Blog Image

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

The Cryptogenic Islay Malt 11 Year Old 2008

Tasting Notes Posted on di, november 19, 2019 06:43:11

Bottelaar: Beacon Spirits
Regio: Schotland (Islay)
Fles: The Cryptogenic Islay Malt 11 Year Old 2008/2019, Beacon Spirits, 52 bts
Kleur: goud
ABV: 52.9%

Gekookte Ham & Cuberdons

Wat een geweldige naam, zeg! Ja, je moet een beetje creatief zijn als je de naam van de distilleerderij niet mag vernoemen. Cryptogenic betekent zoveel als ‘obscuur’ of ‘van onbekende oorsprong’, maar dat had u al door. Het betreft een jonge Islay malt, waarvan Beacon Spirits 52 flessen liet afvullen.

De neus zet me alvast op het verkeerde been, daar ben ik zeker van (ja, uiteraard ga ik op zoek naar het distilleerderijkarakter, hoe zou je zelf zijn?). Ik krijg onmiskenbaar turf en zilt, maar tegelijkertijd ook wat bevreemdende toetsen van kamfer, gekookte ham en cuberdons. Watte? Yup, ik ben niet aan het zeveren. Maar wel erg leuk. Daarnaast nog wat vanille en een appeltje op de achtergrond. Makreel op de barbecue, hint van zeewier en nieuwe sneakers. What a ride!

Prima mondgevoel. Lekker olieachtig. Verrassend zacht, ondanks zijn ABV. Mooi rokerig jasje dat zich wikkelt om wat geel en wit fruit, terwijl chilipepers, kamfer en gember zich meester maken van je verhemelte. Je mond wordt er lekker warm van.

De afdronk zindert nog lang na.

Ik gok op Bunna en het zou me niet verbazen mocht het een sherryat geweest zijn. Maar zekerheid heb ik hier niet over, natuurlijk. Voor hetzelfde geld is het een Lagavulin of Laphroaig. Who cares? Hij is ronduit schitterend. Op de website van Beacon zijn nog flessen te koop aan 100 EUR per stuk. Aanrader!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



The Enigma Blend 26 Year Old 1993 Beacon Spirits

Tasting Notes Posted on ma, november 18, 2019 06:41:12

Bottelaar: Beacon Spirits
Regio: Schotland
Fles: The Enigma Blend 26 Year Old 1993/2019, Beacon Spirits, 78 bts
Kleur: brons
ABV: 46.9%

Warme Confituur

Ha, kijk, dit is weer zo’n geheime blend waarvan er al flink wat vaatjes op de markt gekomen zijn. En ze zijn stuk voor stuk goed, dus ik ga er van uit dat deze ook erg lekker is. We gaan het zien. De release is slechts 78 flessen sterk.

De neus barst van het donkere fruit in een warme confituur met pruimen en rozijnen op kop, gevolgd door wat mooie toetsen van koffie, hazelnoten en chocolade. Na enkele ogenblikken komt daar wat snuiftabak en iets van mokka aan te pas. Bijzonder verleidelijk, hoor.

Op de tong presenteert hij zich als mierzoet, maar pittig gekruid tegelijkertijd. Hij wordt een tikkeltje bitter als van verse grapefruit en wat eik wat voor een mooie balans zorgt. Ondertussen verschijnt er wat honing om de peper en het nootmuskaat wat te blussen. Zoethout en kaneel doen hun intrede. Dit is mooi gebalanceerd en heel breed van palet. Wow!

De finish is lekker lang, warm, kruidig en hartverwarmend.

Op hun website – beaconspirits.be – zijn er nog een paar flessen beschikbaar. En slechts 90 EUR, wat een steal is voor deze kwaliteit. Leg hem gauw onder de kerstboom.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Aberfeldy 15 Year Old Limited Edition Batch 2919

Tasting Notes Posted on zo, november 17, 2019 06:39:00

Distilleerderij: Aberfeldy
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Aberfeldy 15 Year Old Limited Edition Batch 2919, OB 2019, Finished in Pomerol Red Wine Casks
Kleur: amber
ABV: 43%

Kerstmis

Hoewel Aberfeldy nog steeds vooral gebruikt wordt als hart van de populair blend Dewar’s, werd hij in 2014 in een nieuw jasje gestoken en terug op de kaart gezet als single malt. Vandaag proeven we een nieuwe Limited Edition, een 15-jarige die na een reguliere rijping op bourbon refill en re-char vaten nog een finish van een kleine 5 maanden kreeg op Pomerol rodewijnvaten uit de Bordeaux. Het is het geesteskind van Malt Master Stephanie MacLeod.

De typische zachte neus met een karrenvracht aan honing en rode appeltjes laat zich onmiddellijk zien, terwijl de invloed van de robuuste rode wijn zich beperkt tot wat kaneel, Christmas Cake kruiden, kokos, cacao en Maraschino kersen. Wie bang is dat de wijn zou gaan domineren over de zachte spirit, hoeft zich geen zorgen te maken.

Hij is zacht en onmiddellijk zeer zoet, wat totaal geen verrassing is, natuurlijk. De honing komt eerst, op de voet gevolgd door nougat, kersenlikeur en abrikozen. Hint van Reine Claude pruimpjes en kruisbes. Kaneel en een hint van kruidnagel. Zacht pepertje en mooie toetsen van het hout. Maar op geen enkel ogenblik wordt deze zachte malt winey noch oaky. Dit is Kerstmis in je glas.

De afdronk is licht drogend op cacao en nootmuskaat.

Leuke Aberfeldy waarbij de finish voor een extraatje zorgt, zonder dat het karakter van de malt verloren gaat. Aangename verrassing. En dat voor 60 EUR? Deze mag onder de kerstboom.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



Ledaig 12 Year Old 2007 Mobsters on Mopeds

Tasting Notes Posted on za, november 16, 2019 06:39:23

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Ledaig 12 Year Old 2007/2019, BYOB-C, Mobsters on Mopeds, 50 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 52.9%

Wellington Boots

De Mobsters on Mopeds zijn terug! Na een overheerlijke Blair Athol, een erg mooie Cambus grain en een outstanding Ardmore, komen ze nu opzetten met een jonge Ledaig van de Tobermory distilleerderij. U weet dat ik wel van jonge Ledaig hou, dus u kan zich voorstellen dat ik hier erg blij mee ben. Het is een gelimiteerde oplage van slechts 50 genummerde flessen en fles 50 van de 50 prijkt in de verzameling. Proeven doe ik van een meegeleverd sample, waarvoor dank Mobsters!

