
  • Glen Moray uit het portvaatje van Arranthony
  • Imperial Stout Laphroaig van Kraaike
  • Bielle rum van Rasta Morris (mijn absolute favoriet)
  • Peated Speyside 10 Year Old 2011 Madeira Cask van WhiskyClub13

En we mogen uiteraard ook de festivalbotteling niet vergeten, wederom een heerlijke Miltonduff 9 Year Old 2013 op Palo Cortado vat van Asta Morris. Helaas waren de flessen niet tijdig aanwezig voor het festival – dat komt achteraf allemaal goed – maar gelukkig had Bert wel een proeffles meegebracht. Ik kijk er naar uit!

Zelf had ik mijn Starward meegepakt en die viel ook erg goed in de smaak, wat me natuurlijk veel plezier gedaan heeft.

Maar het grootste plezier was toch vooral datgene dat we ter plekke beleefden. Niets dan lachende gezichten, heerlijke hapjes en drankjes, zomerse zon… en – iets wat vaak over het hoofd wordt gezien – een vlekkeloze organisatie.

Dikke proficiat hoor! Prik maar al een datum voor de tweede editie, zodat ik mijn agenda kan blokkeren. Wij komen zonder enige twijfel terug!

May the Malt be with you!

PS. De afterparty ten huize Dermul met Paula, Benny en Manny mocht er ook best wezen, maar da’s een heel ander verhaal. What happens in Gentbrugge, stays in Gentbrugge.



World Whisky – Cinoco Online Masterclass – 16/05/2022

Events Posted on ma, mei 16, 2022 21:18

Ik vind het altijd spannend als ik word uitgenodigd voor dit type tastings. Het is zeker not my first rodeo, maar er valt altijd iets nieuws te ontdekken. Dus: dankjewel, Cinoco, voor de uitnodiging.

Als vanouds werd deze masterclass in goeie banen geleid door Zijn Vloeibare Majesteit Chris Lauriers. En wederom kreeg ik de eer om naast (virtueel dan toch) The Whisky Buff plaats te nemen. Ik heb het natuurlijk over niemand minder dan Bob Minnekeer, de man die Vlaanderen leerde kennis maken met het vloeibare goud. Da’s niet overdreven.

Zoals steeds schreef ik deze notes tijdens de masterclass zelve om ze na afloop van de tasting onmiddellijk te kunnen publiceren. Dat verklaart meteen ook waarom ze eerder beknopt zijn.

Togouchi Sake Cask Finish – 40%

Togouchi is aan een charmeoffensief begonnen. De whisky was voorheen wat omstreden omdat hij geïmporteerd werd, ter plekke geblend en verder gerijpt alvorens te bottelen en verkopen als Japans, terwijl het eigenlijk niet echt Japans was. Maar de Japanners hebben zich nu aangesloten bij een organisatie die traditie hoog in het vaandel draagt, waardoor Japanse whisky binnenkort allemaal echt wel Japans zal zijn. Ook Togouchi heeft nu haar eigen distilleerderij (Chugoku Jozo). Ondertussen proeven we deze Sake Cask Finish, een blend die dus op een vat rijpte waar voorheen sake – het Japanse gedistilleerd bij uitstek – zat. Het resultaat is zacht en licht, lekker zoet op vanille en wat rijst (of zit dat tussen mijn oren?). Herbaal en kruidig. Droge granen, muesli-repen. Goeie body. Honing in de middellange finish.

Fuyu Small Batch – 40%

Fuyu is Japans voor ‘winter’. Deze blend werd samengesteld met 4 malt en grain whisky’s van het eiland Honshu, het grootste eiland van Japan, waar ook meteen de meeste distilleerderijen te vinden zijn, maar de herkomst van Fuyu is een goed bewaard geheim. Alle ingrediënten zijn drie tot vier jaar oud en de verhouding is 15% malt en 85% grain. Op de neus een bos na een fikse regenbui, chicorei, aardse bosgeuren, noten en kastanjes. Mokka, karamelpasta, eik. Mooie toetsen van het vat, zonder te domineren. Middellange afdronk.

Aikan Intense Rhum Barrels – 40%

Ah, Aikan! Goeie herinneringen aan. Het bijzondere aan de whisky’s van Aikan is dat ze in Scotland of Frankrijk worden gestookt en dan verscheept naar Martinique om daar te rijpen/huwen op JM rumvaten. Da’s een kleine rumdistilleerderij op het eiland, in Le Macouba, waar Jean-Marie Martin als in 1845 rhum agricole begon te stoken. In het geval van deze botteling betreft het wel degelijk een Schotse blend (zowel malt- als graanwhisky dus) die op Martinique nog een jaar doorrijpte op ‘Grand Arôme’ rumvaten; da’s een rum die niet bijgesuikerd wordt en hoog in esters zit, dus erg fruitig. Banaan op de BBQ, kandijsuiker, maraschino kersen, pure rum op de neus. Plakkerig en een tikkeltje kruidig op de tong. Warme kriekentaart. Blind zou ik dit rum genoemd hebben. Lange, kruidige afdronk die tikkeltje snoeperig is. Leuk!

The Dubliner Bourbon Cask Aged – 40%

In de Liberties, een wijk in Dublin waar je bijvoorbeeld ook de Teeling distilleerderij kan bezoeken, werd een nieuwe distilleerderij neergepoot, maar hun product moet eerst nog rijpen alvorens het op de markt kan komen. Ondertussen moeten de rekeningen wel betaald worden, natuurlijk. Dus werd de blend The Dubliner in het leven geroepen, een blend van malt en grain die elders werd aangeschaft. Deze Bourbon Cask Aged rijpte dus uitsluitend op bourbonvaten. Zacht en fruitig op vanille, ananas en banaan, maar vooral kokosnoot. Karamel, kokosnoot en een bittertje van zwarte chocolade. Zoete boeter. Speels en levendig. Prima aperitiefje.

Westward Single Barrel Belgian Trappist Ale – 45%

Ik ben erg blij dat deze Westward in de line-up zit, want ik heb bij de release onmiddellijk een fles aangeschaft die al lang leeg is. Geen zorgen, ik ben al aan mijn tweede begonnen. Westward is een single malt uit Oregon, gestookt van lokaal verbouwde gerst en gerijpt in Portland. Dat bekent natte winters en droge zomers. Vanaf de eerste keer dat ik een botteling van Westward geproefd had, was ik fan. Wanneer ze dan een clubbotteling uitbrengen die Belgian Ardennes Trappist Ale genoemd wordt – naar de gebruikte Ardennes Farmhouse gist van Culmination Brewing uit Portland – kon ik niet anders dan Cinoco, de Belgische importeur, smeken om deze naar België te laten komen. En zo geschiedde. You’re welcome. Geweldig zoete neus op aardbeien en rode vetersnoep, gebrande koffie, banaan en kruidnagel. Mooie body. Bijna tropisch qua fruitigheid, maar nu pittig gekruid op zwarte peper, nootmuskaat en kruidnagel. Hij wordt zelfs bijna pikant, maar blijft mooi in balans dankzij voornoemde fruitigheid. De afdronk is lang, zoet, pittig en bevredigend. Topper. Erg blij dat ik hier wat flessen van gescoord heb.

High Coast Hav Oak Spice – 48%

High Coast Distillery heette tot 2018 Box Destilleri. De naamswijziging kwam er om de verwarring (en een rechtzaak) met Compass Box te vermijden. Ze ligt aan de kust in het hoge noorden van Zweden, langs de Angerman rivier en produceert zo’n 100.000 liter per jaar. Hav is Zweeds voor ‘zee’ en is een licht geturfde whisky (zo’n 20 tot 25% geturfde malt werd gebruikt). Hij rijpte eerst drie maanden in zowel Hongaarse als Zweede eik en American Virgin Oak vaten van amper 40 liter. Dat heeft hem een ongelooflijke kruidigheid meegegeven – vandaar de Oak Spice. Daarna mocht de malt wat tot rust komen in klassieke bourbon barrels gedurende zes jaar. Mooie, maritieme neus met niet dominerende turf, een zilt randje en wit fruit. Olieachtig, bijna romig met prima balans tussen enerzijds wat zoet en wit fruit (appels en peren), rook van de turf en karamel. Kaneelbroodjes! Prima spul, zeg! Lange, evenwichtige afdronk.

Wederom een erg leuke ontdekkingstocht, waarvoor dank Cinoco!

Aan het einde van de tasting lanceerde gastheer Chris nog een poll. Hieronder het resultaat.

Wanneer is de volgende? Ik wil graag weer meedoen 🙂

May the Malt be with you!



Chris’ 1973 Birthday Tasting

Events Posted on wo, april 06, 2022 16:34

Geloof het of niet, het was al de 14e editie van de verjaardagstasting van mijn goeie vriend Chris Lauriers, aka His Liquid Excellence aka Mr Bunna aka Mr Typo. Hoewel deze tasting oorspronkelijk gepland was voor 2021 gooide corona roet in het eten en werd ze uitgesteld tot 20 maart 2022.

Gelukkig had ik mijn uitnodiging van vorig jaar nog op zak, ongelukkig was het feit dat ik niet had gezien dat ze om 14u30 startte ipv de oorspronkelijke 15u en ik dus ietsje te laat toekwam in ’t Parlement, die fantastische staminee in hartje Halle.

Gelukkig hadden de gasten een plekje voor me vrijgehouden en tevens het academisch kwartiertje gerespecteerd, waardoor ze nog maar net aan het aperitiefje zaten toen ik binnenviel.

Chris is geboren in 1973, de snotneus, vandaar de keuze voor deze geweldige flessen, liquid history stuk voor stuk! Hieronder mijn – weliswaar beperkte – tasting notes.

Black Velvet Canadian Rye – 1970’s – 70 Proof

Dit niemendalletje viel me beter mee dan gevreesd. Op de neus vanille, meringue en popcorn met slechts een toefje Velpon. Op smaak was hij olieachtig, doch vlak met een middellange, zacht prikkelende afdronk. Een goeie opener om de smaakpapillen te wekken.

Dailuaine 30 Year Old 1973/2003 First Cask – 46%

Hopla! Da’s al direct een shot in de roos! Appels, kiwi, banaan, ananas en abrikozen op de neus. Lekker fruitmandje. Lekker volmondig en fruitig met zachte kruiden die zachtjes uitdoven in de middellange afdronk. Wat een topper, zeg. Hij eindigt voor mij dan ook op de derde plaats in deze line-up. 89/100.

Balmenach 1973/1995 Gordon & Macphail Connoisseurs Choice – 40%

Da’s een distilleerderij die niet zo vaak op mijn radar verschijnt, maar dit is wel de oudste expressie die ik al ooit proefde. De neus is redelijk herbaal op appelmoes, rozijntjes en gestoofd witloof! Nog wat kalisse en chicorei. Het werkt wel. Op smaak is het iets minder uitgesproken en in de lange, zacht gekruide afdronk wordt hij wat droog. 85/100.

Speyburn 27 Year Old 1973/2000 OB – 46%

Kijk eens aan, zeg! Een officiële release van Speyburn die maar liefst 27 jaar rijpte. Daarvan heb ik nog minder geproefd dan van Balmenach. Na meer dan 5.000 whisky’s is dit nog maar mijn zesde ontmoeting met deze minder bekende distilleerderij. En wederom de oudste die ik ooit van het huis aan de lippen zette. Wat een voorrecht! Heerlijk fruitige neus op pompelmoes en wat herbale toetsen, maar ook een verrassend ziltje. Mooi in balans, hoor. Op smaak donkerzoet en wordt de zoute toets iets groter. Zelfs in de middellange, kruidige afdronk is het nog steeds zoet versus zilt. Topwhisky van dit huis. 87/100.

Na al die vloeibare geweld was het tijd om de smaakpapillen even wat rust te gunnen. Nou ja, niet dat ik een glas water bestelde, natuurlijk. Immers, Mina en Frank hebben in ’t Parlement natuurlijk ook een uitgelezen kaart van bieren en mijn oog was gevallen op een heerlijke biertje dat ik in november vorig jaar leerde kennen en erg lekker vond.

Deze collab, zoals dat heet, tussen het Nederlandse La Trappe en het Schotse BrewDog resulteerde in een heerlijke quadrupel verrijkt met Schotse heidehoning en Amerikaanse hoppen. Heerlijk verfrissen, ondanks dat het mierzoet is. Where Monks meet Punks. Smaakvol degustatiebier, hoor.

Teaninich 39 Year Old 1973/2013 The Whisky Cask – 40.1%

Ik val in herhaling, ik weet het. Maar ook van Teaninich heb ik nog niet zo veel geproefd. Dit is nog maar mijn 9de. En wat een klepper, zeg! Bijzonder fruitig op kweepeer, ananas, agrums, kiwi en Granny Smith appels wat zich op de tong vertaalt naar über-fruitig met een zacht zilt puntje. In de lange afdronk verschijnt wat venkel. Niet voor niets eindigde deze Teaninich bij mij op de tweede plaats (net als voor de hele groep, trouwens).

Glenlivet 23 Year Old 1973/1996 Scott’s Selection – 54.5%

Van Glenlivet heb ik wel al aardig wat op. Maar ik kan me niet herinneren wanneer ik er eentje geproefd heb die echt ‘out-of-this-world’ lekker was. Deze is dat absoluut. Een uitstekende neus op appels, popcorn, amandelen en walnoten die uitmondt in een explosie van fruit op de smaakpapillen. Voeg daar gerust nog geel fruit aan toe. De afdronk is lang, zoet, zacht drogend en licht bitter. De complexiteit kent geen grenzen. Dit is het soort malt die me in vervoering kan brengen. En blijkbaar mij niet alleen, want hij eindigde zowel voor mij persoonlijk als voor de hele groep op de eerste plek – en afgetekend! 90/100.

Ben Nevis 26 Year Old 1973/1999 Fort William Limited – OB – 53.2%

Ah, een uitstekend single cask – #750 – van Ben Nevis waarvan de whisky al bijna even lang op fles zit dan hij in het vat doorgebracht heeft. En weer is het een absoluut feest voor de zintuigen, want op de neus krijg ik cognac, graeffe suiker, havermout, sultanas, pindakaas (!), verse vijgen en wat houtkruiden. Hij is heerlijk romig en offreert nu vooral citrusfruit en agrums met zachte houtkrullen en een mespuntje zout. Excellente finish, lang en zacht drogend. Voor de groep was dit de bronzen medaillewinnaar, maar voor mij eindigde hij vierde, net onder de Dailuaine. 88/100

Wie dacht dat het feestje op dag ogenblik al voorbij was, had het mis! Er volgde nog een dessertje en wat voor één!

