Distilleerderij: Kweichow Moutai Co Ltd
Regio: China
Fles: Baijiu Kweichow Moutai, 500ml
Kleur: clear
ABV: 53%
Kop noch Staart
Op mijn blog heb ik nooit eerder over Baijiu gesproken. De reden? Eenvoudig. Baijiu is nog nooit op mijn radar verschenen en bijgevolg nog nooit geproefd. Maar zoals het enkele jaren geleden het geval was met Mezcal, is het dezelfde onvolprezen Timon Salomez die me overtuigde mijn eerste stappen in deze wereld te zetten (toegegeven, Andreas Woltermann had me zijn samples al opgestuurd van de Guizhou Yingbin Dragon No 6 en No 9, daarover later meer). Baijiu is de Chinese nationale sterke drank (en omwille van de grootte van de populatie ook meteen ‘s werelds meest gedronken spirit, hoewel buiten China amper bekend), geproduceerd in de provincie Guizhou in Zuidwest-China. Guizhou wordt vaak gelatiniseered tot Kweichow en die naam doet misschien wel een belletje rinkelen. Kweichow Moutai is immers de bekendse baijiu ter wereld, geproduceerd door het gelijknaamige staatsbedrijf. Belangrijk om weten is dat baijiu niet bepaald bedoeld is om van te nippen zoals je van een whisky, cognac of Armagnac zou doen. Neen, baijiu drink je als shotje bij een hartige maaltijd. Dus ik moet op andere eigenschappen letten dan bij de typische westerse sterke drank die ik gewoonlijk proef. Challenge accepted!
Da’s een erg aromatische neus met zelfs een floraal kantje. Gebakken rijst, sojasaus, champignons en fermenterende bonen. Erg apart, zeker als je geen enkel referentiekader hebt zoals ik op dit ogenblik. Daarna volgen toch nog enkele mooie toetsen die me doen denken aan pruimen, lychee, dadels en zelfs iets van steak op de BBQ. Vreemd? Ja. Boeiend? Zeker!
Zoet, zuur, zout en umami tegelijkertijd… da’s toch even wennen. Nooit eerder zoiets vreemds geproefd! Mooi olieachtig, hoor. Plakt aan de tanden. Aardse smaken, noten, fruit… Iets van te lang getrokken thee gemixt met olijfpekel, gemixt met munt, gemixt met vanalles en nog wat. Daar is kop noch staart aan te vinden, maar ik vind het wel een bijzondere smaakervaring. Midpalate trekt het zilte zich wat terug, om de zoetere toetsen meer voetlicht te gunnen. Ik vind het een voordeel. En ik vind het lekker!
De afdronk is zonder meer lang te noemen en verrassend elegant. De krasse zoet-zuur-zout-umami combinatie van de smaak lijkt in de finish tot rust te komen en een harmonieus geheel te vormen. Hij laat de mond quasi droog, maar vooral gezellig warm achter.
Ik ben onder de indruk. Let op: een flesje van een halve liter van dit spul kost je al gauw 350 EUR. Da’s ook best indrukwekkend… Bedankt voor het sample, Timon!
Geproefd door Mark Dermul op 20-01-2026
