WhivieBlog

Bottelaar : Malternative Belgium
Regio: Frankrijk
Fles: Cognac un bouilleur de cru d’Archiac Petite Champagne Malternative Belgium #49 ‘La Signature’, 167 bts
Kleur: brons
ABV: 51.2%

Respect

Kijk… Lot 19.70, dat trekt natuurlijk onmiddellijk mijn aandacht, want da’s mijn geboortejaar. De 49^e cognac die Malternative Belgium bottelt is er ééntje van een niet-nader genoemde stoker uit Archiac. De goddelijke vloeistof rijpte maar liefst 55 jaar lang en werd in februari 2026 op vatsterkte gebotteld.

Oh, oh, die neus is er onmiddellijk boenk op. Rancio, vermolmd hout en potpourri worden razendsnel opgesmukt met appelsienmarmelade en walnotenlikeur, Café Noir koekjes en lycheewijn. Na amper een minuut in het glas ontwikkelt zich een prachtige, bijna speelse fruitigheid met perzik en abrikoos, maar ook kersensap en pompelmoes.

Ook op smaak is het een fruitbommetje met een perfecte balans tussen zoete en zuur. Denk vijgen, dadels versus pompelmoes en mandarijn. Iets van te lang getrokken fruitthee geeft hem een zacht bittertje. Subtiele houtkruiden zorgen voor warmte en diepgang. Ik weet dat het not done is om een drank sexy te noemen, maar dat is deze dus zeer zeker wel. Verleidelijk, zwoel, pittig, doch elegant (lijkt wel over Dearly Beloved te gaan, maar ik heb het hier wel degelijk over deze cognac).

Pas in de lange, kruidige afdronk zet het bittertje zich door en wordt de cognac wat droog, wat de leeftijd onderstreept.

Dit is het soort cognac dat respect afdwingt. Geen ronkende naam, geen schreeuwerige verpakking, maar pure klasse in de fles. Voor 300 EUR kan één van de 167 flessen van jou zijn. Aanrader!

92/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-03-2026

Bottelaar : Malternative Belgium
Regio: Frankrijk
Fles: Cognac Marie Foucher Lot 19.79 Fins Bois Malternative Belgium #48 ‘Le Prullepie’, 366 bts
Kleur: amber
ABV: 54.1%

Opa

Pieter en Ysatis selecteerden met ‘Le Prullepie’ al voor de vierde keer een vat uit de chai van Marie Foucher. Op het label staat Ysatis’ opa, die ze maar wat graag plaagde en die dus haar prullepie was. Het vat werd te slapen gelegd in 1979 en was één van de laatste vaten die werd gevuld door de vader van Marie, want zij nam de wijngaard over in 1980.

Erg fruitige neus op mirabellen, abrikozen, guave en verrassend veel appelsien met nog een mooie toets van roze pompelmoes. Daaronder zit een heerlijke laag van donkere honing en een beetje karamel. En ik krijg zelfs een speelse, florale toets. Erg aantrekkelijk.

Volmondig en prettig gekruid bij de eerste slok. Relatief intens op het fruit dat ik al in de neus waarnam, aangevuld met wat gebakken appels en kweepeer. De appelsien wordt hier gekonfijt gepresenteerd op een bedje van tuinkruiden. Iets van walnoten zorgt voor een klein bittertje, terwijl op de achtergrond ook een zilt puntje verschijnt, wat voor complexiteit zorgt. Iets van tabaksbladeren verschijnt op de achtergrond. Elegante cognac, alweer.

De afdronk is erg lang en wordt zachtjes aan droog met een herbaal randje.

Ik vond Lot 77 en vooral Lot 75 wat meer succulent, maar da’s echt mierenneukerij. Alweer een erg mooie selectie van Malternative Belgium, hier te koop voor 199 EUR.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-03-2026

Distilleerderij: Château de Castex
Regio: Frankrijk
Fles: Bas-Armagnac Château de Castex 1969 Malternative-Belgium #3 ‘Founder’s Reserve’, 60 bts
Kleur: mahonie
ABV: 43.1%

Waanzinnig Geraffineerd

Ik ben echt nog een beginneling als het om armagnac gaat. Ik proefde deze historische Franse spirit voor het eerst in 2022, stel je voor! Maar al snel ontwikkelde ik een voorliefde voor het spul uit de streek Bas-Armagnac en Pieter en Ysatis van Malternative Belgium hebben er een mooie gebotteld, te slapen gelegd in 1969 door eigenaar Guy Luflade van Château de Castex en na meer dan een halve eeuw op vat overgeheveld naar een dame jeanne in 2023. Uit die glazen stolp – die overigens kunstzinnig op het label wordt weergegeven – kwamen slechts 60 flesjes.

Waanzinnig geraffineerde neus waar je echt een half uur voor kan en mag uittrekken. Hier is zo veel aan de gang dat het geen naam heeft. Koude koffie en echt machtige rancio, een mandje vol noten, donkerzoet fruit van allerlei slag, zowel sappig als gekonfijt en allemaal om ter lekkerst. Nog wat crème brûlée (zoals enkel Angelo van ’t Aards Paradijs ‘m kan maken) met een hint van anijs en een karrenvracht aan ahornsiroop.

(30min later)

Boem, pats, paukenslag! Een smaakexplosie die aan Old Fitzgerald doet denken, maar dan opgesmukt met 50-jarige Speyside Scotch, Café Noir koekjes, wederom die noten en dat donkere fruit. Sappiger dan verwacht, dat fruit. Ik lijk wel te sabbelen op een pruim of een verse vijg, terwijl een druppeltje balsamico wat tegengas geeft. Heerlijke kruidigheid die hem wat oomph geeft en voor een zalige warmte in de mond zorgt.

En dan de afdronk… Excuus, dat moet Afdronk zijn. Lekker lang, intens en zacht drogend.

Een uur: dat is de tijd dit ik met dit glas heb doorgebracht. En ik moet bekennen… ik zou er nog een uur mee hebben kunnen doorbrengen. Dit is het soort zalige armagnac waarvoor je even solitair in een stil hoekje wil gaan zitten. Nu even niet, schat. Papa proeft. En hoewel 450 EUR veel geld is… YODO (you only drink once).

92/100