Cognac 1973 Petite Champagne – Vallein-Tercinier – 48.2%

Wie mijn blog een beetje volgt, weet dat ik sinds een paar jaar ook erg gecharmeerd ben door cognac, armagnac, calvados en nog veel meer. En van dit gerenommeerde huis proefde ik al wat jaargangen: 1965, 1966, 1970, 1989 en 1990 alsook hun Hors d’Age. Ook deze 1973 viel me bijzonder in de smaak. Leek wel twee druppels water met die Lot 73 van Asta Maurice die me vorige zomer omver blies. Summum van equilibrium noemde ik die. Deze is het tweelingbroertje. Fantastisch!

En uiteraard was het fijn om zovele oude bekenden tegen het lijf te lopen, maar het is minstens even plezant om met nieuwe mensen kennis te maken. En al helemaal als blijkt dat ze een fles van mijn geliefkoosde Lowlander meegebracht hebben om hier samen soldaat te maken. Nou, dat liet ik me geen twee keer vragen.

Auchentoshan 32 Year Old 1977/2010 – OB – 49.0%

Ik kende de eigenaar van de fles niet, maar hij wist verdomd goed wie ik was – de Toshan Man, bedoel ik dan – en schonk me prompt een mooie dram uit. Ik grapte dat het wellicht tien jaar geleden was dat ik die nog had geproefd. Nazicht leert dat het inderdaad in april 2011 was. Zie mijn tasting notes van weleer op het blog. Hoewel ik de gulle gever niet bij naam ken, wil ik hem hier nog eens expliciet bedanken voor dat wondermooie moment. Eén van de beste Toshan ooit gebotteld, destijds zo’n 300 EUR, vandaag de dag bijna het drievoudige.

Ik deed mijn rondje afscheid, vereffende mijn rekening bij Frank en knuffelde Mina, feliciteerde Chris (en verzekerde me ervan dat ik voor volgende jaar weer een uitnodiging krijg) en wilde dan voldaan richting Gentbrugge vertrekken. Maar… zo werkt dat niet hé?

Op de stoep voor ’t Parlement liet Chris zich nog een lekkere sigaar aanpraten en daar hoort natuurlijk ook een drammetje bij. De sigaar liet ik aan mij passeren, maar toen de fles rond ging stak ik gretig mijn glas uit. Het was een fles die ik nog niet eerder gezien had, laat staan de inhoud geproefd.

Islay Blended Malt TWA Cask Series Macaloney’s b. 2017 – 46%

De bottelaar maakt er absoluut geen geheim van dat deze blended malt een vatting is van twee vaten: Caol Ila en Bunnahabhain, die gerijpt waren op een bourbonvat en een recharred rode wijn barrique. En dat was lekker! Rood fruit met een flinke rokerigheid op de neus, terwijl hij romig de smaakpapillen streelde. Ik vind turf en rode wijn niet altijd makkelijk, maar hier werkte het perfect. De afdronk was lang, kruidig en drogend. Een prima afsluiter van een geweldige namiddag.

Ik kijk er alvast naar uit om volgende jaar wederom samen met zijne Vloeibare Hoogheid en gevolg een heerlijk verjaardagsfeestje te vieren. Die beginnen toch stilaan legendarisch te worden wat mij betreft. Mooie herinneringen!

May the Malt be with you!



Arne & Arnout 1975 Birthday Tasting – Episode VII – verslag

Events Posted on di, maart 15, 2022 06:50

Ik heb ze helaas niet allemaal meegemaakt, maar toch een paar en die waren allemaal onvergetelijk. Ik heb het over de jaarlijkse verjaardagstasting van Arne en Arnout, whiskyvrienden voor het leven en beiden geboren in 1975.

Voor deze 7e editie trokken ze wel alle registers open, hoor. Immers, we gingen een prachtige line-up proeven van single cask bottelingen van het teloor gegane Direct Wines, die zijn whisky’s op de markt bracht onder de noemer First Cask.

En dus trokken Ilse, Niek en ik op vrijdag 11 maart richting Moorsel, omdat de thuisbasis voor deze tastings de shop Dram242 is van Dirk Verleysen (die enkele dagen ervoor jarig was, nota bene, en daarom trakteerde met een uitzonderlijk aperitief).

Maar nog voor de tasting goed en wel begon, werd ik al getrakteerd op een specialleke. Jan Mertens had namelijk een fles Deemer Dram meegebracht. Het betreft een 12-jarige Deanston uit 2009 waarvan 57 flessen werden afgevuld in december 2021. Een ‘vergeten oloroso octaaf’, grapte Jan. Maar lekker was hij alleszinds.

Hieronder mijn – weliswaar beperkte – tasting notes.

Deanston 12 Year Old 2009 Deemer Dram Second Edition, Whiskybroker.co.uk – 52.6%

Stevige neus op duidelijke oloroso invloeden, maar het DNA van Deanston blijft mooi intact en maakt hem zachter dan verwacht. Karamel en rozijnen, iets herbaal en erg aangenaam. Mondvullend op meer van hetzelfde, maar met een geweldig lange en erg bevredigende afdronk. Een vloeibaar dessertje!
86/100

En dan trok de bende naar de bovenste verdieping om plaats te nemen in het proeflokaal van Dram242 waar Arne en Arnout de teugels in handen namen. Ze begonnen met het aperitiefje dat zaakvoeder Dirk uit zijn kelder had gehaald.

Whyte & Mackays Special Selected Scotch Whisky ‘over 4 years old’ – 40%

De neus was licht metalig zonder te storen, op wit fruit, appelsien en abrikozen. De body was wat licht. Op smaak kwam dat metalige terug, alsook het witte fruit aangevuld met wat druivensap en een pepertje. De finish was kort, zoet en zacht. Een leuk niemendalletje. Typische blend uit de 1970s. (81/100)

Aberlour 19 Year Old 1974, First Cask #11024, b. 1993 – 46.0%

Mooie, lentefrisse neus op kweepeer, kiwi en een karrenvracht aan jonge, gele appeltjes. Helaas kon de smaak de belofte van de neus niet helemaal waarmaken, maar na wat extra minuten in het glas werd hij toch stukken beter. De afdronk was middellang en zacht drogend. (86/100)

Glenrothes 21 Year Old 1975, First Cask #6055, b. 1996 – 46.0%

Prima neus op meringue, limoensorbet, varens, appels en noten. Lekker olieachtig op de tong met wit fruit, zoethout en walnoten. Flink herbaal en verrassend kruidig. De middellange afdronk is bevredigend met een licht bittertje op het sterfbed. Erg lekker! (87/100)

Linkwood 20 Year Old 1975, First Cask #9648, b. 1996 – 46.0%

Oh, wat is die neus mooi! Wit en geel fruit, mirabellen, kweepeer, aalbes, zespri, ananas en een hint van banaan. Vooral de ananas valt op. Dat resulteert in een snoeprig zoete aanzet, gevolgd op hetzelfde fruit van de neus met zacht drogende tannines. Mooie balans. De afdronk is lekker lang en zacht drogend. Mijn favoriet van de avond. (89/100)

Strathmill 26 Year Old 1974, First Cask #1223, b. 1996 – 46.0%

De romige neus offreert marsepein, honing, helder fruit en amandelen. Op de tong wordt dat verder aangevuld met appeltjes, wat zoethout en een pepertje. Hoewel de afdronk eerder kort is, blijft hij aangenaam zoet. De eerste Strathmill waarvan ik echt kan zeggen dat ik ‘m top vind. Nice! (86/100)

Balblair 22 Year Old 1975, First Cask #7282, b. 1998 – 46.0%

Deze Balblair is erg apart! Naast het typische gele fruit krijg ik hier eerst flink wat aardse toetsen en nadien een heuse hint van turf! Dat was totaal onverwacht, maar het werkt erg goed, hoor. Op de tong is hij rijk en rond met geel fruit en een mandje vol bergamot en dat alles wederom onderstreept met turf, wat resulteert in een lange, zacht rokerige afdronk. Indrukwekkend. (88/100)

Mortlach 22 Year Old 1975, First Cask #6255, b. 1998 – 46.0%

Aromatische neus vol fruit met rozijnen op kop, gevolgd door honing, notenolie en chocolade. Maar geen enkele hint van het typische umami karakter van het huis. Het stoort me niet, want hij geurt heerlijk. Op smaak is hij snoeperig en vettig tegelijkertijd en wordt hij wat donkerzoet, als u begrijpt wat ik bedoel. De afdronk is lang, zoet en best atypisch. Maar dat neemt niet weg dat ik hier flink van genoten heb. (87/100)

Wow, wat een avond, zeg. De scores spreken voor zich. Dit was echt topspul en bovendien liquid history, want First Cask is niet meer en deze waren allemaal al meer dan 20 jaar geleden gebotteld, sterker: de meeste brachten evenveel tijd door op vat als in de fles.

Maar het feestje was nog niet voorbij.

Bij het voorproeven was Arnout blijkbaar de mening toegedaan dat zijn Mortlach niet meer op en top was. ‘Kapot’ is het woord dat hij zelf gebruikte. Wel, ik was het daar duidelijk niet mee eens. Wat wel gold voor elk van deze malts was dat je ze wat tijd moest geven in het glas. Ze werden echt allemaal beter na een minuut of tien ademen. Maar Arnout wilde op zeker spelen en had daarom nog een andere leuke Mortlach meegebracht.

Mortlach 25 Year Old 1994 Connoisseurs Choice Cask Strength, Gordon & Macphail, Sherry Butt #8181, b. 2020 – 55.9%

En deze was wél heel typisch. Erg umami op groene tuinkruiden, kippenbouillon, aardbeien, pruimen en aardappelpuree. De aanzet kon tellen, natuurlijk. Heerlijke krachtig, vuil en zoet. Ik moet even aan rosbief denken. De afdronk is lang, kruidig, zoet en vuil. Voor de liefhebbers van de typsiche, umami Mortlach was dit ongetwijfeld een toppertje. (86/100)

Na afloop van de tasting werd via handopsteking een top drie samengesteld en mijn persoonlijke resultaat week wel wat af van dat van de groep. Voor mij was brons voor de oude Mortlach, zilver ging naar de Balblair, maar het goud was zonder enige twijfel voor de fantastische Linkwood.

May the Malt be with you!



International Online Tasting ‘Hidden Secrets’ Dutch Whisky Connection

Events Posted on zo, januari 30, 2022 20:04

Op zondagnamiddag 30 januari had ik het geluk opnieuw te kunnen deelnemen aan zo’n internationale online tasting van de Dutch Whisky Connection. Het was al mijn derde sessie. Thema van deze tasting luidde ‘Hidden Secrets’.

Michiel Wigman en Jeroen Koetsier waren wederom de gastheren van dienst en leidden de proevers doorheen onderstaand prachtige lijstje van topflessen. Het gaat in vele gevallen om flessen die niet langer beschikbaar zijn of ondertussen torenhoge opbrengsten vangen op de (online) tweedehandsmarkt.

Pareltjes, stuk voor stuk.

Hieronder mijn beknopte tasting notes:

  1. Inchgower 26 Year Old 1980/2006 Berry Bros & Rudd – 46%


Deze Inchgower is een vatting van twee First Fill Sherry Casks, namelijk 14157 & 14159. Op de neus blijkt onmiddellijk dat het actieve sherryvaten waren. Ik krijg wat sulfer, een spaarvarken vol koperen muntjes en pas afgestoken vuurwerk. Daarnaast een confituur van allerlei bosvruchten. Denk abrikozen, perzik en braambessen. Hint van rabarber ook. En pruimen. Hier is veel aan de gang. Wat kaneel en kruidnagel houden de boel warm. Een tikkeltje funky. Komt stevig binnen, hoor. Flink wat pruimen en rabarber nu, maar ook cacaopoeder en iets minty. In de lange afdronk kalmeert hij en wordt hij lekker ‘soothing’, als u begrijpt wat ik bedoel. Knappe opener, zeg.

  1. Blair Athol 26 Year Old 1989/2015 Cadenhead – 48.9%


Blair Athol en sherry, da’s meestal een geslaagd huwelijk. En da’s hier zeker ook het geval. Deze malt werd in 1989 gestookt en op bourbonvat gerijpt en dan in 2008 op een sherryvat gestoken, zo’n 7 jaar voor hij gebotteld werd. De neus begint een beetje droog, maar wel lekker fruitig op rozijnen, gedroogde abrikoos, verse vijg en peperkoek. Gekonfijte ananas, vanille en pas geboend leder. Komt mooi open. Lekker olieachtig, donker fruit en zwarte peper. Een siroop van tropisch fruit en wat gekonfijte appelsienschillen. Kersensap, pruimtabak, Madeira. Dit is erg, erg lekker. Een vloeibaar dessertje. De afdronk is lang, warm met enkele zachte houttonen. Toppertje.

  1. Benrinnes 19 Year Old 1995/2015 Robert Graham – 50.5%


Benrinnes verschijnt minder vaak op mijn radar dan me lief is. Zeker als je dit juweeltje geproefd hebt. Het betreft een single cask dat 312 flessen op vatsterkte opleverde. Overrijpe banaan, karamel, vanille… misleidend eenvoudig in het begin, maar bloeit dan helemaal open op hooi, bloemetjes in de wei, softijs… wordt erg elegant. Op smaak een mooie mand vol wit fruit, ondergedompeld in honing alvorens hij begint te flirten met zachte, tropische toetsen. De afdronk is lekker lang en zacht drogend.

 

  1. Longmorn 18 Year Old Specialty Drinks for The Whisky Show 2011 – 57.8%

Van Longmorn heb ik al flink wat mooi spul geproefd, o.a. ook van Michiel Wigman in zijn They Inspired reeks. Maar dit flesje – waarvan er slechts 150 op de markt werden gebracht – werd door Specialty Drinks gelanceerd ter ere van hun Whisky Show 2011 in Londen. Zoete neus op honing, appelsien, pomelo, vanille en ahornsiroop… Maar op smaak ontploft hij als een drie-traps-raket: heerlijk tropisch fruit nu, zelfs met een beetje water. Denk meloen, papaya, groene druiven en banaan. Zalig. Lekker lange afdronk met een zacht pepertje op het sterfbed. Uitstekend.

