Distilleerderij: Port Ellen
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Port Ellen 24 Year Old 1978/2002 Decanter Edition No 1, Signatory Vintage, Port Wood Finish #02/159/1, 804 bts
Kleur: goud
ABV: 58.0%
Kruidige Krachtpatser
Het is al meer dan twintig jaar geleden dat onafhankelijk bottelaar Signatory de zogenaamde Decanter Collection lanceerde. Degene die nu in mijn glas zit is één van de eerste releases en nog geen kleintje ook: Port Ellen 1978, gebotteld na 24 jaar én na een finish op portovaten. Maar liefst 804 decanters van dit goedje kwamen op de markt (gevolgd door Edition 2, van hetzelfde spul, maar op een iets hoger alcoholpercentage in een oplage van 792 flessen). Hij is nog te vinden, links en rechts, op voorwaarde dat je er 1.500 EUR voor veil hebt (wat meer dan het drievoudige van de releaseprijs is, nota bene). Ik dank Bart Messiaen voor zijn vrijgevigheid, want het gulle sample (het sample flesje was echt tot de bovenrand gevuld!) kreeg ik van hem.
Oh, wow… het eerste wat ik ruik is sardines! Alsof ik net een blikje van deze heerlijke vis heb opengetrokken. Dat wordt onmiddellijk gevolgd door warm zand, iets van hars, sigarenbladeren, vers geboend leder, limoenschillen, subtiele turf en iets van frambozen (dat laatste moet wel van de finish zijn, toch?). De zacht maritieme toetsen spelen hier duidelijk tweede viool, maar het doet absoluut geen afbreuk aan deze geweldig complexe neus. Maar dat het atypisch is voor het huis staat als een paal boven water!
(20 minuten later)
De aanzet is erg krachtig. Het is een trap tegen je tanden. En hoewel het DNA van Port Ellen nu onmiskenbaar is, doet de porto toch ook zijn werk. Frambozen en aardbeien, besprenkeld met rozemarijn en een mespuntje oregano, maar ook best wat zwarte peper, maken hier een kruidige krachtpatser van. Sevilla appelsienen komen stevig opzetten, alsook iets van vermolmd hout. Midplate nemen de maritieme toetsen toch terug de teugels in handen. Hij krijgt zelfs iets flink medicinaals. Denk brandwondenzalf en iodine. En of het werkt! Dit is hemels.
De afdronk duurt een eeuwigheid waarin een plotse opstoot van turf voor een warme rookontwikkeling zorgt. Maar op het sterfbed komt het rode fruit toch nog even piepen. Heerlijk.
Ik heb een klein uurtje doorgebracht met deze Port Ellen en hij was elke minuut dubbel en dwars waard. Hij is zo atypisch dat het bijna niet te bevatten was, maar de zalige finish was doorslaggevend: dit is een gewéldige dram! Hartelijk dank, Bart, voor dit vloeibare feest.
90/100
Geproefd door Mark Dermul op 03-05-2025