Ja, hoor, de neus is weer zo’n lekker vuile zoals ik graag heb. Wellington boots, gerookte vis, paardenstal, assen en wat plasticine. En… euh… ik krijg weer die vreemde toets van jeneverbessen, alsof hij uit een gin-vat komt. Dat had ik eerder al met de Ledaig 2007 uit de Lads of Lobland-reeks van dezelfde club. Zou het een zustervat kunnen zijn? Nog wat wit fruit en iets van vanille, maar helemaal bedolven onder de natte rotsen. Mooi, mooi, mooi.

Verrassend zoet om mee te beginnen, maar dan ontploffen de assen op de tong. Zeezout en peper gaan de turf vooraf alvorens zich een mooi streepje rook vertoont. Appelsap en iets van pompelmoes volgen in het kielzog, maar moeten toch flink de duimen leggen tegen het zilte karakter van deze Ledaig.

Wanneer dat zilte en de rook in de mooi lange finish langzaam wegdeemsteren, komt het zoetje in de vorm van appels en vanille nog even gedag zeggen.

Heerlijk hartverwarmend. Goh, dat was al mijn 35e Ledaig. Of is dat ‘nog maar’? You tell me. Maar wel een erg leuke die me de winter lang warm zal houden. Hij is (was?) te koop voor 83 EUR bij de Mobsters. Aanrader.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Spirits in the Sky 2019 – verslag

Events Posted on vr, november 15, 2019 06:51:11

Het weekend van 9 en 10 november was weer de absolute hoogmis van de whisky en andere spirits in hartje Brussel. Spirits in the Sky is en blijft bij uitstek mijn favoriete whiskyfestival om de simpele reden dat er een ongezien groot aanbod is, de sfeer steeds bijzonder gemoedelijk en de Masterclasses onovertroffen.

Traditiegetrouw trok een delegatie van Whivie (Ilse, Niek en Mark) op zondag naar het Thon hotel voor deze editie. Maar in tegenstelling tot andere jaren hadden we nu een Masterclass gekozen waarmee de dag begon, namelijk ‘When Whisky Meets Sherry’, kundig gepresenteerd door de onnavolgbare Stewart Buchanan van BenRiach en een bijzonder sypathieke verschijning van het sherryhuis Valdespino genaamd Pilar Garcia.

En het bleek een schot in de roos, want we kregen een ongemeen lekkere line-up voorgeschoteld waarbij we drie bijzonder verschillende maar lekkere sherry te proeven kregen en vier whisky’s.

Uiteraard was er een link tussen de sherry en de whisky. Doh. Dit waren de sherry’s die we aan de lippen mochten zetten, terwijl Pilar in haar met Spaans doorspekte accent de nodige uitleg verschafte.

Valdespino Fino Inocente, 15%

Heerlijk en fijn Fino op appeltjes, kastanjes en amandelen. Dit gaat Dearly Beloved zeker lekker vinden.

Valdespino Oloroso Don Gonzalo, 21%

Donkerzoet met een zilt randje op walnoten en cacao met een droge afdronk.

Valdespino Pedro Ximenez El Candado, 17%

Dit is letterlijk een vloeibaar dessert. Je kan er je lepel in rechtzetten, hoor. Koffie, rozijnen, oxo. En mierzoet natuurlijk, want zo’n 420 gram suiker per liter. Hoestsiroop in het kwadraat.

Om te zeggen dat de whisky’s lekker waren zou hen oneer aandoen. Ze waren uitstekend. Of wat dacht u van deze pareltjes die Stewart had meegebracht uit het ‘archief’?

Glenglassaugh 39 Year Old 1972/2012 The Massandra Connection, 53.3%, 328 bts

Dit is een ‘Sherry Style Finish’, want Massandra komt immers uit de Krim en niet uit de Spaanse zogenaamde Sherry Triangle. Geraffineerd, zoet, crisp en flink gepeperd en een absolute topper. Indrukwekkend en meteen het lekkerste wat ik heel de dag geproefd heb. Niets ging daar nog over.

BenRiach 35 Year Old 1975/2011 Single Sherry Hogshead #7227, 51.0%, 236 bts

Deze elegante BenRiach liep over van het tropische fruit met een verfijnde afdronk. Indrukwekkend, hoor.

BenRiach 33 Year Old 1977/2010 Single Cask #1033 PX Finish, 52.2%, 331 bts

Deze vond ik net iets moeilijker op de neus. Er zat een tikkeltje sulfer op de neus, hoewel dat gelukkig snel vervloog om plaats te maken voor een weergaloze malt.

GlenDronach 28 Year Old 1990/2019 Single PX Puncheon #7905, 51.7%, 660 bts

Deze komt uit de nieuwste batch, heeft wat oxo op de neus naast donkerzoet fruit en groene kruiden. Noten, appelmoes, warm en uitnodigend. Wederom een geweldige vatkeuze.

Aan het einde van deze Masterclass had ik even goed naar huis kunnen trekken. Mijn dag kon al niet meer stuk en het leek met quasi onmogelijk om hier nog iets tegenover te zetten. Maar goed, zo onnozel zijn we nu ook weer niet (voorzet voor open doel?). En we proefden echt nog wel lekker spul, hoor.

Zo kon ik bijvoorbeeld een distillery cask van Auchentoshan proeven dat vorig jaar aan mijn aandacht was ontsnapt. De Auchentoshan Distillery Only Oloroso Sherry Cask #4447 op 59.9% is wederom zo’n geweldige klepper. Machtige Toshan.

Ik was ook erg aangenaam verrast met de nieuwe Glenfiddich 23 Year Old Grand Cru, hoewel ik hem wel erg duur vind. Kevin Madden, vertegenwoordiger van West Cork liet me enkele leuke Ieren proeven, waaronder de West Cork Black Cask en bij Cinoco werd ik bijna verplicht om de releases van het Belgische Braeckman te proeven. Ik vond ze lang niet allemaal goed, maar de Braeckman 10 Year Old Single Grain Oloroso Cask Finish kon me zeker bekoren, ondanks zijn bijzonder hoog ABV.