  1. Bruichladdich 9 Year Old 2006/2016 Private Cask – 58.2%


Dit private cask van Bruichladdich werd gebotteld voor Hunter & Carol-Ann en betreft een jonge Laddie die op een sherry hogshead rijpte. Hi is ocharme 9 jaar oud en maar liefst 58.2% ABV sterk. Het betreft een sherry hogshead, wat zijn prachtige kleur verklaart. Erg aromatische neus op een karrenvracht aan donker fruit: rozijnen, pruimen en krieken (niet te verwarren met kersen). Ook een tikkeltje umami, hoor. Hint van bouillon en een oude zadeltas. Een oude, verlaten turnzaal. Heerlijk. Komt lekker stevig en pittig gekruid binnen. Sandaalhout, kandijsiroop, warme krieken, pompelmoes en iets hartigs waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Fantastisch lange afdronk op donker fruit en flink wat zwarte peper. Een echt OMG-momentje. Briljante Laddie.

  1. Bunnahabhain 30 Year Old 1986/2017 North Star Spirits – 52.5%


Van North Star Spirits ben ik fan, dat is geweten. Maar deze 30-jarige Laddie uit de 2e Cask Series, gebotteld in 2017, had ik gemist. Dus ben maar wat blij dat hij in deze line-up staat. Holy guacamole! Nu krijg ik mijn tweede OMG-momentje nog maar net als ik mijn neus in het glas gestoken heb. Erg gelaagd en boeiend. Vanille en toffee vooraan, yoghurt met perzik in het midden en iets zacht zuur achteraan. In willekeurige volgorde: banaan, limoen, sneakers, spek, natte stenen, kruisbessen, kokosmelk, abrikozen, kaarsvet en fruitpap met een zachte rokerigheid. Erg indrukwekkend. Op smaak is het absoluut hemels. Waxy op citrusfruit, zoet fruit (een beetje snoeperig) met een mooi hint van calvados. Tropisch fruit met zachte kruiden. Absoluut uitstekende Bunna, amai mijn klak! Lekker lange, bevredigende afdronk.

  1. Ardbeg 10 Year Old 1990/2001 Old Malt Cask Douglas Laing – 58%


Hola! Een Ardbeg die al meer dan dubbel zolang in de fles zit dan dat hij ooit op een vat heeft doorgebracht, dat is bijzonder. Destijds gebotteld voor Alambic Classique door Douglas Laing, toen zij het Old Malt Cask label nog in hun bezig hadden. Lekker old school op boerderijgeuren en vettige turf. Oestersap, gerookte vis, gras, citroenzeste, kristalsuiker en een paar druppels brak water. Lichtjes medicinaal. Olieachtig op citroensap, grootse rokerigheid maar oh zo clean. Wat citrusschillen, pompelmoessap, zilt water en een zachte bitterheid maar vooral erg peaty. En erg medicinaal nu. De afdronk duurt een eeuwigheid. Mijn favoriet van de middag, zeker weten.

  1. Port Charlotte 13 Year Old 2001/2015 Private Cask – 61.6%


We eindigen de debatten met een private cask Port Charlotte, gebotteld voor een zekere Aart Appeldoorn die een drankenhandel heeft in Nederland. Het Fresh Oloroso Sherry Cask leverde maar liefst 272 flessen op 61.6% ABV af. Wat een kleurtje! Erg aromatisch en krachtig op leder, espresso, kandijsuiker, chocolade en turf. Op smaak is hij lekker dirty, hoor. Assen, roet, donker fruit, pruimtabak, cacao en chicorei, pruimen besprenkeld met zout (watte?), zoethout en bessensap. Krachtig en rijk. Maar behoeft geen water. Maar water kan zeker geen kwaad. Hij wordt iets zoeter met nog meer kersen en rook. Lange, warme, kruidige afdronk. Prachtige whisky om de tasting mee af te sluiten.

Geweldige namiddag met fantastisch spul. Ja, ik weet het, ik gebruik veel superlatieven in mijn beschrijvingen, maar als u deze line-up zelf aan de lippen zou zetten, zou u mogelijks mijn beschrijvingen nog te braaf vinden. Dit was echt een uitstekende tasting met spul dat ik wellicht nooit opnieuw zal kunnen proeven. Ik ben maar wat blij dat ik er bij kon zijn.

Ik kijk nu al reikhalzend uit naar de volgende tasting.

May the Malt be with you!



Flanders United Online Tasting – verslag

Events Posted on za, januari 22, 2022 09:51

Enkele maanden geleden werd ik benaderd door twee goeie whiskyvrienden van me, Tom Haseldonckx van Buds & Barrels en Stevin Ver Eecke van Art Malts. Ze hadden namelijk het idee om de handen in elkaar te slaan om een nieuwe whisky initiatief uit de grond te stampen dat hen in de mogelijkheid zou stellen om de wat exclusievere whiskyflessen aan te bieden in tastings. Flanders United was geboren.

De eerste tasting werd meteen ingepland op vrijdag 21 januari. Enige bekommernis: wie gaat dat aan elkaar praten. Gelukkig dachten ze aan ondergetekende. En ik heb dat met veel plezier gedaan, want het zijn immers vrienden en – niet onbelangrijk – het was een mooie gelegenheid om deze prachtige line-up zelf ook aan de lippen te zetten, natuurlijk.

De tasting was in een mum van tijd uitverkocht en ik was blij verrast te zien dat het vooral the usual suspects waren die ingeschreven hadden. Een fijn weerzien dat ongetwijfeld garant zou staan voor een leuke avond met flink wat comments op de Smoelenboek.

En dus werden de plannen gesmeed, voorbereidingen getroffen, samples verzonden en een PowerPoint in elkaar gestoken en op vrijdag 21/01/2022 om 20u stipt gingen we live. En de avond werd legendarisch…

Wat wil je, met zo’n line-up? This will be a night long remembered…

Hieronder mijn hoogstpersoonlijke, weliswaar erg beknopte, tasting notes:

  1. Bruichladdich 25 Year Old 1991 Dun Bheagan – 48.1%

Heldere, cleane neus op boomgaardfruit en herbale toetsen op een bedje van woodsmoke (of zou dat toch een beetje turf geweest zijn?). Flink wat boter, citroengras en iets minty. Op smaak krijg ik Reine Claude pruimpjes, rook. Zalige afdronk. Heerlijke opener, zeg.

  1. Glentauchers 24 Year Old 1996 – Valinch & Mallet – 47.0%

Romige neus op kaneel, appelcake, tamme kastanjes, witte chocolade en een hint van marsepein. Flink wat Werther’s Original, rozijntjes, menthol en kamfer. Lekker zoet en fruitig op de tong. Menthol keert weer in de afdronk. Deze malt rijpte op een Koval cask – van een craft distillery in Chicago – wat hem lekker zoet maakte. Indrukwekkende Glentauchers. Blij dat deze niet verdween in Ballantine’s.

  1. Bunnahabhain 12 Year Old 2009 Buds & Barrel – 50.3%


De neus is erg romig op botterbollen, marsepein en hazelnoten. Iets umami als dragon en maggimix kruiden. Doet me even denken aan oude Armagnac. Gezouten karamel, appelsienconfituur, woodsmoke… Uitstekende Bunna, hoor. Hier mag je binnenkort volledige tasting notes van verwachten, want ik heb me een flesje aangeschaft.

  1. Glen Scotia 24 Year Old 1992 Hart Brothers – 49.5%

Heerlijk fruitig met een prachtig maritiem element. Een walmpje diesel schemert door. Erg rijk en aromatisch. Het DNA van Glen Scotia wordt niet overmeesterd door het oloroso hogshead. Houtsnippers en aceton. Op de smaak komt dat vuile ook mooi tot uiting. Ecoline en plasticine gaan de karamel en het fruit vooraf. De rokerigheid wordt best groots. Lange afdronk.

  1. Ledaig 22 Year Old 1997 Boogieman – 50.3%

Deze geturfde Tobermory is echt vuil op de neus. Teer, visolie, mest, spek op de barbecue. Heel herbaal. Compleet verstoken van fruit. Ik durf gerust te stellen dat hij stinkt. Maar op smaak is het een absolute bom en maakt hij alles weer goed. Limoen, sap van olijven en lekker gebalanceerd. Bijzonder lange en erg deugd doende afdronk.

  1. Kavalan Solist Port Cask 2011 for The Nectar – 58.6%

Opgelegde rozijntjes en een stoofpotje van rood fruit. Donkere bessen. Noten, vijgen en rode-vetersnoep. Een bommetje, zoals we dat van Kavalan gewend zijn. Op smaak krijg ik Cadbury chocolade met gekonfijt fruit in en een karrenvracht aan kersensnoepjes. Intense portinvloed en het is absoluut heerlijk. De afdronk… ik proef ‘m nog… Topper.

  1. Glenburgie 17 Year Old 2003 Art Malts – 62.0%

Deze flink uit de kluiten gewassen Glenburgie proefde ik een jaar geleden al. Je kan de tasting notes hier op je gemak nalezen. In a nutshell: bosvruchtenthee en dennenappels op de neus, anijs en Turks Fruit. Een herfstwandeling in het bos. Lekker mondvullend. Donkerzoet fruit, chilipepers en kruidnagel, gestoofde aardbeien. Lange, warme, kruidige, snoeperig afdronk. Regelrecht dessertje.

  1. Glen Garioch 30 Year Old 1990 Carn Mor – 52.2%

Zoete neus op karamelbonbons, hint van tropisch fruit. Banaan, mango ananas op de barbecue, popcorn… ik moet even aan een Ierse whiskey denken. Tijdens de tasting wordt gewag gemaakt van tatjespap. Hilarisch. Het blijkt een aardappelpuree te zijn die gemaakt wordt met karnemelk. Karnemelkstampers in het Nederlands. WTF? Stevig op smaak met veel fruit – wit en geel – en flink wat kruiden. Erg zomers. Een metalige toets op de afdronk, alsof deze malt uit een blik geschonken werd.

Ge-wél-dig genoten en ik hoop van de deelnemers hetzelfde. Aan de commentaren tijdens en na de tasting te zien, hoef ik me daar geen zorgen over te maken.

Overigens, de Glenburgie kwam als winnaar uit de bus, op de voet gevolgd door de Kavalan en de Bruichladdich. Leuk was wel dat alle whisky’s stemmen hadden gekregen en dus stuk voor stuk wel bij iemand van de 30 proevers in de top drie stond. Geeft wel aan wat een fantastische line-up we konden presenteren vanavond.

Langs deze weg wil ik Tom en Stevin dan ook nog eens van harte bedanken voor dit topinitiatief. En de volgende afspraak ligt reeds vast, maar als je er bij wil zijn, zal je rap moeten reageren. Op vrijdag 18 maart volgt een nieuwe tasting onder de banner Flanders United: The Battlefield, waarbij we samen acht drams zullen ontdekken, waarvan we er zes head-to-head zetten. De line-up verklap ik hier uiteraard nog niet, maar ik kan u alvast vertellen dat het weer de moeite gaat zijn. En dus heb ik mezelf maar opgegeven als gastheer. Ah, ja!

Ik hoop dat jullie er dan ook weer massaal kunnen bij zijn.

May the Malt be with you!



Tom De Greyt’s Birthday Tasting

Events Posted on di, januari 18, 2022 16:22

Tom De Greyt is al jaar en dag een trouwe whiskyvriend die al vaak heeft meegedaan aan mijn tastings (ik denk dat degene die hij gemist heeft op één hand kunnen geteld worden) en zelf ook een behoorlijke dosis kennis heeft, alsook een uitgebreide barkast. Daarnaast beschikt hij over een groot hart en een al even groot gevoel voor humor. Een man naar mijn hart.

Onlangs vierde hij zijn verjaardag en de traditie wil dat hij dan een birthday tasting in elkaar steekt. Helaas, door corona, moet deze voor het twee jaar op rij online doorgaan. Maar goed, beter dan niets, moeten we maar denken.

Tom haalde een heleboel flessen uit zijn barkast en begon te versamplen… Maar… je wist niet op voorhand wat je allemaal ging ontvangen en sterker nog: de verschillende deelnemers aan de tasting kregen allemaal een ander setje. Mijn setje had nummer 12 met daarin 8 samples waar enkel een nummertje op stond, namelijk 1, 3, 4, 9, 14, 18, 19 en 21.

Maar gelukkig kregen we vlak voor de party van start ging een overzichtje.

Hieronder mijn beknopte tasting notes (achteraf aangevuld met de botteling, nadat Tom de info vrijgaf):

  1. Strathmill 26 Year Old 1994 Druma Mor – 47.4% 

Mijn opener was er eentje die ik nog niet zo gek lang geleden geproefd had. Maar het was een fijn weerzien, hoor. Prima opener voor mij. De volledige notes van deze Strahmill kan je op mijn blog terugvinden.

 

  1. Miltonduff 13 Year Old 2007 Old Particular Douglas Laing – 46.2% 

Als tweede proefde ik alweer een malt die ik al eerder aan de lippen had gezet, zei het wel iets langer geleden. Ik had er zelfs een Rambling van gemaakt. Begrijp me niet verkeerd, het is absoluut geen straf om deze malt opnieuw te mogen proeven, hoor. Het is een toppertje.

 

  1. Lowland 8 Year Old 2011 Whiskybroker.co.uk – 54.0% 

Frisse neus op gras, banaan, appeltjes en cheesecake! Dit is géén Auchentoshan, dat merk ik meteen. Glenkinchie is het ook absoluut niet. De toets van yoghurt op de neus doet me aan Bladnoch denken. De body is licht, de smaak snoeperig zoet op appels en peren, ahornsiroop, honing en flink wat peper. De afdronk is lang, peperig en mierzoet. Een lentewhisky die net iets te snoeperig is naar mijn gading. Wel leuk.

 

  1. Glenlivet 14 Year Old 2006 ‘Bay Breeze’ SMWS 2.125 – 60.1% 

Met Glenlivet kan je niet echt fout gaan, toch? Deze Bay Breeze van de Scotch Malt Whisky Society, gebotteld in 2020, offreert op de neus flink wat banaan en kokosnoot, maar ook amandelen en limoen. Erg fris. Lente in het glas. Op smaak krijg ik daar appels bij en een lichte florale bijna geparfumeerde toets. Ananas steekt de kop op. Leuk! De afdronk is, wellicht te danken aan het hoge alcoholpercentage, erg lang. Lekker!

