WhivieBlog

Brouwerij: Brewingfox BV
Regio: België
Fles: Vossen met de Meyen Soixante-Neuf Pale Ale, 33cl
Kleur: amber
ABV: 6.9%

Lekker & Ludiek

Vossen met de Meynen is een ludieke samenvoeging van de familienamen van de oprichters: Jef Meynen en Pat Vossen. Ze runnen een microbrouwerij in Mechelen en hebben momenteel zeven verschillende bieren op de markt, waarvan ik vandaag de Pale Ale proef die luistert naar de al even dubbelzinnige naam Soixante-Neuf, die voor het eerst het levenslicht zag in 2012 (toen nog gebrouwen door Anders). De Pale Ale werd gebrouwen van Pilsmout en Munich en gehopt met Columbus en Saaz. Hij schenkt amberkleurig met een witte kraag die al na enkele ogenblikken gaat liggen en een film van zo’n halve centimeter op het bier laat staan. Prima.

De neus is aangenaam fruitig op overrijpe ananas met een snuifje kaneel. Toegegeven, hij ruikt ook een tikkeltje boozy, maar het stoort niet.

Hij is lekker vol in de mond, bijna romig en wederom best fruitig zoet. Nu eerder abrikozen en papaja, met de ananas eerder op de achtergrond. Dat wordt gevolgd door een dorstlessend bittertje dat voor een prima balans zorgt.

De afdronk mag dan al wat kort zijn, dit is best aangenaam.

De volgende keer dat ik ga Vossen met de Meynen maar daar gerust een Soixante-Neuf aan te pas komen. Ludieke en lekkere doordrinker.

Geproefd door Mark Dermul op 07-04-2026

Brouwerij: Brouwerij Anders
Regio: België
Fles: D’Ravotter Tripel, 33cl
Kleur: amber
ABV: 8%

Speelplein

Hoewel het bier D’Ravotter door Weyneshop (spreek uit ‘wijnes-hop’ en dus niet shop) Brewery uit Mechelen wordt vermarkt, vermeld het ruglabel van mijn flesje dat het de tripel die nu in mijn glas zit gebrouwen werd bij Brouwerij Anders. De Weyneshop Brewery wordt uitgebaat door jeugdvrienden Selim en Johan, die elkaar op Speelplein Weyneshof in Mechelen leerden kennen. Ze begonnen bier te brouwen in 2014. Deze tripel was hun eerste bier dat ze in 2017 lanceerden en is een ode aan het speelplein waarop ze ‘ravotten’. Ondertussen werd daar de Naughty Russian (een stout, ik zie wel wat ze daar deden) en de Vadderik (Black IPA) aan toegevoegd. De tripel schenkt een troebel amberkleurig met een mooie  kraag, van middelgrote bellen, die lang overeind blijft.

De neus is donkerzoet en een beetje weeïg. Er zit een fruitige, kruidige, herbale en florale toets aan, die toch even moet wennen. Maar het is zeker niet onaangenaam.

Op smaak is hij verrassend kruidig en ‘donkerder’ dan wat ik van een tripel verwacht. Duidelijke toetsen van appelsien en iets van kardemom. Nog wat gedroogde abrikoos en overrijpe banaan op de achtergrond. Midpalate verschijnt een bittere toets die naar mij mening iets te fel is. Maar wederom: niet onaangenaam.

De afdronk is zoet, maar laat de mond wel droog achter.

Er zit best wel wat smaak in dit bier, maar het is niet fris genoeg om een dorstlesser te zijn.

Geproefd door Mark Dermul op 06-04-2026