De geheime bottelingen van The Nectar (met een prachtig label) waren stuk voor stuk pareltjes. Mijn voorkeur ging uit naar die met het groene label: The Nectar Secret Speyside. Wat een knaller! Bij de jongens van Diageo was het een blij weerzien met de Collectivum XVIII, de Clynelish Select Reserve ui de Diageo Special Releases van 2015 en de Pittyvaich 28 Year Old 1989 uit dezelfde reeks, maar dan van 2018.

De Macallan Edition No 5 stelde niet teleur en ook van de Highland Park 10 Year Old 2008 for Spirits in the Sky was ik onder de indruk.

Bij Wemyss proefde ik eerst de Treacle Chest, maar werd daarna overdonderd met de Bowmore 24 Year Old 1992 Citrus Sizzle.

Ik had hoge verwachtingen van de Auchentoshan 26 Year Old 1993 Infrequent Flyers van Alistair Walker (zoon van whiskylegende Billy Walker), maar deze kon me helaas niet helemaal overtuigen. Wat ik dan weer wel leuk vond was de Isle of Jura 13 Year Old 2006 Two-One-Two en de Kilkerran 12 Year Old. En de nieuwe Arran 21 Year Old 1998 Sherry Hogshead #778 for The Nectar is er weer eentje voor de goden. Wat een snoepje!

Ik eindige mijn toertje niet met een whisky, maar met enkel rums van Barceló. Ze konden me alle drie bekoren, moet ik zeggen. De Barcelò Imperial, de Barcelò Imperial Onyx en de Barcelò Imperial Premium Blend 30th Anniversary waren stuk voor stuk heerlijk.

Maar u begrijpt dat het palate zulk geweld niet perfect aankan, dus nam ik nog een heleboel samples mee naar huis om in de komende weken/maanden in alle sereniteit te (her)proeven. U mag zich dus nog aan flink wat tasting notes verwachten op het blog.

Aan alle vrienden en kennissen die ik mocht tegen het lijf lopen: het was weer tof u te zien. Aan wie ik gemist heb… het lag wellicht niet aan mij. En aan Mario en zijn team (inclusief de vrijwilligers van The Finest Notes): chapeau. U deed het weer.

En dat is precies waarom Spirits in the Sky mijn favoriete festival in this galaxy en omstreken blijft.

Tot volgend jaar!

May the Malt be with you!



Lagavulin 12 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on do, november 14, 2019 16:09:47

Distilleerderij: Lagavulin
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Lagavulin 12 Year Old, American Hogsheads, Diageo Special Releases 2019, 60.762 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 56.5%

Sweetavulin!

Deze oude getrouwe release is een fan favourite, getuige ondermeer het aantal flessen dat gelanceerd wordt. Met 60.762 flessen wereldwijd is dit duidelijk de favoriet. En dat hoeft niet te verbazen. De Laga’s uit de Special Releases zijn steevast geweldig en dat zal bij deze niet anders zijn. Enige minpunt (vanuit het oogpunt van de verzamelaars dan): hij sluit aan bij het thema ‘Rare by Nature’ waardoor hij een volledig nieuwe verpakking kreeg die absoluut vloekt met de vorige releases. Oh, well. Mij gaat het vooral om de liquid.

Knal! Dat is er meteen boenk op. Schoolvoorbeeld van Lagavulin, maar dan met ballen. Carbolische zeep, mondspoelmiddel, dennenappels, turf strak in het pak. Tegelijk ook nat mos, groene pepers en scheepstouw. Dit is een beeldhouwwerk.

Op smaak is hij lekker vettig en onmiddellijk verrassend zoet. Tuurlijk, de typsiche trekjes zijn daar: citroen, gezouten karamel, een makreel op de BBQ, houtskool, maar ik ben erg aangenaam verrast door de zoete trekjes van abrikozen, banaan, peren, limoensap en gezouten karamel. Tabaksbladeren. Groots en flink warm.

De finish is erg, erg lang, rokerig en zoet met wederom een verrassend zoetje.

De criticasters zullen snel verstommen eens ze deze verrassend zoete Lagavulin – Sweetavulin! – aan de lippen hebben gezet. Aanrader.

 89/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Talisker 15 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on do, november 14, 2019 06:48:27

Distilleerderij: Talisker
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Talisker 15 Year Old, Diageo Special Releases 2019, 42.222 bts
Kleur: licht goud
ABV: 57.3%

Talisker Trinity

Dat Talisker razend populair is (en terecht) is ook te merken aan de oplage van deze Special Release. Enkel Lagavulin doet meer. Na de 30-jarige uit 2014 en de (geweldige) 8-jarige van vorig jaar, komt Talisker nu opzetten met een 15-jarige. In het thema ‘Rare by Nature’ blijvend, kreeg ook deze fles een erg apart label. Ik vind het mooi. Hopelijk is de malt dat ook.

Hopla, de Talisker Trinity tekent present vanaf het moment dat ik mijn neus in het glas steek. Peper, turf en zilt. Ik krijg een vissersboot en zeewier, een warm zandstrand, zeezout en vermolmd hout. Hint van perzik en citroen. Heerlijk.

Hmmm, verrassend rijk en zoet. Zelfs een tikkeltje romig. Appelmoes, peper en zout en een karrenvracht aan gezouten karamel. Drogend naar het einde toe. Op en top Talisker die me erg doet denken aan de 57° North.

De finish is lekker lang, drogend op toffee en limoen.

Wederom een schot in de roos van deze oudste distilleerderij op Skye. Ik ga me nog een fles bestellen.

 86/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mortlach 26 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on wo, november 13, 2019 16:07:18

Distilleerderij: Mortlach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Mortlach 26 Year Old 1993, First Fill PX and Oloroso seasoned, Diageo Special Releases 2019, 13.888 bts
Kleur: mahonie
ABV: 55.3%

Walnotenlikeur

Mortlach – The Beast of Dufftown – heeft een paar lastige jaren achter de rug. Nadat jarenlang enkel de 16-jarige in de Fauna & Flora serie beschikbaar was, werd de malt in 2015 plots als luxemerk in de markt gezet met prijzen die ongemeen hoog lagen. Daarbij had het merk zichzelf flink in de voet geschoten en de flessen bleven op het schap staan. Het duurde tot 2018 alvorens de range opnieuw heruitgevonden werd – terug aan ‘normale prijzen’ – maar voor de Special Releases lijkt Diageo toch weer de ‘premium’ kaart te trekken, want hun 26-jarige is de duurste uit de reeks. Ik ben bang dat er van de meer dan dertienduizend flessen weer heel wat verweesd zullen achterblijven…

Oh, my! Dit is wat ik diepe sherry noem. Meubelpoets, rozijnen, vijgen, oude leren boeken, zadeltassen, Ferrero-Rocher rotsjes, walnotenlikeur en orangettes. Daar komt na enkele ogenblikken zelfs iets umami aan te pas. Denk vleesjus.