 

  1. Clynelish 9 Year Old 2011 ‘Oil Rubbed Rhubarb’ SMWS 26.257 – 58.7%


We blijven nog even bij de Scotch Malt Whisky Society en proeven deze jonge Clynelish die luistert naar de leuke naam ‘Oil Rubbed Rhubarb’. Geweldige neus, lekker waxy zoals het hoort, met appels, overrijpe bananen, bramen en… euh… rabarber. Oké, ik snap ‘m. Zachte kruidigheid en iets van bergamotolie. Erg lekker, hoor. Op smaak krijg ik bijenwas, kiwi, ananas, rabarber- en ananasconfituur met flink wat honing en witte peper. Erg lekker, amai! De afdronk is lekker lang en waxy. Superlekkere Clynelish.

 

  1. Tomatin 12 Year Old 2002 Cuatro Series Pedro Ximenez – 46%


Donkerzoete neus op rozijntjes en pruimen met zoete karamel en melkchocolade met noten. Hint van koffie, appelsien en zachte kruiden. Op smaak is de sherry overduidelijk en offreert het hout ook flink wat kruiden. Veel meer dan op de neus. Denk nootmuskaat, kaneel en kruidnagel. Het zoete is lekker donker en fruitig en luxueus. De finish is middellang en kruidig. Erg bevredigende dram, hoor.

 

  1. Ardmore 11 Year Old 2008 Druma Mor – 54.1%


Ondanks het feit dat ik deze ook al eens geproefd had – ondertussen toch al even geleden – was het een fijn weerzien, want hoe vaak komt het voor dat je een jonge, heftige Ardmore kan proeven die gerijpt werd op een voormalig vat van Laphroaig? Krachtpaters, hoor. En je kan mijn tasting notes hier nalezen.

 

  1. Dufftown 12 Year Old 2009 ‘An Old Soul in New Shoes’ SMWS 91.31 – 55.2% 

Deze erg bleke Dufftown ruikt naar pannenkoekenbeslag, leisteen, menthol en appeltjes. Een hint van plastiek zakjes, maar het stoort niet. Lekker olieachtig en krachtig op de tong. Flink wat witte peper en rapenolie! Dat ben ik nog niet vaak tegengekomen in een whisky. Wat citrussnoepjes en gedroogde bloemen en kamille. De afdronk is middellang en snoeperig zoet met wat munt op het sterfbed.
Wat leuk, zeg! Zo’n ongedwongen avondje gewoon leuteren en grappen maken en ondertussen lekker spul proeven. En niet één Auchentoshan grapje. Alle gekheid op een stokje: dit was een gezellige avond!

Gelukkige verjaardag, Tom!

May the Malt be with you!



Watt Whisky Tasting (& extras)

Events Posted on do, januari 13, 2022 06:55

Onlangs heb ik heel wat lekkers van Watt Whisky geproefd. Eerst was er het heerlijke Watt-appas diner in restaurant De Cluysenaer, dan was er het geweldige festival Spirits in the Sky in Brussel en tot slot presenteerde Jeroen van The Bonding Dram een mooie line-up van Watt Whisky op woensdag 22 december en dit op een erg leuke locatie: Wilde Brouwers in Merelbeke, een oude schoenfabriek die in een kunstgalerij en een micro-brouwerij annex feestzaal werd omgetoverd.

Hoog tijd om al dat lekkers even op te lijsten en van (weliswaar beknopte) tasting notes te voorzien.

Dailuaine 12 Year Old 2008 – bourbon hogshead – 57.8% – 312 bts

Dit was de opener bij De Cluysenaer en ik herinner me dat ik hem niet onmiddellijk kon appreciëren. Havermoutpap en butaangas gemixt met appels en groene druiven op de neus. Het is even wennen. Het alcoholpercentage geeft een flinke trap tegen de tanden, terwijl de druiven evolueren naar fermenterende pompelmoes. Moutsuikers proberen de boel nog wat te redden, maar deze is te moeilijk voor mij. In de finish krijg ik zelfs zeepbellen. Geen spek voor mijn bek.

Blended Scotch 11 Year Old – Whiskyrestaurant De Cluysenaer – 55.1% – 236 bts

Deze proefde ik voor het eerst bij De Cluysenaer en kocht terstond twee flessen. Een paar weken later bracht ik deze mee naar de Watt Tasting van Jeroen en trakteerde de aanwezigen om deze mooie blend. Mark Watt beweert zelf dat hij niet weet wat er in zit, maar fluisterde ons wel in dat hij uit de stallen van Edrington komt. Dan is het best mogelijk dat dit zo’n pre-Famous Grouse blend is die zowel Macallan als Tamdhu of Glenrothes bevat. Of zelfs wat Highland Park. Maar van de Macallan ben ik eigenlijk redelijk zeker, want de neus is een feest van rood fruit, marsepein, gebakken appels en goudbes. Op smaak is hij zijdezacht, feestelijk zoet en zacht gekruid. Pomme d’amour leidt, gevolgd door rozijntjes en hoestsiroop. Een echte dessertwhisky. De afdronk is verrassend lang, mierzoet en zacht kruidig op nootmuskaat en wat kaneel. Zo zie je maar: whisky hoeft niet duur of erg oud te zijn om absoluut zalig te smaken.

Of zoals Mark Watt het verwoordde toen hij mijn fles signeerde: ‘Not Auchy, but still good!’ Gelijk heeft hij.

Hola, hola, wacht eventjes!!

Ik zou het nog bijna vergeten. Alvorens de whisky tasting verder te zetten, kregen we in de brouwerij wel een kleine avant-première. Ze hadden daar namelijk net een nieuw bier gelanceerd, speciaal voor de feestdagen. Het is een ode aan de stout van Brasserie L’Ancre (niet te verwarren met Het Anker in Mechelen) die in Merelbeke operationeel was en in de jaren ’30 van de vorige eeuw aan Augustijn Hul werd verkocht die prompt haar naam veranderde. In de jaren ’80 sloot ze de deuren en thans staat er een Colruyt op de site.

Hul Extra Stout – De Wilde Brouwers – 10%

Deze is erg romig en donker op de neus met toetsen van koffie en cacao, iets van noten en zachte, gezouten karamel. Minder zwaar dan andere stouts die ik al proefde, wat deze een streepje voor geeft. Ik hou er van als mijn stout smaakvol is, maar het hoeft geen maaltijd te zijn. Deze doet precies wat hij moet doen. Heerlijk!

Orkney 8 Year Old 2012 – hogshead – 57.1% – 392 bts

Deze Orkney proefde ik ondertussen drie keer! Bij De Cluysenaar, bij Jeroen en vandaag nog eens van een sample dat ik scoorde op Spirits in the Sky. Hij is erg atypisch voor een Highland Park en die krijg ik vandaag de dag wel vaker in het glas. Deze erg bleke malt ruikt in eerste instantie naar karnemelk en banaan, met kokos en vanille en wat zachte rook. Slechts een hint van wit fruit verschijnt op de tong, terwijl zachte turfrook en heide de lakens uitdelen. Hij is nogal scherp en een tikkeltje alcoholisch. Een hint van vuursteentjes en karton op de afdronk maken hem best wel wat funky. En het is geen Jamaicaanse rum, toch?

Lochindaal (Bruichladdich) 13 Year Old 2007 – 57.1% – 254 bts

Geproefd bij De Cluysenaer en bij Jeroen. Het was een blij weerzien, want deze Lochindaal is geweldig. Lochindaal is meer geturfd dan Port Charlotte, maar niet zo fel als Octomore. Hij zit ergens er tussen. Op de neus is het een strijd om de aandacht van je neusvleugels tussen nieuwe lederen laarzen, spek op de barbecue, plasticine, ecoline, gebakken banaan, citroensap, hooi in een schapenstal, boerenboter en walnoten. Phew! Complex beestje op de neus. Lekker olieachtig op de tong, krachtig zonder alcoholisch te worden, lekker pittig gekruid op witte peper en koriander. Pompelmoes en jonge appels steken de kop op. De lange, erg rokerige en warme afdronk is simpelweg outstanding. Na de Imperial (zie hieronder) mijn favoriet van de avond.

Tormore 10 Year Old 2010 – hogshead – 57.1% – 287 bts

Ik ken Tormore niet zo goed, maar wat ik er al van proefde smaakte mij vooral lentefris naar jonge appeltjes. Deze release van Watt Whisky was echter gefinisht op voormalige Islay vaten, waardoor hij me eerder aan Armore deed denken. Da’s geen straf, voor alle duidelijkheid. Dat gezegd zijnde, hoeft zulks voor mij niet echt, omdat het DNA van het huis dan te fel gemaskeerd wordt. Desalniettemin een aangename malt.

Imperial 25 Year Old 1996 – Refill Barrel – 53.6% – 214 bts

Dit was voor mij de opener van Spirits in the Sky. Corona verplichte de organisatie immers om alle deuren wijd open te gooien voor de ventilatie en laat de stand van Mark Watt nu net naast de ingang liggen (weliswaar in een andere zaal!) en hij stopte ons deze Imperial in de handen terwijl we stonden aan te schuiven om naar binnen te gaan. Op de neus krijg ik moutsuikers, gebak, honingbier en kalk. Iets wat me doet denken aan perzik, lychee en… schorseneren! Op smaak gaat het eerder richting gedroogde mango (dankjewel, Bart!), honing en witte wijn. Ook op de tong krijg ik appels, ananas en kalk. De afdronk is gewoon heerlijk lang. Machtige Imperial! Mijn favoriet van de avond en de tweede belangrijkste reden dat ik hier naar toe kwam. ‘De belangrijkste?’ vraagt u. Om nog eens onder de mensen te komen, natuurlijk. Dat was weer veel te lang geleden.

Glen Spey 13 Year Old 2008 – sherry cask finish – 53.6% – 280 bts

Da’s een specialleke – to say the least. Zowel op Spirits in the Sky als bij Jeroen geproefd. De neus is effe wennen, hoor, want ik krijg toetsen van porto, karton en balsamico azijn. En nog geen klein beetje. Amusant, maar ik ben er nog niet uit of het ook lekker is. Ook op smaak worden toetsen van rood fruit flink ondergedompeld in de wijnazijn, amai. En dat trekt zich helemaal door tot in de licht drogende finish. Deze is vast en zeker niet voor iedereen. Ik zou er alvast geen hele fles van leegkrijgen. Dat zegt genoeg, me dunkt.

Blended Scotch 18 Year Old 2003 – hogshead – 56.3% – 345 bts

Grappig dat het kleine label onderaan de fles absoluut geen details bevat. Typo? Hoe dan ook, deze is erg vreemd, hoor. Bij de eerste nosing is hij een tikkeltje aggressief en krijg ik zeepbellen en een vuile schoteldoek. Dafalgan? Op smaak is het alvast een stuk beter. Snoeperig zoet op rucola bonbons, pruimen en wat tropisch fruitsap. Op de middellange afdronk krijg ik dan weer was stopverf. Jongens, jongens, wat is dat hier allemaal? Seffens ga ik die dafalgan nog nodig hebben…

Gauw iets anders. Laten we de rum niet vergeten die Mark & Kate Watt al op de markt brachten.

Ik proefde er twee: de Clarendon Estate in De Cluysenaer en de Foursquare op Spirits in the Sky.

Voor die tasting notes wijs ik u graag door naar mijn ‘volwaardige’ blogposts, die al eerder verschenen.

Clarendon Estate 16 Year Old 2004 Watt Rum – 57.1%

Die tasting notes kan u hier terugvinden: https://blog.whivie.be/?p=9393. Jamaicaanse rum: het is een stijl die je moet leren drinken, me dunkt. Ik heb het geleerd en ben daar maar wat blij mee.

Foursquare 14 Year Old 2007 Watt Rum for The Nectar 15th Anniversary – 57.1%

Die tasting notes kan u hier terugvinden: https://blog.whivie.be/?p=9389. The Nectar selecteerde deze voor hun 15-jarige bestaan. A sippin’ rum, savvy? Heerlijk spul.

Maar nog even terug naar De Wilde Brouwers, want zoals gewoonlijk waren we na de Watt tasting nog niet helemaal klaar. De usual suspects die hier kwamen proeven, hebben de goeie gewoonte vaak zelf iets mee te brengen en dus volgde nog een kleine ‘after-tasting’, zeg maar. Dit waren de extraatjes die we nog proefden.

Laten we beginnen met nog een biertje van de Wilde Brouwers.

The Wild Specials Flemish Red Ale – aged on Bordeaux Casks – 7%

Dit rode bier bracht 14 maanden door op rode wijnvaten uit Bordeaux. Dit fris zurige bier vertoont zachte toetsen van rode bessen en frambozen. Hij heeft een milde body en is lekker verfrissend. De rode wijn toets zorgt voor een mooie balans tussen zoet en zuur. Dit kapt gevaarlijk vlot binnen.

Image of Islay – Grey Seal at Portnahaven – Malts of Scotland 2015 – 49.8% – 485 bts

Deze werd al in 2015 gebotteld door het Duitse Malts of Scotland en is de enige in de reeks die Image of Islay werd gedoopt (wellicht per vergissing, want alle andere releases werden Images – meervoud dus – of Islay genoemd). De distilleerderij die het dichtst bij Portnahaven ligt, is Bruichladdich. Op de neus is hij lekker vuil. Ik grapte ‘een dode koe op een bedje van zuurkool, pindanoten en oxo.’ Maar op smaak wat hij bovendien lekker zoet met gekaramelizeerd fruit en woodsmoke. De erg lange, warme en kruidige afdronk deed me denken aan Port Charlotte.

Balvenie 1989 Portwood – OB 2014 – 40%

Hola, een 15-jarige Balvenie die op portovaten rijpte gedurende 15 jaar. Vandaag de dag betaal je je blauw voor deze fles, dus toen die op tafel verscheen begonnen mijn oogjes te blinken, want deze had ik nog niet geproefd! De neus barstte van het rode fruit, toffee en gekonfijte appelsien. Flink wat honing, maar ook wat walnoten en gedroogde ananas. Helaas viel de body erg licht uit, maar hij was wel lekker fruitig en zoet, terwijl de afdronk dan weer drogend werkte. Erg lekkere Balvenie, maar hij miste wat punch.

Tot slot proefden we nog de Ardmore 1998 van Elexir Distillers voor de 15e verjaardag van The Nectar en de Springbank 21 Year Old die in 2021 werd gebotteld, alsook een rum uit de Franse Antillen, maar daar kon ik tevens een sample van meepakken, dus daar krijgt u binnenkort heuse tasting notes van. Beloofd!

Rond 22u30 stapte ik voldaan in bij Dearly Beloved, die zo lief was mij te komen ophalen en maakte me de bedenking hoe erg ik dit soort ‘live’ tastings eigenlijk wel mis. Hopelijk komt daar binnenkort verandering in.

