Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran Machrie Moor Cask Strength, OB 2019, Ex-bourbon casks
Kleur: stro
ABV: 56.2%
Zout
Arran Machrie Moor… het is de vierde keer dat ik deze aan de lippen mag zetten. De naam komt van het veenmoeras aan de westkust van het eiland, waar steencirkels en menhirs uit het bronzen tijdperk te vinden zijn. De hond op het label van de fles is Bran, die door de krijger Fingal aan één van deze stenen werd vastgemaakt, als je de legende mag geloven. Enfin, dit is een Arran met 14 ppm, niet koelgefilterd en niet bijgekleurd.
De neus is grassig en fruitig tegelijkertijd. Denk citrusfruit (limoen?) en hooi. Een zilte toets verschijnt op de achtergrond. De turf is onmiskenbaar en zorgt er voor dat ik deze malt op de neus associeer met Ledaig en Coal Ila – da’s twee keer een goeie zaak, want het zijn twee malts die ik erg op prijs kan stellen.
Hij is mondvullend, zo goed als waxy, wat ik niet meteen van Arran verwacht. Da’s een compliment, overigens. Op smaak is hij wat scherp met vanille, appels, peren en citrus. Maar er zit ook een flinke druppel zeewater in, wat hem erg brak maakt. En hij is zilter dan de vorige releases die ik al proefde, wat ik dan weer wat minder op prijs stel (want dit is wel erg zout).
Op de afdronk is hij dan weer erg aangenaam: zilt, zoet en droog tegelijkertijd met een zachte rookontwikkeling die je mond helemaal warm maakt.
Deze editie 2019 is zonder twijfel de meest zilte die ik al proefde. Dat was even wennen. Dankjewel Pat!
84/100
Geproefd door Mark Dermul op 04-05-2025
