WhivieBlog

Distilleerderij: Loch Lomond
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Inchfad 20 Year Old 2005/2026 The Hidden Ace #7, Art Malts, Hogshead, 42 bts
Kleur: goud
ABV: 54.4%

De laatste aas

The Hidden Ace is een reeks van 7 single cask bottelingen van Belgisch bottelaar Art Malts. En dit is de 7^e, zopas gelandeerd. Het is meteen ook de laatste in deze reeks, die bestond uit een Ardmore 2013, Mannochmore 2009, Croftengea 2017, Glen Garioch 2012, Isle of Jura 2015, Secret Islay 2013 en nu deze laatste Inchfad 2005, afkomstig van de veelzijdige Loch Lomond distilleerderij. Het is de oudste Inchfad (in termen van jaren rijping) die ik al proefde (toegegeven, het is ook nog maar mijn vierde Inchfad ooit).

Een heerlijk complexe neus die een mix van fruit en rook presenteert. In de linkerhoek krijg ik appels, meloen, gekonfijte appelsien en een hint van bosbessen. Ananas op de BBQ. In de rechterhoek krijg ik zachte turf, lekker herbaal, met wat minerale toetsen. Steentjes op het strand en wat vermolmd hout. Brandwondenzalf. Nog iets van Gandaham. Hier is echt vanalles aan de gang en het is allemaal erg mooi.

Prima body. Lekker olieachtig en vol. Zeg maar gerust romig. Zoete boter, flink wat gekonfijt fruit (nu ook abrikoos) en zelfs iets van amandelpasta. De rokerigheid wordt ondertussen flink intens en zorgt voor een aangename warme gewaarwording. Een mooie kruidigheid steekt de kop op. Denk chilivlokken en wat zwarte peper, ondersteund door wat munt en zelfs een mespuntje zout. Dat alles gepresenteerd in een kartonnen bakje. Verrassend, maar wel heel erg goed. Water? Geen denken aan.

Schitterende afdronk waarbij zoet, zout en zuur het tegen elkaar lijken op te nemen, maar ze moeten toch allemaal de duimen leggen voor een prachtige rokerigheid. Hij laat je mond prettig droog achter.

Indrukwekkend, deze laatste aas. Genot troef (ziet u wat ik daar deed?)! Prachtige malt om deze reeks mee af te sluiten.

PS. Op 9 oktober organiseer ik een online tasting waarin de hele reeds wordt gepresenteerd. Wil je ze allemaal eens aan de lippen zetten? Inschrijven is de boodschap!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-06-2026

Distilleerderij: Bunnahabhain
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Bunnahabhain 12 Year Old 2013/2025 Staoisha, Liquid Art, 89 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 55.4%

Zonsondergang

Onlangs lanceerde Liquid Art een jonge Stoaisha, de geturfde versie van Bunnahabhain op Islay. De fles is getooid met een label waarop een prachtige foto prijkt… die niet op Islay werd gemaakt, maar in Noorwegen. Tijdens een trip in de buurt van Rotsund, richtte de fotograaf van dienst zijn camera richting het oosten naar de Lyngen Alpen. Op de foto zien we een opvallende rotsformatie met 4 kleinere pieken in ’t midden. De legende gaat dat het 4 versteende trollen zijn. Toen zij de bergen overklommen, schrokken ze zodanig van de schoonheid, dat ze voor eeuwig in steen veranderden. Kudos aan de fotograaf, overigens, want ze werd absoluut niet bewerkt. Knap staaltje vakmanschap. En dat kan meer dan waarschijnlijk ook van de malt gezegd worden. We gaan het proeven!

De neus is erg uitgesproken op gerookte makreel, zoete turf, oestersap en visolie, tuinkruiden, netels en walnoten, aangevuld met fruitige toetsen van appeltjes, limoen en een verloren gelopen groene banaan. Lekker vuil en vettig, zoals het hoort.

Op de tong is hij bijna romig en een pak zoeter dan de neus deed vermoeden. Het maritieme domineert – denk turf, zeewier, brak water – maar wordt hier toch erg mooi aangevuld met vanille, banaan en zelfs wat ananas op de BBQ. De rokerigheid lijkt hand over hand toe te nemen, wat zorgt voor een aangename warmte in de mond. De balans tussen zoet en zilt is nagenoeg perfect. Water? Nee, dank u.

De lange afdronk begint zoet, maar wordt gaandeweg brak en gepeperd. De rook blijft enorm lang hangen. Heerlijk.

Machtige, bijna naakte Staoisha, op zijn lekkerst tijdens de zonsondergang (ziet u wat ik daar deed?). En niet eens 100 EUR. Achteraan in de rij aanschuiven aub.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-04-2026