May the Malt be with you!



Cinoco Masterclass World Class Liquids 25/10/2021

Events Posted on ma, oktober 25, 2021 21:20

Nog maar drie weken geleden, op 4 oktober, had ik de eer als gastspreker te mogen aantreden in de Word Class Liquids masterclass van Cinoco (verslagje hier), maar Stephan liet al onmiddellijk verstaan dat hij nog veel meer lekkers in petto voor ons had. Dus maakte ik me ook vanavond met heel veel goesting vrij om wederom van de partij te zijn.

De master of ceremonie was de onvolprezen Jeroen Van Dijck van MEUG, terwijl de Big Cheese van Cinoco, de immer sympathieke Stephan De Bolle, samen met ondergetekende, deze drankjes voorstelden aan de talrijk opgedaagde proevers.

Hieronder mijn, weliswaar beknopte, tasting notes, opgetekend tijdens het gebeuren – vandaar beknopt, dus.

Porto: Taylor’s Reserve Tawny – 20%

Port of porto is een zoete versterkte wijn uit Portugal en wordt geschonken als aperitief, digestief of dessertwijn. Hij bestaat zowel als witte, rosé en rode porto. Door extra alcohol (brandewijn of aguardente) toe te voegen wordt het gistingsproces voortijdig gestopt, waardoor niet alle suikers tot alcohol worden omgezet. Ruby Port komt het vaakst voor, want wordt onmiddellijk gebotteld, maar Tawny Port – genoemd naar de taankleur die ontstaat doordat de wijn meerdere jaren op vat gelagerd werd. In ons glas zit een mooie Tawny Port van Taylor’s. Die familie is al sinds 1692 actief in de Douro-vallei en bezit drie wijngaarden (Quinta’s). Deze Reserve Tawny komt uit de Historical Collection waarbij teruggegrepen wordt naar een flesvorm uit de 18e eeuw. Mooi roodbruin van kleur en lekker plakkerig. Warme toetsen van butterscotch, hint van koffie en mooie aroma’s van gedroogd fruit als rozijnen en pruimen, maar ook noten en zachte kruiden en een delicate florale geur. Erg verleidelijk. Rond en zacht op de tong met toffee en gekonfijt fruit dat leidt tot een heerlijke lange finish. Zou perfect gaan bij een kaasschotel, als u het mij vraagt.

Calvados: Boulard XO Double Barrel Finish – 43%

Calvados is een eau-de-vie verkregen door het distilleren van appelcider. Lijkt sterk op cognac, maar er zijn toch wezenlijke verschillen. Calvados komt uit het gelijknamige departement in Normandië. De appelcider wordt tweemaal gedistilleerd en dan op eikenhouten vaten gelagerd. Er worden vier typen appels gebruikt: zoet, bitter, bitterzoet en zuur. De bekendste soorten zijn Noël des Champs en de Argile Rouge, maar er zijn er meer dan duizend! Voor een liter Calvados wordt niet minder dan 18kg appels gebruik. Maison Boulard werd in 1825 opgericht en is één van de bekendste uit de regio Pays d’Auge. In ons glas zit een XO die eerst rijpte in Franse eik en daarna nog 11 weken gefinished werd in zowel Amerikaanse Rye als Bourbon vaten. Vandaar ‘Double Barrel Finish’. Ik krijg appelgebak, noten en vanille met milde toetsen van tabak, gedroogd fruit en koffie verkeerd. Heerlijk droge afdronk. Het hout laat zich mooi ontdekken, wat deze Calvados diepgang geeft. Slechts 3000 flessen werden op de markt gebracht.

Brandy: Caffo Heritage Riserva 1970 – 42%

Brandy is de Engelse verbastering van het Nederlandse woord brandewijn, afkomstig van ‘gebrande wijn’, verkregen door het distilleren van wijn en moutwijn, bedoelt om hem niet verloren te laten gaan. In tegenstelling tot cognac en calvados kan brandy dus ook met ander fruit gestookt worden. In 1865 begon Guiseppe Caffo te stoken in zijn garage aan de voet van de Etna. In 1915 richtte hij dan zijn eigen stokerij op in Santa Venerina op Sicilië. Vandaag de dag is de vierde generatie aan de slag met verschillende likeuren, siropen en zelfs bieren. Ze exporteren naar 70 landen. In ons glas zit de Heritage Caffo, een brandy uit Italië, gestookt in 1970 en dan maar liefst 46 jaar lang gerijpt. Op het label staat dan ook ‘Stravecchio’, wat zoveel betekent als ‘erg oud’. Heerlijk zoet, maar toch complex met chocolade, mokka-ijs, bubblegum, nougat en anijs (met dank aan Dirk). Ik wordt hier heel blij van.

Rum: Bocathéva 6 Year Old – Ron de Panama – 45%

Rum is een sterke drank, oorspronkelijk uit het Caribische gebied, gestookt van de bijproducten van suikerriet (melasse), vers suikerriet sap of suikerrietsiroop. Het woord rum zou afkomstig zijn van het Franse ‘arome’ of het Latijnse ‘saccharum’. Dit is een Spaanse stijl rum. Typisch zoete neus op butterscotch, ananas en citrus en vers rietsuiker. Soepel en zacht gekruid. Lekker fruitig op smaak met een lange, zachte en verwarmende afdronk. Tikkeltje funky. Geen wonder dat deze Panamese rum goud haalde op de Spirits Business Masters 2020 en zilver in San Fransisco in hetzelfde jaar. Op de International Whisky & Spirits Competition ging die aan de haal met 91 punten. Da’s niet slecht voor een nieuwe onafhankelijke bottelaar die nog maar drie jaar bezig is. Volgens Bram kan je daar ook een geweldige Palmetto mee maken.

Whisky: Black Bottle Island Smoke – 46.3%

Black Bottle is één van de eerste whisky’s die ik ooit proefde. Destijds te koop voor een prikje in een leuke verpakking op het festival in Gent en sindsdien vaak te vinden in mijn barkast. Het is overigens één van de oudste blends op de markt, al verkrijgbaar sinds 1879 en al sinds het begin is Bunnahabhain de fingerprint malt, omgeven door nog andere Islay en Highland malts en grains. In de recente geschiedenis kreeg de fles een nieuwe look, een 10-jarig broertje erbij en in 2021 een nieuwe reeks: de Alchemy Series, waarin er twee verschenen, de Double Cask en de Island Smoke. Het is die laatste die in ons glas zit. Op de neus turf en cederhout met wat toffee en kaneel. Op smaak krijg ik gebakken banaan, havermout en gezouten karamel met wat kardemom en een ziltje. Bunna rules! De afdronk is middellang en bevredigend. Liefhebbers van turf gaan dit erg kunnen appreciëren, zeker in combinatie met de erg vriendelijke prijs. Doet dat ne keer in een Penicillin. Bedankt me achteraf maar.

Whiskey: Pikesville 6 Year Old Straight Rye – 55%

Oorspronkelijk werd Pikesville gestookt in Maryland, van 1895 tot de Drooglegging, maar vandaag de dag wordt hij bij Heaven Hill gestookt in Kentucky. De mashbill is 51% rogge, 35% maïs en 14% gemoute gerst. Erg mooie neus op gemalen koffiebonen, melkschuim, houtskool, geflambeerde pannenkoeken met banaan en een hint van munt. Iets van een kaneel broodje en wat gekonfijte appelsienschillen en geblakerde eik. Op de tong blijkt deze flink gekruid en brult de eik! Kruidnagel, kaneel, nootmuskaat en zwarte peper, terwijl de zoetigheid zich vertaalt naar karamel, vanille, gedroogde kokos en honing. Stevige kerel! De kruidigheid zet zich in de lange, drogende afdronk verder. Dit is een indrukwekkende Rye!

Wat een tasting! Zo veel verschillende dranken op één avond, maar wel weer erg goed gerief geproefd. Ik ben bang dat ik weer wat plek in de barkast moet vrijmaken, want enkele van deze jongens komen in huis. Gelukkig komen de feestdagen er aan en dan wordt er ten huize Dermul al wel eens wat meer geschonken dan anders.

Dikke merci aan Cinoco om mij uit te nodigen. Het was inderdaad World Class Liquid in alle opzichten. Bovendien moet ik bekennen dat mijn reeds niet onaanzienlijke ego erg gestreeld wordt door het feit dat jullie mijn mening op prijs stellen. Ik denk vaak ‘ik ken er niks van, maar kan ’t goed uitleggen’, maar jullie lijken daar anders over te denken. En zolang jullie geloven dat ik een nuttige bijdrage kan leveren, proef ik met heel veel plezier mee.

May the Malt be with you!



Milk & Honey Tasting 24/10/2021

Events Posted on zo, oktober 24, 2021 21:58

Ik ontving een paar weken geleden een mooi pakketje via Cinoco, importeur van Milk & Honey Distillery. Daarin vond ik – naast een sleutelhanger en andere leuke hebbedingetjes – een doosje met vier miniaturen van Milk & Honey whisky, drie single casks en de ondertussen zo goed als uitverkochte Apex Dead Sea. Die zou ik vanavond trouwens al voor de derde keer proeven zonder mijn eigen fles te moeten openen, hoera!

Op zondag 24 oktober, om klokslag 21u, zat ik klaar voor deze online masterclass. De brand ambassador, master distiller en eigenaar van de distilleerderij zelve, praatten de masterclass aan elkaar, doorspekt met humor en flink wat feiten en wetenswaardigheden.

Maar we waren hier natuurlijk in eerste plaats om whisky te proeven. En dat deden we dan ook met de nadruk op het klimaat rond – zeg maar terroir van – de Dode Zee. De Dode Zee is ’s wereld laagst gelegen meer op 423 meter beneden de zeespiegel. En hoewel er verschillende vaten op daken van hotels rond de Dode Zee liggen, is het onverbiddelijke klimaat verantwoordelijk voor een Angel Share van maar liefst 25%!

We proefden 4 samples en hieronder mijn – weliswaar beperkte – tasting notes.

Beginnen deden we met twee voormalige rye-casks, gevuld op hetzelfde moment, maar eentje gerijpt in Tel Aviv en het andere aan de Dode Zee. Het verschil was markant!

Milk & Honey Ex-Rye Cask Mediterranean Maturation 2018-1015 – 55%

Deze rijpte 33 maande in Tel Aviv (dus het is nog geen whisky, hé!) en offreert frisse fruitige toetsen met abrikozen en ananas en zachte kruiden.

Milk & Honey Ex-Rye Cask Dead Sea 2018-1008 – 55%

Deze spirit rijpte eveneens 33 maanden, maar in het hete klimaat van de Dode Zee, zo’n 90 minuten rijden van Tel Aviv. Deze is veel intenser en donkerder en zoeter. Doet me wat aan een bourbon denken. Chocolade, bruine suiker, rozijnen. Heerlijk!

Milk & Honey STR Dead Sea Cask 2018-0820 – 55%

Dit is wel whisky, want zo’n 3.5 jaar, waarvan de helft aan de Dode Zee. Een STR cask is een voormalig rode wijnvat. STR = shaved, toasted, re-charred. Flink kruidig op kaneel en kruidnagel, met mooie toetsen van rood fruit. Erg, erg mooi. Indrukwekkend.

Milk & Honey Apex Dead Sea – 56.2%

En dat werd dan allemaal samengebracht in de Milk & Honey Apex Dead Sea… Een indrukwekkende whisky! Zo indrukwekkend, dat ik besloten heb hem niet hier te bespreken, maar hem te belonen met volledig tasting notes, die u morgen zal ontdekken!

Een dikke merci aan Cinoco en de mensen van Milk & Honey om deze tasting mogelijk te maken. Het was kort, maar erg krachtig en de whisky is gewoon erg, erg goed!

May the Malt be with you!



Cinoco Masterclass Cognac & Armagnac 18/10/2021

Events Posted on ma, oktober 18, 2021 21:45

‘Hey, Mark, we zien dat jij af en toe ook eens kan genieten van een goeie cognac of armagnac. Op maandag 18 oktober organiseren we een online masterclass. Goesting om deel te nemen?’

Het leek wel een strikvraag, maar het was een oprechte uitnodiging van Stephan van Cinoco en ik ging er heel erg graag op in. Want inderdaad, de laatste twee à drie jaar heb ik deze Franse spirits leren ontdekken en ik moet zeggen dat ik er helemaal weg van ben.

Ik hapte onmiddellijk toe, ontving enkele dagen later mijn pakketje met 7 samples en de toegangscode tot de Zoom-meeting. Om klokslag 20u zat ik klaar om af te zakken naar La Douce France.

De tasting werd aan elkaar in goede banen geleid door Jeroen Van Dijck en aan elkaar gebabbeld door Manon Lledo & Frederic Dezauzier voor de cognac en François Sutre voor de Armagnac, die zich van hun beste kant lieten zien.

Hieronder mijn, weliswaar erg beknopte, tasting notes, die ik schreef tijdens de tasting. U weet dat ik geen echte kenner ben, dus vergeef me dat deze notes een samenvatting zijn van mijn eigen ervaringen en die van de (beter beslagen) deelnemers aan de tasting.

We begonnen met 4 cognacs van Camus. Dit huis produceert al cognac sinds 1863 en wordt momenteel geleid door de Cyril Camus, vijfde generatie. Cognac is een brandewijn van witte wijn afkomstig uit de streek rond de gelijknamige stad. Er zijn zes districten met elk hun eigen kenmerken: Grande Champagne, Petit Champagne, Borderies, Fins Bois, Bon Bois en Bois Ordinaires. Slechts 6 druivenrassen mogen gebruikt worden, hoewel 90% Ugni Blanc is. Er moet dubbel gedistilleerd worden (in tegenstelling tot Armagnac, dat maar één distillatie vereist) en de rijping op eikenhouten vaten duurt minimaal 2,5 jaar.

Cognac: Camus VSOP Intensely Aromatic – 40%

De Intensely Aromatic is een blend van enkele van de beste Cognac Borderies die Camus in de kelders heeft liggen met wederom flink wat florale en fruitige toetsen op de neus, aangevuld met de kruidigheid van de eik. Alle vaten voor deze cognac zijn ‘fine grain’, wat zoveel betekent als weinig tannines die getransfereerd worden om vooral het fruit te laten spreken. Perfect gebalanceerd met toetsen van tropisch fruit en vanille. En hoewel ik hier vooral puur van kan genieten, is deze ook uitstekend voor een Sidecar (40ml cognac, 30ml vers citroensap, 30ml Triple Sec, drie dashes bitters). Geweldige opener!