Het is een bommetje op de tong, hoor. Drogend met flink wat eik, maar donkerzoet tegelijkertijd. Denk pepernoten, kruidnagel, rozijnen en een karrenvracht aan dadels. Iets van munt en origine chocolade. Wow!

De afdronk is bijzonder lang, erg complex en donkerzoet met gekonfijte appelsienschillen op het sterfbed.

De neus is out of this world, maar op smaak net een tikkeltje te droog om een vette 90 te scoren. Dat gezegd zijnde, is het wel een absolute klepper – maar zoals gezegd helaas ook qua prijs. Reken op 1.700 EUR.

 89/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Dalwhinnie 30 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on wo, november 13, 2019 06:45:15

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalwhinnie 30 Year Old, Hogsheads & Butts, Diageo Special Releases 2019
Kleur: goud
ABV: 54.7%

Old School

Hoewel er niet zo heel veel expressies van Dalwhinnie bestaan, is het voor Diageo toch een bestseller en staat hij in de top 15 best verkopend malts ter wereld. We mogen hem voor de derde keer verwelkomen in de Special Releases. In 2012 en 2015 verscheen hij telkens als 25-jarige, maar dit jaar doet Diageo er een schepje bovenop en trakteert ons op een Dalwhinnie van drie decennia oud, de op één na oudste ooit gelanceerd (die eer valt te beurt aan de Dalwhinnie 1966 Cask Strength die in 2002 werd gebotteld).

Leuke neus! Mild maar met een heerlijk streepje woodsmoke. Een uitgeblazen kaars. Mooie aciditeit. Doet even aan zuurtjes (de snoep) denken, maar ook flink wat heide. Wit fruit en leder. Lekker old school.

Romig op smaak, erg mondvullend en stevig gekruid. Grapefruit, kinine, peper, nootmuskaat en een fantastisch zilt randje dat hem een diepgang geeft waar je blij van wordt. Het ABV laat zich gelden, maar water is overbodig.

Die warme peper zet zich mooi door in de lange, waxy finish.

Absoluut indrukwekkende Dalwhinnie. Je moet er wel 500 EUR voor neertellen.

 87/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Pittyvaich 29 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on di, november 12, 2019 16:46:22

Distilleerderij: Pittyvaich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Pittyvaich 29 Year Old 1989, PX & Oloroso seasoned, Diageo Special Releases 2019, 5.568 bts
Kleur: goud
ABV: 55.3%

Gele Potpourri

Ah, Pittyvaich… ik heb een zwak voor deze malt. De distilleerderij was geen lang leven beschoren. Ze werd in 1974 gebouwd door Arthur Bell’s & Sons, maar ging in 1993 alweer dicht. De Pittyvaich 12 Year Old in de Fauna & Flora reeks was toen amper twee jaar op de markt. Maar in de Special Releases van Diageo kunnen we hem ondertussen al 4 keer terugvinden. Blijkbaar was 1989 een erg druk jaar voor deze Speysider, want we kregen al een 20-jarge in 2009, een 25-jarige in 2015 en vorig jaar nog een 28-jarige waarvan ik mij herinner dat ik hem absoluut geweldig vond. Voor mij was deze release dan stiekem ook degene waar ik persoonlijk het meest naar uitkeek.

Zalige neus op pomelo en yuzu, gele potpourri, bakbanaan en tamme kastanje met een klontje zoete boter. Nog wat gekarameliseerde gember en iets van toffee en heide. Ik ben in de zevende hemel.

Zoetzuur op smaak met een fluweelzachte textuur. Turks Fruit, Christmas cake kruiden, sultanas en gekonfijte gember. Opnieuw dat floraal kantje. Dit staat me echt aan. Nog iets van te lang getrokken fruitthee zonder dat hij echt tannisch wordt. Mooi bittertje. Licht drogend. Prima balans.

De afdronk is bijna lang te noemen, zacht met een beetje gember en citrusfruit op het sterfbed.

Pittyvaich blijft aangenaam verrassen. Ik ben maar wat blij dat ik hier een fles van te pakken kreeg.

 88/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Cragganmore 12 Year old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on di, november 12, 2019 06:45:21

Distilleerderij: Cragganmore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Cragganmore 12 Year Old, Refill American Oak, Diageo Special Releases 2019, 18.000 bts
Kleur: licht goud
ABV: 58.4%

Cragganisker

Cragganmore is Keltisch voor ‘hoge rots’ en de distilleerderij ligt in hartje Speyside, in het dal halverwege tussen Aberlour en Granton-on-Spey. Hoewel erg populair bij de blenders (het is immers een belangrijk ingrediënt van Johnnie Walker Green Label), is hij sinds de lancering van de Classic Malts ook bij het grote publiek bekend, zij het weliswaar enkel als de klassieke 12-jarige. In 2014 maakte hij zijn entree in de Special Releases als 25-jarige. Dit jaar komen ze echter met een specialleke, want deze Cragganmore is… geturfd!

’t Is toch even schrikken op de neus. Want je verwacht natuurlijk geen turf bij Cragganmore. Maar hij verdraagt het goed. Initieel erg zoet – bijna snoeperig – op appels en peren. En dan komen plots heide en turf opzetten, waardoor ik even het idee krijg dat ik aan een glas Ardmore of Ledaig ruik. Of nee, wacht… het neigt eerder naar Talisker. Wat is dat hier allemaal? Maar het is zowel leuk als lekker, dus mij hoor je niet klagen.

Op smaak is de verrassing nog groter. Hij is zoet en zilt tegelijkertijd. Proef dit blind en je zal zweren dat je Talisker drinkt – I kid you not! Opnieuw appels, peren, kruisbessen en kiwibessen! Maar hoe atypsiche deze Cragganmore ook moge weze, lekker is hij alleszins!

