Distilleerderij: Midleton
Regio: Ierland
Fles: Writers’ Tears Double Oak, Blend, American & French Oak
Kleur: vol goud
ABV: 46.0%
Walsh
Tot 2019 werd Writers’ Tears geproduceerd in de Royal Oak Distillery (voorheen Walsh Whiskey Distillery), maar toen Bernard en Rosemary Walsh uit ontevredenheid het bedrijf verlieten (en Saronno de hoofdaandeelhouder werd en The Busker op de Ierse whiskeykaart zette), namen ze – naast hun vlaggenschip The Irishman – ook dit merk mee en gingen op zoek naar een producent die dit recept kon reproduceren. Ze vonden hun heil bij de grote Midleton distilleerderij. Deze Double Oak verwijst naar het feit dat hij op twee types vaten rijpte (doh!), namelijk Amerikaanse en Franse eik. Oh, voor ik het vergeet: dit is een blend, geen single malt.
De neus begint eerder gesloten, maar mits wat geduld onthult hij toch mooie toetsen van vanille, marsepein en jonge appels. Handwarmte doet daar nog wat kaneel en pruimen aan toevoegen. Wie nog meer geduld kan oefenen wordt bovendien getrakteerd op gras, gestoofde peren en honing. Ik vind dit best prima.
Op smaak komt het wit fruit eerst (appel en peren in een stoofpotje), aangevuld met iets van gedroogde abrikoos en vanille. De kruiden beginnen langzamerhand te prikkelen, maar pikant wordt hij gelukkig nooit. Een hint van popcorn is de enige verwijzing naar de grain in de mix. Mocht ik dit niet geweten hebben, was ik wellicht in de veronderstelling dat dit een single malt betrof. Hij wordt midpalate wel licht drogend.
Dat zet zich in de finish flink door, waardoor de mond helemaal droog achterblijft. Toetsen van vanille, peper en andere houtkruiden zijn mijn deel. De afdronk is relatief lang.
Nou, als je weet dat je niet eens 40 EUR voor een fles moet neertellen, dan mag je gerust spreken van bang for your buck. Groots is hij niet, maar lekker? Zeker wel.
84/100
Geproefd door Mark Dermul op 06-08-2025