Cognac: Camus VSOP Borderies – 40%

De Camus VSOP Borderies is een exclusieve en gelimiteerde uitgave van Camus met een florale neus vol minerale karaktertrekken op de neus. Op smaak wordt dat mooi aangevuld met abrikozen, kokosnoot, appel met kaneel en ananas. Op de finish evolueert dit mooi naar een trosje druiven recht van de ranken, met een mooi kruidig randje.

Cognac: Camus Port Cask Finish – 43.2%

Deze Camus werd gefinisht in voormalige tawny port vaten van 220 liter gedurende amper drie weken. Het is de allereerste cognac die op port werd gefinisht. Daardoor offreert hij op de neus mooie toetsen van rood fruit, wilde bessen, tannine en noten. Op smaak ontdek ik een panoplie aan rood fruit, wilde bessen en een zachte invloed van hout. Zoete en pittige afdronk. Subtiel, maar erg apart. Jammer genoeg wordt deze niet meer gemaakt (om de simpele reden dat de regels het gebruik van het woord ‘finish’ in cognac verbieden, niet zozeer het vat noch de praktijk). Een snoepje.

Cognac: Camus Ile de Ré – 40%

Deze cognac kenmerkt zich door wat zilte elementen door het unieke eilandklimaat van het Ile de Ré (waar ik mooie herinneringen aan heb). Elegante, frisse neus met wit fruit en Café Noir koekjes, wat zich op de tong vertaalt naar wit fruit omgeven door een handjevol noten en wat minerale toetsen. Ik beken, ik drink deze het liefst met een blokje ijs en bij een bordje oesters.

Na deze mooie cognacs was het tijd voor die andere razend populaire Franse spirit: Armagnac. Dit is een distillaat van druiven, net als cognac, uit de gelijknamige streek in het zuiden van Frankrijk, dat al sinds de 12e eeuw wordt geproduceerd. Er wordt slechts één keer gedistilleerd. Er zijn drie terroirs: Bas-Armagnac, Armagnac-Ténarèze en Haut-Armagnac. We zetten er drie op een rijtje van het huis Samalens, uit Laujuzan in Bas-Armagnac aan de voet van de Pyreneeën. Jean Samalens richte het op in 1882.

Armagnac: Samalens Napoleon – 40%

Heerlijke neus op rozijnen, pruimen, leder, pruimtabak en walnoten. Op smaak is hij minder zoet dan de neus beloofde, maar erg complex en licht drogend. Hint van rancio, daar hou ik wel van. Middellange finish die de mond ietwat droog achterlaat. Napoleon betekent dat de armagnac in deze samenstelling zo’n 6 tot 9 jaar oud is.

Armagnac: Samalens Réserve 1996 – 42%

Hola! Dit is erg lekker! Rancio, walnoten, gezouten karamel, pruimenlikeur en leder. Lekker olieachtig bij aanzet, maar dan onmiddellijk complex en drogend, elegant en kruidig. De afdronk is drogend en bevredigend. Een excellente after-dinner dram. En gestookt in 1996, dat is ook niet min, toch? Deze armagnac rijpte maar liefst een kwarteeuw. Toppertje.

Armagnac: Samalens 8 Year Old Single – 40%

Deze is wel een specialleke. Niet alleen omdat hij dubbel gedistilleerd werd, maar ook omdat het een single is, wat in dit geval betekent dat hij werd gestookt van slechts één type druif, namelijk Ugni Blanc. Lijnolie in de neus met vanille, karamel, sherry en gebakken appel. Fluweelzacht mondgevoel. Lichte toetsen van biscuit, wat droog met zoethout, druif en lichte toets van witte peper. Wat groene druif en droge eik in de afdronk. Mooi!

Een topavondje, zoveel is zeker. Niet alleen omdat Cinoco er voor zorgde dat er specialisten van het huis zelf hun producten kwamen voorstellen, maar vooral omdat het gewoon verdomd lekker is! Ik blijf dan misschien vooral een whiskyliefhebber, maar als ik dan toch moet vreemdgaan, dan zal het toch met deze Franse dranken zijn.

Bedankt Stephan, Glenn en Jeroen.

May the Malt be with you!



World Class Liquids – Cinoco Masterclass 04/10/2021

Events Posted on ma, oktober 04, 2021 21:20

World Class Liquids – Cinoco Masterclass 04/10/2021

Het was alweer van juni geleden dat ik nog eens aan zo’n Zoom-tasting, ingericht door Cinoco Spirits, deelnam als spreker en dit was er eentje waar ik erg naar uit keek. Immers, we stonden weer op het punt heel wat lekkers van alle uithoeken van de wereld te proeven.

Chris Lauriers – een bekend gezicht in Vlaamse whiskykringen – was wederom de ceremoniemeester die alles in goede banen leidde, terwijl de producten werden gepresenteerd door Stephan De Bolle in hoogsteigen persoon en mezelf als zijn sidekick (of was het nu net andersom?).

Hieronder mijn, weliswaar beknopte, tasting notes:

GIN: Needle Blackforest Gin, 40% ABV

Deze gin wordt gestookt door de Bimmerle Distillery in Achern, Duitsland. De naam Needle verwijst natuurlijk naar de sparrennaalden uit het Zwarte Woud die prominent aanwezig zijn in deze gin. Daarnaast werden ook nog volgende botanicals gebruikt: jeneverbes, lavendel, gember, citroen- en appelsienschillen, allspice en kaneel. Deze komt in flesjes van 50cl.

GRAPPA: Franciacorta Amarone Barricata, 38% ABV

Dit distillaat wordt verkregen door het afstoken van het restafval (pitten, schillen en steeltjes) van de wijnindustrie. In dit geval van Corvina-, Molinara- en Rondinella-druiven, gebruikt om de beroemde Amarone della Valpolicella-wijn te maken. Hij wordt gestookt in een traditionele alambiek au bain-marie. Vaak geschonken als digestief, maar ik drink al wel eens graag een grappa als aperitief. Deze is lekker zoet zonder over de top te gaan. Verrassend complex voor een grappa. Toetsen van rozijn en abrikoos en gekonfijte druiven. Heerlijk.

COGNAC, Delamain Pale & Dry XO, 42% ABV

Delamain is actief sinds 1920 en vierde dus net haar 100-jarige bestaan. We hebben het hier over Grande Champagne. In tegenstelling tot de meeste cognacs is deze XO zachter en verfijnder omdat hij rijpte op erg oude barriques uit de Limousin (die dus minder tannine en kleur afgeven). Dit zorgt tevens voor een intense neus die leidt tot een zachte, maar erg complexe smaakontwikkeling. Ietwat droge afdronk. Een erg mooie after-dinner dram, als u het mij vraagt. Deze komt in flesjes van 50cl.

WHISKY: Eddu Single Cask for Belgium, 49.5% ABV

Eddu is de naam van de whisky die de kleine, artisanale Destillerie Des Menhirs in Bretagne stookt. Eddu is overigens Bretoens voor Blé Noir – letterlijk zwarte tarwe. Het is dus een single grain, want ‘zwarte tarwe’ kennen we beter als boekweit. In 1999 maakte ze hem voor het eerst. In 2002 volgde de Eddu Silver, in 2006 de Eddu Gold. De huidige generatie – de vijfde al – voegden daar de Eddu Grey Rock en de Eddu Brocéliande aan toe. In september trok Stephane hoogstpersoonlijk naar Bretagne om dit vat uit te kiezen. Ziehier de Eddu Single Cask for Belgium! Hij begon zijn leven in een cognac vat, werd dan overgestoken in een portovat en dan terug naar het cognac vat gebracht. Wat een reis! Het Eddu DNA (de boekweit dus) is onmiskenbaar, maar deze offreert eveneens mooie zoete toetsen van banaan, gebakken appels en zelfs een hint van marsepein. Stevige, romige en volmondige smaak met flink wat zoets, licht medicinaal, wat woodsmoke en hoestsiroop.

WHISKY: Westward Stout Cask, 46% ABV

Ik proefde al eerder de reguliere Amerikaanse single malt uit Portland, Oregon, alsook hun Pinot Noir Cask, die ik erg goed vond. Ik keek dan ook enorm uit naar deze Stout Cask versie. Deze van Oregon barley vervaardigde Amerikaan rijpte eerst op bourbonvaten, maar kreeg dan nog een finish van één jaar op Stout-vaten van brouwerijen uit het Noordwesten van de States. Geroosterd graan en steenfruit met een karrenvracht aan koffie en chocolade. Stout, baby! Romig en mondvullend. Zoet, kruidig en absoluut lekker! Gebrande, gemalen koffie in de afdronk.

WHISKY: Braeckman Single Cask for Belgium, 59.6% ABV

Van Braeckman hebben we eerder al erg goed spul geproefd, zowel single malt als single grain. Ik werd ingefluisterd dat ze lang getwijfeld hebben om dit specifieke single cask op de markt te brengen om de simpele reden dat het zo afwijkt van alle andere die ze al gelanceerd hebben. Het betreft namelijk de single grain uit Oudenaarde die maar liefst 10 jaar lang op een cognac vat rijpte. Atypisch, maar erg lekker! Mooi zoetje van het cognac vat met gebakken appeltjes en geroosterd brood. Lange, bevredigende afdronk.

Nou, nou, dat was me weer het avondje wel. Goed gezelschap, goede spirits, wat kan een mens nog meer willen.



Toulouse Whisky Festival 2021 – verslag

Events Posted on zo, september 19, 2021 06:35

Tijdens het weekend van 4 en 5 september ging de tweede editie van het Whisky Festival in Toulouse, Frankrijk, door. Normaal gezien had dat in mei 2020 moeten plaatsvinden, maar het ondertussen welbekende beestje Covid-19 gooide roet in het eten en het was dus anderhalf jaar lang wachten op de nieuwe editie.

Deze keer ging ik niet gewoon als bezoeker, maar als standhouder voor mijn (parttime) werkgever Catawiki. Samen met mijn collega’s Nicolas en Marine gaven we tekst en uitleg bij de werking van ons veilingplatform en schonken ondertussen flink wat moois dat we uit onze privé-verzamelingen hadden meegebracht. Wat mij betreft ging het om niet minder dan 8 releases van MMM Mark & Manny’s Malts en ik was maar wat blij met de feedback van de bezoekers. Onze selectie kon menig Frans whiskyhart veroveren. Daar kunnen we alleen maar blij om zijn.

Zelf kon ik ook mijn toer doen, natuurlijk. We waren voldoende gestaffed om bij de collega’s één en ander te gaan proeven. Zo zette ik onderstaande aan de lippen en de flessen in vet gedrukt konden mij zeer bekoren:

  • Cardhu 12 Year Old, b. 1970s
  • Mortlach 14 Year Old 1993 The Coopers Choice
  • Starward Left-Field
  • Starward Dolce
  • Westward American Single Malt
  • Floki Young Icelandic Whisky
  • Fettercairn New Make
  • Fettercairn 12 Year Old
  • Fettercairn 22 Year Old
  • Armorik Yeun Elez
  • Ninkasi Whisky
  • Rozelieures Whisky Fût Unique Ex-Banyuls
  • Bowmore 25 Year Old
  • Glen Grant 8 Year Old b. 1970s
  • Black Mountain No 1
  • Black Mountain No 2
  • Black Mountain Notes Fumées
  • Vegetal Musette Maison Benjamin Keuntz
  • Aveux Gourmands Maison Benjamin Keuntz
  • Aux Particules Vines Maison Benjamin Keuntz
  • Fuji Blended Whisky
  • Fuji Single Grain Whiskey
  • Mortlach 18 Year Old 1983 The Bottlers
  • Chartreuse 1984

Ik was erg aangenaam verrast van enkele Franse producten, moet ik zeggen. Daarvan pronken er ondertussen tevens enkele in mijn barkast, bien sur.

Op zaterdagavond maakten we een mooie avondwandeling doorheen het oude stadscentrum en kwamen zo terecht in restaurant Solides. Zonder in detail te treden, wat we daar op ons bordje getoverd kregen tartte alle verbeelding. Zelden zo heerlijk getafeld. En ook al was elk gerechtje relatief klein, het waren prachtige kunstwerkjes en na 9 (!) van deze komt zelfs een smulpaap als ondergetekende niet meer met honger van tafel, uiteraard.

Zonder kon ik helaas niet blijven op het festival, maar Nicolas en Marine hielden het fort. Ik had al een vlucht rond het middaguur. Maar ik maakte wel van de gelegenheid gebruik om erg vroeg reeds op stap te gaan en het historische deel van Toulouse bij het ochtendgloren te ontdekken. Hieronder enkele impressies.

Maar dan werd het hoog tijd om het prachtige en bijzonder warme (32°) Toulouse wederom voor een jaartje vaarwel te zeggen.

Een groot woord van dank aan Catawiki om dit wederom mogelijk te maken.

May the Malt be with you!



Teeling Masterclass: Not Your Run of the Mill Tasting Event

Events Posted on zo, juli 25, 2021 16:28

Begin juli viel er een mail in mijn inbox van Chris Hayes, European brand ambassador van Teeling met volgende intro: I wanted to invite you to one of our upcoming tastings if you are available on July 21st at 8PM Belgium time as I know you are just as much a whiskey nut as me and this is all on specialty grains! Think crystal rye, chocolate porter, double distilled peat, amber malt and so on. See the details below and let me know if you would like to attend.’ Nou, dat liet ik mij geen twee keer vragen, nationale feestdag of niet.

Ik beken, het was broeiend heet en ik zocht mijn toevlucht dan ook op het terras, onder de parasol, maar dan nog bleef het erg warm en misschien wel te warm om whiskey te proeven. Maar ik zette door… alles voor de wetenschap!

Ik zette de laptop klaar, trok de router-kabel door tot op het terras om me te verzekeren van een goeie verbinding, zette mijn glaasjes op de meegeleverde onderlegger en hield de samples bij de hand. Nog een fles water aan de kant en ik was er helemaal klaar voor!

De tasting werd in goede banen geleid door niemand minder dan Alex Chasko, de master distiller, geflankeerd door Iain Wood, head of operations en Robert Caldwell, de global brand ambassador. Schoon volk, dus. En zoals reeds werd aangekondigd in de uitnodiging ging het dus een speciale tasting worden waarin we enkele nieuwigheden aan de lippen konden zetten, vervaardigd met speciale graansoorten, stuk voor stuk op vatsterkte en nog niet uitgebracht. Uniek!