In de lange afdronk komt er opnieuw een zoetje opzetten als van karamel of butterscotch.

Voor mij de verrassing van deze reeks. Aanrader!

 86/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Cardhu 14 Year Old Diageo Special Releases 2019

Tasting Notes Posted on ma, november 11, 2019 16:45:07

Distilleerderij: Cardhu
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Cardhu 14 Year Old, Amontillado Finish, Diageo Special Releases 2019, 4.860 bts
Kleur: stro
ABV: 55.0%

Kamille

Cardhu in hartje Speyside wordt ook wel eens de Spiritual Home of Johnnie Walker genoemd, omdat 70% van alles was hier wordt gestookt naar die bekende blend gaat. Het is nog maar de tweede keer dat Cardhu deel uitmaakt van de Special Releases. De eerste keer was in 2005 en toen betrof het een 22-jarige. Nu keert hij weer op veel jongere leeftijd en met een Amontillado sherry finish.

Fris fruitige neus op banaan, perzik, kersen, peren en gebakken appeltjes met wat kaneel. Hij heeft een mooi floraal kantje. Denk kamille- of fruitthee. Het is quasi onmogelijk om deze niet lekker te vinden. Lente in je glas!

Hij is best pittig, dankzij de vatsterkte. Flink gepeperd met een bitter randje. Kinine, noten, geel en oranje fruit en zacht drogend. Ook op smaak heeft hij dat florale een beetje. Hij tintelt op je tong.

De finish is wat aan de korte kant, maar wel pittig gekruid. Zachtjes droogt hij op.

Ik beken, ik werd nog nooit van mijn sokken geblazen door Cardhu. Deze doet dat ook niet, maar is wel veruit de lekkerste Cardhu die ik al aan de lippen mocht zetten.

 84/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Singleton of Glen Ord 18 Year Old Diageo Special Releases

Tasting Notes Posted on ma, november 11, 2019 06:45:43

Distilleerderij: Glen Ord
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Singleton of Glen Ord 18 Year Old, Diageo Special Releases 2019
Kleur: licht goud
ABV: 55.3%

Waxy

Van Glen Ord wordt slechts 20% gebotteld als single malt. De rest verdwijnt in de bekende blends met Johnnie Walker en Dewar’s op kop. Vorig jaar nog kregen we een 14-jarige Singleton of Glen Ord in de Special Releases – met de ronkende kop ‘Five Cask Process’ op het label – maar dit jaar worden we getrakteerd op een 18-jarige. Vanzelfsprekend komt hij in de typische Singleton-fles, waardoor hij in de reeks een tikkeltje uit de toon valt – althans visueel op het schap.

Zesty neus op appelsienschillen en gedroogde appeltjes. Heeft wel wat tijd nodig, maar is het wachten waard. Iets van nougat met een hint van cacao. In de verte zelfs iets van cola! Een hint van eikenhout steekt de kop op. Wordt zelfs een tikkeltje waxy. Lekker fruitige spring-in-‘t-veld, zonder zich de moeite te getroosten van complexiteit.

Op de tong ontvouwt hij zich onmiddellijk als waxy, zesty en flink bitter. Grapefruit met een randje peper, abrikozen en suikerspin. Kinine bij de vleet. Toffee? Florale honing. Iets van zoethout. Mooi in balans, overigens.

De afdronk is middellang, een tikkeltje drogend met een pepertje.

Voor deze release had ik in alle eerlijkheid de minst hoge verwachtingen. Dat was fout. Dit is een erg leuke Ord op prima sterkte. Ik ben fan!

 85/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Mark’s Whisky Ramblings 285: Talisker 41 Year Old 1978 Bodega Series

Mark's Whisky Ramblings Posted on zo, november 10, 2019 08:16:19

Hallo daar, Talisker 41 Year Old Bodega Series. Het is de tweede release in een triptiek van sherry gefinishte malts van stocks uit 1978. Zo verscheen vorig jaar de Talisker 40 Year Old in de Bodega Series gefinished op Amontillado-vaten van de bodega Delgado Zuleta. Deze release is gefinisht op Manzanilla-vaten van dezelfde bodega en vormt meteen de oudste (en duurste) Talisker die al verscheen. Deel drie is wellicht voor 2020.

Met een prijskaartje van om en bij de 3.500 EUR (maar hij komt dan ook in een bijzonder mooie verpakking) is dit zeker geen whisky voor iedereen en da’s jammer. Want hij is goddelijk.



Talisker 41 Year Old 1978 Bodega Series

Tasting Notes Posted on za, november 09, 2019 06:51:50

Distilleerderij: Talisker
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Talisker 41 Year Old 1978 Bodega Series, 2.000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50.7%

Palate Progression

Ik had het privilege om op het release event van deze uitzonderlijke Talisker 41 Year Old Bodega Series aanwezig te zijn. Wat een feest was dat! Het is overigens de tweede release in een triptiek van van sherry gefinishte malts stocks uit 1978. Zo verscheen vorig jaar de Talisker 40 Year Old in de Bodega Series gefinished op Amontillado-vaten van de bodega Delgado Zuleta. Deze release is gefinisht op Manzanilla-vaten van dezelfde bodega en vormt meteen de oudste (en duurste) Talisker die al verscheen. Deel drie is wellicht voor 2020. Met een prijskaartje van om en bij de 3.500 EUR (maar hij komt dan ook in een bijzonder mooie verpakking) is dit zeker geen whisky voor iedereen en da’s jammer. Want hij is goddelijk.

De neus is zacht en zoet. Al vanaf het eerste moment besef je dat je iets uitzonderlijks in je glas hebt zitten. Verrassend hoe eerst wat schil van mango, stervrucht, banaan en een enkele maraschino kers vooraf gaan aan de typische maritieme toetsen die Talisker zo typeren. Ja, zeker, de peper en de turf zijn aanwezig, maar zo subtiel. Er zit nog een frisse toets van munt in, helemaal op de achtergrond. Even waan ik me in de oude garage van mijn vader, met zijn roestende gereedschap, om dan teruggevoerd te worden naar mijn eerste schooldag. De geur van een nieuwe blocnote. Dit is erg elegant. Dit is sexy. Ik ben nu al in vervoering. Ik had me nochtans voorgenomen sterk te zijn…

De body is prima, licht olieachtig. Mooie viscositeit. De aanzet is zacht, maar dat duurt niet lang. Meteen treedt de typische peper in. Maar dan begint het… tropisch fruit evolueert naar karamel en toffee, de peper evolueert naar een zilte oester. Dan gaat het van dovend vreugdevuur op het strand naar een zalige apple crumble pie die net uit de oven komt. Maar daar stopt het nog niet. Erg complex, hoor. Hij leidt je nog even langs een pas ingevette lederen sofa via een rotsachtige kust naar een vissersboot aan de kade die net zijn lading lost. Made by the Sea, zeg wel. En dat blijft maar evolueren en het strafste van al: hij wordt alsmaar beter. Dit geeft palate progression een nieuwe definitie.

