WhivieBlog

Brouwerij: Brouwerij Leysen
Regio: België
Fles: Brouwerij Leysen Vloebi Tripel T2, 33cl
Kleur: amber
ABV: 10.5%

Daftmill Refill

Christof Vloebergs, in de whiskywereld bekend als Vloebi, maar ook een actief bierliefhebber, heeft maar liefst 4 whiskyvaten gevuld met de tripel van Brouwerij Leysen (bekend van onder meer Baskwadder), een eerste keer en nadien nog een tweede keer. Hij nummerde zijn tripels T1 tot en met T8. De tripel T1 rijpte op een Daftmill whiskyvat, uit de Lowlands. T2 werd op hetzelfde vat te slapen gelegd nadat T1 gebotteld was. Daar moeten we het fijne van weten, dus zetten we ze met plezier head-to-head. We eindigen met T2. Het bier schenkt iets lichter dan T1, ongetwijfeld omdat het vat hergebruikt werd. En in dit geval heb ik een kraag die lang blijft staan en niet één gistvlok. Dit ziet er al veel beter uit dan de eerder geproefde tripel uit dit vat.

De invloed van het whiskyvat is hier beduidend minder. Dat ligt voor de hand, zou je zeggen, maar het verschil is echt significant. Deze ruikt veel meer als een tripel, waarbij de invloed van de whisky subtiel kan vertaald worden naar sultanas en een zachte hint van ananas. En ik moet bekennen: ik vind deze beter ruiken dan de T1.

Wederom fris dartelend op de tong, dankzij een heftige carbonatie. Da’s verfrissend en prettig. Het fruitige is hier veel subtieler, net als op de neus, dan bij de T1. Hierdoor wordt dit een erg doordrinkbare tripel. Het fruit neigt nu ook veel meer richting citrus en ananas dan donker fruit.

De finish is fris, helder en knapperig en doet me verlangen naar een volgende slok.

Bijzonder geslaagde tripel, deze. De invloed van het vat is veel minder dominant, wat hem een pak toegankelijker maakt.

Geproefd door Mark Dermul op 01-06-2026

Brouwerij: Brouwerij Leysen
Regio: België
Fles: Brouwerij Leysen Vloebi Tripel T1, 33cl
Kleur: brons
ABV: 10.5%

Daftmill

Christof Vloebergs, in de whiskywereld bekend als Vloebi, maar ook een actief bierliefhebber, heeft maar liefst 4 whiskyvaten gevuld met de tripel van Brouwerij Leysen (bekend van onder meer Baskwadder), een eerste keer en nadien nog een tweede keer. Hij nummerde zijn tripels T1 tot en met T8. De tripel T1 rijpte op een Daftmill whiskyvat, uit de Lowlands. T2 werd op hetzelfde vat te slapen gelegd nadat T1 gebotteld was. Daar moeten we het fijne van weten, dus zetten we ze met plezier head-to-head. We beginnen met T1. Het bier schenkt verrassend donker – ongetwijfeld aan het whiskyvat te wijten – met een kraag van fijne bellen, die relatief snel gaat liggen. Op de bodem van het glas liggen ook een flinke dosis gistvlokken, maar die nemen we voor lief.

Donkerzoet en verrassend fruitig op rozijntjes en vijgen – dat had ik niet verwacht, maar het ruikt wel erg aantrekkelijk op deze warme dag. Ik krijg bovendien zelfs nog wat tropische toetsen als van papaya en drakenfruit, alsook – na enkele minuten – een karrenvracht aan lychee. Snoepje!

Goeie carbonatie, waardoor deze tripel dartelt op de tong. Ook op smaak is het echt een fruitige bedoening en hoewel ik dat niet bepaal associeer met een tripel is het absoluut geen straf. De whisky heeft alleszins flink zijn stempel gedrukt en als ik zou moeten gokken, zou ik denken dat het die op een sherryvat gerijpt heeft.

De finish zou ik durven omschrijven als knapperig. Fris, fruitig, dartel met en zachte toets van pruimen op het sterfbed.

Never judge a book by it’s cover, weet u wel? Het label vind ik maar minimalistisch en het bier zag er ook niet onmiddellijk uitnodigend uit met die gistvlokken, maar op smaak zit het prima.

Geproefd door Mark Dermul op 31-05-2026