Ze zijn allemaal even oud (2017) en allemaal gerijpt op bourbonvaten en allemaal op zo’n 62% vatsterkte… Hou dus water bij de hand!

Hieronder mijn, weliswaar beknopte, bevindingen (de wordclouds werden op de avond zelfs samengesteld door de tasting notes van de proevers in de chat):

  1. Teeling Sample 1 – barley malt

Lekker zoet op de neus op witte wijn, licht aangebrande karamel en mango. Lekker fris en zomers. Krachtig (doh) op de tong. Wat romig op vanilla en kokosnoot, mango en mandarijn en wat kinine. Heerlijk! Lange, bevredigende afdronk. De opener van de avond is eigenlijk hun standard single malt, maar dan op vatsterkte.

  1. Teeling Sample 2 – crystal malt

De neus is meer op gedroogd en gekonfijt fruit zoals abrikozen en perzik, wat suikerspin, gedroogd gras en chocolade met pralinévulling. Romig, een tikkeltje pittig op peper en nootmuskaat, pruimpjes en sultanas, verbrande suiker. Mooi zilt randje. Erg intens en aangenaam. De finish verzacht de boel langzaam en is lekker warm. Geweldig spul!

  1. Teeling Sample 3 – chocolate malt

Oh! Wat een mooie neus. Iets heel anders. Ananas, aardbeien, origine chocolade, Turks Fruit, digestieve koekjes en subtiele woodspices. Romig en verrassend zacht op de tong. Erg drinkbaar. Chocolade en ananas keren weer, bijgetreden door woodspices. Wordt langzaam aan warmer. Excellente afdronk: lang, warm en bevredigend. Mijn favoriet tot nu toe!

  1. Teeling Sample 4 – crystal rye

Erg zomerse neus op allerhande agrums, snuiftabak en euh… zuurdesembrood? Iets umami waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Zadeltassen en een verroest poort. Vreemd, maar vreemd is goed. Romig en complex en… groots. Tabak keert weer, iets van menthol en een hoop woodspices. Bergamotolie. Bitter, maar prima in balans. De afdronk is een tikkeltje astringent, maar niks om je zorgen over te maken. Wederom een topper.

  1. Teeling Sample 5 – peated malt

Peat, baby! En het verschil met de vorige is dat dit een dubbel gedistilleerde malt is in plaats van een triple gedistilleerde zoals de vorigen. Assen en roet vooraan, een vreugdevuur op het strand, gevolgd door limoensap en citroenschillen. Zilt randje. Natte rotsen. Jonge appels op de achtergrond. Flink peaty op smaak, wat het witte en gele fruit helemaal onderdompelt. Wondpleisters en brandwondenzalf. Erg mooi. Lange, rokerige, assige afdronk. Een goeie peaty whiskey heeft zeker een tijd en plaats. Ik vind dit heerlijk (en in alle eerlijkheid stukken beter dan de Blackpitts (die trouwens triple gedistilleerd is)).

Geweldige tasting. En dan heb ik het niet alleen over de whiskies die echt wel uniek waren. Maar Alex, Iain en Robert slaagden er zelfs in daar bijna stand-up comedy van te maken. Erg amusant. Hoe vaak kan je echt hardop lachen tijdens een tasting? Toch? Heerlijk.

Een groot woord van dank aan Chris Hayes om ook aan deze ‘whiskey nut’ te denken. Dat deze releases maar snel op ons af mogen komen.

May the Malt be with you!



Proefolympics 2021 – verslag

Events Posted on do, juli 01, 2021 16:09

Al voor de vijfde keer nam ik deel aan de zogenaamde Proefolympics, een ludieke blinde proeverij georganiseerd door Norbert Tebarts. Het concept: voor zij die niet bekend zijn met het concept: je krijgt een aantal samples toegestuurd waarvan je niet weet wat het is en dient je bevindingen op een speciaal daarvoor ontwikkelde website in te vullen. Type, land van herkomst, naam, regio, leeftijd, ABV, OB of IB en ga zo maar door. Elk onderdeel kan punten opleveren en er zijn ook bonuspunten te verdienen. Erg plezant, maar wel aartsmoeilijk, dat weet iedereen.

Dat bewijst ook het resultaat van de vorige vier edities: 48e plek in 2017 met 234 punten, 40e plek in 2018 met 250 punten, 53e plek in 2019 met 257 punten en 14e plek in 2020 met 375 punten. Ik hoopte mijn prestatie van vorig jaar – waar ik echt wel trots op ben – te kunnen evenaren. Maar het zou niet gemakkelijk worden…

Traditiegetrouw proefde ik op voorhand om zowel de examenstress en het E.K. geen roet in het eten te laten gooien. Maar elke dag ging ik wel kijken naar de dagpost en het resultaat.

Hieronder mijn bevindingen, waarbij ik tussen haakjes zet wat ik dacht dat het was. Stel vast dat ik er – al even traditiegetrouw – vaak mijlenver naast zit. Maar het was wel erg leuk en ik proefde flink wat moois. 14 van de 16 samples waren nobele onbekenden voor me.

  • Glen Scotia 7 Year Old 2012 Single Cask Selection #19/660-4 (Glen Scotia): voila, dat was er al boenk Ik start mijn proefolympics op de tweede plek. Goed begonnen is half gewonnen.
  • Bladnoch 11 Year Old, b. 2020 (Fettercairn): amai, dat was er serieus naast. En nu moet ik ook mijn laatste entry wijzigen, want daarvan was ik overtuigd dat het een Bladnoch was, maar dat kan dus niet… We zakken vier plaatsen.
  • Bunnahabhain 22 Year Old 1991 Exclusive Malts Creative Whisk Company (Highland Park): De schade blijft beperkt omdat een groot aantal proevers er even ver naast zaten als ik. We zakken naar de zesde plek.
  • Glenfarclas 15 Year Old Limited Edition for The Netherlands (Glentauchers): Dailuaine was ook nog even de revue gepasseerd bij mij, maar was even fout, natuurlijk. Het gaat hier snel bergaf. Dit is mijn laatste dag in de top tien.
  • Rebel Yell 10 Year Old (Whistlepig): niemand had deze juist, maar velen zaten wel in het juiste land. Ik dacht rogge, maar het is wel degelijk een bourbon. We donderen naar plak 17.
  • Port Askaig 12 Year Old, b. 2020 (Caol Ila): Port Askaig, Caol Ila… ene pot nat, natuurlijk. Maar ik ben er wel ingestonken en zak nog een plekje verder naar 18. Nog altijd goed, toch?
  • Bud Spencer Single Malt Batch 1 St Kilian Distillers (Teeling Pot Still): een Duitse single malt, godbetert. Die zag ik absoluut niet aankomen. We zakken verder weg naar de 21e plaats, maar het ergste moest nog komen.
  • Clynelish 17 Year Old 1996 Adelphi (Arran): da’s een erg moeilijke, want weinig uitgesproken. Laat ons een gokje wagen op bourbon-gerijpte Aberlour (ook als was mijn eerste idee Arran). Ik hoop het mij niet te beklagen. Of nee, ik zet toch mijn eerste idee in de tabel… allemaal een maat voor niets. Clynelish niet herkend?! Jongens, toch.
  • Glenrothes 9 Year Old 2004 Douglas McGibbon (Aberlour): Gelukkig zaten we relatief goed qua alcoholpercentage en hadden we ook de regio juist, waardoor we opnieuw stijgen naar de 23e
  • Lagavulin 8 Year Old 200th Anniversary (Ledaig): Zucht… en dan te weten dat ik deze wel degelijk al een paar keer gedronken heb, zeg… manmanman. We zakken stilletjes terug weg naar de 35e Terecht.
  • Old Pulteney 12 Year Old 2006 Traveler’s Exclusive (Glen Elgin): oh, oh, een dikke nul vandaag, waardoor we helemaal naar de 43 plaats donderen.
  • Highland Park 14 Year Old 2006 Connoisseurs Choice (Kilkerran): Maar jongens toch… niet moeilijk dat we zo naar de 51e plaats duiken, hé. Het wordt een rampjaar.
  • Old Potrero 2 Year Old 18th Century Style Whiskey (Stauning): nou, ik moest het dus toch in Amerika zoeken. En dan te bedenken dat ik deze drie jaar geleden nog geproefd heb! We tuimelen naar de verkeerde kant van de tabel, helemaal naar de 60e Snif.
  • Ben Nevis 10 Year Old Batch 1 (Inchmurrin): mijn minst favoriete sample van dit jaar. Goeie neus, maar dan ging het stijl bergaf. Echter geen flauw idee wat het zou kunnen zijn. Dit was een wilde gok.
  • Highland Queen 30 Year Old (Johnnie Walker): de betere blend één van mijn favorieten dit jaar. Kan je nagaan! We klimmen terug naar de 46e
  • Aultmore 33 Year Old 1982 Wemyss (Ardnamurchan): eindigen in schoonheid, althans wat de whisky betreft.

Dat was weer een aarstmoeilijke reeks, maar veel lekker spul, echt waar. En ook weer perfect georkestreerd door Norbert en zijn kornuiten. Kudos!

Ik strandt op de 41e plaats met een schamele 279 punten. Da’s gene vette. Mijn gabber Anthony Van Sele, daarentegen, pakt knap brons met niet minder dan 548 punten. Proficiat makker!

Ik beken, dit is pure fun. En ik kijk er dan ook naar uit om de volgende editie opnieuw mee te doen. Want, zoals de slogan terecht bloklettert: ‘meedoen is winnen!’.

May the Malt be with you!



The Nectar 15th Anniversary Tasting w/ The Bonding Dram

Events Posted on do, juli 01, 2021 06:47

De laatste ‘live’ tasting, dus op verplaatsing met andere mensen in dezelfde ruimte – weet u nog? – was toevallig ook eentje van The Bonding Dram en al even toevallig op dezelfde locatie én nog toevalliger in dezelfde zaal. We spreken 23 september 2020… ongelooflijk.

Ik was dan ook maar wat blij toen ik de aankondiging las van deze tasting: Daily Drams 2021 – 15 years of excellence. Want ja, The Nectar, één van de toonaangevende importeurs van het betere vloeibaar in België, viert dit jaar haar 15-jarige bestaan. En dat betekent dat er weer een hele panoplie aan prachtige vaatjes gebotteld werd.

Jeroen van The Bonding Dram organiseerde de tasting in Destelbergen en trok niet minder dan 9 van die nieuwe flesjes open.

Het werd een waar feest voor de smaakpapillen waar de – toegegeven, niet zo erg talrijk opgedaagde – proevers met volle teugen van genoten.

Hieronder mijn – weliswaar erg beknopte – tasting notes:

Speyside 23 Year Old 1997 – 46.9%

Ha, geen Secret Speyside deze keer, maar effectief van de Speyside distillery. Mooie neus op zoete mout, gras, kweepeer, kruisbes en ander wit fruit, marsepein en een florale toets. Erg zoet op smaak op Granny Smith appels, licht zurig dus, maar tegelijker tijd erg zoet met een moutig hart en digestieve koekjes. Relatief korte afdronk op druivensuiker versus het witte vlees van een pompelmoes. Leuke opener!

RRP 210 EUR

Glen Keith 23 Year Old 1997 – 49.9%

Mooi kleurtje. Appelmoes, rozijnen, meringue, florale honing en broodpudding op de neus. Ik ben nu al fan. Best pittig op smaak en zoetzuur op abrikozen, kruisbessen en appelsien. Geweldige body. Middellange, zacht drogende afdronk. Erg goed!

RRP 192 EUR

Arran 21 Year Old 2000 – 52.2%

Ah, dat typische profiel van Arran waar ik zo tuk op ben. Citroengras, heide, Jonagold appeltjes, witte aalbessen en een mooie florale toets. Op smaak wordt dat verder aangevuld met marshmallow, vanille en zoethout, terwijl witte peper, gember en kinine voor de nodige kruiden zorgen. Een erg lange, zoete afdronk volgt met een mooi bittertje op het sterfbed. Erg goed.

RRP 199 EUR

Longmorn 22 Year Old 1998 – 55.7%

Geweldige neus op havermoutpap, mandarijntjes, mango en hout. Evolueert zachtjes naar tropisch fruit. Lekker mondvullend, rijk en rond op citrusfruit, arendsvaren en snoepgoed op steroïden. De lange, romige doch licht pikante afdronk maken het plaatje compleet. Eén van de favorieten van de avond.

RRP 200 EUR

Tormore 32 Year Old 1988 – 45.9%

Verdacht zachte neus op paardenbloemen, varens, nougat, griesmeel, vanille, abrikozen en witte pompelmoes. Licht waxy op de tong op nougat, hazelnoten, helder citrussap waardoor hij een tikkeltje wrang kan overkomen, maar dat wordt rechtgetrokken door wat kinine en vanille. Middellange afdronk op kastanjes, peper en tannine. Erg elegant.

RRP 319 EUR

Ardmore 32 Year Old 1988 – 47.2%

Hola! Wat een bijzondere neus! Gras, mest, brak water, maggimix en… gini! Op z’n zachtst gezegd erg apart. Maar op smaak… groots! Brak water, spek op de BBQ, appels en limoen. Doet even aan Talisker denken, maar hou dat onder ons. De lange afdronk is een gevecht tussen zoet en zilt. Gelijkspel. Grootste Ardmore… maar ook een flink prijskaartje aan verbonden.

RRP 505 EUR

Glen Moray 29 Year Old 1991 – 52.3%

Erg fruitige neus op braam- en kruisbessen. Mooi zoet dankzij een karrenvracht aan vanille, maar tegelijkertijd lekker waxy als van tijgerbalsem, ja zelfs kaarsvet. Erg mooie neus. Op smaak is dat ook lekker fruitig en zoet, maar met een verrassend zilt randje en pittig op kruidnagel. De afdronk is lang, kruidig, zoet en intens bevredigend, zij het zelfs een beetje funky. Dit was voor mij de verrassing van de avond en een erg aangename!

RRP 386 EUR

Secret Islay 14 Year Old 2007 – 52.7%

De distilleerderij waar deze malt vandaan komt wordt geheim gehouden, maar The Nectar verklapt wel dat het er eentje is die rijpte op een Monbazillac wijnvat rijpte. Da’s een zoete witte dessertwijn uit de Bergerac regio, langs de Dordogne rivier in het zuidwesten van Frankrijk. Het resulteert in een erg vreemde neus met hesp, zweet, fermenterende druiven, gepofte kastanjes van de straatventers in Porto, grafiet, oregano en tijm. Phew! Op smaak krijg ik een zoete dram met flink wat spek op de barbecue besprenkeld met allerlei specerijen. Erg pittige, warme en umami finish. Als ik zou moeten gokken, zou ik aan Port Charlotte denken, maar zekerheid daaromtrent heb ik uiteraard niet.

