Distilleerderij: Balblair
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Balblair 32 Year Old 1973/2006 Private Collection, Gordon & MacPhail, First Fill Sherry Hogsheads #3184 + 85, 385 bts
Kleur: mahonie
ABV: 45.0%

Robijnrood

Vandaag de dag zitten de malts in G&M’s Private Collection is dure decanters met een houten kist eromheen, maar twee decennia geleden zaten ze in een standaardfles met een luxueus ogend logo. Ik prijs me gelukkig dat ik deze kan proeven, want het betreft een Balblair uit 1973 die na meer dan drie decennia werd gebotteld van een vatting van twee sherryvaten. En da’s ondertussen ook al twee decennia geleden… Liquid history, dus.

Ongelooflijk fruitige neus die me onmiddellijk doet denken aan een rode vruchtenconfituur, pruimengelei en flink wat opgelegde kersen. Een mooie mix van melk- en pure chocolade. Een enkele druppel Worcestershiresaus. Twee verloren gelopen koffiebonen. Er zit ook een heerlijke toets van vermolmd hout in, maar denk alstublieft niet dat deze oaky is, want dat is hij hoegenaamd niet. Fantastische neus!

Ook op de tong begint het allemaal erg ‘jammy’, maar is het hout wel iets meer uitgesproken. Echter, wederom niet oaky, maar wel enorm gelaagd en in prima balans. Een heerlijke kruidigheid geeft hem diepgang en oomph ondanks het eerder bescheiden alcoholpercentage. Voor zij die net als ik aan synesthesie lijden (nou, ja, lijden?): robijnrood.

Pas in de geweldig lange, donkerzoete afdronk wordt het een beetje droog, maar dat kan de pret allang niet meer drukken.

Deze is vandaag de dag nergens meer te vinden, natuurlijk. En mocht dat wel zo zijn, dan kostte hij ongetwijfeld een fortuin.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2026