Op de zalig lange en erg soepele afdronk komen de gerookte zalm en lederen sofa nog eens terug, net als de banaan en de munt. Maar het blijft in alle opzichten een Talisker.

Ik ben sprakeloos (nou, ja, aan bovenstaande te zien zou je dat niet zeggen, maar je begrijpt wat ik bedoel). De meeste Taliskers die ik al aan de lippen zette, deden me denken aan stoere zeebonken. Deze 41-jarige is een elegante, sexy zeemeermin.

94/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Talisker 41 Year Old Bodega Series – Launch Event

Events Posted on vr, november 08, 2019 06:44:42

Afgelopen maandag, 4 november 2019, was ik te gast op een wel heel bijzonder evenement. In hartje Brussel in het unieke kader van het gerenommeerde Belga Queen restaurant – zeg maar gerust culinaire tempel – zou de nieuwe release van Talisker worden voorgesteld: de Talisker 41 Year Old Bodega Series.

Belga Queen heeft zijn intrek genomen in een prachtig oud voormalig bankgebouw. En ondanks het feit dat het een maandag was, zat het er afgeladen vol op het moment dat ik toekwam. De met bolhoed getooide portier glimlachte breed en verzocht me om me even aan te melden bij de Maitre d’Hotel. Ik schreed langs een prachtige bar, werd ondertussen vlotjes van mijn jas ontdaan door een aantrekkelijke dame en onmiddellijk begroet door de Maitre D, een al even aantrekkelijke dame die duidelijk vandaag nog naar de beautician was geweest. Het stoorde allerminst.

‘Bonsoir, Goeienavond’, zoet gevoiced met een verblindende, maar oprechte glimlach.

‘Dag mevrouw, ik ben hier voor het Talisker evenement’.

‘Ah!’ Pretoogjes. ‘Volgt u mij maar.’ En ze leidde me de trap af, de kelder in (letterlijk) naar de voormalige en prachtig gerestaureerde kofferzaal, die voor de gelegenheid was omgetoverd tot Talisker tempel.

Beneden werd ik hartelijk ontvangen door de vertegenwoordigers van Diageo, Arno en Evi, die me onmiddellijk een door de barman ter plekke in elkaar getoverde Salty Dog presenteerden. Deze verrassende cocktail is samengesteld met Talisker Skye, aangelengd met San Pelegrino Pompelmo, versierd met een randje Black Hawaï Salt en een sappige schijf roze pompelmoes. Deze smaakbom dronk veel te makkelijk weg, maar was wel erg leuk. De Talisker smaakte goed door (en was flink zilt in combinatie met het zout op de glasrand) en contrasteerde heerlijk met de bitterzoete toetsen van de pompelmoeslimonade.

Tijdens het aperitiefmoment werden we al vergast op een zacht stukje gerookte zalm en oesters die rijkelijk geparfumeerd werden met Talisker 10. Niet iedereen was tuk op oesters, dus offerde ondergetekende zich met plezier op. Oesters en Talisker 10? What’s not to like? Het kreeftensoepje lustte iedereen wel.

Het gezelschap was ondertussen compleet (we waren met 16 proevers, wat je gerust ‘petit comité’ zou kunnen noemen) en werd uitgenodigd om plaats te nemen in de gevaarlijk comfortabele zeteltjes, alwaar een aantal glazen op ons stonden te wachten.

Arno stak van wal met een Manzanilla sherry. De reden waarom we deze zoetgeurende maar zalig zilt en droog smakende ‘La Goya’ van de bodega Delgado Zuleta te proeven kregen, werd al snel duidelijk. Immers, de klepper waarrond deze avond draaide was immers gefinisht op vaten van meer dan 100 jaar oud waarop deze sherry gerijpt had. Leuke introductie en de sherry op zich mocht er ook best wezen.

Maar dan werd het hoog tijd om over de whisky te praten. Arno leidde ons eerst langs drie reguliere (en betaalbare) expressies.

De debatten werden geopend met de Talisker der Taliskers: de klassieke Talisker 10 Year Old. Of zoals ik ‘m noem: ‘De Talisker Altijd Prijs Altijd Gewonnen’. Want van al die jaren dat ik al Talisker 10 drink, heeft deze me altijd kunnen bekoren. De batch variaties zijn zo klein (naar mijn mening) dat ik het verschil zelf(s) niet proef. Kudos aan de Master Blender. Deze moet je altijd in huis hebben.

Dan schakelde Arno over op de Talisker 2008 Distillers Edition. Wat deze Distillers Editions speciaal maakt, is hun tweede rijping op vaten waar voorheen een andere drank rijpte. Voor Talisker is dat Amoroso sherry. En dat het werkt weten we. Ik proefde eerder immers al verschillende DE’s. Deze moest niet onderdoen.

Maar dat Talisker gefinisht op portvaten ook werkt, bewees de onvolprezen Talisker Port Ruighe. Het rode fruit gaat speels om met het distinctieve maritieme karakter van deze malt.

Dit was al best te genieten geweest, maar we zaten natuurlijk allemaal op het puntje van onze stoel om de nieuwe – peperdure, mag ik wel zeggen – Talisker te ontdekken. Arno nodigde iemand van het publiek uit om de honneurs waar te nemen: het ‘plopje’ van de nieuwe fles – dat steeds als muziek in de oren klinkt – werd op een spontaan applaus onthaald. Het schenken deed Arno toch liever zelf – en begrijpelijk, want de blik van de man die de fles geopend had stond min of meer op oneindig (oké, nu overdrijf ik een beetje – wellicht uit jaloezie omdat ik zelf niet snel genoeg opsprong om de fles open te kunnen maken – gelukkig had ik ze wel al eens mogen knuffelen).