RRP 145 EUR

Balblair 31 Year Old 1989 – 48.2%

Going out with a bang? Ja, zeker, want deze Balblair rijpte maar liefst 31 jaar lang. Een mooie neus op mango, snoepgoed, kokosnoot, ster- en drakenfruit en een grappige toets van kauwgum. Op smaak – die erg zacht is – evolueert dat langzaam naar tropische vruchten, maar ook frambozen en aardbeien. De kauwgom is nooit veraf. De afdronk is lekker en lekker lang, ietwat funky en snoeperig. Indrukwekkende Balblair, hoor.

RRP 597 EUR

Amai mijn klak, wat een avond! Zo’n bijzonder spul, zeg! Maar… laten we eerlijk zijn, de prijzen zijn er ook wel naar. Als ik alle prijzen optel, heeft Jeroen voor bijna 2.800 EUR flessen open getrokken. En hoewel de Ardmore out of this world lekker was, kan ik het niet over mijn hart halen hier meer dan 500 EUR voor neer te tellen.

De bang for your buck botteling van de avond was voor mij de Longmorn, gevolgd door de Arran.

Het was erg fijn de usual suspects nog eens in levende lijve te kunnen ontmoeten. Hopelijk laat de volgende tasting niet te lang op zich wachten.

May the Malt be with you!



Whisky World Tour – Part II – Cinoco Online Masterclass

Events, Tasting Notes Posted on do, juni 10, 2021 21:25

Vorige week organiseerde Cinoco al een eerste Whisky World Tour Masterclass en die bewees – voor zover nog nodig – dat er ook in andere landen buiten Schotland en Ierland echt wel heerlijke whisky geproduceerd wordt. Maar er is gewoonweg te veel lekkers om het allemaal in één tasting te ontdekken, dus organiseerde Cinoco op 10 juni een tweede sessie.

Deze tasting werd in de hand gehouden door de onvolprezen Jeroen Van Dijck die zich liet omringen door Stefaan Lesage van Whisky With Friends en mezelf, om tekst en uitleg – en vooral onze bevindingen – te geven bij de geschonken drams. Jeroen had overigens mentimeter ingeschakeld om wordclouds te creëren met de tastings notes van het publiek.

Na een korte introductie kon het publiek de glazen vullen voor weer een leuke ontdekkingsreis.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes.

Bain’s Cape Mountain Single Grain – 43%

Een Zuid-Afrikaanse single grain van de James Sedgewick Distillery, die we nog kennen van de Three Ships single malt. Genaamd naar Andrew Geddes Bains, een in de 18e eeuw in Thurso, Schotland, geboren ingenieur en paleontologist die al snel naar Zuid-Afrika emigreerde en daar in 1853 de Bain’s Kloof Pass voltooide. De whisky is mierzoet zoals je van een single grain mag verwachten, met flink wat vanille, toffee, kokosnoot, amandelen en de zeste van citroen. Lekker romig met een warmende kruidigheid, waarbij vanillepudding en kokosmelk terugkeren. In de finish komen de citroenzeste en amandelen weer, maar het zijn de kruiden die het langst nazinderen. Zomerdram!

Lambay Irish Whiskey Cognac Casks Finish – 43%

Deze Ierse whiskey, die een finish op cognacvaten kreeg, vertoont op de neus flink wat sappig fruit en bakkerijkruiden. Er zit een leuke groene toets aan die me aan tuinkruiden doet denken, terwijl het vat ook toetsen van meringue en aardbei offreren. Op smaak houdt die fruitigheid minder goed stand, maar krijgen we een toets van kalk of leisteen in de plaats, aangevuld met een licht zilt randje. Mooie balans tussen enerzijds maritieme elementen van Lambay en de Franse vaten. Mooie, lange, kruidige finish met appels op het sterfbed.

Nomad Outland Whisky Belgium Exclusive – 41.3%

Nomad proclameert op het label ‘Born in Scotland, Raised in Spain’. Hij werd door Richard Paterson – the Nose – samengesteld met niet minder dan 25 malts en 8 grains, allemaal tussen de 5 en 8 jaar oud die werden gehuwd en dan drie jaar lang op sherry butts rijpten. Born in Scotland. Maar dan wordt het boeiend. De whisky werd verscheept naar de bodega van Gonzalez Byass waar hij nog een finish kreeg van 12 maanden op PX vaten. Raised in Spain. En hoewel de Nomad al een paar jaar op de markt is, hebben we hier een Belgium Exclusive. Mierzoet op de neus met rozijnen, bittere Sevilla appelsienen, toffee, amandelen en mokka. Op de tong is het bijna siroop (wat voor mij betekent dat hij ook goed werk kan leveren in een cocktail). Onverbiddelijk zoet. Rozijnen, cake, pruimenlikeur, banaan en mokka. Mijn tanden vallen bijna uit mijn mond! In de finish nog wat kaneel en peper. Zet dat op tafel bij een kaasschotel of gewoon als dessert.

Aikan Extra Collection – 43%

Ooh, weer zo’n specialleke. Een whisky die naar Martinique wordt verscheept om daar nog te rijpen op JM rumvaten. Jean-Marie Martin bouwde een kleine distilleerderij in Macouba en zette gewoon zijn initialen JM op de vaten. De rum draagt vandaag de dag nog altijd die naam. De whisky daarentegen is bijzonder. Gestookt in ofwel Schotland ofwel Frankrijk (!) gaat hij na een rijping van drie jaar een trans-Atlantische tocht maken naar Martinique waar hij nog eens 2 jaar op zulke rumvaten rijpt. Vandaar de naam Aikan. Want dat betekent ‘Marriage’ in het Awarak, de taal van de oorspronkelijke inwoners van het eiland. Op de neus zou ik eerder denken dat het een rum is! Vanille, allerlei suikers, fruit in een stoofpotje en wat toasted oak.  Op smaak wederom lekker zoet van gekookt fruit en karamel, maar op de finish schermt de whisky mooi door. Dit is een ‘conversation piece’, zoveel is zeker. Leuk verhaal, lekkere ru… euh, whisky!

Braeckman 12 Year Old 2008 Oloroso Finish – 50%

Braeckman Distillers bestaat al sinds 1918, maar in 1996 werd een volledig nieuwe graanstokerij neergepoot in Oudenaarde. Het allereerste product – een jenever met de naam De Blauwe Duif – wordt nog steeds gemaakt. In 1987 nam Filip Braeckman – 3e generatie – het roer over en breidde het gamma uit met gin en whisky. Alles wordt ter plaatse gestookt, waardoor Braeckman zich één van de weinige zogenaamde ‘warme stokers’ mag noemen. Qua whisky produceren ze single grain en single malt, zowel op drink- als op vatsterkte, zowel bourbonvaten als sherryvaten. In ons glas zit een 12-jarige grain uit 2008 die een finish kreeg op een oloroso sherry cask. Het vat #281 leverde net geen 1000 flessen op. Heerlijke neus op gebakken banaan, chocolade met pralinévulling, verse vijgen en tijm. Een botercroissant besmeerd met appelsienconfituur, marsepein en notenolie. Succulent! Ook op smaak lekker rijk en rond, prima sterkte, op peperkoek, donker fruit en chocolade. Doet me wat denken aan Sinterklaas. De afdronk duurt langer dan de herhalingen van FC De Kampioenen. Absoluut geweldige grain. Klasse!

Ledaig Rioja Cask Finish – 46.3%

Ledaig behoeft amper nog een introductie, toch? De geturfde versie van Tobermory. De naam betekent ‘veilige haven’ en het was tevens de oorspronkelijke naam van de distilleerderij, totdat het dorp Tobermory uit zijn voegen barstte en de vissershaven opslokte. Wederom op 46.3% zodat koelfiltratie overbodig wordt. Deze Ledaig rijpte eerst op bourbonvaten en kreeg nadien een finish op Rioja wijnvaten. Rioja is wellicht de bekendste Spaanse wijnstreek, gelegen in het noordoosten van het land langs de oevers van de Ebro. De bekendste druivensoort is Tempranillo en 90% van hun wijnen zijn rood. De dirty toetsen van Ledaig zijn onmiskenbaar – jonge turf, dieselwalmpje, gebakken spek en pretzels – maar worden hier mooi omfloerst door zoetzuur fruit, aardbeien en frambozen. Iets van kruidige kaas en zelfs de geur van een koeienstal. In de mond is het meer van hetzelfde, maar dan met een flinke rokerigheid en best wat kruiden. Licht drogend door het wijnvat. Zwarte bessen, nu. In de middellange afdronk deemstert de rook langzaam weg om plaats te maken voor een bittertje en wat assen en stokvis. Heerlijk.

Wat een toptasting, zeg! Ik zei het eerder al: als whisky goed gemaakt is, hoeft hij niet per sé uit Schotland te komen. Vanavond werden we heel aangenaam verrast door de kwaliteit van deze mooie whisky’s. Ik heb hier enorm van genoten en enkele nieuwe flessen op mijn verlanglijstje gezet.

May the Malt be with you!



Bunnahabhain Online Masterclass – Maltclan & Cinoco

Events Posted on di, juni 08, 2021 21:31

We worden tegenwoordig overspoelt met online tastings, het is soms moeilijk om het allemaal nog te kunnen volgen. Maar we doen ons best, laten ons niet kisten en trachten er zo vaak als mogelijk bij te zijn. Is het bovendien een onderwerp dat ons interesseert, dan moet deze of gene meeting maar wijken, toch? Dat was alvast het geval voor deze online masterclass op dinsdag 8 juni. Onderwerp: Bunnahabhain, spreker: Chris Lauriers, Mr Bunna Belgium. Dat konden we onmogelijk aan ons laten voorbijgaan. Daarnaast waren ook David Brodie en Billy Sinclair van de distilleerderij er zelf bij!

Bovendien beloofde de line-up ook veel goeds en was het al een tijdje geleden dat ik nog eens een Bunna aan de lippen had gezet (waarvoor mijn welgemeende excuses, Chris, maar het is dan ook geen Auchentoshan, hé). En het stelde me ook in staat mooie herinneringen op te halen aan mijn bezoek aan de distilleerderij, ondertussen iets meer dan drie jaar geleden.

Na een korte introductie kon de masterclass uit de startblokken schieten.

Hieronder mijn – weliswaar beknopte – tasting notes.

Bunnahabhain Stiùireadair – 46.3%

De instapper, uit te spreken als ‘stju-ri-djur’ wat stuurman betekent, 100% sherrygerijpt, dus best wel atypisch. Vanille, fudge, stoffige eik, zilt randje en geen enkele off-note. Appelmoes, gesuikerde appelsienschillen. Op smaak donkere bessen, iets van aardbeien en sinaasconfituur, woodsmoke. Zoet versus zilt. Drogende afdronk op bittere chocolade en wat rumrozijntjes.

Bunnahabhain 12 Year Old – 46.3%

De ouwe getrouwe, 25% bourbon- en 75% sherrygerijpt. Donker fruit als pruimen en dadels met een mooie zachte kruidigheid en het typische snuifje zout. Maar ook helder fruit als abrikozen en sappige kersen. Knapperige rode appels. Olieachtig met sherrytoetsen, appelsienmarmelade, carré confituur, flink wat kruidnagel met een mooie, middellange en kruidige afdronk.

Bunnahabhain 18 Year Old – 46.3%

Heerlijk! Een beetje vuil, maar wel heerlijke Bunna met flink wat sherry en houtskool, buskruit, rum-rozijntjes, confituur, kalk en walnoten. Op de tong komt de sherry eerst, maar wordt dan onmiddellijk gevolgd door leder, bittere maar gekonfijte pompelmoes, olijven en zoethout, maar ook venkel, vers gebrande koffie en maraschino kersen. Wat een rijk pallet, zeg! Lange, heerlijke, erg bevredigende afdronk, licht drogend en wederom zoet versus zilt.

Bunnahabhain 25 Year Old – 46.3%

Karamel, appelsienlikeur, limoen, lentebloesems, overrijpe appels, zachte honing, hazelnoten en suikerspin! Wat een mooie neus. Elegant en sexy. Zacht op de tong met vanille, een zoet hart omringd door kaneel en kruidnagel, flink wat woodsmoke en bittere appelsienen. Tuinkruiden. Erg goed spul. Ik sta hier met mijn mond vol tanden. De afdronk is lang, zoet met een klein ziltje en flink wat kruidige eik. Outstanding!

Bunnahabhain 30 Year Old – 46.3%

Ja, kom zeg… Dit is hemels ! Flink wat gedroogd fruit (pruimen, rozijnen), meubelpoets, citrus en eik en iets van vrouwelijke parfum. Zachte kruiden. Dan wat zeewier en zelfs iets van frisse munt. Absoluut verstoken van rook, maar excellent. Op smaak komt heel wat hiervan terug, maar wordt mooi aangevuld met peper, leder en een bittere toets alsof ik op de pit van een druif gebeten heb. Perfecte balans en heerlijke complexiteit. Intense kruidigheid op de lange, licht zilte en bittere afdronk. Dit is een grootste malt, volledig gerijpt op 1st fill en 2nd fill sherryvaten.

Maar het feest was nog niet voorbij. Voor deze gelegenheid had Chris bovendien een specialleke geleverd.

Bunnahabhain 7 Year Old Feis Ile 2021 – 59.5%

Wat leuk dat Chris er in geslaagd is om de Feis Ile 2021 botteling tot bij ons te krijgen. Daar word ik blij van. Het is een Moine Bordeaux Casks Finish. Moine betekent dat hij zwaar geturfd is. Lekker peaty en vettig met zwarte en rode bessen, groenhout, kardemom, rozijnen, witte chocolade, koffie verkeerd en zwarte peper. Iets floraal ook. Op smaak valt het ABV best mee in het begin. Kersen en zwarte bessen, karamel, marsepein en kruidnagel. Rood fruit en chili. Intens. Krachtig. Een explosie van smaken. Lange, kruidige, licht drogende afdronk op flink wat rook, nougat en kersen. Wat een feest!

Dat viel best mee, moet ik zeggen. Maar ja, zoals ik al zei: het is geen Auchentoshan, hé.

Alle gekheid op een stokje, wat een tasting! Wat mooi om deze zo allemaal op een rijtje te mogen/kunnen proeven. Bedankt, Maltclan!

May the Malt be with you!



Volgende »