Alle gekheid op een stokje: het gouden goedje werd geschonken en een respectvolle stilte daalde over ons neer. Arno legde uit.

De Talisker 41 Year Old Bodega Series is de oudste tot nog toe gebottelde Talisker en een vatting van 6 vaten die allemaal in 1978 te slapen werden gelegd. Hij rijpte eerst in refill American Oak en kreeg dan een finish in Manzanilla-vaten van Delgado Zuleta, één van de oudste bodega’s ter wereld en eentje waarmee de distilleerderij al sinds 1900 samenwerkt (de vorige release, de Talisker 40 Year Old Bodega Series werd overigens gefinisht op Amontillado-vaten van dezelfde bodega; het is nog niet bekend wanneer de derde en laatste release in deze ‘Sherry Triangle’ reeks uitgebracht zal worden).

Slechts 2.000 flessen van deze godendrank op een vatsterkte van 50.7% werden geproduceerd. Hij komt in een oogverblindende verpakking, maar met een prijskaartje van 3.500 EUR mag dat ook. En laten we alstublieft niet de discussie aangaan of deze whisky zijn prijs waard is. Dat is immers bijzonder subjectief. Kan ik hem mij permitteren? Neen, dat niet. Is hij lekker? Ja, heel lekker… ‘t zou nog moeten mankeren, zeker? Maar hoe lekker is heel lekker? Da’s al even subjectief, natuurlijk.

Er zit in mij een klein duiveltje dat altijd op zoek gaat naar een reden om zo’n grootste, dure releases toch te kunnen betrappen op een tekortkoming, een flaw, een off-note, om het even welke reden om te kunnen zeggen: ‘Ha! En dat voor zoveel geld!? No way! Bedrog! Blasfemie! Ten oorlog!’. Maar net zoals bij de Port Ellen 39 Year Old Untold Stories of de Brora 40 Year Old 200th Anniversary Release (waarvan ik telkens het geluk heb gehad hem uitgebreid te kunnen proeven), moet ik bekennen dat ook deze Talisker simpelweg out of this world is. Deze releases zijn echt een klasse apart.

Ik deel maar wat graag mijn tasting notes met u, maar daarvoor verwijs ik naar mijn uitgebreide tasting notes in een aparte blogpost, nadat ik hem nog eens grondig en in de sereniteit van mijn eigen proefruimte (lees: aan mijn burootje) heb kunnen her-proeven. U zal het hier even moeten stellen met wat ik op de avond zelve bij elkaar gekribbeld heb in mijn trouwe, bijna uit elkaar vallende boekje (leuk detail: dat boekje is nu vol en deze note is een waardige afsluiter ervan).

Neus: zacht, zoet, zilt met een hint van munt. De schil van mango, stervrucht en een enkele maraschino kers gaan de typische maritieme toetsen vooraf. Dit is erg sexy!

Smaak: Zachte aanzet, maar al snel tekent de typische peper present. Dit is te complex om vanavond allemaal te kunnen neerpennen, want het gaat van tropisch fruit naar een oesterkade, van een apple crumble pie naar een dovend vreugdevuur. Hij flirt met tropisch fruit en blijft toch op en top Talisker. Palate progression, anyone?

Finish: Soepel, zalig lang, complex, elegant.

Ik blijf even sprakeloos achter. Maar ik ben absoluut niet de enige. Rechts van mij zitten Caroline en Luk. We kijken elkaar aan. Hebben jullie dat ook geproefd? De blik en de glimlach van mijn buren spreekt boekdelen.

Overdonderd stuur ik via Messenger een foto van de fles naar het thuisfront met de woorden ‘I’ve just died and gone to heaven’. Dearly Beloved stuurt terug: ‘Overloper! Het is geen Auchentoshan, hé!’ Ik schiet in de lach en verbreek de betovering. Toch maar eens serieus met Dearly Beloved praten… De bank brengt toch niks op. Ik kan het weten.

Als Arno me vraagt wat ik er van vind, is het enige wat ik kan uitkramen: ‘Daar waar de andere Taliskers die we eerder proefden stoere zeebonken zijn, is dit een elegante zeemeermin’. Hij weet wat ik bedoel. Hij weet dat het goed is. Ik weet dat het goed is.

En ik weet dat hij weet dat ik weet dat het goed is (zal ’t gaan, Mark?!).

Ik laat niet na Arno en Evi – en bij uitbreiding Diageo – heel erg uitgebreid te bedanken voor deze toch wel zeer exclusieve avond. Niet alleen waren de locatie, de catering, de ontvangst en het gezelschap uitzonderlijk, maar de whisky was absolute topklasse.

Wat een privilége. Dank u wel en slàinte!

May the Malt be with you!



Eaglesburn 3 Year Old 2016 Sherry Cask Distillery Exclusive

Tasting Notes Posted on do, november 07, 2019 06:45:53

Distilleerderij: Eaglesburn
Regio: Nederland
Fles: Eaglesburn 3 Year Old 2016/2019, Ex-Sherry Hungarian Oak barrel #13, 98 bts
Kleur: koper
ABV: 51%

Fanta Orange Extraordinaire

Van de jonge distilleerderij Eaglesburn uit het Nederlandse Ede mocht ik al enkele expressies proeven en ik bekend dat ik een zwak heb voor deze whisky. Het begon al in 2017 toen ik die éénjarige spirit Xenna proefde. Het was liefde op het eerste gezicht. Dat werd nadien nog bevestigd met enerzijds zijn Peated en anderzijds zijn Virgin Oak. En in oktober van dit jaar bottelde hij een ex-sherryvat van Hongaarde eik dat hij in april 2016 met zijn spirit had gevuld. Het is een distillery exclusive, zeg maar, want niet in de handel te krijgen. Ik ben dan ook vereerd dat Bart mij een flesje wilde opsturen, zodat ik hem ook eens kon proeven voor het allemaal de deur uit is. Met slechts 98 flesjes, vermoed ik dat dit niet lang zal duren. Wat een prachtige, diep-koperen kleur. Het water komt me al in de mond.

Oh, ja… zalige neus. Donkerzoet met vijgen en sultanas, maar vooral heerlijke verse en frisse citrustoetsen. Pomelo, mandarijn en Seville appelsienen. Fanta Orange Extraordinaire. Dan volgen nog carré confituur, grenenhout en snuiftabak. Een soeperige toets als van citroenzuursnoepjes en gummi bears, ja, zelfs cola-flesjes, doen hun intrede.

Lekker volle body en prima sterkte. Onmiddellijk bijzonder kruidig. Denk nootmuskaat en witte peper. Het hout proef je gewoon, maar het geeft deze malt diepgang. Opnieuw allerhande oranje citrusvruchten, aangevuld met pruimen en snoepgoed. Groene druiven, abrikozen, stekelbessen, sultanas. Een flink zuurtje steekt de kop op en zorgt voor een mooie balans.

De afdronk is lang, warmend, zoetzuur en erg bevredigend. Sterker nog, hij doet me verlangen naar een tweede glas.

Ik denk stilaan het geheim van Bart door te krijgen. Het is zijn spirit! Tuurlijk, hij gebruikt goed hout. Tuurlijk, hij weet waar hij mee bezig is. Maar ik zowel de peated als de virgin oak en nu deze sherry cask herken ik diezelfde sterke, smaakvolle en hoogwaardige spirit. Klasse, zeker als je rekening houdt met het feit dat deze ocharme drie jaar oud is.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-11-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Dornoch Spirit Sample Ex-Journeyman Octave

Tasting Notes Posted on wo, november 06, 2019 06:10:35

Distilleerderij: Dornoch
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dornoch Spirit Cask Sample Ex-Journeyman Distillery Octave 2018
Kleur: zonlicht
ABV: 63.5%

Brood

Ik proefde eerder al twee cask samples van Dornoch die zachtjes aan liggen te rijpen met de naam ‘Marcel Kip’ erop gestencild. Marcel, mijn whiskygabber uit Nederland, heeft vorig jaar een derde vat aangekocht in deze jonge onderneming van de Thompson Brothers. Phil & Simon gebruikten een octaaf – een 50 liter vat – van de Journeyman Distillery uit Michigan, opgericht in 2011. Het vat werd afgevuld in juli 2018 en het sample dat Marcel me vandaag bezorgde is dus al een jaar oud.

De neus laat duidelijk verstaan dat de spirit nog een hele weg af te leggen heeft. Ruwe gerst, gist en nat karton zijn mijn deel. Wit brood en weinig meer. Geen enkel zoetje te bespeuren.

Op smaak valt het iets beter mee. Er zit al wat appelsap en perensiroop in, maar ook iets van verschaalde pils. Vanille. En flink wat houttoetsen. Prikkelt wel prettig op de tong, maar dat is het vriendelijkste dat ik hier momenteel over kan zeggen. Anderzijds, hij heeft nog maar een jaar op vat gezeten, natuurlijk.

De finish is lang en zoet op een karrenvracht aan vanille.

Laat me deze nog maar eens proeven als hij een jaartje of twee ouder is. Hier is nog flink wat werk aan de winkel.

Geproefd door Mark Dermul op 06-10-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



Lindores Abbey Distillery

Distilleerderijen Posted on di, november 05, 2019 06:45:08

Lindores Abbey Distillery
Lindores Abbey House
Abbey Road
Newburgh
Fife KY14 6HH
+44 1337 842547
info@lindoresabbeydistillery.com
https://lindoresabbeydistillery.com/

Eight Bols Malt

De Lindores Abbey is een belangrijk klooster voor de geschiedenis van whisky. Ze werd gebouwd in de 12e eeuw door de Earl of Huntingdon en werd bezocht door het koningshuis. Broeder John Cor zou – volgens de boeken van de schatkist – in 1494 opdracht hebben gekregen van Koning James IV om ‘aqua vitae’ te maken van ‘eight bols malt’. Hiervan wordt veronderstelt dat het de allereerste geschreven referentie is naar de productie van whisky. Daarom wordt Lindores Abbey ook wel eens de spirituele thuis van de drank genoemd.

Van het klooster zijn nu enkel nog ruïnes over en in 1912 kwam het klooster, een nabijgelegen boerderij en het land in handen van de familie Howison. Het achterkleinkind van Howison – Drew Mackenzie Smith – is nu de eigenaar en besloot in 2013 een nieuwe distilleerderij neer te zetten op een stuk grond naast het klooster.

Archeologische vondst

Bij de aanvang van de werken werd echter onmiddellijk een archeologische vondst gedaan en werden de werken uitgesteld tot juli 2016. Pas in oktober 2017 kon de distilleerderij haar deuren openen. De distilleerderij werd gebouwd met lokaal materiaal (hout en stenen) en ziet er geweldig uit. Ze beschikt over één wash en twee spirit stills en hoewel ze in de Lowlands ligt, zal ze toch een licht geturfde whisky produceren. Het graan wordt lokaal verbouwd en de vaten zullen ter plekke rijpen.

Een kwart van de vaten zal rijpen in een verwarmd warehouse om de rijping te versnellen. Daarnaast maken ze bij Lindores ook gebruik van een speciale giststam die in samenwerking met de Heriot-Watt University werd ontwikkeld.

Range

In tegenstelling tot de meeste nieuwe distilleerderijen is Lindores niet van plan om een gin op de markt te brengen. Wel wordt de new make vandaag de dag al gebruikt om een ‘aqua vitae’ te maken, met lokale kruiden en zullen ook fruitlikeuren hun opwachting maken eens van de nieuw aangelegde boomgaard kan geoogst worden.

Maar op whisky is het dus nog wel even wachten. De eerste spirit liep immers pas uit de stills op 13 december 2017. Het bezoekerscentrum geeft de liefhebbers niet alleen een inkijk in de productie van de gouden nectar, maar legt uiteraard maar wat graag de link met de historische site.



Mark’s Whisky Ramblings 284: Auchentoshan American Oak Reserve vs Auchentoshan Dark Oak

Mark's Whisky Ramblings Posted on ma, november 04, 2019 07:19:25

Auchentoshan heeft zopas twee nieuwe expressies gelanceerd in de duty free range. De American Oak Reserve op 40% werd samengesteld met enkel first fill bourbonvaten, terwijl de Dark Oak op 43% een vatting is van bourbonvaten, oloroso en PX sherrvaten. U zal begrijpen dat ik die uiteraard onmiddellijk wil proberen, de Toshan Man zijnde…



Volgende »